ตอนที่ 19 บัดซบเอ๊ย อวี้เสี่ยวกัง เจ้ามันน่าตายนัก!
ตอนที่ 19 บัดซบเอ๊ย อวี้เสี่ยวกัง เจ้ามันน่าตายนัก!
ตอนที่ 19 บัดซบเอ๊ย อวี้เสี่ยวกัง เจ้ามันน่าตายนัก!
ไหนล่ะ ท่าทีเยาะเย้ยของพวกเจ้าเมื่อครู่ หายไปไหนหมดแล้ว
แน่จริงก็ทำหน้าแบบเดิมต่อสิ!
ถามหน่อยว่าเจ็บไหม!
อะแฮ่ม!
ถังเจิ้นกระแอมไอสองครั้งแล้วเอ่ยขึ้น
พี่อวี้ อย่าเพิ่งวู่วาม ไตร่ตรองให้ดีก่อนเถอะ!
อวี้หยวนเจิ้นพูดสวนทันควัน ข้าคำนวณดูแล้ว ฝ่ายข้าจ่ายเพิ่มแค่ปีละสองแสนเหรียญทองเท่านั้น ตระกูลราชามังกรสายฟ้าของข้ากัดฟันจ่ายไหวอยู่แล้ว!
เซียนซวินจี๋ฟังบทสนทนาของพวกเขาอย่างไม่ยี่หระ เขารู้อยู่แล้วว่าคนพวกนี้รวมหัวกันมากดราคาให้น้อยที่สุด!
นั่นคือเหตุผลที่เขาให้ปี๋ปี่ตงออกไปก่อน ตั้งใจจะปล่อยให้พวกเขารอเก้อสักพักเพื่อสร้างแรงกดดัน!
ใครจะไปคิดว่าพอปี๋ปี่ตงอาเจียนแค่ไม่กี่ที อวี้หยวนเจิ้นจะสติแตกเป็นคนแรก!
ในตอนนี้ ปี๋ปี่ตงเดินกลับเข้ามาในตำหนักองค์สังฆราชด้วยท่าทีปกติ
องค์ธิดาเทพ รักษาสุขภาพด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่เอ่ยขึ้นอีกครั้ง
เขายังแค้นฝังใจเรื่องคำเตือนของตู๋กู่ป๋อเมื่อหลายวันก่อน พอสบโอกาสมีหรือจะปล่อยไปง่ายๆ
หากยืนยันได้ว่าธิดาเทพแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ตั้งครรภ์จริง และเขาปล่อยข่าวนี้ออกไป สำนักวิญญาณยุทธ์คงได้ขายหน้าไปทั้งทวีปแน่
ขอบพระทัยฝ่าบาทที่เป็นห่วง ข้าสบายดี
ปี๋ปี่ตงตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
อวี้หยวนเจิ้นก้มหน้าลง สีหน้าเปลี่ยนไปมา ไม่มีใครเดาใจเขาถูก!
การเจรจาเริ่มขึ้นอีกครั้ง ต่างฝ่ายต่างแสดงความเห็น ไม่มีใครยอมใคร!
ปี๋ปี่ตงนั่งเงียบอยู่นาน จนกระทั่งจู่ๆ นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วลุกขึ้นจะเดินออกไป
แต่อาการแพ้ท้องรุนแรงเกินไป ยังไม่ทันก้าวพ้นประตู นางก็โก่งคออาเจียนออกมา เสียงพูดคุยในตำหนักองค์สังฆราชเงียบกริบทันที!
ยกเว้นเซียนซวินจี๋ ทุกคนต่างหันขวับไปมองอวี้หยวนเจิ้นเป็นตาเดียว ทำเอาอวี้หยวนเจิ้นสบถในใจ!
องค์ธิดาเทพ โปรดรักษาสุขภาพด้วยพ่ะย่ะค่ะ!
อวี้หยวนเจิ้นโพล่งออกมาท่ามกลางสายตากดดันของทุกคน
ปี๋ปี่ตงพยักหน้า ขอบคุณท่านประมุขอวี้ที่เป็นห่วง
พูดจบ
ปี๋ปี่ตงก็เอามือปิดปากและวิ่งออกไปทันที
อวี้หยวนเจิ้นไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาอีกเลย ในใจจินตนาการภาพถลกหนังอวี้เสี่ยวกังทั้งเป็นแล้วโปรยเถ้ากระดูกทิ้งไปแล้ว!
บัดซบเอ๊ย อวี้เสี่ยวกัง เจ้ามันน่าตายนัก!
เซียนซวินจี๋เอ่ยขึ้นทันที ในเมื่อไม่มีใครคัดค้าน งั้นตกลงตามนี้ เพิ่มสิบเปอร์เซ็นต์!
พูดจบ
เซียนซวินจี๋ไม่รอคำตอบ เขาเดินดุ่มๆ ออกจากตำหนักองค์สังฆราชไปเลย
เยว่กวน ประกาศเตรียมพร้อมแล้วใช่ไหม ส่งออกไปเดี๋ยวนี้!
เยว่กวนรับคำ รับทราบพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!
ภายในตำหนักองค์สังฆราช
คนที่ยังไม่ได้ออกไปมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ยังตั้งตัวไม่ทันว่าทำไมมันถึงจบเร็วขนาดนี้!
พี่อวี้ ท่านรีบตกลงเร็วเกินไปแล้ว!
นิ่งเฟิงจื้อท้วงขึ้นมา
อวี้หยวนเจิ้นสวนกลับอย่างหงุดหงิด มาโทษข้าเรอะ? ถ้าข้าไม่ตกลง ดีไม่ดีวันนี้องค์สังฆราชฆ่าข้าหมกตำหนักไปแล้ว!
ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง! ถังเจิ้นเอ่ยแทรก
อวี้หยวนเจิ้นแค่นเสียงเย็น ลองเรื่องนี้ตกมาใส่หัวสำนักเฮ่าเทียนของท่านดูบ้างสิ หวังว่าท่านจะยังใจเย็นอยู่ได้นะ!
ถังเจิ้นตอบเรียบๆ คนของสำนักเฮ่าเทียนข้า ไม่มีวาสนาได้มีความรักอันดูดดื่มกับธิดาเทพแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์หรอก!
ไสหัวไปเลย! อวี้หยวนเจิ้นลุกขึ้นเดินหนีทันที
จักรพรรดิเสวี่ยเย่นวดขมับ วันนี้เขาใจร้อนเกินไป เพราะความสะใจชั่ววูบแท้ๆ ทำให้ต้องเสียเงินเพิ่มปีละสองแสนกว่าเหรียญทอง
ที่สำคัญที่สุดคือ มันสร้างรอยร้าวกับอวี้หยวนเจิ้น ซึ่งคงต้องใช้เวลาเยียวยาอีกนาน!
ความโกรธบังตาแท้ๆ!
ครู่ต่อมา
จักรพรรดิเสวี่ยเย่ ถังเจิ้น และนิ่งเฟิงจื้อ ก็เดินออกจากตำหนักองค์สังฆราช รีบเดินทางกลับทันทีที่ลาเซียนซวินจี๋เสร็จ!
ยังไม่ทันจะกลับถึงที่ ข่าวเรื่องการเพิ่มเงินอุดหนุนรายเดือนสิบเปอร์เซ็นต์ก็รู้ถึงหูวิญญาณจารย์ทั่วทวีปแล้ว!
เซียนซวินจี๋นี่มือไวชะมัด!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่บ่นอย่างจนใจ
หัวหน้าองครักษ์ถาม ฝ่าบาท สำนักวิญญาณยุทธ์มีสิทธิ์กำหนดจำนวนเงินที่เราต้องจ่ายด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ เราไม่จ่ายก็ได้นี่นา!
โง่เง่า!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่ตวาด ถ้าเราไม่จ่าย สำนักวิญญาณยุทธ์และขุมอำนาจอื่นก็จะไม่จ่ายส่วนต่างให้ แล้วพวกเขาก็จะประกาศให้ทั่วโลกรู้ว่าราชวงศ์เทียนโต้วผิดคำพูด ทำให้เราเสียศรัทธาจากประชาชน!
เงินก้อนนี้ ยังไงก็ต้องจ่าย!
บนรถม้าของตระกูลราชามังกรสายฟ้า
อวี้หยวนเจิ้นถามเสียงขุ่น ตอนนี้ไอ้ลูกทรพีอวี้เสี่ยวกังอยู่ที่ไหน
คนสนิทถาม ท่านประมุข ต้องการให้พวกเราไปลากตัวมันกลับมาไหมขอรับ
อวี้หยวนเจิ้นกัดฟันตอบ ไม่ต้อง แต่จับตามันไว้ให้ดี ถ้าธิดาเทพเกิด... ข้าจะลากคออวี้เสี่ยวกังไปขอขมาด้วยตัวเอง!
บัดซบ! ไอ้ขยะอวี้เสี่ยวกัง หาเรื่องเดือดร้อนมาให้ตระกูลไม่หยุดหย่อน!
ในขณะเดียวกัน
ภายในสำนักวิญญาณยุทธ์
เซียนซวินจี๋มองดูปี๋ปี่ตงที่กำลังเดินเข้ามาแล้วร้องเรียก หยุดก่อน!
คารวะองค์สังฆราช
ปี๋ปี่ตงกล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา
ไม่ทราบว่าองค์สังฆราชมีคำสั่งอันใดหรือ
เซียนซวินจี๋คว้าข้อมือปี๋ปี่ตง กดนิ้วลงบนชีพจร
เป็นอย่างที่คิด เจ้าท้องจริงๆ!
ปี๋ปี่ตงสะบัดข้อมือออก ให้เกียรติกันด้วย องค์สังฆราช ข้าไม่ได้ท้อง ถึงท้อง ข้าก็จะเอาออก!
เรื่องนั้นเจ้าตัดสินใจเองไม่ได้!
เซียนซวินจี๋กล่าวเสียงแข็ง
ปี๋ปี่ตงตอบโต้ไม่ลดละ ในเมื่อมันอยู่ในท้องข้า ข้าย่อมมีสิทธิ์ตัดสินใจ องค์สังฆราชจะมาเฝ้าข้าได้ตลอดเวลาเชียวหรือ
หึ!
เซียนซวินจี๋แค่นเสียง โอสถทิพย์สวรรค์ประทานปรากฏขึ้นในมือ แสงสีทองของมันช่างยั่วยวนตายิ่งนัก
ข้าบอกว่าเจ้าตัดสินใจเองไม่ได้ ก็คือไม่ได้!
พูดจบ
เซียนซวินจี๋บีบปลายคางปี๋ปี่ตง บังคับให้อ้าปาก แล้วยัดโอสถทิพย์สวรรค์ประทานใส่ปากนางทันที โอสถกลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ไหลลงสู่ร่างกายของนางอย่างรวดเร็ว!
ท่านเอาอะไรให้ข้ากิน ปี๋ปี่ตงรีบล้วงคอพยายามจะอาเจียนออกมา
เซียนซวินจี๋กล่าว โอสถทิพย์สวรรค์ประทาน ช่วยเสริมพรสวรรค์ของทารกในครรภ์และคุ้มครองให้คลอดบุตรอย่างปลอดภัย!
ฮะๆ ปี๋ปี่ตงหัวเราะเยาะ โอสถทิพย์สวรรค์ประทาน? ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน มียาแบบนั้นในโลกนี้ด้วยหรือ
เซียนซวินจี๋จ้องตาปี๋ปี่ตงแล้วกล่าวเรียบๆ เจ้าเคยได้ยินอะไรบ้างล่ะ ทฤษฎีสิบประการของอวี้เสี่ยวกังนั่นน่ะหรือ? น่าขำสิ้นดี!
ยังไงข้าก็จะไม่ยอมคลอดเด็กคนนี้ออกมาเด็ดขาด! อย่าหวังเลย!
ปี๋ปี่ตงไม่ต่อปากต่อคำกับเซียนซวินจี๋อีก นางพูดทิ้งท้ายอย่างเด็ดขาด
เซียนซวินจี๋ท้าทาย งั้นก็ลองดูสิว่าเจ้าจะเอาเด็กออกได้ไหม!
ปี๋ปี่ตงแค่นเสียงแล้วเดินจากไป
เยว่กวน!
จู่ๆ เซียนซวินจี๋ก็ตะโกนเรียก
เยว่กวนรีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามา ฝ่าบาท มีคำสั่งอะไรหรือขอรับ
ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ปี๋ปี่ตงไม่ต้องรับผิดชอบงานในสำนักวิญญาณยุทธ์แล้ว ให้นางพักผ่อนให้สบาย
เยว่กวนรีบรับคำ รับทราบพ่ะย่ะค่ะ!
แม้ปากจะรับคำสั้นๆ แต่รูม่านตาของเยว่กวนสั่นระริกไม่หยุด!
ปี๋ปี่ตงท้องจริงๆ ด้วย?!
ท้องกับองค์สังฆราชเซียนซวินจี๋!
ข้าเยว่กวน ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อสำนักวิญญาณยุทธ์มาตั้งหลายปี คงไม่โดนฆ่าปิดปากเพราะรู้ความลับนี้หรอกนะ?
ไม่!
ข้าเยว่กวน ไม่รู้อะไรทั้งนั้น!
ในเวลานี้ ปี๋ปี่ตงกลับมาถึงห้องนอน นางก้มมองหน้าท้องตัวเองด้วยสีหน้าเคร่งเครียด นางไม่คิดเลยว่าจะตั้งครรภ์จริงๆ!
อย่างไรก็ตาม ในสายตาของนาง เด็กคนนี้คือสิ่งสกปรกโสโครก และนางจะไม่มีวันเก็บมันไว้เด็ดขาด!
จบตอน