บทที่ 29: กลับมาที่ตระกูลฮั่น

บทที่ 29: กลับมาที่ตระกูลฮั่น

......

คืนนั้น ซูรั่วเยว่ทุ่มเทให้เขาทั้งกายและใจ เพื่อตอบแทนความเมตตาของเซียวหลิน และเพื่อให้ชายที่เธอรักมี 'ความสุข' เธอใช้ทุกท่วงท่าและทุกชั้นเชิงที่มี ⸝⸝⸝˘◡˘♡ บทเพลงแห่งความรักนั้นบรรเลงต่อเนื่องไปตลอดทั้งคืนจนกระทั่งรุ่งสาง...

หลังจากเซียวหลินอิ่มเอมกับซูรั่วเยว่ และจัดการอาหารเช้าที่เธอลงมือทำด้วยตัวเองเสร็จเรียบร้อย เขาก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังตระกูลฮั่นอย่างสบายอารมณ์

......

เวลาที่หลินฟานจะมาถึงขยับใกล้เข้ามาอีกหนึ่งวัน เมื่อกลับมาที่ตระกูลฮั่น เซียวหลินวางแผนที่จะเริ่มต้นการรักษาฮั่นชิงอินอย่างเป็นทางการในวันนี้ ทันทีที่รถของเขาเลี้ยวเข้าสู่เขตรั้วคฤหาสน์ ข่าวก็ไปถึงหูของคุณลุงฮั่นและคุณป้าเจียงในทันที

"โอ้? เซียวหลินมาอีกแล้วเหรอ?" ในห้องนั่งเล่น ฮั่นชิงเฟิงนั่งตัวตรงอย่างสง่าผ่าเผย บนหน้าจอแล็ปท็อปของเขาปรากฏข้อมูลการเคลื่อนไหวทั้งหมดของตระกูลเซียวเมื่อวานนี้ รวมถึงการปรับโครงสร้างภายในของเซียวกรุ๊ป และมาตรการทั้งหมดที่ใช้จัดการกับตระกูลเซี่ย ในฐานะผู้กุมอำนาจแห่งเจียงเป่ย และผู้นำของตระกูลฮั่น ช่องทางข่าวกรองของฮั่นชิงเฟิงนั้นถือว่ารวดเร็วและกว้างขวางมาก

"น่าสนใจดีนี่ ดูเหมือนตระกูลเซียวจะเริ่มเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ในช่วงนี้" ฮั่นชิงเฟิงยิ้มขณะไล่ดูข้อมูลที่รวบรวมมาได้จากเมื่อวาน ก่อนจะแจ้งหน่วยรักษาความปลอดภัยให้ปล่อยให้เซียวหลินผ่านเข้ามาได้

เจียงเยี่ยหรงลุกขึ้นไปเตรียมชงชา เมื่อได้ยินดังนั้นเธอก็ปรายตามองสามีอย่างมีเสน่ห์แล้วเอ่ยว่า "ฉันไม่รู้หรอกนะว่าตระกูลเซียวจะเคลื่อนไหวใหญ่โตแค่ไหน" "แต่คุณรู้ไหมคะ เมื่อวานเซียวหลินมาที่บ้านเราและอยู่ตั้งหลายชั่วโมง" "ตอนที่เขากลับไป ฉันเห็นตาของชิงอินเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ดูเหมือนลูกสาวจะถูกใจเขาไม่น้อยเลยนะ" "ถ้าวันนี้เขามาอีก คุณไม่กลัวว่าเขาจะมาลักพาตัวลูกสาวคุณไปเหรอ? แล้วคุณจะทำยังไง?"

ฮั่นชิงเฟิงได้ยินดังนั้นก็แค่นหัวเราะ "เหอะ นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาจะมีความสามารถพอหรือเปล่า" "ลูกสาวของผม ลูกสาวของฮั่นชิงเฟิง จะไม่แต่งงานกับคนสวะไร้ค่าเด็ดขาด!"

......

"คุณลุงฮั่น คุณป้าเจียง สวัสดีครับ" เมื่อเซียวหลินในชุดลำลองสีขาวเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์หลักด้วยท่าทางที่ดูสุขุมเยือกเย็น ฮั่นชิงเฟิงแทบไม่แม้แต่จะปรายตาขึ้นมอง เขามองจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์และเอ่ยอย่างเย็นชาว่า "อืม นั่งสิเสี่ยวเซียว" "ได้ยินว่าเมื่อวานเซียวกรุ๊ปมีการล้างไพ่ภายในครั้งใหญ่ เธอรู้เรื่องนี้ใช่ไหม?"

เซียวหลิน: "ครับ ผมทราบครับคุณลุง" "แล้วเธอมีความคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้? ตระกูลเซียววางแผนจะทำอะไรใหญ่โตงั้นเหรอ?" ก่อนที่เซียวหลินจะได้นั่งลงเสียด้วยซ้ำ เขาก็ได้ยินฮั่นชิงเฟิงถามต่อ

"คุณลุงครับ มันก็แค่การปรับปรุงตามระเบียบปกติ กำจัดเนื้อร้ายในองค์กรทิ้งไปบ้าง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ" เซียวหลินนั่งลงบนโซฟาอย่างใจเย็น รับแก้วชาที่เจียงเยี่ยหรงยื่นให้และตอบกลับอย่างสุภาพว่า "ขอบคุณครับคุณป้า" "ไม่เป็นไรจ้ะเสี่ยวเซียว" เจียงเยี่ยหรงยิ้มอย่างอ่อนโยน เธอนั่งลงตรงข้ามเขาและมองเขาด้วยสายตาที่อบอุ่นมาก

"โอ้? สเกลใหญ่ขนาดนั้น แต่ในสายตาเธอกลับมองว่าเป็นแค่การปรับปรุงตามระเบียบปกติ ง่ายๆ แค่นั้นเองเหรอ?" "ครับคุณลุงฮั่น" เซียวหลินตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำและไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เขารู้ดีว่าสิ่งที่เขาทำนั้นไม่ได้มีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง อย่างไรก็ตาม เมื่อฮั่นชิงเฟิงได้ยินดังนั้นเขาก็ขมวดคิ้วจ้องมองเซียวหลินก่อนจะส่ายหัว

"เซียวเจิ้นกั๋ว พ่อของเธอนี่ซ่อนแผนการนี้ไว้มานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้" "เมื่อวานนี้ แค่ระดับผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มบริษัทก็ถูกล้างบางไปมากกว่าสิบคนแล้ว จะมาบอกว่าเป็นการปรับปรุงปกติได้ยังไง?" "แม้แต่สายลับที่ผมส่งไปฝังตัวอยู่ในตระกูลเธอมาหลายปีก็ยังถูกขุดรากถอนโคนออกมาด้วย" "ผมมั่นใจว่าต้องมีเรื่องใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นแน่ๆ" ฮั่นชิงเฟิงจ้องมองเขาอย่างลึกซึ้ง เมื่อเห็นใบหน้าที่ยังคงสงบนิ่งของอีกฝ่าย เขาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

"เสี่ยวเซียว ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่เข้าใจเรื่องการบริหารจัดการองค์กรเลยสักนิด คงต้องใช้เวลาสั่งสมประสบการณ์อีกหลายปี" พูดจบเขาก็หันหน้าหนีและจัดการงานของเขาต่อ โดยที่ความสนใจในตัวเซียวหลินหายไปจนหมดสิ้น เดิมทีเขาตั้งใจจะให้ลูกสาวมีตัวเลือกมากขึ้น มีโอกาสได้ตัดสินใจมากขึ้น เขาจึงอยากจะลองถามเซียวหลินดูว่าเข้าใจสถานการณ์ของเซียวกรุ๊ปมากน้อยแค่ไหน แต่จากผลลัพธ์ในตอนนี้ เซียวหลินคนนี้ไม่รู้แม้กระทั่งแผนการขั้นต่อไปของกลุ่มบริษัทตัวเองด้วยซ้ำ คนสวะไร้ค่าตัวจริง ในสายตาของเขา เซียวหลินไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิด!

"อย่าเพิ่งรีบร้อนไปเลยครับคุณพ่อตา" "ตระกูลฮั่นต้องมาอยู่ในความดูแลของผมในอนาคตแน่นอน ไว้เราค่อยๆ ทำความรู้จักกันไป ไม่ต้องรีบครับ" ริมฝีปากของเซียวหลินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยขณะจิบชาร้อน จากนั้นเขาจึงตอบกลับอย่างใจเย็นและไม่รีบร้อนว่า: "นั่นสินะครับคุณลุง ผมยังต้องเรียนรู้อีกมากเกี่ยวกับการบริหารองค์กร" "แต่การล้างบางครั้งนี้ผมเป็นคนเริ่มเอง ไม่เกี่ยวกับคุณพ่อของผมหรอกครับ" "ผมถึงได้บอกไงครับว่านี่คือการปรับปรุงตามระเบียบปกติของผม และนี่เป็นเพียงคลื่นระลอกแรกเท่านั้น อนาคตจะมีตามมาอีกครับ"

เซียวกรุ๊ปคือธุรกิจครอบครัว โดยเฉพาะเรื่องการจัดการภายใน โดยเฉพาะเรื่องการกำจัดคน ตราบใดที่เซียวต้วน หัวหน้าแผนกกฎหมายของตระกูลเซียวมีหลักฐานที่แน่นหนาพอ หลังจากขอคำอนุมัติจากเซียวเจิ้นกั๋วหรือเซียวหลินแล้ว ก็สามารถดำเนินการได้ทันที ดังนั้น สายลับของฮั่นชิงเฟิงที่ถูกแฝงตัวอยู่ ก่อนจะโดนเตะโด่งออกมา จึงสรุปเอาเองโดยธรรมชาติว่าเป็นความตั้งใจของเซียวเจิ้นกั๋ว

"อะไรนะ? เธอจะบอกว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นฝีมือเธองั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไง!" ฮั่นชิงเฟิงหันขวับมามองทันทีที่ได้ยินสิ่งที่เซียวหลินพูด น้ำเสียงที่ดุดันของเขาซึ่งขัดกับบุคลิกที่ดูสง่างามตามชื่อของเขานั้น เต็มไปด้วยความตกตะลึง

"ครับคุณลุงฮั่น" เซียวหลินหัวเราะเบาๆ พลางจิบชาอีกอึก

......

ในตอนนั้นเอง ฮั่นชิงอินในชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีขาว ก็ก้าวลงบันไดมาพอดี เมื่อเห็นเซียวหลินอยู่ที่นั่น ดวงตาที่เคยเรียบเฉยของเธอก็ดูเหมือนจะเป็นประกายขึ้นมาทันที และเธออุทานออกมาด้วยความประหลาดใจว่า "เซียวหลิน? ทำไมคุณถึงมาที่นี่คะ?" "อรุณสวัสดิ์ครับชิงอิน" เมื่อร่างบางที่แสนงดงามเดินเข้ามาใกล้ เซียวหลินก็ยิ้มและลุกขึ้นทักทาย

"หลังจากที่ผมกลับไปเมื่อวาน คุณแม่บอกผมว่าดูเหมือนคุณจะมีปัญหาสุขภาพนิดหน่อย" "พอดีว่าผมมีความรู้เรื่องการแพทย์อยู่บ้าง วันนี้เลยตั้งใจจะแวะมาดูอาการและรักษาให้คุณครับ" ฮั่นชิงอินรู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น สายตาที่เธอมองเซียวหลินดูอ่อนโยนลง แต่เธอก็ยังตอบกลับด้วยเสียงแผ่วเบาโดยไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักว่า "ขอบคุณนะคะเซียวหลิน ฉันซาบซึ้งในความปรารถนาดีของคุณจริงๆ ค่ะ" "แต่อาการของฉันมันซับซ้อนมาก โรคนี้มันไม่มีทางรักษาหายหรอกค่ะ"

"เซียวหลิน? ไอ้เด็กคนนี้มีความรู้เรื่องหมอด้วยเหรอ?" "เหอะ นิสัยเสียของคนหนุ่มที่ชอบคุยโวโอ้อวดมาอีกแล้ว" "นอกจากจะวันๆ ไม่ทำอะไรแล้ว ยังชอบขี้โม้ด้วยงั้นเหรอ? หึ!" ฮั่นชิงเฟิงที่อยู่ไม่ไกลได้ยินคำพูดของเซียวหลินเข้า สีหน้าที่เต็มไปด้วยความดูแคลนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา สิ่งนี้ทำให้เขาละทิ้งข้อสงสัยก่อนหน้านี้ที่ว่าการล้างบางตระกูลเซียวเป็นฝีมือของเซียวหลินจริงๆ ไปเสียสิ้น

ฮั่นชิงเฟิงลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าจริงจังและเอ่ยว่า "เซียวหลิน ไม่ใช่ว่าลุงฮั่นจะตำหนิเธอนะ แต่คนหนุ่มควรจะติดดินไว้บ้าง" "ติดดินน่ะเข้าใจไหม! อย่าเอาแต่เพ้อฝันและคุยโวในสิ่งที่มันไม่มีอยู่จริง!" "เรื่องที่เธอไม่เข้าใจธุรกิจในเครือบริษัทยังไม่เท่าไหร่ แต่นี่เธอบอกว่าเข้าใจเรื่องการแพทย์ด้วยงั้นเหรอ? ไปเอามาจากไหนกัน?"

"คุณลุงครับ คำพูดของคุณ..." ในขณะที่ริมฝีปากของเซียวหลินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยและกำลังจะโต้ตอบกลับไปนั้น เขาเห็นฮั่นชิงอินยกมือขึ้นกุมหน้าผากเบาๆ ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงอย่างรวดเร็ว และหลังจากก้าวไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ร่างกายของเธอก็โงนเงนไปมาอย่างน่ากลัว เพียงไม่กี่ก้าวต่อมา ร่างของเธอก็ทรุดฮวบลงกับพื้นดัง "ตุ้บ!"

"ชิงอิน!" คุณลุงฮั่นและคุณป้าเจียงพุ่งเข้าไปหาทันทีที่เห็นภาพนั้น "แย่แล้ว! รีบตามหมอเร็วเข้า!" เจียงเยี่ยหรงดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตา เธอทำตัวไม่ถูกและพึมพำว่า "ชิงอิน! เกิดอะไรขึ้น?! วันนี้ยังไม่ถึงวันที่อาการจะกำเริบเลยนี่นา! ทำไม? ทำไมถึงเป็นเร็วขนาดนี้?!" ฮั่นชิงเฟิงรีบอุ้มลูกสาวขึ้นมาและพุ่งตรงไปที่โซฟาพลางตะโกนก้อง "เร็วเข้า! ตามหมอประจำตระกูลมาเดี๋ยวนี้! แล้วรีบโทรหาผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าทุกคนในเมือง! เดี๋ยวนี้!!!"

......

ในขณะเดียวกัน ที่ด้านล่างของสำนักงานใหญ่บริษัทตระกูลเซี่ย เพิ่งจะเลยเวลาเข้างานมาได้ไม่นาน พื้นที่ด้านล่างก็เต็มไปด้วยกลุ่มนักข่าวที่รุมล้อมอยู่ กล้องและไมโครโฟนนับไม่ถ้วนถูกติดตั้งไว้ที่หน้าทางเข้าบริษัท ใครก็ตามที่เดินผ่านไปมาจะถูกนักข่าวจ่อไมค์ถามทันที

"สวัสดีครับ คุณเป็นพนักงานของบริษัทนี้ใช่ไหมครับ?" "คุณทราบเรื่องที่บริษัทของคุณเพิกเฉยต่อชีวิตของเพื่อนมนุษย์บ้างไหมครับ?" "ทำงานที่บริษัทนี้ คุณไม่รู้สึกผิดบ้างเหรอครับ?" ......

นักข่าวร่วมสิบคนที่ปิดกั้นทางเข้านั้นสร้างความปวดหัวให้กับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของบริษัทอย่างมาก ไล่ไปกลุ่มหนึ่งก็ไม่มีประโยชน์ อีกกลุ่มหนึ่งก็จะมาแทนที่ในไม่ช้า และบางครั้งก็ไม่ใช่คนกลุ่มเดิมด้วยซ้ำ พาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นรายใหญ่ของเมืองเจียงเฉินในวันนี้ ล้วนมีเนื้อหาไปในทิศทางเดียวกัน — "สามีดับสลดคาไซต์ก่อสร้าง! ทำไมบริษัทถึงเพิกเฉย! มองเห็นชีวิตคนเป็นผักปลา!" และบนหน้าแรกของหมวดข่าวบันเทิง: — "ข่าวด่วน! แฉวีรกรรมชั่วของทายาทเศรษฐีตระกูลเซี่ยแห่งเมืองเจียงเฉิน!"

ข่าวเหล่านี้ผลักดันให้ตระกูลเซี่ยเข้าสู่ใจกลางของพายุแห่งการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรวดเร็ว

......