ตอนที่ 21 เสียวอู่ผู้มากแผนการ! ย้ายเข้าบ้านทองคำ!

ตอนที่ 21 เสียวอู่ผู้มากแผนการ! ย้ายเข้าบ้านทองคำ!

วันรุ่งขึ้น ทันทีที่ฟ้าเริ่มสาง ถังอินก็ลืมตาขึ้น

เขารู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆ ทับอยู่บนอก พอก้มลงดูก็เห็นผมยาวสีแดงเพลิงแผ่สยายอยู่

ใบหน้าของเด็กสาวที่งดงามหยดย้อยนั้นดูสงบสุข ขนตายาวงอนสั่นไหวเบาๆ

สมองของถังอินอื้ออึงไปชั่วขณะ ร่างกายชาหนึบไปทั้งตัว

เดี๋ยวสิ เมื่อวานเขาดื่มหนักก็จริง แต่ด้วยความสามารถของเขา อย่างมากก็น่าจะฟุบหลับคาโต๊ะ ไม่มีทางดื่มจนภาพตัดแบบนี้ได้แน่

ดวงตาของถังอินกลับมาแจ่มใสอย่างรวดเร็ว เขาค่อยๆ ขยับตัวออกจากใต้ร่างเด็กสาวอย่างระมัดระวัง

หลังจากสำรวจตัวเองอย่างละเอียด เขาก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก โชคดีที่เสื้อผ้าของทั้งคู่ยังอยู่ครบ ไม่ได้เกิดเหตุการณ์ละครน้ำเน่าขึ้น

ทันใดนั้น เขาสังเกตเห็นกล่องไม้โบราณวางอยู่บนตู้เก่าๆ มีซองจดหมายทับอยู่ข้างใต้

นี่มัน... ลางสังหรณ์บางอย่างผุดขึ้นในใจถังอินทันที

เขาเปิดซองจดหมายออกอ่าน:

ถึง เสี่ยวอิน และ เสี่ยวซานเหนียง กว่าพวกเจ้าจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้ พ่อคงจากไปแล้ว

เมื่อคืนพ่อดีใจมากที่ได้ยินบทสนทนาของพวกเจ้า ทั้งเจ้าและเสี่ยวซานเหนียงต่างมีความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่ พ่อไม่อาจเป็นตัวถ่วงพวกเจ้าได้

ดังนั้น การจากไปชั่วคราวของพ่อ ก็เพื่อปูทางสู่อนาคตที่ดีกว่าให้พวกเจ้า อีกหกปีข้างหน้า พ่อจะส่งจดหมายเชิญเข้าเรียนที่โรงเรียนหลวงเทียนโต้วไปให้ พ่อหวังว่าพวกเจ้าจะกอบโกยความรู้และเติบโตอย่างแข็งแกร่งในโรงเรียนวิญญาจารย์ที่ดีที่สุด

ลูกนกอินทรีต้องออกจากรังถึงจะได้รับการขัดเกลาที่ดี พ่อหวังว่าพวกเจ้าจะแข็งแกร่ง ยิ่งใหญ่กว่าพ่อ

แม่หนูคนนั้นเป็นเด็กดี ทะนุถนอมคนตรงหน้าให้ดี อย่าทำให้นางเสียใจ

จนกว่าจะพบกันใหม่ ไม่ต้องเป็นห่วงพ่อ

???

อ่านจดหมายในมือจบ ถังอินถึงกับตะลึงงัน

ตาแก่ เอ๊ย ตาแก่! ไม่มีท่านแล้วข้าจะอยู่ยังไง?!

ข้าเพิ่งเรียนแค่วิชาค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วน กับ เก้าเคล็ดวิชาฮ่าวเทียน เองนะ! วิชาลับก้นหีบอื่นๆ ท่านยังไม่สอนข้าเลย!

สำนักฮ่าวเทียนผลิตคนพรรค์นี้ออกมาได้ยังไงเนี่ย ทำข้าโมโหจนแทบคลั่งแล้วนะโว้ย!!!

แล้วถึงข้ากับฮั่วอู่จะถูกชะตากันก็เถอะ แต่อายุแค่นี้ท่านจับพวกเรามานอนเตียงเดียวกันเลยเหรอ???

ถึงข้าจะโตเร็ว แต่ข้าอายุเท่าไหร่ท่านก็รู้นี่นา ตาแก่ ท่านทำลงได้ยังไง?

ถังอินรู้สึกหมดคำจะพูดกับ ภูมิปัญญาอันล้ำลึก ของตาแก่จริงๆ

ถังอินถอนหายใจแล้วเงยหน้าขึ้น

เห็นถังซานเหนียงกำลังจ้องมองร่างสีแดงเพลิงบนเตียงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

นาฬิกาชีวิตของสองพี่น้องแทบจะตรงกันเป๊ะ ถังอินจึงไม่แปลกใจที่ถังซานเหนียงตื่นเวลานี้

เอ่อ... เสี่ยวซานเหนียง ดูนี่สิ...

ถังอินรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก

เขายื่นซองจดหมายให้นาง

หลังจากอ่านจดหมายของถังเฮ่า ดวงตาของเสี่ยวซานเหนียงก็มีม่านหมอกปกคลุมทันที นางโผเข้ากอดพี่ชาย

พี่ใหญ่ ทำไมท่านพ่อถึงไปกะทันหันแบบนี้

นานๆ ทีจะสัมผัสได้ถึงความรักจากพ่อ แต่ผ่านไปไม่กี่วันก็หายไปอีกแล้ว เสี่ยวซานเหนียงที่ขาดความรักมาตลอดรู้สึกเศร้าใจอย่างมาก

ตาแก่เขามีความคิดของเขาน่า! ยังมีพี่อยู่ทั้งคน ไม่ต้องกลัวนะ

ถังอินลูบผมปลอบโยนน้องสาวเบาๆ

ภายในกล่องไม้มีกำไลอุปกรณ์วิญญาณเก็บของสีเงินและมันสมองวาฬสีทองก้อนหนึ่ง

ถังอินหยิบอุปกรณ์วิญญาณออกมา เก็บกล่องไม้ใส่มันสมองวาฬลงไป แล้วสวมกำไลให้ที่ข้อมือของเสี่ยวซานเหนียง

หลังจากคิดครู่หนึ่ง เขาก็หันกลับไปห่มผ้าให้ฮั่วอู่

จากนั้น สองพี่น้องก็มุ่งหน้าไปยังเนินเขานอกหมู่บ้านเพื่อฝึกฝนประจำวัน

พอกลับมาจากการฝึก ฮั่วอู่ก็ตื่นแล้ว

กลับมากันสักที ข้านึกว่าเมื่อคืนพวกเจ้าดื่มหนักจนหลงทางซะอีก

สีหน้าของเด็กสาวดูปกติดีทุกอย่าง ไม่มีพิรุธใดๆ

ข้าเองก็ต้องกลับบ้านแล้ว อาทิตย์หน้าข้าจะเอาหินตะวันชาดมาให้นะ

ขอบคุณพี่สาวฮั่วอู่ นี่ค่าหินตะวันชาด

ถังอินหยิบถุงผ้าออกมาส่งให้

เหรียญทองเต็มถุง 200 เหรียญ ทำให้ฮั่วอู่หรี่ตาลงเล็กน้อย

รบกวนพี่สาวฮั่วอู่ช่วยหาช่างตีเป็นเครื่องประดับให้ด้วยได้ไหม ส่วนที่เหลือถือเป็นค่าเหนื่อยของท่าน

ในเมื่อตาแก่ชิ่งหนีไปแล้ว เขาจึงจำต้องเปลี่ยนแผน

เมื่อเห็นคิ้วเรียวของเด็กสาวเลิกขึ้น ถังอินรีบเสริม ข้าไม่ได้มีเจตนาดูถูกพี่สาวฮั่วอู่นะ!

แต่ด้วยมิตรภาพของเรา การมานั่งคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงินทองไม่กี่เหรียญ จะดูห่างเหินกันเกินไปไหม

แบบนี้ค่อยน่าฟังหน่อย

ฮั่วอู่เชิดคางระหงขึ้นแล้วแค่นเสียงเบาๆ

พี่สาวคนนี้จะไม่เอาเปรียบเจ้าหรอก ต่อไปค่าเหล้าข้าเลี้ยงเอง

อ้อ แล้วก็นนมแพะของเสียวอู่ด้วย นมแพะที่เมืองโรงเรียนเปลวเพลิงคุณภาพดีมากเลยนะ

ฮะ? อะไรนะ?

ได้ยินดังนั้น ใบหน้าเล็กๆ ของเสียวอู่ก็งุนงง

อีกสามคนมองหน้ากันแล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

เห็นแบบนั้น เสียวอู่ก็กระโจนใส่อ้อมกอดถังอินออเซาะทันที...

ครึ่งเดือนต่อมา ณ เมืองนั่วติง ในลานบ้านเล็กๆ ห่างจากโรงเรียนวิญญาจารย์ขั้นต้นนั่วติงไปหนึ่งกิโลเมตร

เด็กหญิงตัวน้อยตาสีชมพูในชุดกระโปรงสีแดงสดทิ้งตัวลงต่ำ ท่ามกลางแขนเสื้อที่พลิ้วไหว ปลายเท้าดีดตัวพุ่งขึ้น

เสียงตุบดังทึบๆ

ฮั่วอู่ใช้ขาบล็อกลูกเตะของเสียวอู่ อาศัยแรงส่งกระโดดหมุนตัวกลางอากาศหนึ่งรอบ แล้วลงสู่พื้นอย่างมั่นคง

เป็นไงบ้างพี่สาวฮั่วอู่ ท่ากระต่ายเตะอินทรีของข้าเจ๋งใช่ไหมล่ะ

เสียวอู่เท้าสะเอวอย่างภาคภูมิใจ

พี่ชายเจ้านี่อัจฉริยะจริงๆ คิดค้นทักษะวิญญาณให้เจ้าได้ตั้งหลายท่าในเวลาสั้นๆ แค่นี้

พี่ชายก็ส่วนพี่ชาย แต่ข้าก็เก่งเหมือนกันนะ

เสียวอู่พึมพำเบาๆ

จ้าๆๆ เจ้าเก่งที่สุด

ถังอินเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม

เสียวอู่ตาเป็นประกาย วิ่งเข้าไปกอดแขนพี่ชาย

ฮั่วอู่กอดอก เชิดหน้าอกอวบอิ่มขึ้น

น้องชายถังอิน เมื่อไหร่จะ พัฒนา ให้ข้าบ้างล่ะ

คำพูดนี้... มันจะไม่กำกวมไปหน่อยเหรอ?

รอยยิ้มของถังอินค้างแข็ง

ฮั่วอู่เหมือนจะรู้ตัว แก้มแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย รีบเปลี่ยนเรื่อง

ยินดีด้วยนะที่ย้ายบ้านใหม่ นี่ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากใจข้า

กล่องสองใบวางอยู่บนพื้น

ใบหนึ่งใส่เสื้อผ้าเครื่องประดับเด็กผู้หญิง อีกใบเต็มไปด้วยหนังสือหลากหลายชนิด

น้องสาวเสียวอู่ กับน้องสาวซานเหนียง หน้าตางดงามระดับหนึ่งในหมื่นทั้งคู่ ต้องคู่ควรกับเสื้อผ้าสวยๆ สิ

เมืองนั่วติงยังไงก็เป็นแค่เมืองบ้านนอก เสื้อผ้าเครื่องประดับมีให้เลือกน้อยเกินไป ข้าทนเห็นน้องสาวทั้งสองใส่ชุดซ้ำๆ ไม่ได้หรอก

ดวงตาของฮั่วอู่ลุกโชนขณะจ้องมองถังอิน

ส่วนกล่องนี้ ของขวัญให้น้องชายถังอิน เจ้าชอบอ่านหนังสือไม่ใช่เหรอ ข้าเตรียมมาให้ลังเบ้อเริ่มเลย

เป็นไง? จะรับคุณหนูคนนี้เป็นศิษย์ได้หรือยัง

ได้ยินดังนั้น ถังอินก็หัวเราะ

พี่สาวฮั่วอู่พูดอะไรแบบนั้น ท่านอยากเรียนอะไร ถังอินคนนี้ยินดีถ่ายทอดให้หมดเปลือกแน่นอน

ดีเลย งั้นตั้งแต่นี้ไป ข้าจะมาเรียนที่นี่ทุกสุดสัปดาห์ ท่านพ่อจะได้เลิกบ่นสักทีว่าข้าเอาแต่เที่ยวเล่น

พอพูดถึงพ่อ ใบหน้าอันน่าเกรงขามก็ผุดขึ้นมาในหัว

ฮั่วอู่ย่นจมูกเล็กๆ กระซิบว่า

คราวหน้า ข้าจะทำให้เขาเซอร์ไพรส์จนตาค้างไปเลย

เรื่องนี้ไว้ใจข้าได้เลย

ถังอินตบหน้าอกรับประกัน

หืม? น้องชายถังอิน ปกติเจ้าไม่พูดจามั่นใจขนาดนี้นี่นา ครั้งนี้...

คิ้วเรียวดั่งเปลวเพลิงกระตุก ฮั่วอู่ก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว

ใบหน้าสวยหวานยื่นเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนรดใบหน้าเขา

มีเรื่องอยากขอร้องข้าล่ะสิ?

ถังอินถอนหายใจ ลูบหัวเสียวอู่แก้เก้อ

แผนตื้นๆ ของข้าคงปิดบังพี่สาวฮั่วอู่ผู้ชาญฉลาดไม่ได้สินะ

ก็เพราะน้องสาวข้าคนนี้น่ะสิ นางมีโรคประจำตัวที่บอกใครไม่ได้ ต้องใช้สมุนไพรพิเศษบางอย่างมารักษา

พี่สาวฮั่วอู่กว้างขวาง รบกวนช่วยตามหาให้หน่อยได้ไหม

จบตอน