ตอนที่ 9 พบพี่น้องตระกูลถัง หมีทะลายภูผาโจมตีชาวบ้าน

ตอนที่ 9 พบพี่น้องตระกูลถัง หมีทะลายภูผาโจมตีชาวบ้าน

กุ่ยเม่ยกล่าวอย่างจนปัญญา เยว่กวน สงบจิตใจแล้วบำเพ็ญเพียรเถอะ เจ้านอนพลิกไปพลิกมาแบบนี้ ข้าไม่ได้หลับได้นอนพอดี

บำเพ็ญเพียรบ้าอะไรกัน เยว่กวนกล่าว เจ้าก็รู้นี่ว่าวิญญาณยุทธ์ข้ามีข้อบกพร่อง ระดับพลังวิญญาณตอนนี้มันตันแล้ว

กุ่ยเม่ยส่ายหัว ข้าไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่นั่นถูกคนอื่นชิงไป เจ้าจะเป็นยังไง

ถูกชิงไป? ใครมันกล้าชิง เยว่กวนตาถลน ข้าอยากจะเห็นนักว่าใครหน้าไหนมันจะกล้า

กุ่ยเม่ยถอนหายใจแล้วพลิกตัวนอนต่อ เขาไม่อยากจะบ้าตามเยว่กวนไปอีกคน

เยว่กวนยืนอยู่ที่หน้าต่าง พึมพำกับตัวเอง เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ เผลอแป๊บเดียวก็หมดวันแล้ว สิบกว่าปีก็แค่ชั่วพริบตา ใช่แล้ว เร็วมาก

จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น

กุ่ยเม่ยตื่นขึ้นมา ก็เห็นเยว่กวนยังยืนพึมพำอยู่ที่หน้าต่างเหมือนเดิม

เยว่กวน นี่เจ้าไม่ได้นอนทั้งคืนเลยรึ

เยว่กวนหันมามอง อืม ข้านอนไม่หลับ

แล้วเจ้าบ่นพึมพำอะไรอยู่ กุ่ยเม่ยถามด้วยความสงสัย

เยว่กวนตอบ ข้ากำลังนับเวลาอยู่ วันนี้ผ่านไปเกือบแปดชั่วโมงแล้ว อีกสิบหกชั่วโมงก็จะหมดวัน ขยับเข้าใกล้วันที่ดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่จะโตเต็มที่ไปอีกหนึ่งวัน

กุ่ยเม่ยมองเยว่กวนด้วยความตกตะลึง ผ่านไปครู่ใหญ่กว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้

เจ้าบ้าไปแล้วรึ

เจ้ากะจะใช้ชีวิตโดยการนั่งนับนิ้วรอแบบนี้ไปทุกวันเลยหรือไง

เยว่กวนไม่สนใจกุ่ยเม่ย ปากก็ขมุบขมิบคำนวณเวลาต่อไป

ลงชื่อเข้าใช้ประจำวันนี้สำเร็จ ระดับพลังวิญญาณ +1 ปัจจุบันโฮสต์มีระดับพลังวิญญาณ 103

ทันทีที่เซียนซวินจี๋ตื่นนอน กุ่ยเม่ยก็รีบมาเคาะประตูห้อง

ฝ่าบาท แย่แล้วขอรับ เยว่กวนเป็นบ้าไปแล้ว

หา? เซียนซวินจี๋งงไปชั่วขณะ ราชทินนามพรหมยุทธ์ผู้สง่างามถึงกับเสียสติไปเลยหรือ

แค่เพราะดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่ดอกเดียวน่ะหรือ

เมื่อเซียนซวินจี๋ปรากฏตัว เยว่กวนก็รีบเข้ามาทำความเคารพอย่างนอบน้อม

เยว่กวนถวายบังคมฝ่าบาท

ยังไม่ทันที่เซียนซวินจี๋จะเอ่ยปาก เยว่กวนก็หันหลังกลับไปยืนบ่นพึมพำคนเดียวต่อ

ความยึดติดของเยว่กวนที่มีต่อดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่นั้นฝังลึกเกินไป พอได้เจอมันเข้าจริงๆ เลยทำให้สติหลุดไปชั่วคราว

พูดพลาง เซียนซวินจี๋ก็เดินไปข้างหลังเยว่กวน แล้วใช้สันมือสับลงที่ต้นคอของเขาอย่างแรงจนสลบเหมือดไป

ให้เขาพักผ่อนเสียหน่อย ตื่นมาน่าจะกลับมาเป็นปกติ

ขอรับ

กุ่ยเม่ยรีบเข้าไปประคองร่างเยว่กวนไปนอนบนเตียง

เจ้าเฝ้าเขาไว้ ข้าจะออกไปเดินเล่นหน่อย เซียนซวินจี๋กล่าวอย่างสบายอารมณ์

กุ่ยเม่ยมีท่าทีลังเล ฝ่าบาท ให้ข้าตามเสด็จไปด้วยไหมขอรับ

เยว่กวนต้องมีคนคอยดูแล เซียนซวินจี๋กล่าว อีกอย่าง ด้วยความแข็งแกร่งของข้าตอนนี้ ไม่มีใครทำอะไรข้าได้หรอก

พูดจบ

เซียนซวินจี๋ก็เดินจากไป

เขาเดินเตร็ดเตร่ไปรอบเมืองเพียงลำพัง

ในขณะนั้นเอง เขาเห็นสองพี่น้อง ถังเฮ่าและถังเซี่ยว ปรากฏตัวขึ้น พร้อมด้วยศิษย์จากสำนักเฮ่าเทียนอีกหลายคนเดินตามหลังมา

คนที่สะดุดตาที่สุดในกลุ่มคือหญิงสาวที่เดินตามสองพี่น้องตระกูลถังมา ทุกอากัปกิริยาของนางแฝงไว้ด้วยความสง่างามและสูงศักดิ์

เยว่หัว ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้เจ้าจะเป็นคนนำทีมลงจากเขา ถังเฮ่ากล่าว

ถังเซี่ยวถาม เยว่หัว ท่านพ่อสบายดีไหมช่วงนี้

ถังเยว่หัวตอบ ท่านพ่อสบายดีมาก พอได้ยินข่าวของพวกพี่ ท่านก็ยิ้มแก้มปริเลย

ใช่แล้ว ชื่อเสียงของพี่เฮ่ากับพี่เซี่ยวกำลังโด่งดังไปทั่วทวีป บางคนถึงกับเรียกพวกท่านว่า ดาวคู่แห่งเฮ่าเทียน เลยนะ

จริงด้วย ข้าก็ได้ยินมาเหมือนกัน ลงเขาคราวนี้ พอคนอื่นรู้ว่าพวกเรามาจากสำนักเฮ่าเทียน ต่างก็พากันชื่นชมพี่เฮ่ากับพี่เซี่ยวกันใหญ่

...ศิษย์สำนักเฮ่าเทียนที่ตามมาต่างพากันส่งเสียงสนับสนุน ทำให้ถังเฮ่าและถังเซี่ยวอดยิ้มไม่ได้

ท่านพี่ พวกท่านจะไปไหนกันต่อหรือ ถังเยว่หัวถาม

ถังเซี่ยวตอบ ก็ต้องไปฝึกฝนต่อสิ

ถังเฮ่ากล่าว พี่ใหญ่ ข้าตั้งใจจะไปท้าประลองกับคนรุ่นใหม่ของขุมอำนาจใหญ่ๆ ทั่วทวีป

พี่เฮ่าสุดยอด พี่เซี่ยวสุดยอด

พี่เฮ่าสุดยอด พี่เซี่ยวสุดยอด

พี่เฮ่าสุดยอด พี่เซี่ยวสุดยอด

...ทั้งสองเดินนำหน้าต่อไปท่ามกลางเสียงเชียร์ของศิษย์ร่วมสำนัก โดยไม่รู้ตัวเลยว่าเซียนซวินจี๋กำลังยืนมองพวกเขาอยู่ข้างทาง

เป็นวัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ

เซียนซวินจี๋เปรยขึ้นเบาๆ

ถังเซี่ยวและถังเฮ่าในตอนนี้ยังอยู่ในช่วงวัยหนุ่มแน่น ถังเซี่ยวยังไม่ต้องแบกรับภาระความอยู่รอดของสำนักจนสายตัวแทบขาด และถังเฮ่ายังไม่เจอมรสุมชีวิตที่ทำให้เขาหมดอาลัยตายอยากจนกลายเป็นลุงขี้เมาซกมก

ตกเย็น

เมื่อเซียนซวินจี๋กลับมาถึง เยว่กวนก็เพิ่งจะตื่น

ข้าหลับไปนานเท่าไหร่

เยว่กวนถามอย่างงัวเงียพลางกุมหัว

กุ่ยเม่ยตอบ วันนึงเต็มๆ

นานขนาดนั้นเลยรึ เยว่กวนลากเสียงยาว

เซียนซวินจี๋เอ่ยทัก ตื่นแล้วหรือ ดูเหมือนจะกลับมาเป็นปกติแล้วนี่

ขอบพระทัยฝ่าบาท ข้าสร้างปัญหาให้ท่านเสียแล้ว เยว่กวนกล่าวอย่างนอบน้อม

เซียนซวินจี๋ยิ้ม ข้าเข้าใจ สิ่งที่ตามหามาหลายสิบปีจู่ๆ ก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้า เป็นใครก็คงเสียอาการเหมือนกัน

เยว่กวน เจ้ารอมาได้ตั้งหลายสิบปี รออีกแค่สิบกว่าปีจะเป็นไรไป กุ่ยเม่ยปลอบ

เยว่กวนพยักหน้า กลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม

หลายวันผ่านไป

ในที่สุด เซียนซวินจี๋และคนอื่นๆ ก็เริ่มออกเดินทางกลับสู่สำนักวิญญาณยุทธ์อย่างช้าๆ

สำนักวิญญาณยุทธ์นี่ก็จริงๆ เลย จะเร่งอะไรนักหนา ข้าไม่อยู่แค่นี้ ธิดาเทพจัดการงานแทนไม่ได้หรือไง

เซียนซวินจี๋บ่นอย่างไม่พอใจ

ฝ่าบาท อาจจะมีเรื่องด่วนจริงๆ ก็ได้ขอรับ

เยว่กวนและกุ่ยเม่ยไม่กล้าพูดมาก ทำได้เพียงตอบรับไปตามเรื่อง

ไม่นานนัก

คณะเดินทางก็มาปรากฏตัวที่หมู่บ้านนิรนามแห่งหนึ่งแถบชายป่าซิงโต้ว

โฮก

ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องด้วยความเกรี้ยวกราดก็ดังขึ้น เยว่กวนและกุ่ยเม่ยหันขวับไปทางต้นเสียงทันที

สัตว์วิญญาณรึ

แย่แล้ว สัตว์วิญญาณบุกหมู่บ้าน

หนีเร็ว

ชาวบ้านในหมู่บ้านต่างแตกตื่นวิ่งหนีตายกันจ้าละหวั่น

พริบตาถัดมา

หมีทะลายภูผาตัวมหึมาก็พุ่งทะยานเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง บ้านเรือนที่ขวางทางมันพังราบเป็นหน้ากลอง

ตาของมันแดงก่ำ หมีตัวนี้กำลังคลุ้มคลั่ง

เยว่กวนเอ่ยขึ้น

โฮก

หมีทะลายภูผาคำรามลั่นอีกครั้ง

เสียงคำรามทำให้หญิงสาวที่อุ้มเด็กวิ่งหนีล้มลง หมีทะลายภูผากำลังจะตะปบใส่พวกเขาสองแม่ลูก

ทันใดนั้น เซียนซวินจี๋ก็เข้ามายืนขวางหน้าทั้งสองไว้ รับกรงเล็บหมีด้วยฝ่ามือเดียว

เจ้าเดรัจฉาน อยู่ในป่าดีๆ ไม่ชอบ กล้าออกมาทำร้ายชาวบ้านรึ

โฮก

หมีทะลายภูผาที่กำลังคลุ้มคลั่งได้สติกลับคืนมาทันที สีแดงในดวงตาจางหายไปอย่างรวดเร็ว

มันสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวของบุคคลตรงหน้า แม้เซียนซวินจี๋จะยังไม่ได้ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ แต่เพียงแค่กลิ่นอายพลังก็กดข่มจนมันสั่นสะท้าน

ร่างมหึมาของมันสั่นเทาไม่หยุด ปากอ้าค้างส่งเสียงร้องครางหงิงๆ

โฮก...

เซียนซวินจี๋ตวัดสายตาไปทางชายป่าซิงโต้ว เงาร่างหนึ่งรีบหลบวูบดูเหมือนจะกลัวถูกจับได้

เซียนซวินจี๋นึกขึ้นได้ทันที การพบกันครั้งแรกของถังเฮ่าและอาอิ๋น ดูเหมือนจะเกิดขึ้นที่นี่สินะ

หมีทะลายภูผา เด็กน้อย... ตอนนี้ขาดแค่สองพี่น้องถังเฮ่ากับถังเซี่ยว

พวกเจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม

เสียงของถังเฮ่าดังขึ้นจากด้านหลังในจังหวะนั้นพอดี

มากันครบแล้วสินะ

เซียนซวินจี๋เตะเปรี้ยงเข้าใส่หมีทะลายภูผาเต็มแรง ร่างยักษ์ของมันส่งเสียงร้องโหยหวน ลอยละลิ่วข้ามอากาศกลับเข้าไปตกกระแทกพื้นในป่าซิงโต้วอย่างแรง

จบตอน