ตอนที่ 12 พิษงูของตู๋กู่ป๋อยังไม่ร้ายเท่าปากของเซียนซวินจี๋!

ตอนที่ 12 พิษงูของตู๋กู่ป๋อยังไม่ร้ายเท่าปากของเซียนซวินจี๋!

ชั่วพริบตา

เจ็ดวันผ่านไป

เซียนซวินจี๋เดินออกมาจากตำหนักใหญ่พลางบิดขี้เกียจ

ลงชื่อเข้าใช้ประจำวันนี้สำเร็จ ระดับพลังวิญญาณ +1 ปัจจุบันโฮสต์มีระดับพลังวิญญาณ 112

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สำหรับการลงชื่อเข้าใช้ติดต่อกันยี่สิบวัน ได้รับรางวัลคริติคอล อายุวงแหวนวิญญาณทุกวงเพิ่มขึ้นสองร้อยปี อายุของกระดูกวิญญาณทั้งหมดเพิ่มขึ้นสองร้อยปี และพละกำลังทางกายภาพเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สำหรับการได้รับรางวัลแกรนด์คริติคอล ได้รับ ตำราเภสัชสมบูรณ์

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สำหรับการได้รับรางวัลแกรนด์คริติคอล ได้รับ กายาต้านพิษหมื่นชนิด

เซียนซวินจี๋มองตำราเภสัชสมบูรณ์ในมือ ลองเปิดอ่านดูคร่าวๆ ก็พบว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับเภสัชวิทยาของพิษทั้งหมด

เจ้านี่น่าจะมีประโยชน์กับตู๋กู่ป๋อนะ

เซียนซวินจี๋พึมพำ

เยว่กวนเดินเข้ามาในเวลานั้นพอดี ฝ่าบาท ทุกอย่างพร้อมแล้วขอรับ พวกเราออกเดินทางไปสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติกันได้เลย

เซียนซวินจี๋พยักหน้า ดี งั้นแวะไปที่ป่าอาทิตย์อัสดงก่อน

ได้เลยขอรับ เยว่กวนตอบรับอย่างดีใจ

เขาไม่ได้เห็นดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่สุดที่รักมานานแล้ว การแวะไปป่าอาทิตย์อัสดงครั้งนี้ ในที่สุดเขาก็จะได้เจอมันอีกครั้ง!

ขบวนเสด็จของสำนักวิญญาณยุทธ์เคลื่อนขบวนอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา เซียนซวินจี๋เอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนรถม้าองค์สังฆราช มีสาวใช้คอยนวดขาและไหล่ให้ เพลิดเพลินกับความสุขสำราญอย่างเต็มที่

ไม่ว่าขบวนเสด็จขององค์สังฆราชจะเคลื่อนผ่านไปที่ใด ฝูงชนรอบข้างต่างพากันมายืนรอรับเสด็จที่ริมถนน ชาวบ้านคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความเคารพ ส่วนวิญญาณจารย์ก็โค้งคำนับเพื่อแสดงความนับถือ

ช่างเป็นการเดินทางที่ราบรื่นไร้อุปสรรคจริงๆ

ขบวนเสด็จหยุดลงเมื่อใกล้ถึงป่าอาทิตย์อัสดง

ฝ่าบาท ป่าอาทิตย์อัสดงอยู่ข้างหน้าแล้วขอรับ

เสียงของเยว่กวนดังลอดเข้ามาจากนอกรถม้า

เซียนซวินจี๋ที่เผลอหลับไปบนตักของสาวใช้ค่อยๆ ตื่นขึ้น เขาเอื้อมมือไปหยิกแก้มสาวใช้ขี้อายข้างกายเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินลงจากรถม้า

ให้ขบวนพักผ่อนสักครู่ พวกเราสามคนจะเข้าไปเอง เซียนซวินจี๋กล่าวพลางบิดเอวคลายความเมื่อยขบ

ครู่ต่อมา

เซียนซวินจี๋ พร้อมด้วยเยว่กวนและกุ่ยเม่ย ก็เข้าสู่ป่าอาทิตย์อัสดง ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามา พวกเขาก็สังเกตเห็นว่าจำนวนสัตว์วิญญาณที่นี่ดูเบาบางลงไปถนัดตา

ตู๋กู่ป๋อกวาดล้างสัตว์วิญญาณระดับสูงที่นี่ไปหมดแล้วจริงๆ ด้วย

เยว่กวนอุทานด้วยความประหลาดใจ

กุ่ยเม่ยกล่าว แม้ตู๋กู่ป๋อจะรักสันโดษ แต่เขาก็รักษาคำพูดเป็นอย่างดี

ทั้งสามเดินหน้าต่อ แต่ก็ถูกม่านหมอกพิษขวางกั้นไว้เมื่อใกล้จะถึงที่พักของตู๋กู่ป๋อ

เขาทำงานเร็วจริงๆ เยว่กวนชมเชย

เซียนซวินจี๋ก้าวไปข้างหน้า ยื่นมือผ่านม่านหมอกพิษ เมื่อสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบนผิวหนัง เขาก็รู้ทันทีว่าพิษในหมอกไม่สามารถแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายเขาได้เลย

กายาต้านพิษหมื่นชนิด ร้ายกาจจริงๆ

เซียนซวินจี๋พึมพำ

ผู้น้อยคารวะองค์สังฆราช

เสียงของตู๋กู่ป๋อดังขึ้น เซียนซวินจี๋และอีกสองคนจึงเดินเข้าไป

ฝ่าบาท ผู้อาวุโสจู๋ ผู้อาวุโสกุ่ย เชิญทางนี้ขอรับ

ตู๋กู่ป๋อนำทาง เพียงไม่นาน พวกเขาก็เห็นกระท่อมไม้เล็กๆ ที่ตู๋กู่ป๋อสร้างไว้ในป่า ตู๋กู่ซิงกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ข้างใน

ตู๋กู่ป๋อยังได้หักร้างถางพงทำแปลงสมุนไพรไว้หน้ากระท่อม สมุนไพรนานาชนิดกำลังแตกยอดอ่อน

ฝ่าบาท ข้าขอตัวไปดูดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่ก่อนนะขอรับ

เยว่กวนกล่าวอย่างร้อนใจ

อืม เซียนซวินจี๋พยักหน้า

เดี๋ยวก่อน

เมื่อเห็นเยว่กวนทำท่าจะไปคนเดียว ตู๋กู่ป๋อก็รีบห้ามไว้

ข้าได้วางค่ายกลพิษชนิดพิเศษไว้ที่นั่น ผสมผสานพิษร้อนและเย็นจากธาราสองขั้ว แม้แต่ราชทินนามพรหมยุทธ์ก็ยากจะฝ่าเข้าไปได้

ตู๋กู่ป๋อกล่าวพลางหยิบห่อผงยาออกมาส่งให้เยว่กวน

เอายาห่อนี้ไป โรยตอนจะเข้าไป แล้วม่านพิษจะเปิดช่องว่างชั่วคราวให้

เยว่กวนจับมือตู๋กู่ป๋อด้วยความตื่นเต้น กล่าวขอบคุณ ป๋อ เจ้านี่ช่างรอบคอบจริงๆ ขอบใจนะ

ตู๋กู่ป๋อมองตามหลังเยว่กวนไปด้วยความกระดากอาย เขาไม่คิดว่าเยว่กวนจะเรียกชื่อพยางค์เดียวของเขาแบบนั้น จะยอมรับความสนิทสนมขนาดนี้ได้ยังไงกัน

น่าเขินชะมัด

เซียนซวินจี๋หยิบตำราเภสัชสมบูรณ์ออกมาส่งให้ตู๋กู่ป๋อ ข้าเพิ่งได้มา น่าจะมีประโยชน์กับเจ้า

ตู๋กู่ป๋อรีบรับไปศึกษาทันที ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาก็ร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น ขอบพระทัยฝ่าบาท สิ่งนี้มีประโยชน์มหาศาลจริงๆ ขอรับ

สมุนไพรบางชนิดในนี้ข้าไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย มันเหมือนเปิดโลกใบใหม่ให้ข้าเลยทีเดียว

ใครจะไปคิดว่ายาบำรุงชั้นดี พอจับคู่กันแบบนี้จะกลายเป็นพิษร้ายแรงไปได้! โอ้ว สวรรค์!

เซียนซวินจี๋มองดูปฏิกิริยาของเขาอย่างใจเย็น แล้วเริ่มเดินชมบริเวณรอบๆ

ในตอนนั้นเอง ตู๋กู่ซิงเสร็จสิ้นการบำเพ็ญเพียรและเดินออกมาจากกระท่อม เมื่อเห็นเซียนซวินจี๋ เขาก็กล่าวด้วยความเคารพ ตู๋กู่ซิง คารวะองค์สังฆราช

พลังวิญญาณเจ้าพัฒนาขึ้นไม่น้อยเลยนี่

เซียนซวินจี๋สังเกตตู๋กู่ซิง ครั้งก่อนที่เจอ ผมของตู๋กู่ซิงยังมีสีดำแซมอยู่บ้าง แต่ในเวลาสั้นๆ นี้ ผมของเขากลายเป็นสีเขียวไปหมดแล้ว แสดงว่าพิษงูสะสมในร่างกายมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ทำไมทำหน้าเศร้าอย่างนั้นล่ะ

เซียนซวินจี๋ถาม

ตู๋กู่ซิงค่อยๆ เอ่ย ท่านพ่ออยากให้ข้าแต่งงานมีลูกกับผู้หญิงที่หามาให้ แต่ข้ายังไม่อยาก...

ตู๋กู่ป๋อก็เคยผ่านจุดนี้มาเหมือนกัน เจ้ารู้ดีถึงข้อบกพร่องในวิญญาณยุทธ์ของเจ้า และมันไม่มีทางแก้ได้ในเร็ววัน...

เซียนซวินจี๋กล่าวเรียบๆ

เขาไม่ได้ปลอบใจตู๋กู่ซิง แต่พูดความจริง

การที่ตู๋กู่ป๋อบรรลุระดับราชทินนามพรหมยุทธ์และมีชีวิตมาได้จนถึงป่านนี้ เป็นเพราะโชคช่วย แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดีแบบนั้น!

หากตู๋กู่ซิงต้องตายเพราะพิษกำเริบก่อนจะได้แต่งงานมีลูก ตระกูลตู๋กู่คงสิ้นทายาท!

ถึงตอนนั้น ตู๋กู่ป๋อต่อให้อยากมีลูกเพิ่มก็คงทำไม่ได้ เพราะต้องคอยระวังพิษในร่างกายกำเริบอยู่ตลอดเวลา ใจพร้อมแต่กายไม่พร้อมเสียแล้ว!

เจ้าคงไม่อยากเห็นตู๋กู่ป๋อต้องแก่ตายไปอย่างเดียวดายหรอกใช่ไหม

เมื่อเซียนซวินจี๋พูดประโยคนี้ ตู๋กู่ซิงอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเขา!

แม้จะเป็นความจริง แต่มันช่างฟังดูระคายหูเหลือเกิน!

พิษงูของตู๋กู่ป๋อยังไม่ร้ายเท่าปากของเซียนซวินจี๋!

ฝ่าบาท ข้าขอตัวไปฝึกต่อขอรับ

ตู๋กู่ซิงลุกขึ้นกล่าวด้วยความเคารพ

ตู๋กู่ป๋อก็หลุดจากภวังค์การอ่านตำราในตอนนั้นพอดี เขาเดินเข้ามาหาเซียนซวินจี๋ด้วยความตื่นเต้น

ฝ่าบาท ท่านไปหาตำราเภสัชสมบูรณ์เล่มนี้มาจากไหนขอรับ

ข้าค้นห้องสมุดสำนักวิญญาณยุทธ์จนทั่วแล้วก็ไม่เจอเล่มนี้!

ความรู้เรื่องสมุนไพรและพิษต่างๆ ในนี้ พลิกความรู้เดิมของข้าไปอย่างสิ้นเชิง!

ใครจะไปคิดว่ายาดีก็เป็นพิษได้ และพิษก็กลายเป็นยาได้!

ตู๋กู่ป๋อดูตื่นเต้นมาก

ข้าเชื่อว่าถ้าข้าทำความเข้าใจตำราเล่มนี้ได้อย่างถ่องแท้ ข้าต้องหาวิธีแก้พิษในร่างกายได้แน่!

เซียนซวินจี๋ตบไหล่เขา ดับฝันความกระตือรือร้นนั้นลง

ตู๋กู่ป๋อ อย่าเพิ่งดีใจไป ข้อบกพร่องของวิญญาณยุทธ์จะแก้ไขได้ง่ายดายปานนั้นเชียวหรือ

ถ้าไม่แก้ที่ตัววิญญาณยุทธ์ มันก็เป็นแค่การรักษาตามอาการ ไม่ใช่การรักษาที่ต้นเหตุสำหรับเจ้าหรอก!

ตู๋กู่ป๋อพยักหน้า ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลง

ขอบพระทัยที่เตือนสติ ฝ่าบาท ข้าจะจำไว้

จู่ๆ เซียนซวินจี๋ก็เปลี่ยนเรื่องถามเรื่องชาวบ้านขึ้นมาซะงั้น แล้วเจ้าไปหาลูกสาวบ้านไหนมาให้เจ้าหนูตู๋กู่ซิงล่ะ รีบบอกมาเร็ว!

จบตอน