ตอนที่ 15 : สไตล์หมวกสะท้อนดาเมจ, เล่ห์กลชิงกระดูกวิญญาณ
ตอนที่ 15 : สไตล์หมวกสะท้อนดาเมจ, เล่ห์กลชิงกระดูกวิญญาณ
ตอนที่ 15 : สไตล์หมวกสะท้อนดาเมจ, เล่ห์กลชิงกระดูกวิญญาณ
โลกวิญญาณย่อมมีอุปกรณ์สวมใส่ของมันเอง เพียงแต่ก่อนหน้านี้ไม่จำเป็นต้องใช้ ไม่ได้หมายความว่าไม่มีอยู่จริง
ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีการจำกัดจำนวนไอเทมที่พกพาได้ ตราบใดที่มีทรัพยากรเพียงพอ จะสวมใส่สักเจ็ดหรือแปดชิ้นก็ย่อมได้
อย่างไรก็ตาม มีข้อจำกัดด้านความแข็งแกร่ง ไอเทมสวมใส่จะไม่เติบโตไปพร้อมกับโปเกมอนเหมือนวงแหวนวิญญาณหรือกระดูกวิญญาณ
ในระดับสัตว์เทพ ไอเทมสวมใส่บางชิ้นจำเป็นต้องได้รับการเสริมแกร่งจนถึงระดับเทพจึงจะใช้งานได้
หากระดับต่ำเกินไป การพกพาก็แทบไม่มีผล เปรียบเสมือนเทพเจ้าที่จำเป็นต้องถือศาสตราวุธเทพนั่นเอง
นี่คือกลยุทธ์ที่ลู่เฟิงคิดค้นขึ้นเพื่อเมทากรอสโดยเฉพาะ ออกแบบมาเพื่อรับมือกับพวกใช้ค้อนอย่างถังเฮ่า
ในฐานะกึ่งเทพที่มีค่าพลังป้องกันพื้นฐานทั้งสองด้านระดับท็อป
สไตล์หมวกสะท้อนดาเมจนี้เหมาะสมกับงานนี้ที่สุด โดยเฉพาะเมื่อจับคู่กับท่าธาตุพลังจิต "ฟื้นฟู" เพื่อรักษาตัวเอง
เรียกได้ว่าเป็น "พ่อ" ที่เข้มงวดที่สุดสำหรับวิญญาณยุทธ์ "ค้อนเฮ่าเทียน" ทั้งมวล
เว้นแต่จะเป็นการโจมตีระยะไกล ใครที่กล้าเข้ามาสู้ระยะประชิดจะต้องเจ็บตัวจากดาเมจสะท้อนกลับแน่นอน
แต่ทว่า เพื่อให้วิญญาณยุทธ์เครื่องมือแสดงพลังได้เต็มที่ การต่อสู้ระยะประชิดแทบจะเป็นเรื่องจำเป็น บีบให้คู่ต่อสู้ต้องเลือก
แน่นอนว่ากลยุทธ์นี้ทำเพื่อความบันเทิงเป็นหลัก หากเป็นที่อื่น ถ้าสู้ไม่ได้ก็แค่หนี
แต่ในสถานที่อย่างศึกประลองยุทธ์อัจฉริยะ ไม่มีที่ให้หนี หากไม่อยากสู้ ก็ต้องยอมมอบรางวัลให้
ตอนนี้มีการถ่ายทอดสดไปทั่วทวีป หากเขายอมแพ้ตอนนี้ ชีวิตคงจบสิ้น เพราะแม้แต่ตู๋กู่ป๋อ ราชทินนามพรหมยุทธ์ที่อ่อนแอที่สุด ก็ยังไม่ยอมแพ้และสู้ตอบโต้กับอัจฉริยะได้
สไตล์การเล่นนี้แสดงให้เห็นถึงความหมายของคำว่า "ปั่นประสาท" ได้อย่างชัดเจน
"ไอ้สารเลว! เจ้ากำลังเล่นกับข้าอยู่รึ?!" ถังเฮ่าโกรธจัด การสัมผัสได้ถึงท่าที "สังเกตการณ์" ที่เย็นชาและดูแคลนของอีกฝ่าย มันน่าโมโหยิ่งกว่าการถูกโจมตีตรงๆ เสียอีก
ด้วยเสียงคำรามกึกก้อง เขาถ่ายเทพลังวิญญาณจากวงแหวนวิญญาณเข้าสู่ค้อนเฮ่าเทียนมากขึ้น เพิ่มความดุดันของการโจมตีอีกสามสิบเปอร์เซ็นต์!
แต่ทุกครั้งที่เหวี่ยงค้อนโจมตีระยะประชิดอย่างรุนแรง ถังเฮ่าจะรู้สึกเจ็บปวดแปลบปลาบจากแรงสะท้อนกลับไปทั่วร่างกาย!
ราวกับว่าเขาไม่ได้กำลังทุบโลหะ แต่ทุบทั่งที่ปกคลุมด้วยหนามที่มองไม่เห็น!
ถังเฮ่าไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติในทันที เพียงแค่คิดว่าการป้องกันของคู่ต่อสู้แปลกประหลาด ยิ่งสู้เขาก็ยิ่งตกใจและหงุดหงิด
คู่ต่อสู้เปรียบเสมือนป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็เหมือนปลาที่ลื่นไหลที่สุด แม้เขาจะกระหน่ำโจมตีอย่างบ้าคลั่ง มันก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ แม้แต่ในดวงตาสีแดงเข้มคู่นั้น ดูเหมือนจะมีแววของ... ความเบื่อหน่าย?
เสียงตูมสนั่นหวั่นไหว! ร่างสีขาวเงินทรุดลงเล็กน้อย พื้นดินแตกกระจาย แต่ร่างนั้นไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว ดวงตาสีแดงเข้มไม่แม้แต่จะกะพริบ
"ทนทายาดนักนะ?" ถังเฮ่าแค่นเสียงเย็น เมื่อเห็นว่าเมทากรอสไม่ตอบโต้ เขาจึงปลดปล่อยเต็มที่ ไม่สนแรงสะท้อนกลับที่ร่างกายได้รับอีกต่อไป ทุ่มเททุกอย่างในการโจมตี
ทักษะวิญญาณถูกปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง! เงาค้อนร่ายรำดุจมังกรดำ โจมตีจากทุกทิศทาง!
ร่างกายของถังเฮ่าเริ่มปริแตก เลือดไหลซึมออกมาที่มุมปาก เขาตกใจสุดขีด ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเมทากรอสถึงไม่ตอบโต้เลย
แต่มาถึงจุดนี้ เป็นไปไม่ได้แล้วที่เขาจะถอยหลังกลับ การล้มเลิกการโจมตีตอนนี้เท่ากับความพยายามทั้งหมดสูญเปล่า เขาเปิดใช้งานเขตแดนเทพสังหาร และพลังโจมตีก็พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ผู้คนภายนอกไม่รู้สถานการณ์ที่แท้จริงของการต่อสู้ พวกเขาเห็นเพียงเมทากรอสถูกถังเฮ่ากดดันและทุบตีอยู่ฝ่ายเดียว
"มันทำอะไรอยู่? ทำไมไม่สวนกลับล่ะ?"
"มันโดนพรหมยุทธ์เฮ่าเทียนกดดันจนโงหัวไม่ขึ้น!"
"ว่าแล้วเชียว นอกจากสัตว์ประหลาดอย่างลิซาร์ดอน อัจฉริยะคนอื่นก็ไม่ได้น่ากลัวเท่าไหร่!"
"เมทากรอสดูน่าเกรงขาม ที่แท้ก็แค่เต่าหดหัวในกระดองเหล็ก?"
ผู้ชมวิจารณ์กันอย่างออกรส เมื่อเห็นการบุกโจมตีดั่งคลื่นสมุทรของถังเฮ่า ในขณะที่เมทากรอสทำได้เพียงรับการโจมตีและปัดป้องเป็นครั้งคราว แม้การป้องกันจะยอดเยี่ยมและยังไม่ถูกเจาะทะลวง แต่มันเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด
ถังเฮ่ายิ่งสู้ยิ่งคลั่ง วงแหวนวิญญาณสว่างขึ้นทีละวง พลังระเบิดวงแหวนซ้อนทับกันอย่างต่อเนื่อง! ค้อนเฮ่าเทียนกลายเป็นพายุแห่งการทำลายล้าง แต่ละครั้งที่ฟาดฟันทำให้มิติสั่นสะเทือน!
เมทากรอสยังคงอดทนอย่างเงียบงัน
รอยบุบและรอยขีดข่วนเล็กน้อยเริ่มปรากฏบนเปลือกสีขาวเงิน แม้จะฟื้นฟูอย่างรวดเร็วด้วยแสงโลหะที่ไหลเวียน แต่มันก็ชัดเจนว่ากำลัง "ดิ้นรน"
"มันทนได้อีกไม่นานหรอก!"
"พรหมยุทธ์เฮ่าเทียนสุดยอดจริงๆ!"
"สมกับเป็นระเบิดวงแหวน! เจ้าเมทากรอสนี่ทนมาได้ขนาดนี้ก็บ้าบอมากแล้ว!"
ทุกคนคิดว่าพวกเขาเห็นแสงสว่างแห่งชัยชนะ—สัตว์ประหลาดสีเงินตัวนี้เชี่ยวชาญแค่การป้องกันและขาดวิธีการโจมตี ความพ่ายแพ้เป็นเพียงเรื่องของเวลา!
แสงอันดุร้ายระเบิดในดวงตาของถังเฮ่า ฉวยโอกาสจากช่องโหว่ เขาควบแน่นพลังวิญญาณและพลังระเบิดวงแหวนทั้งหมดไว้ที่แขนขวา และกระดูกวิญญาณสืบทอดก็ระเบิดแสงเจิดจ้าออกมา!
"แตกซะ! ค้อนพระสุเมรุ!" นี่คือการโจมตีที่ควบแน่นพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาในขณะนี้ ก่อนที่ค้อนจะมาถึง มิติก็เริ่มกรีดร้อง!
เสียงตูมสนั่นหวั่นไหว! ร่างสีขาวเงินทรุดลงเล็กน้อย พื้นดินแตกกระจาย แต่ร่างนั้นไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว ดวงตาสีแดงเข้มไม่แม้แต่จะกะพริบ
ถังเฮ่าตะลึงงัน นอกจากการระเบิดวงแหวน นี่คือการโจมตีที่แรงที่สุดในสภาพปัจจุบันของเขาแล้ว
รับการโจมตีขนาดนี้ซึ่งหน้าโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนเลยเนี่ยนะ? นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกัน!
ยิ่งสู้เขาก็ยิ่งตกใจและหงุดหงิด คู่ต่อสู้เปรียบเสมือนป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุด แม้เขาจะกระหน่ำโจมตีอย่างบ้าคลั่ง มันก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ แม้แต่ในดวงตาสีแดงเข้มคู่นั้น ดูเหมือนจะมีแววของ... ความเบื่อหน่าย?
ทันใดนั้น เมทากรอสดูเหมือนจะ "เบื่อ" กับการตั้งรับง่ายๆ นี้แล้ว
ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ ดวงตาสีแดงเข้มของมันส่องสว่าง และคลื่นพลังจิตประหลาดก็ห่อหุ้มถังเฮ่าในพริบตา!
เล่ห์กล !
นี่คือท่าธาตุพลังจิตที่ใช้สำหรับสลับไอเทมสวมใส่
ในโลกวิญญาณ ท่านี้มักใช้สลับไอเทมระหว่างทั้งสองฝ่ายตามหลักการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม
มันมีอำนาจแห่งกฎเกณฑ์บางอย่าง
นี่เป็นครั้งแรกที่เมทากรอสใช้ท่านี้กับวิญญาณจารย์ และไม่ชัดเจนว่าไอเทมสวมใส่ของวิญญาณจารย์คืออะไร
สิ่งที่เรียกว่าไอเทมสวมใส่ ย่อมเป็นสิ่งที่พกพาบนร่างกายและไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตนเอง
ไอเทมสวมใส่ของวิญญาณจารย์คือกระดูกวิญญาณ เพราะยังไงมันก็เป็นของจากสัตว์วิญญาณ ต่อให้ดูดซับไปแล้ว ก็ยังดรอปออกมาได้อีก
ไม่สามารถนับว่าเป็นทรัพย์สินของวิญญาณจารย์เองได้
เป้าหมายของ "เล่ห์กล" ในขณะนี้คือกระดูกวิญญาณสืบทอดของสำนักเฮ่าเทียนบนร่างของถังเฮ่า ซึ่งแทบจะหลอมรวมกับแขนขวาของเขาแล้ว!
แสงในดวงตาสีแดงเข้มของเมทากรอสลุกโชน! ทำตามคำสั่งของท่านเทพเจ้าลู่เฟิงที่ว่า "ยื้อให้นานหน่อย อย่าเพิ่งรีบฆ่า"
มันตัดสินใจใช้ทักษะควบคุมเพื่อรบกวนคู่ต่อสู้ เจตนาเดิมของการสลับไอเทมด้วยท่าเล่ห์กล คือการใช้หมวกกันน็อคขรุขระของตัวเองสลับกับไอเทมบัฟที่คู่ต่อสู้อาจมี เพื่อสร้างปัญหาเล็กน้อยและยืดเวลาการต่อสู้
จะให้รับการโจมตีเฉยๆ ก็คงไม่ได้ มันต้องขัดขืนบ้างเพื่อให้คู่ต่อสู้รำคาญ
คลื่นพลังจิตอันน่าขนลุกล็อคเป้าไปที่ถังเฮ่า
วินาทีถัดมา
ฉึก!
ไม่ใช่เสียงโลหะปะทะกัน แต่เป็นเสียงฉีกกระชากเนื้อและกระดูกที่น่าสยดสยองและอู้อี้!
"อ๊ากกก!!!"
เสียงกรีดร้องโหยหวนของถังเฮ่าดังทะลุฟ้า!
ภายใต้สายตาที่หวาดกลัวของผู้ชมทุกคน แขนขวาทั้งข้างของถังเฮ่า—ซึ่งควบแน่นพลังทั้งหมดและส่องแสงของกระดูกวิญญาณ—ดูเหมือนจะถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นจับ บิด และกระชากออกจากหัวไหล่!
เลือดพุ่งกระฉูดออกมาอย่างบ้าคลั่งในจังหวะที่แยกออกจากกัน ย้อมอากาศให้เป็นสีแดงฉาน!
ที่แปลกประหลาดยิ่งกว่านั้นคือ กระบวนการฉีกกระชากมาพร้อมกับแสงสีเงินวาบ เมื่อแขนหลุดออกมาอย่างสมบูรณ์ กระดูกแขนเปื้อนเลือดที่แผ่คลื่นพลังวิญญาณมหาศาลก็ลอยอยู่กลางอากาศ ในขณะที่แขนที่ขาดของถังเฮ่าเหี่ยวเฉาและสูญเสียความแวววาวไปอย่างรวดเร็ว!
"แขน... แขนของข้า... กระดูกวิญญาณ!!!" ถังเฮ่าเซถอยหลัง ใบหน้าซีดเผือดดั่งผี ความเจ็บปวดแสนสาหัสและความรู้สึกว่างเปล่าจากการที่การเชื่อมต่อพลังวิญญาณถูกฉีกขาดถาโถมเข้าใส่เขาทันที!
เขามองดูไหล่ขวาที่ว่างเปล่า แล้วมองดูแขนที่เป็นของเขาลอยอยู่ตรงหน้าคู่ต่อสู้ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความบ้าคลั่งถึงขีดสุด
จุดพลิกผันที่กะทันหัน นองเลือด และพิสดารนี้ ทำให้ทั่วทั้งทวีปโต้วหลัวตกอยู่ในความเงียบงันดั่งป่าช้า!
ทุกคนหวาดผวาไปกับวิธีการต่อสู้ที่เหนือจินตนาการนี้! กระชากแขนคนอื่น? แถมกระชากออกมาพร้อมกระดูกวิญญาณด้วย?
นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกัน? ไม่ยอมโจมตี?
แต่พอลงมือที ก็เล่นกระชากกระดูกวิญญาณของวิญญาณจารย์เลยงั้นรึ? นั่นมันพรหมยุทธ์เฮ่าเทียนนะ!
งั้นที่มันไม่ยอมโจมตีก่อนหน้านี้—มันตั้งใจปั่นหัวถังเฮ่าเล่น หรือว่ากำลังมองหาตำแหน่งของกระดูกวิญญาณเพื่อเผด็จศึกกันแน่!
ในขณะเดียวกัน หมวกกันน็อคขรุขระที่สวมอยู่บนหัวของเมทากรอสก็กลายเป็นลำแสงและ "สวม" ทับลงบนแผลเหวอะหวะที่ไหล่ของถังเฮ่า ดูทั้งตลกและน่าสยดสยอง
และตรงหน้าเมทากรอสเอง ก็มีกระดูกวิญญาณแขนขวาของถังเฮ่าที่ยังคงมีเลือดหยด ลอยเด่นอยู่
เป็นครั้งแรกที่มีความผันผวนปรากฏชัดเจนในดวงตาสีแดงเข้มของมัน
เมทากรอสตะลึงงัน
ในความเข้าใจของมัน "เล่ห์กล" มีไว้แค่สลับไอเทม ในการต่อสู้ปกติ มันก็แค่สลับผลไม้เพื่อปั่นหัวกันเล่นๆ
แต่ตอนนี้ มันใช้หมวกกันน็อคสลับกับ... กระดูกเปื้อนเลือด? และแขนของคู่ต่อสู้ก็... หายไป?
แล้วมันจะแสดงละครยื้อเวลาการต่อสู้ต่อไปยังไงล่ะทีนี้?
จบตอน