ตอนที่ 28 : อัจฉริยะคืออะไร? ลองทบทวนดูสิว่าหลายปีมานี้พยายามมากพอหรือยัง

ตอนที่ 28 : อัจฉริยะคืออะไร? ลองทบทวนดูสิว่าหลายปีมานี้พยายามมากพอหรือยัง

เมื่อเห็นสายคาดที่คุ้นเคยบนหัวของมิมิคคิว เชียนเต้าหลิวก็สังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที

อย่าบอกนะว่าไอเทมช่วยชีวิตแบบนั้นเติมได้ไม่อั้น?

ถ้าจะเอาชนะเจ้าสัตว์ประหลาดนั่น มีวิธีเดียวคือต้องโจมตีต่อเนื่องไม่ให้มันมีโอกาสฟื้นฟู?

แต่ตอนนี้หนึ่งรุมสาม แค่มีโปเกมอนตัวอื่นคอยก่อกวนนิดหน่อย ก็ยากที่จะหาจังหวะโจมตีต่อเนื่องแล้ว

นี่มันไม่ผิดกฎกติกาหรือไง? ใครเขาเล่นกันแบบนี้?

ในโลกกลับด้าน มองดูสีหน้ามึนงงของเชียนเต้าหลิว ลู่เฟิงก็พอเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

การที่โปเกมอนพกไอเทมหลายชิ้นมันผิดกฎตรงไหน? ยังไงซะนี่ก็คือทำเนียบยอดฝีมืออัจฉริยะ

อัจฉริยะคืออะไร? คือศูนย์รวมของพรสวรรค์และวาสนา

การที่อัจฉริยะจะสู้ข้ามระดับได้ นอกเหนือจากความแข็งแกร่งและรากฐานของตัวเองแล้ว ที่เหลือก็ต้องพึ่งอุปกรณ์

ตราบใดที่อุปกรณ์นั้นไม่โกงเกินไปจนถึงขั้นสังหารในครั้งเดียว โดยพื้นฐานแล้วก็สามารถนำเข้ามาได้

อย่าถามลู่เฟิงว่าเขารู้ได้ยังไง เขาเคยลองแอบเอาอุปกรณ์ระดับเทพเข้ามาแล้ว แต่มันเข้ามาไม่ได้สักชิ้น

ในทางกลับกัน ฝั่งแดนเทพก็ไม่สามารถมอบอุปกรณ์อย่างศาสตราวุธระดับซูเปอร์เทพมาโกงได้เช่นกัน ถ้าเป็นการแข่งกันที่รากฐานต่ำกว่าระดับเทพ ลู่เฟิงไม่เคยกลัวใคร

วิญญาณจารย์สวมใส่กระดูกวิญญาณได้กี่ชิ้น? มันก็สมเหตุสมผลแล้วที่โปเกมอนของเขาจะพกไอเทมเพิ่มสักสองสามชิ้น

"ถ้าไม่พอใจ วิญญาณจารย์ก็ทำได้แค่ทบทวนตัวเองว่าหลายปีมานี้พยายามมากพอหรือยัง"

"มีกระดูกวิญญาณครบชุดไหม? มีกระดูกวิญญาณแสนปีกี่ชิ้น? ถ้าแม้แต่กระดูกวิญญาณแสนปียังหามาใส่ไม่ครบชุด ก็สมควรแล้วที่จะถูกอัจฉริยะที่ระดับต่ำกว่าฆ่าตายและใช้เป็นบันไดเหยียบย่ำ"

การประลองดำเนินต่อไป

มิมิคคิวโบกมือเล็กๆ ของมันซ้ำๆ

รีเฟลกซ์ ! กำแพงแสงกึ่งโปร่งแสงปรากฏขึ้นด้านหนึ่งของสนาม ลดทอนการโจมตีกายภาพจากทิศทางของเชียนเต้าหลิวลงอย่างมาก

แสงผนึก! อีกด้านหนึ่ง ลัคกี้ก็กางแสงผนึกเพื่อลดทอนการโจมตีพิเศษ

หลังจากทำเสร็จ มันก็กระดิกนิ้วก้อยยั่วยุใส่เชียนเต้าหลิว ใช้ท่า 'ล่อเป้า' อีกครั้ง!

คุ้มกัน ! ฟิล์มแสงสีขาวจางๆ ห่อหุ้มพวกมันทั้งสาม ต้านทานการกดข่มจากเขตแดนของเชียนเต้าหลิว

หลังจากรักษาเพื่อนร่วมทีม ลัคกี้ก็เริ่มระบำดาบชุดใหม่ ร่างที่หดเล็กลงของมันเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วหลังกำแพงรีเฟลกซ์และแสงผนึก

ดวงตาเล็กๆ ของมันจ้องเขม็งไปที่เชียนเต้าหลิว หายตัวไปจากตำแหน่งเดิมอีกครั้งด้วยความช่วยเหลือของ 'ทริครูม'

มันดิ่งลงมาจากท้องฟ้าโดยตรงด้วยท่า 'ลูกเตะมหาประลัย' เตะเชียนเต้าหลิวร่วงลงพื้นอย่างแรงจนแทบจุก

มิคารุเกะเริ่มก่อกวนจากระยะไกลด้วยบอลเงา วิถีของบอลพลังงานสีม่วงดำนั้นพลิกแพลง บางครั้งก็ผสมคลื่นสะกดจิต  แม้จะยากที่จะส่งผลโดยตรงเนื่องจากความต่างของระดับ แต่มันรบกวนจังหวะและการตัดสินใจของเชียนเต้าหลิวอย่างมาก

การต่อสู้ที่ตามมากลายเป็นช่วงเวลา 'จำคุก' ของเชียนเต้าหลิวอย่างสมบูรณ์

แม้จะครอบครองพลังและความเร็วระดับกึ่งเทพ แต่ภายใต้กฎของ 'ทริครูม' ลำดับการโจมตีของเขาถูกบังคับให้ล่าช้า

เมื่อใดก็ตามที่เขาต้องการโจมตีเป้าหมายด้วยพลังเต็มที่ เขาจะถูกดึงดูดด้วยท่า 'ล่อเป้า' ของมิมิคคิวเสมอ การโจมตีของเขาไปตกอยู่ที่มิมิคคิว ซึ่งมีการป้องกันที่ถูกเสริมด้วยรีเฟลกซ์และแสงผนึก แถมยังมีสายคาดพารอดหรือความสามารถร่างจำแลง ทำให้ยากที่จะสร้างความเสียหายถึงตาย

และทันทีที่เขาเผยช่องโหว่เพียงเล็กน้อย หรือในช่วงเว้นว่างจากการโจมตี ลัคกี้ที่ได้รับความเร็วจากทริครูมก็จะปล่อย 'หมัดมหาประลัย' ใส่ ทำให้เลือดลมของเขาปั่นป่วนและบีบให้ต้องตั้งรับ

บอลเงาและการสะกดจิตของมิคารุเกะก็ตามติดเขาเหมือนเงาตามตัว คอยสูบพลังเทพและพลังจิตของเขาอย่างชั่วร้าย

เขาพยายามฝ่าวงล้อมด้วยกำลัง โจมตีทั้งสามพร้อมกันด้วยพายุศักดิ์สิทธิ์วงกว้าง แต่ท่า 'ป้องกัน' และ 'แสงผนึก' ของมิมิคคิวและลัคกี้ก็สลับกันทำงาน บล็อกการโจมตีที่อันตรายที่สุดได้แบบเฉียดฉิวเสมอ

เวลาผ่านไปทีละน้อยในสงครามยืดเยื้อที่น่าหงุดหงิดที่สุดของเชียนเต้าหลิว ผลการรักษาของลมหายใจทูตสวรรค์นั้นน่าทึ่ง แต่เมื่อเผชิญกับ 'ไข่สำราญ' 'ฟื้นฟู' 'ป้องกัน' 'แสงผนึก/รีเฟลกซ์' 'ย่อส่วน' หลบหลีก และภัยคุกคามจาก 'ชะตาผูกกัน' ของคู่ต่อสู้...

เมื่อเจอกับคอมโบ 'สายยื้อ' ที่น่ารังเกียจถึงขีดสุดนี้ อัตราการสูญเสียพลังเทพของเขานั้นเร็วกว่าอัตราการฟื้นฟูมาก

ในขณะที่สภาพของคู่ต่อสู้กลับถูกรักษาไว้ได้ดีทีเดียว โดยเฉพาะเจ้ามิมิคคิวนั่น อาศัยความสามารถมิติพิสดารและการรักษาที่ทันท่วงที มันแทบจะเหมือนแมลงสาบฆ่าไม่ตาย

การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่การประลองความแข็งแกร่งอีกต่อไป แต่เป็นการบดขยี้อย่างสมบูรณ์ในด้านกลยุทธ์ กฎเกณฑ์ ความอดทน และสภาพจิตใจ

ในที่สุด เชียนเต้าหลิวก็จับจังหวะได้

เขายอมรับลูกเตะมหาประลัยมุมอับของลัคกี้ แม้จะมีเขตแดนเสริมพลังและเกราะแสงศักดิ์สิทธิ์คุ้มกัน มันก็ยังทำให้เขาจุกแน่นหน้าอก

เงานางฟ้าตัวเล็กที่เกิดจากลมหายใจทูตสวรรค์สลายไปหนึ่งตัว เขาเทพลังเทพและความโกรธที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่ลงในดาบศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์!

"ทูตสวรรค์—พิพากษา!!!"

เขาคำราม ผสานร่างกับเงาทูตสวรรค์ยักษ์ด้านหลังอีกครั้ง ปลดปล่อยการฟันที่เข้มข้น ร้อนแรง และดูเหมือนจะสามารถตัดขาดโชคชะตาได้ยิ่งกว่าครั้งแรก!

แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจรัสเปลี่ยนเป็นใบมีดแสงสีขาวบริสุทธิ์ ยาวเพียงร้อยจั้งแต่ควบแน่นถึงขีดสุด ฉีกกระชากมิติ พุ่งตรงไปยังต้นตอแห่งความชั่วร้ายที่คอยยั่วยุ กางกำแพง และล็อคเลือดนั่น

มิมิคคิว! คราวนี้ เขาถึงขั้นคำนวณเวลาคูลดาวน์ของท่า 'ป้องกัน' ไว้แล้ว ความเร็วของใบมีดแสงถูกเร่งถึงขีดสุด!

ใบมีดแสงมาถึงในพริบตา! กำแพงแสงป้องกันตรงหน้ามิมิคคิวเพิ่งจะสว่างขึ้น ก็ถูกเจาะทะลุอย่างรุนแรงด้วยดาบที่อัดแน่นด้วยความโกรธและพลังเทพเกือบทั้งหมดของเชียนเต้าหลิว!

ในขณะที่ใบมีดแสงกำลังจะกลืนกินมิมิคคิวอย่างสมบูรณ์...

"จี๊!!"

มิคารุเกะส่งเสียงกรีดร้องแหลมที่ดูเหมือนจะทิ่มแทงวิญญาณ!

การเพิ่มพลังโจมตีพิเศษของมันเต็มพิกัดแล้ว หมอกสีม่วงดำรอบตัวพุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง พลังงานธาตุผีแทบจะจับตัวเป็นก้อนแข็ง

โซ่ตรวนสีแดงเข้มที่เป็นตัวแทนของท่า 'ชะตาผูกกัน' พุ่งเข้าใส่เชียนเต้าหลิวในพริบตา

ในเวลาเดียวกัน แสงผีก็วาบขึ้นในดวงตาของมิมิคคิว

สลับตัว !

ร่างของมันและมิคารุเกะที่อยู่ไม่ไกล สลับตำแหน่งกันในพริบตา!

การโจมตีสังหารที่มั่นใจเต็มเปี่ยมของเชียนเต้าหลิว ฟาดเข้าใส่ร่างหินรูปลิ่มของมิคารุเกะที่ไร้การป้องกันและเพิ่งถูกสลับเข้ามาแทนที่อย่างจัง!

"แกร๊ก!!!"

เสียงแตกหักที่บาดหูดังก้องไปทั่วลานประลอง!

รอยร้าวขนาดใหญ่ที่น่าตกใจลากผ่านตลอดทั้งตัวปรากฏขึ้นบนหินรูปลิ่มของมิคารุเกะ!

หมอกสีม่วงดำรั่วไหลออกมาอย่างบ้าคลั่งราวกับลูกโป่งแตก ดวงตาและปากภายในหมอกส่งเสียงโหยหวนด้วยความเจ็บปวดสุดขีด กลิ่นอายของมันร่วงกราวลงสู่ก้นเหวทันที แสงของหินรูปลิ่มหรี่ลงอย่างรวดเร็ว โซซัดโซเซอยู่ริมขอบเหวแห่งความตาย!

ทว่า ในวินาทีที่มิคารุเกะได้รับบาดเจ็บถึงตายและกำลังจะแตกสลายอย่างสมบูรณ์...

โซ่ตรวนสีแดงเข้มแห่งชะตาที่พันธนาการวิญญาณของเชียนเต้าหลิว ก็ลุกโชนด้วยแสงสีเลือดถึงขีดสุด แล้วหดเกร็งแน่นกะทันหัน!

พลังแห่งการ 'ยุติ' และ 'แบ่งปัน' ที่ไม่อาจต้านทานและป้องกันได้ ซึ่งมีต้นกำเนิดจากระดับรากฐานที่สุดของกฎเกณฑ์ ได้แสดงผลพร้อมกันทั้งต่อมิคารุเกะและเชียนเต้าหลิว!

หมอกสีม่วงดำรอบตัวมิคารุเกะสลายไปจนหมด หินรูปลิ่มร่วงลงพื้นเสียงดัง 'ตุ๊บ' แสงดับมอด ไร้การเคลื่อนไหว

ในวินาทีเดียวกัน เชียนเต้าหลิวรู้สึกราวกับวิญญาณถูกมือยักษ์ที่เย็นเฉียบกระชากออกไปอย่างแรง พลังเทพที่พลุ่งพล่านในร่างกายเงียบเสียงลงทันที!

เงานางฟ้าตัวเล็กที่เกิดจากลมหายใจทูตสวรรค์แตกสลายทีละตัว เกราะแสงศักดิ์สิทธิ์แตกร้าวทีละนิ้ว เงาทูตสวรรค์ยักษ์ด้านหลังส่งเสียงคำรามด้วยความไม่ยินยอมก่อนจะพังทลายลงเสียงดังสนั่นหวั่นไหว!

ความอ่อนแอ ความว่างเปล่า และความรู้สึกของการ 'สิ้นสุด' ถาโถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำ วิสัยทัศน์ของเขามืดดับ และไม่สามารถทรงตัวบินได้อีกต่อไป ร่วงลงกระแทกพื้นด้วยเข่าข้างหนึ่งอย่างแรง ดาบศักดิ์สิทธิ์หลุดจากมือ เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์รอบตัววูบไหวเหมือนเทียนในสายลมก่อนจะดับมอดไปอย่างสมบูรณ์

ตายตกไปตามกัน! ทั้งคู่สูญเสียความสามารถในการต่อสู้

โลกวิญญาณชนะอีกครั้ง

และชนะด้วยวิธีที่... น่ารังเกียจ ไร้ยางอาย และพลิกความเข้าใจเรื่องพลังแบบดั้งเดิมอย่างสิ้นเชิง

ทั่วทั้งทวีปโต้วหลัวตกอยู่ในความเงียบงันที่สมบูรณ์ ยาวนาน ลึกซึ้ง และน่าอึดอัดยิ่งกว่าครั้งใดๆ

หากการต่อสู้ครั้งก่อนๆ คือชัยชนะที่บดขยี้ด้วยพลัง ความลี้ลับ และเลือดเนื้อ ครั้งนี้ก็คือกลยุทธ์ 'สายยื้อ' และการปั่นหัวด้วยกฎเกณฑ์ที่มอบความสิ้นหวังให้อย่างถึงที่สุด

สามตัวที่ระดับต่ำกว่าเชียนเต้าหลิวที่ได้รับพรจากพลังเทพอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีตัวไหนเป็นยอดฝีมือระดับท็อปในแง่ของความเข้าใจทั่วไป

แต่ด้วยการใช้ชุดกลยุทธ์คอมโบที่สอดประสานกันอย่างน่ารังเกียจถึงขีดสุด—ยั่วยุ ป้องกัน ฟื้นฟู กฎสนาม สลับความเร็ว และชะตาผูกกัน—

พวกมันลาก 'ผู้ถูกเลือกโดยเทพ' ระดับสูงสุด ที่มีสถานะเต็มเปี่ยมและครอบครองพลังกึ่งเทพ ลงสู่โคลนตม และบีบให้เขาต้องแลกด้วยการ 'เสมอแบบหนึ่งแลกหนึ่ง' จนพ่ายแพ้ในที่สุด

และอีกฝั่งหนึ่ง ยังมีหน่วยฮีลและหน่วยซัพพอร์ตที่แทบจะไร้รอยขีดข่วนยืนอยู่อีกสองตัว!

จบตอน