ตอนที่ 4 ผู้อาวุโสลำดับที่ 7 แห่งหออาวุโส ตู๋กู่ป๋อ

ตอนที่ 4 ผู้อาวุโสลำดับที่ 7 แห่งหออาวุโส ตู๋กู่ป๋อ

เซียนซวินจี๋ปรายตามององค์ชายเสวี่ยซิงที่อยู่ข้างนอกอย่างเฉยเมย ไม่ได้ให้ค่าเขาแม้แต่น้อย ต่อให้เป็นจักรพรรดิเสวี่ยเย่เสด็จมาเอง ก็ไม่มีค่าพอให้ชายตามอง

หากครั้งนี้เซียนซวินจี๋ไม่ได้มาด้วยตัวเอง แต่ส่งเพียงเยว่กวนและกุ่ยเม่ยมา ตู๋กู่ป๋อคงถูกองค์ชายเสวี่ยซิงช่วยออกไปได้ และคงกลายเป็นที่ปรึกษาอาวุโสของจักรวรรดิเทียนโต้วไปแล้ว

ตู๋กู่ป๋อ ตัดสินใจได้หรือยัง

นิ้วของเซียนซวินจี๋เคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ แต่ละครั้งที่เคาะราวกับจะตอกย้ำลงไปในหัวใจของตู๋กู่ป๋อ

ตึก!

ตึก!

ตึก!

ตู๋กู่ป๋อสูดหายใจลึก รูม่านตาสีมรกตจ้องมองเซียนซวินจี๋ ก่อนจะเอ่ยปาก

ฝ่าบาท ข้ายินดีเข้าร่วมสำนักวิญญาณยุทธ์ แต่ข้ามีเงื่อนไขหนึ่งข้อ

เซียนซวินจี๋ตอบทันที ว่ามา

ข้ามีนิสัยรักสันโดษและไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับผู้อื่น ดังนั้นหลังจากเข้าร่วมสำนักวิญญาณยุทธ์แล้ว ข้าหวังว่าจะมีความสงบเพื่อมุ่งเน้นการวิจัยหาวิธีถอนพิษ

แต่แน่นอน หากฝ่าบาทมีเรื่องเรียกใช้ ข้าจะไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน

เซียนซวินจี๋กล่าว ตกลงตามนั้น ข้าเองก็จะช่วยเจ้าตามหาวิธีถอนพิษด้วย

ขอบพระทัยฝ่าบาท

ตู๋กู่ป๋อคุกเข่าลงข้างหนึ่งและกล่าวด้วยความเคารพ

เดิมทีเขาไม่ต้องการเข้าร่วมกับขุมอำนาจใด แต่สถานการณ์เช่นนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่น

เซียนซวินจี๋ลุกขึ้นเดินออกจากกระท่อมไม้ ตู๋กู่ป๋อและบุตรชายรีบตามไป เมื่อเห็นเซียนซวินจี๋ออกมา เยว่กวนและกุ่ยเม่ยก็มายืนสงบนิ่งอยู่ด้านหลังเขาด้วยความเคารพทันที

องค์ชายเสวี่ยซิงแห่งจักรวรรดิเทียนโต้ว ถวายบังคมองค์สังฆราช

องค์ชายเสวี่ยซิงรีบแสดงความเคารพทันที

เซียนซวินจี๋เอ่ยอย่างเย็นชา องค์ชายเสวี่ยซิง ท่านนำกองทหารมามากมายเช่นนี้ มีจุดประสงค์อันใด

ข้ามาเพื่อรับตัวผู้อาวุโสตู่กู่ หวังว่าฝ่าบาทจะอำนวยความสะดวกให้เราด้วย

ในขณะนี้ องค์ชายเสวี่ยซิงแสดงท่าทีนอบน้อมอย่างที่สุด แม้เขาจะยังคงศักดิ์ศรีขององค์ชายแห่งจักรวรรดิเทียนโต้วได้ต่อหน้าเยว่กวนและกุ่ยเม่ย แต่เขาไม่กล้าทำเช่นนั้นต่อหน้าเซียนซวินจี๋

โอ้

เซียนซวินจี๋แสร้งทำหน้าสงสัย

ขอถามได้หรือไม่ เหตุใดองค์ชายเสวี่ยซิงถึงมารับตัวผู้อาวุโสตู่กู่แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ของข้า

องค์ชายเสวี่ยซิงชะงักกึก ผู้อาวุโสตู่กู่หรือ

ข้าลืมบอกไป ผู้อาวุโสตู่กู่ตกลงเข้าร่วมสำนักวิญญาณยุทธ์เมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้เอง ด้วยความแข็งแกร่งระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ เขามีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้อาวุโสลำดับที่ 7 แห่งหออาวุโส

ใจขององค์ชายเสวี่ยซิงปั่นป่วนทันที ไม่นานมานี้ตู๋กู่ป๋อเพิ่งประกาศปฏิเสธการเข้าร่วมกับสำนักวิญญาณยุทธ์ ผ่านไปไม่กี่วัน เขากลับกลายเป็นสมาชิกของสำนักวิญญาณยุทธ์ไปแล้วหรือ

เขามองตู๋กู่ป๋อด้วยความไม่อยากเชื่อ คิดไปเองว่าตู๋กู่ป๋อต้องถูกข่มขู่แน่ๆ

ผู้อาวุโสตู่กู่...

ตู๋กู่ป๋อรีบแทรกขึ้นมา องค์ชาย ขอบคุณในความหวังดีของท่าน ข้าตัดสินใจเข้าร่วมสำนักวิญญาณยุทธ์แล้ว ขอให้ท่านระวังคำพูดและการกระทำด้วย

หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็ขอแสดงความยินดีกับสำนักวิญญาณยุทธ์และผู้อาวุโสตู่กู่ด้วย ข้าขอตัวลา

องค์ชายเสวี่ยซิงประสานมือคารวะ ทันทีที่หันหลังกลับ สีหน้าของเขาก็ดูย่ำแย่สุดขีด เขาจากไปพร้อมกับความไม่เต็มใจอย่างยิ่ง

ชั่วพริบตาเดียว

คณะของเซียนซวินจี๋ก็เดินทางกลับมาถึงสำนักวิญญาณยุทธ์

ตู๋กู่ป๋อ อีกเจ็ดวัน สำนักวิญญาณยุทธ์จะจัดพิธีแต่งตั้งผู้อาวุโสให้เจ้า เพื่อประกาศให้ทั่วหล้ารับรู้

เซียนซวินจี๋กล่าวเรียบๆ

ตู๋กู่ป๋อลังเลครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย ฝ่าบาท เรื่องนี้...

ตู๋กู่ป๋อ ยินดีด้วยนะ เยว่กวนกล่าว เมื่อเสร็จพิธี เจ้าก็จะได้เป็นคนของสำนักวิญญาณยุทธ์อย่างเป็นทางการ

กุ่ยเม่ยเสริม ตู๋กู่ป๋อ อย่าปฏิเสธเลย นี่เป็นพิธีที่ผู้อาวุโสของสำนักทุกคนต้องผ่าน ต่อไปเมื่อเจ้าเดินทางไปไหนมาไหน สำนักวิญญาณยุทธ์จะเป็นเกราะคุ้มกันให้เจ้าเอง

เมื่อเห็นดังนั้น ตู๋กู่ป๋อจึงตอบรับ ขอบพระทัยในความเมตตาของฝ่าบาท

ทันใดนั้นเอง ปี๋ปี่ตงก็รีบวิ่งออกมาจากโถงหลัก มุ่งหน้าไปยังทิศทางของคุกใต้ดิน

เกิดอะไรขึ้น

เซียนซวินจี๋ถามด้วยความสงสัย

ทหารยามที่อยู่ใกล้ๆ รีบรายงาน เรียนฝ่าบาท อวี้เสี่ยวกังถูกนักโทษในคุกรุมซ้อมปางตาย เมื่อธิดาเทพทราบข่าวจึงรีบไปที่นั่นทันทีขอรับ

ข้าจะรีบไปแจ้งทหารยามให้หยุดธิดาเทพเดี๋ยวนี้ เยว่กวนกล่าว

เซียนซวินจี๋โบกมือ ไม่ต้อง พวกเราจะไปดูด้วยกัน

ภายในคุกใต้ดิน

เสียงตวาดแหลมใสดังขึ้น

พวกเจ้า หยุดเดี๋ยวนี้นะ

สีหน้าของปี๋ปี่ตงดูย่ำแย่มากเมื่อเห็นภาพตรงหน้า อวี้เสี่ยวกังถูกแขวนอยู่กลางอากาศ น้ำหูน้ำตาไหลพราก ตามตัวเต็มไปด้วยบาดแผล สภาพดูน่าเวทนายิ่งนัก

โฮ่ นี่มันธิดาเทพของพวกเราไม่ใช่รึ ฮ่าฮ่าฮ่า

ธิดาเทพมาจริงๆ ด้วย มิน่าไอ้เด็กนี่ถึงคุยโวว่ารู้จักกับธิดาเทพแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์

ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นธิดาเทพแล้วไง ทำไมไม่ฆ่าพวกข้าซะเลยล่ะ

ชายร่างกำยำในห้องขังเดียวกันหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ พวกมันเป็นอาชญากรชั่วร้ายที่ถูกสำนักวิญญาณยุทธ์จับมาขังลืมในคุกมืดไร้แสงตะวัน ใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอยจนลืมวันลืมคืนไปแล้ว

ตอนนี้ สิ่งเดียวที่พวกมันต้องการคือความตาย

ต่อให้เซียนซวินจี๋มาเอง พวกมันก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย ดีเสียอีกที่จะได้ยั่วยุเขาเพื่อให้ตายเร็วขึ้น

หนึ่งในชายฉกรรจ์ที่มีรอยแผลเป็นเต็มใบหน้าจนแทบไม่เหลือผิวดี ต่อยอวี้เสี่ยวกังอย่างแรง

แม่หนูน้อย เจ็บปวดใจบ้างไหมล่ะ

ใบหน้าของมันดูดุร้ายขณะที่ยั่วยุปี๋ปี่ตงไม่หยุด

อ๊าก ตงเอ๋อ ช่วยข้าด้วย

พวกมันไม่ใช่คน

เลือด น้ำมูก และน้ำตาของอวี้เสี่ยวกังผสมปนเปกันจนใบหน้าเลอะเทอะ ตาบวมปูดจนลืมไม่ขึ้น ได้แต่ร้องโหยหวนด้วยความสิ้นหวัง

เปิดประตู

ปี๋ปี่ตงตะคอกใส่ผู้คุม

ผู้คุมทั้งสองมองหน้ากันแล้วตอบ ขออภัยธิดาเทพ หากไม่มีคำสั่งจากองค์สังฆราช เราไม่อาจเปิดประตูคุกได้

ข้าคือธิดาเทพ ข้าสั่งให้เปิดเดี๋ยวนี้

ปี๋ปี่ตงตวาดเสียงเย็น

ผู้คุมทั้งสองยังคงยืนนิ่ง

เมื่อเห็นดังนั้น ปี๋ปี่ตงจึงพุ่งเข้าไปค้นตัวพวกเขาเพื่อหากุญแจด้วยตัวเอง

ปี๋ปี่ตง เลิกสร้างความลำบากใจให้พวกเขาได้แล้ว

เสียงของเซียนซวินจี๋ดังมาจากด้านหลังปี๋ปี่ตง เยว่กวน กุ่ยเม่ย และตู๋กู่ป๋อเดินตามมาติดๆ

ท่านอาจารย์

ปี๋ปี่ตงกัดฟัน เค้นเสียงเรียกออกมาอย่างเย็นชา

ถวายบังคมฝ่าบาท

ผู้คุมทั้งสองรีบทำความเคารพ

ลุกขึ้น

เซียนซวินจี๋กล่าวพลางเดินไปที่หน้ากรงขัง มองดูสภาพอันน่าสมเพชของอวี้เสี่ยวกัง

ท่านอาจารย์ อวี้เสี่ยวกังยังเป็นคนของตระกูลราชามังกรสายฟ้า หากเขาตาย จะไม่อธิบายกับทางตระกูลราชามังกรสายฟ้ายากหรอกหรือ

ปี๋ปี่ตงกล่าวด้วยใบหน้าเรียบเฉย

เซียนซวินจี๋แค่นเสียงดูแคลน ตระกูลราชามังกรสายฟ้า หึๆ เจ้าเห็นอวี้หยวนเจิ้นเคลื่อนไหวอะไรบ้างไหมล่ะ

มันก็แค่ขยะชิ้นหนึ่ง เป็นลูกที่ถูกทอดทิ้ง ทำไมอวี้หยวนเจิ้นต้องมาสนใจมันด้วย

ปี๋ปี่ตงขบกัดริมฝีปากแดงระเรื่อเบาๆ และนิ่งเงียบไปนาน

เซียนซวินจี๋มองไปที่อวี้เสี่ยวกังแล้วถามขึ้นทันที อวี้เสี่ยวกัง เจ้าอยากออกไปไหม

อยากขอรับ ฝ่าบาท ข้าอยากออกไป

อวี้เสี่ยวกังตอบทันควัน

เซียนซวินจี๋ยิ้มแล้วถามต่อ อวี้เสี่ยวกัง เจ้ายังชอบปี๋ปี่ตงอยู่ไหม

ข้าไม่ได้ชอบนาง ข้าไม่ได้ชอบนางเลยสักนิด

อวี้เสี่ยวกังตอบโดยไม่ลังเล ในเวลานี้ สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือการออกไปจากนรกขุมนี้ เรื่องอื่นเขาไม่สนทั้งนั้น

ทันทีที่ปี๋ปี่ตงได้ยินคำพูดของอวี้เสี่ยวกัง ใบหน้าของนางก็ซีดเผือดลงทันตา

จบตอน