ตอนที่ 17 ในที่สุดก็หลุดพ้น!
ตอนที่ 17 ในที่สุดก็หลุดพ้น!
ตอนที่ 17 ในที่สุดก็หลุดพ้น!
เช้าตรู่
น้ำค้างจับตัวบนดอกไม้ใบหญ้า อากาศสดชื่นบริสุทธิ์ถึงขีดสุด แต่ทว่าภายในวังหลวงจักรวรรดิเทียนโต้วกลับโกลาหลวุ่นวาย!
ฝ่าบาท!
ฝ่าบาท!
ช่วยด้วยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!
เหล่าสายลับที่ถูกส่งไปป่าอาทิตย์อัสดงวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในวังพร้อมเสียงตะโกน ปลุกจักรพรรดิเสวี่ยเย่จากบรรทม
เกิดอะไรขึ้น
จักรพรรดิเสวี่ยเย่ถามด้วยความงุนงง
องครักษ์ข้างกายรีบรายงาน ฝ่าบาท สายลับกลับมาแล้ว ร้องขอความช่วยเหลือไม่หยุดเลยพ่ะย่ะค่ะ!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่ตาสว่างทันที รีบคว้าเสื้อคลุมมังกรมาคลุมกายแล้วเสด็จออกไปอย่างรวดเร็ว
เกิดเรื่องอะไรขึ้น คนของสำนักวิญญาณยุทธ์ลงมือหรือ
หรือว่ามีสมบัติล้ำค่าซ่อนอยู่ในป่าอาทิตย์อัสดงจริงๆ
เมื่อจักรพรรดิเสวี่ยเย่มาถึงท้องพระโรง พระองค์ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นสภาพของสี่สายลับ
เร็วเข้า ตามหมอหลวงมา! เร็ว!
เจ้า บอกข้ามาสิว่าเกิดอะไรขึ้น
สายลับเพียงคนเดียวที่ยังมีสติอยู่กล่าวว่า ฝ่าบาท ข้าพระองค์เห็นทุกอย่างในป่าอาทิตย์อัสดงชัดเจนแล้ว ที่นั่นเต็มไปด้วยไอพิษ และตู๋กู่ป๋อ พรหมยุทธ์พิษ ก็พำนักอยู่ที่นั่นชั่วคราว
ถ้าพรหมยุทธ์พิษไม่ช่วยถอนพิษให้ เกรงว่าข้าพระองค์คงไม่ได้กลับมาแล้ว!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่ถามอย่างคลางแคลงใจ ตู๋กู่ป๋อถอนพิษให้เจ้าหรือ
พ่ะย่ะค่ะ! สายลับตอบ พรหมยุทธ์พิษบอกว่าเขาแค่มาพักผ่อนชั่วคราว หวังว่าจะไม่มีใครมารบกวน
จักรพรรดิเสวี่ยเย่ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วถามต่อ เจออะไรอย่างอื่นในป่าอาทิตย์อัสดงอีกไหม
ไม่พ่ะย่ะค่ะ! สายลับส่ายหน้า แต่จำนวนสัตว์วิญญาณระดับสูงในนั้นดูเหมือนจะลดลง และพิษในไอหมอกก็รุนแรงขึ้นมาก!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่พิจารณาคำพูดของสายลับ ทั้งหมดนี้น่าจะเป็นฝีมือของตู๋กู่ป๋อ แต่ทำไมเขาต้องทำแบบนี้โดยไม่มีเหตุผล
ฝ่าบาท ข้าพระองค์เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ข้างพรหมยุทธ์พิษ หน้าตาและการแต่งกายคล้ายกันมากพ่ะย่ะค่ะ สายลับเสริม
จักรพรรดิเสวี่ยเย่พยักหน้า นั่นน่าจะเป็นลูกชายของตู๋กู่ป๋อ ดูท่าคงไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ!
หรือว่าเขาแค่มาพักผ่อนชั่วคราวอย่างที่ว่าจริงๆ
ทันใดนั้น หมอหลวงหลายคนก็วิ่งเข้ามา
ถวายบังคมฝ่าบาท!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่สั่งทันที เร็วเข้า ตรวจอาการพวกมัน
หมอหลวงรีบตรวจอาการทั้งสี่คน สีหน้าเคร่งเครียดลงเรื่อยๆ
ฝ่าบาท ทั้งสี่คนโดนพิษลึกมาก เกรงว่า...
จักรพรรดิเสวี่ยเย่แค่นเสียงเย็น ยังไม่ทันรักษา ก็บอกว่ายากแล้วรึ ข้าจะเลี้ยงพวกเจ้าไว้ทำไม
เรื่องนี้...
ฝ่าบาท พวกข้าพระองค์จะพยายามให้ดีที่สุด!
พูดจบ
เหล่าหมอหลวงก็สุมหัวปรึกษากันเสียงเบา
คนหนึ่งโดนพิษไฟ อีกคนโดนพิษน้ำแข็ง สองคนนี้หมดหวังแล้ว
อีกคนโดนพิษผสม แม้จะหมดสติ แต่พิษยังไม่เข้าสู่แกนกลาง ยังพอมีหวัง
ส่วนคนสุดท้าย โดนทั้งพิษไฟและพิษน้ำแข็งพร้อมกัน แถมพิษยังลามเร็วมาก แม้จะยังมีสติ แต่ชักช้าไม่ได้!
งั้นเรารักษาคนนี้ก่อน! ช่วยได้เท่าที่ช่วย!
คงต้องเป็นเช่นนั้น!
เมื่อตกลงกันได้
หมอหลวงก็แยกย้ายกันทำการรักษา
คนที่มีพิษผสมอาการค่อนข้างคงที่ ค่อยๆ ถอนพิษทีละอย่าง! หมอหลวงอาวุโสสั่งการ
ครู่ต่อมา หลังจากให้ยาไปหนึ่งขนาน สายลับที่โดนพิษผสมก็ฟื้นขึ้นมา
ได้ผล!
หมอหลวงอาวุโสสั่งให้คนรอบข้างต้มยาขนานต่อไปทันที
ต้องเร็วเข้า ตอนนี้สมดุลของพิษผสมในร่างเขาพังทลายแล้ว มันอาจระเบิดออกมาเมื่อไหร่ก็ได้!
ไม่นานนัก
ยาขนานใหม่ถูกนำมา หมอหลวงอาวุโสรีบกรอกยาใส่ปากคนไข้
พรวด!
ทันทีที่ยาลงท้อง สายลับก็กระอักเลือดออกมาคำโต เลือดไหลไม่หยุด พลังชีวิตเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว
เกิดอะไรขึ้น
หมอหลวงอาวุโสรีบจับชีพจร แต่ยังไม่ทันจะหาสาเหตุ ชายคนนั้นก็ขาดใจตายไปเสียแล้ว
เราถอนพิษไปตัวหนึ่งแล้วนี่นา ทำไมถึงมีพิษใหม่เกิดขึ้นในร่างเขาได้
สิ่งที่หมอหลวงอาวุโสไม่รู้คือ หลังจากตู๋กู่ป๋อได้เรียนรู้จากตำราเภสัชสมบูรณ์ การใช้พิษของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่ 'พิษ' อีกต่อไป
แม้แต่สมุนไพรถอนพิษ ก็กลายเป็นยาพิษได้ในมือของตู๋กู่ป๋อ!
พิษผสมชนิดนี้คือพิษใหม่ที่ตู๋กู่ป๋อเพิ่งคิดค้นขึ้น
ส่วนผสมต่างๆ ล้วนเป็นของธรรมดา สำหรับคนทั่วไป การถอนพิษก็แค่แก้ไปทีละอย่าง
แต่นั่นคือกับดัก ทันทีที่ยาแก้พิษตัวใดตัวหนึ่งตกถึงท้อง แม้จะแก้พิษตัวหนึ่งได้ แต่มันจะกลายเป็น 'ตัวกระตุ้นพิษ' สำหรับพิษตัวอื่น
ในเวลาสั้นๆ พิษต่างๆ และยาแก้พิษตัวนี้จะทำปฏิกิริยากัน กลายเป็นพิษร้ายแรงชนิดใหม่ที่ปลิดชีพคนได้ในพริบตา!
ถอยไป! ทุกคนถอยไป!
ทันใดนั้น
องครักษ์รีบเข้ามาบังจักรพรรดิเสวี่ยเย่ ตะโกนใส่หมอหลวงในห้องโถง
ตอนนั้นเองที่พวกเขาสังเกตเห็นว่า สายลับที่โดนพิษไฟมีไฟลุกท่วมตัวอย่างน่าสยดสยอง แม้ไฟจะลุกโชน แต่กลับไม่มีความร้อนแผ่ออกมาเลย!
ในขณะเดียวกัน สายลับที่โดนพิษน้ำแข็งก็แข็งเป็นก้อนน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว แล้วแตกสลายกลายเป็นผงน้ำแข็งละลายหายไปกับตา
ในเวลาเพียงสั้นๆ
จักรพรรดิเสวี่ยเย่เห็นคนตายต่อหน้าต่อตาสองคน โดยไม่เหลือแม้แต่ซากศพ!
ตอนนี้เหลือเพียงคนสุดท้าย สีหน้าของจักรพรรดิเสวี่ยเย่ย่ำแย่สุดขีด นี่มันเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่!
ตู๋กู่ป๋อปล่อยคนกลับมา แต่ฝ่ายเขากลับถอนพิษไม่ได้ ต้องทนดูคนของตัวเองตายไปต่อหน้าต่อตา!
ข้าไม่สนว่าจะใช้วิธีไหน ต้องรักษาคนสุดท้ายให้ได้!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่ตะคอกด้วยความโกรธ
หมอหลวงมองหน้ากัน ถึงตอนนี้พวกเขาก็รู้แล้วว่าพิษนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขารับมือได้!
แต่พวกเขาก็ทำได้แค่กัดฟันสู้ต่อ!
ในเวลานี้ เพราะคนสุดท้ายโดนทั้งพิษไฟและพิษน้ำแข็ง ร่างกายของเขาจึงกลายเป็นสองสี แดงและน้ำเงิน เหล่าหมอหลวงยืนล้อมรอบเขา ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี!
เดี๋ยวก่อน!
หมอหลวงอาวุโสพูดขึ้นทันที
เขาไม่ได้โดนแค่พิษไฟกับพิษน้ำแข็ง ยังมีพิษผสมด้วย!
เมื่อเห็นสีหน้าของหมอหลวง สายลับคนนั้นก็ร้อนรน ยืนบื้ออยู่ทำไม รีบรักษาข้าสิ!
อย่ามัวแต่ยืนเฉย!
ช่วยข้าด้วย!
สายลับคนสุดท้ายคำรามลั่น เพราะอารมณ์ที่พุ่งพล่าน พิษไฟและพิษน้ำแข็งในร่างจึงกำเริบรุนแรงขึ้นทันที!
พิษไฟลุกไหม้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่พิษน้ำแข็งก็กัดกินไม่หยุด พิษสองขั้วโจมตีกันเองภายในร่างของเขา ผลาญพลังวิญญาณไปอย่างบ้าคลั่ง!
อ๊ากกก!!!
ชายคนนั้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ใช้มือตะกุยร่างกายตัวเอง เนื้อหลุดออกมาเป็นชิ้นๆ แต่กลับไม่มีเลือดไหล
เขายิ่งเกาแรงขึ้น เร็วขึ้น ไม่นานก็เห็นกระดูกขาวโพลนที่มีไอพิษเกาะอยู่
อ๊ากก!!
คันเหลือเกิน! เจ็บ!
ข้าไม่อยากอยู่แล้ว!!!
อ๊ากกกก!!!!
มือของเขาคว้าศีรษะตัวเอง แล้วกระชากหลุดออกมาต่อหน้าต่อตาทุกคนในท้องพระโรง
ในที่สุดก็หลุดพ้น!
ศีรษะตกลงพื้นกลิ้งไปหยุดที่แทบเท้าจักรพรรดิเสวี่ยเย่ หลังจากเอ่ยคำสุดท้าย มันก็สลายกลายเป็นผงธุลี
ตู๋กู่ป๋อ!!
จักรพรรดิเสวี่ยเย่คำรามด้วยความเคียดแค้น
จบตอน