ตอนที่ 25 การแสดงของเนตรวิญญาณ

ตอนที่ 25 การแสดงของเนตรวิญญาณ

จูลู่เหม่อลอยไปบ้างตั้งแต่รอเข้าสนาม

ชุ่ยหย่าเจี๋ยไม่ได้ขยับตัว วิญญาณยุทธ์ของเธอเป็นสายบำเพ็ญเพียรทั้งพลังจิตและพลังโจมตีที่รุนแรง

จิ้งจอกเก้าหาง

ในสถานการณ์ปกติ เธอจะรับหน้าที่สายควบคุมของทีม แต่ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉิน เธอก็สามารถเปลี่ยนเป็นสายโจมตีที่รุนแรงเพื่อซัดคู่ต่อสู้ให้อ่วมได้

วงแหวนวิญญาณแรก เสน่ห์!

ดวงตาสีชมพูมองไปทางฮั่วอวี่เฮ่า ใบหน้างดงามยิ้มละไม หางสีชมพูขนาดใหญ่สองหางด้านหลังแกว่งไกว สะกดจิตวิญญาณให้หลงใหล

ทักษะเสน่ห์นี้แม้จะใช้กับผู้หญิงได้ผล แต่จะทรงประสิทธิภาพที่สุดเมื่อใช้กับวิญญาจารย์ชาย

วินาทีต่อมา ใบหน้าเล็กๆ ของชุ่ยหย่าเจี๋ยก็แข็งค้าง

เธอเห็นเพียงดวงตาสีทองของฮั่วอวี่เฮ่าเหลือบมองเธออย่างเฉยชา ก่อนจะเบนสายตาไปทางไต้หัวปิน โดยไม่หยุดมองเธอเลยแม้แต่น้อย

เสน่ห์ของฉันลดลง หรือทักษะเสน่ห์ไร้ผลกันแน่?

เส้นผมใสดุจคริสตัลกวาดออกไปเต็มท้องฟ้า ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ ตาข่ายฟ้าดิน มุ่งเป้าไปที่ไต้หัวปินโดยตรง

ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง เกราะพยัคฆ์ขาว!

ทันทีที่วิญญาณยุทธ์ประทับร่าง เกราะพยัคฆ์ขาวก็คลุมกายเขาไว้

นี่คือทักษะวิญญาณเครื่องหมายการค้าของวิญญาจารย์พยัคฆ์ขาว

กินพลังน้อย เพิ่มพลังสูง ระยะเวลานาน แถมยังเพิ่มพลังเป็นเปอร์เซ็นต์ ทำให้แม้แต่ราชทินนามพรหมยุทธ์ก็ยังใช้ได้ดี

ทักษะวิญญาณที่สอง คลื่นแสงพยัคฆ์ขาว!

ลำแสงเจิดจ้าพุ่งปะทะตาข่ายฟ้าดิน

ความแข็งแกร่งของทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ไม่ใช่สิ่งที่ทักษะวิญญาณร้อยปีเพียงอย่างเดียวจะทำลายได้

ตาข่ายฟ้าดินมีอาณาเขตครอบคลุมมหาศาล กินพื้นที่กว่าครึ่งสนามด้วยเส้นผมคริสตัล

ไม่มีทางหลบพ้น ยิ่งไปกว่านั้น ฮั่วอวี่เฮ่ายังแบ่งปันเนตรจิตวิญญาณอยู่!

หลานซู่ซู่และหลานลั่วลั่วพร้อมปรับทิศทางได้ทุกเมื่อ

"โฮก!"

ไต้หัวปินคำรามลั่น สีหน้าดุร้าย ทักษะวิญญาณที่สาม ทักษะวิญญาณพันปี พยัคฆ์ขาวสุวรรณกายเปิดใช้งาน

ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อบึกบึน กรงเล็บแหลมคมขึ้น

เผชิญหน้ากับเส้นผมที่ปกคลุมท้องฟ้า ไต้หัวปินพุ่งชนเข้าไปตรงๆ

กรงเล็บเสือตวัดตัดเส้นผมขาดกระจุย

ไต้หัวปินบุกทะลวงอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่จูลู่เคลื่อนไหวว่องไวราวกับภูตพรายอยู่ข้างกาย คอยจัดการเส้นผมที่เขาดูแลไม่ทั่วถึง

การประสานงานระหว่างวิฬาร์โลกันตร์และพยัคฆ์ขาว ที่แต่งงานเกี่ยวดองกันมากว่าหมื่นปี คือผลลัพธ์ของการวิจัยนับพันปีเพื่อหาวิธีร่วมมือกันต่อต้านศัตรู

การประสานงานและยุทธวิธีของพวกเขาอยู่ในระดับตำราเรียน

ฮั่วอวี่เฮ่าเห็นชัดเจนว่าใบหน้าของสองพี่น้องหลานซู่ซู่และหลานลั่วลั่วตรงหน้าซีดเผือดลงเรื่อยๆ

ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ไม่ใช่ไร้เทียมทาน และพวกเธอเองก็ไม่ใช่วิญญาจารย์ที่โดดเด่นด้านพลังโจมตี

วิญญาณยุทธ์ร่างกายของพวกเธอยังไม่ผ่านการปลุกครั้งที่สอง แม้แต่ระดับทองแดงก็ยังไม่ถึง จึงยังไม่สามารถต่อกรกับอัคราจารย์วิญญาณได้

"ซู่ซู่ ลั่วลั่ว ลงจากเวทีเถอะ"

เสียงนุ่มนวลดังขึ้นในหัวของพวกเธอ

นี่คือเสียงของฮั่วอวี่เฮ่า

ไม่จำเป็นต้องบีบคั้นให้เด็กสาวสองคนสู้ถวายหัวบนเวที เขาไม่ใช่โรคจิตสักหน่อย

หลานซู่ซู่ลังเลกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่หลานลั่วลั่วที่ปกติขี้อายและไม่ค่อยกล้าแสดงออก กลับรีบดึงหลานซู่ซู่ไปที่ขอบเวทีทันที

"กรรมการ พวกขอยอมแพ้ค่ะ!"

หลานซู่ซู่และหลานลั่วลั่วลงจากเวที ไต้หัวปินจึงหยุดการบุกทะลวง เขาหอบหายใจหนัก แววตาเต็มไปด้วยความดุร้าย

ตั้งแต่ยังเด็ก เขาเคยฆ่าสัตว์วิญญาณและแม้กระทั่งคน นี่คือเส้นทางจำเป็นสำหรับการเติบโตของพยัคฆ์ขาว

ในสายตาของไต้หัวปิน เขาคว้าแชมป์การประเมินนักเรียนใหม่มาครองได้แล้ว!

เขารู้ว่าวิญญาจารย์สายสนับสนุนหนึ่งวงแหวนที่ชื่อฮั่วอวี่เฮ่าคนนี้ ก็เหมือนชุ่ยหย่าเจี๋ย เป็นวิญญาจารย์สองสายที่มีความสามารถโจมตีทางจิต

การโจมตีทางจิตนั้นลึกลับซ่อนเร้นและมีประสิทธิภาพมากในการลอบโจมตีวิญญาจารย์

แต่ฝั่งเขาก็มีคนใช้การโจมตีทางจิตเหมือนกัน

ชุ่ยหย่าเจี๋ย: ตอนนี้ฉันจะขอเลิกเป็นสายจิตวิญญาณยังทันไหม?

ขาของชุ่ยหย่าเจี๋ยสั่นพั่บๆ เป็นเจ้าเข้าแล้ว

ต่างจากวิญญาจารย์ทั่วไปที่ต้องสู้กันถึงจะรู้ฝีมือ วิญญาจารย์สายจิตวิญญาณแค่มองตากันก็รู้แล้วว่าใครเหนือกว่า

คลื่นพลังจิตที่แผ่ออกมาจากดวงตาสีทองคู่นั้น เป็นสิ่งที่เธอไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการ!

ทักษะเสน่ห์ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ ไม่สามารถสร้างแม้แต่แรงกระเพื่อมได้

มิน่าล่ะ เซี่ยฮวนเยว่จากห้องสองที่ว่าเก่งๆ ถึงโดนสองพี่น้องหลานซู่ซู่และหลานลั่วลั่วมัดเป็นบ๊ะจ่าง

"ฮั่วอวี่เฮ่าใช่ไหม? ถ้าจำไม่ผิด"

"ฉันฮั่วอวี่เฮ่าจริงๆ มีอะไรจะสั่งเสียไหม? หมายถึง อยากยอมแพ้ตอนนี้ไหม? ยังทันนะ"

ไต้หัวปินมองดวงตาสีทองที่จ้องมองมา ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

"เพื่อนร่วมทีมแกยอมแพ้ไปหมดแล้ว ยังต้องดื้อด้านอีกเหรอ? จะให้ข้าส่งแกลงไป หรือจะเดินลงไปเอง!"

ด้วยดวงตาสองสีสีน้ำเงินเข้มอันดุร้าย ไต้หัวปินอารมณ์บูดสุดขีด

ไม่รู้ทำไม พอเห็นหน้าไอ้คนที่ชื่อฮั่วอวี่เฮ่านี่แล้ว เขาหงุดหงิดใจชะมัด!

จูลู่ยืนอยู่หลังไต้หัวปิน คิ้วขมวดเล็กน้อย ส่งสัญญาณบอกใบ้ให้ฮั่วอวี่เฮ่ารีบลงจากเวทีไปซะ

เธอรู้นิสัยไต้หัวปินดีเกินไป ที่สื่อไหลเค่อเขายังยั้งมือบ้าง แต่ที่จวนกั๋วกงพยัคฆ์ขาว วิญญาจารย์ระดับเดียวกันที่ถูกพามาเป็นคู่ซ้อม ส่วนใหญ่พิการหรือไม่ก็เจ็บหนักกันทั้งนั้น

เธอไม่อยากเห็นฮั่วอวี่เฮ่าบาดเจ็บ ถือว่าเป็นการตอบแทนที่เขาช่วยปลอบใจเธอในคืนนั้นก็แล้วกัน

"ช่างเถอะ ขี้เกียจพูดกับคนพูดไม่รู้เรื่อง"

เขตแดนจิตวิญญาณ!

ควบคุมวิญญาณ!

จำลอง!

พริบตาเดียว ฮั่วอวี่เฮ่าก็หายวับไปจากเวที

ทักษะวิญญาณจำลอง

ทักษะที่เรียนรู้จากหนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝัน เสริมด้วยควบคุมวิญญาณและเขตแดนจิตวิญญาณ ทำให้ใครก็ตามที่ต่ำกว่าระดับปรมาจารย์วิญญาณไม่มีทางมองทะลุการปลอมตัวของฮั่วอวี่เฮ่าได้

แม้จะหายตัวไปต่อหน้าต่อตาไต้หัวปิน ก็ไม่มีพิรุธใดๆ

สีหน้าของไต้หัวปินเปลี่ยนไปทันที

ทักษะวิญญาณล่องหน!

หายตัวไปต่อหน้าต่อตาในเวลากลางวันแสกๆ!

นี่มันทักษะล่องหนระดับสูงชัดๆ!

บ้าเอ๊ย ทักษะวิญญาณของไอ้เด็กนี่มันอะไรกันแน่?

"จูลู่! ชุ่ยหย่าเจี๋ย! ค้นหา! หาตัวมันให้เจอ!"

"ได้!"

ชุ่ยหย่าเจี๋ยกำลังจะตอบรับ ทันใดนั้นก็เห็นดวงตาสีทองคู่หนึ่ง

ทักษะวิญญาณที่สอง เข็มหางจิ้งจอก!

เข็มหางจิ้งจอกมีพลังเจาะทะลวงเป้าหมายเดี่ยวที่รุนแรงมาก แม้แต่ไต้หัวปินที่ใช้กายสุวรรณพยัคฆ์ขาว ถ้าโดนเข้าไปก็ต้องเจ็บตัว ไม่ต้องพูดถึงฮั่วอวี่เฮ่า วิญญาจารย์วงแหวนเดียว

"ฟุ่บ!"

ว่าว!

เป็นไปได้ยังไง!

ชุ่ยหย่าเจี๋ยเงยหน้าขึ้นมองอย่างงุนงง ก็เห็นฮั่วอวี่เฮ่ายืนอยู่ทางขวาห่างไปสามเมตร

เมื่อกี้อยู่ทางซ้ายไม่ใช่เหรอ?

ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ ศีรษะเธอก็เหมือนถูกค้อนปอนด์ทุบเข้าอย่างจัง แล้วเธอก็ล้มลงหมดสติไปกับพื้น

แต่ในสายตาของไต้หัวปินและจูลู่ จู่ๆ ชุ่ยหย่าเจี๋ยก็ใช้ทักษะวิญญาณที่สอง แล้วก็ล้มลงหมดสติไปดื้อๆ กรรมการต้องรีบมาหามลงจากเวที

นี่มัน... นี่มัน!

ไต้หัวปินรู้สึกขนลุกซู่

เขาไม่กลัวการปะทะซึ่งหน้า แต่กลัวทักษะวิญญาณประหลาดๆ ที่น่าสยดสยองแบบนี้ที่สุด!

"จูลู่!"

จูลู่ที่อยู่ใกล้ๆ รีบขยับเข้ามาหาไต้หัวปิน กระโจนเข้าใส่ราวกับจะโถมเข้าสู่อ้อมกอดของเขา

ไต้หัวปินอ้าแขนรับจูลู่

แต่ทำไมจูลู่ถึงมีดวงตาสีทองด้วยล่ะ?

จากนั้น ไต้หัวปินก็รู้สึกปวดหัวแทบระเบิด กรงเล็บเสือตวัดมั่วซั่วไปหมด เขาได้ยินเสียงจูลู่ถามด้วยความเป็นห่วงแว่วๆ แต่ไต้หัวปินไม่มีสติจะสนใจแล้ว

เจ็บ! เจ็บฉิบหาย!

เหมือนมีคนเอาเข็มเหล็กแทงหัวเขาไม่หยุด แทงเข้าไปนิดนึง ดึงออก แล้วแทงใหม่!

การเดินพลังวิญญาณไปที่ศีรษะช่วยบรรเทาได้แค่นิดหน่อย การป้องกันการโจมตีทางจิตของเขามีอยู่ แต่น้อยนิดเหลือเกิน

จบตอน