ตอนที่ 15 ชำระไขกระดูก

ตอนที่ 15 ชำระไขกระดูก

"หือ? นักเรียนใหม่ปีหนึ่ง? มาทำอะไรที่นี่?"

จางเล่อซวนจำได้ว่าช่วงนี้เป็นช่วงรับสมัครนักเรียนใหม่ประจำปีของสื่อไหลเค่อ

แต่ทำไมนักเรียนใหม่ปีหนึ่งถึงมาโผล่ที่เกาะเทพสมุทรได้?

ไม่ใช่แค่นักเรียนใหม่ที่ถูกห้ามไม่ให้เข้ามาในทะเลสาบเทพสมุทร ต่อให้ได้รับอนุญาต ก็มีน้อยคนนักที่จะข้ามทะเลสาบได้ด้วยตัวเอง

น่าขำที่ทุกปี จะมีจักรพรรดิวิญญาณสี่วงแหวนที่เพิ่งเข้าศิษย์สายในหลายคน ควบคุมพลังวิญญาณได้ย่ำแย่ จนต้องให้คนอื่นช่วยพาข้ามทะเลสาบ

"ศิษย์พี่หญิง"

ฮั่วอวี่เฮ่ารีบลุกขึ้นยืน

"สวัสดีครับศิษย์พี่หญิง คณบดีเหยียนพาผมมาที่เกาะเทพสมุทร แล้วผมหาทางกลับไปฝ่ายนอกไม่ได้ครับ"

"นี่..."

ศิษย์พี่ใหญ่แห่งศิษย์สายใน ผู้มีมาดนิ่งสงบ สวมชุดกระโปรงสีขาวนวลดุจจันทร์ฉาย รัศมีเจิดจรัสราวกับนางฟ้าในวังจันทรา ไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน

คณบดีเหยียนพาเด็กใหม่ฝ่ายนอกมาทิ้งไว้ที่เกาะเทพสมุทรแล้วไม่ส่งกลับเนี่ยนะ?

เอาเถอะ ยังไงก็เป็นนักเรียนสื่อไหลเค่อ ถือซะว่าช่วยสงเคราะห์ก็แล้วกัน

"คงลำบากแย่เลยนะศิษย์น้อง พี่ชื่อจางเล่อซวน เป็นหัวหน้าศิษย์สายใน"

"นักเรียนใหม่ฝ่ายนอก ฮั่วอวี่เฮ่าครับ"

เขาตอบพลางมองจางเล่อซวน

คนนี้เหรอจางเล่อซวน? สมกับที่บรรยายไว้จริงๆ

วิญญาณพรหมยุทธ์แปดวงแหวน วิญญาณยุทธ์ดวงจันทร์ ศิษย์พี่ใหญ่แห่งศิษย์สายใน ว่าที่เจ้าศาลาเทพสมุทรคนต่อไป จางเล่อซวน

พรสวรรค์ของนางติดอันดับต้นๆ ในยุคสำนักถังเลิศภพจบแดนเลยทีเดียว

"ไปกันเถอะศิษย์น้อง เดี๋ยวพี่ไปส่งที่ฝ่ายนอกเอง"

แพรแถบพุ่งเข้ามาพันรอบแขนของฮั่วอวี่เฮ่า

จางเล่อซวนแตะปลายเท้าเบาๆ แล้วเหาะขึ้นสู่ท้องฟ้า

ฮั่วอวี่เฮ่าสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่ส่งผ่านแพรแถบมาช่วยพยุงเขาขึ้นไป

ช่างนิ่งเสถียรยิ่งนัก ความเร็วของจางเล่อซวนรวดเร็วมาก เธอเหาะข้ามทะเลสาบเทพสมุทรไปโดยไม่ทำให้ฮั่วอวี่เฮ่าแกว่งไปมาเหมือนว่าวเลยสักนิด

นี่คือการควบคุมพลังวิญญาณที่ยอดเยี่ยม

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่ได้ใช้เวลาฝึกการควบคุมพลังวิญญาณมากนัก สำหรับวิญญาจารย์สายจิตวิญญาณ ตราบใดที่พลังจิตสูงพอ การควบคุมพลังวิญญาณก็จะดีขึ้นตามธรรมชาติ

ทั้งสองร่อนลงพื้น

"ขอบคุณครับศิษย์พี่หญิง"

ฮั่วอวี่เฮ่าโค้งคำนับ กล่าวขอบคุณ แล้วจึงเดินจากไป

ทิ้งไว้เพียงจางเล่อซวนที่ยืนอึ้งอยู่กับที่

เธอเห็นแหวนที่ศิษย์น้องฮั่วอวี่เฮ่าสวมอยู่...

เมื่อกลับถึงหอพัก ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลง

ฮั่วอวี่เฮ่านั่งขัดสมาธิบนเตียงว่าง แล้วกลืนยาเสวียนสุ่ยเม็ดแรกลงไป

ส่วนทำไมเขาถึงไม่นั่งบนเตียงตัวเอง ก็เพราะฤทธิ์ของยาเสวียนสุ่ยนั่นแหละ

การดูดซับฤทธิ์ยาเสวียนสุ่ยต้องใช้เวลาประมาณเจ็ดวัน

ดังนั้น ฮั่วอวี่เฮ่าจึงวางแผนจะกินยาเสวียนสุ่ยทุกเจ็ดวัน และหลังจากกินครบสี่เม็ด เขาจะกินยาเลื่อนวิญญาณตามทันที แล้วตบท้ายด้วยยาเสวียนสุ่ยเม็ดสุดท้าย

ใช่ ปิดท้ายด้วยยาเสวียนสุ่ย

ถึงตอนนั้น พลังวิญญาณของเขาต้องถึงระดับ 20 แน่นอน

มันจะตรงกับช่วงการประเมินนักเรียนใหม่พอดี หลังจากคว้าแชมป์และรับรางวัลแชมป์นักเรียนใหม่แล้ว เขาจะมุ่งหน้าสู่แดนเหนือสุดทันที

เวลาของฮั่วอวี่เฮ่ากระชั้นชิด ในเมื่อเขาไม่เดินตามบทของมหาเทพราชันย์ถัง หากมหาเทพราชันย์ถังรู้ตัว เขาคงไม่มีปัญญาต่อกรได้มากนัก

เขาทำได้เพียงอาศัยช่องว่างของเวลานี้เร่งพัฒนาตัวเอง...

วันรุ่งขึ้น ฮั่วอวี่เฮ่าตื่นแต่เช้าตรู่ อาบน้ำชำระร่างกายจนสะอาดเอี่ยม ทำความสะอาดห้องพัก แล้วเปิดหน้าต่างระบายอากาศ

ต้องระบายอากาศ ไม่งั้นเขาอาจจะดมกลิ่นตัวเองตายได้

ยาเสวียนสุ่ยหนึ่งเม็ดช่วยเพิ่มพลังวิญญาณของฮั่วอวี่เฮ่าเป็นระดับ 16

แน่นอน นี่เป็นครั้งแรกที่กินยาเสวียนสุ่ย ผลลัพธ์ย่อมดีที่สุด อีกอย่าง จุดประสงค์หลักของยาเสวียนสุ่ยไม่ใช่เพื่อเพิ่มพลังวิญญาณ

"ท่านอาจารย์ ตอนนี้ท่านรับมือศัตรูระดับสูงสุดได้แค่ไหนครับ?"

อี้ไหลเค่อครุ่นคิด

"ถ้าตาแก่ที่เจ้าเจอเมื่อวานคือพรหมยุทธ์สุดขีดจำกัดของโลกเจ้า ตาแก่คนนี้ก็น่าจะรับมือได้คนหนึ่ง ถ้าข้าใช้ต้นกำเนิดจิตวิญญาณของเจ้าหนอนยักษ์..."

พูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของอี้ไหลเค่อก็แฝงด้วยความโอหังไร้เทียมทาน

"เว้นแต่จะเป็นพลังระดับเทพ ไม่มีใครในโลกนี้คู่ควรเป็นคู่ต่อสู้ของข้า!"

"ท่านผู้เฒ่าอี้ไหลเค่อไร้เทียมทานในใต้หล้า!"

ประโยคนี้หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันเป็นคนพูด

เมื่อวานอี้ไหลเค่อว่างจัด เลยสอนเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรพลังจิตให้หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันนิดหน่อย ผลก็เลยออกมาเป็นแบบนี้

ตามคำพูดของหนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันคือ "ชีวิตนี้ข้าไม่เคยเจออาจารย์ดีๆ เลย ถ้าเจอเร็วกว่านี้ ชีวิตข้าคงไม่รันทดขนาดนี้หรอก!"

มันกลายร่างเป็นแฟนคลับหนอนน้อยของอี้ไหลเค่อไปเรียบร้อยแล้ว

"ศิษย์จะช่วยท่านอาจารย์ซ่อมแซมจิตเทพแน่นอนครับ"

ทำไมเขาจะไม่เข้าใจความหมายของอี้ไหลเค่อ? เหลือเพียงจิตเทพเสี้ยวเดียว ต่อให้ตอนมีชีวิตจะเก่งกาจแค่ไหน ก็เหลือพลังไม่มากแล้ว

อี้ไหลเค่อตอนนี้จะเก่งกาจอย่างที่ปากว่าได้ยังไง?

เขาคงต้องเผาผลาญจิตเทพเฮือกสุดท้ายเพื่อแลกกับพลังที่เทียบเคียงระดับเทพกระมัง

"เหอๆ"

ทั้งอาจารย์และศิษย์ต่างไม่พูดให้ชัดเจน เพียงแค่ตัดสินใจด้วยตัวเองเงียบๆ

"ท่านอาจารย์ เมื่อวานผมได้บัตรแดงของศาลารวมสมบัติสื่อไหลเค่อมา เราไปดูกันไหมครับ? สมาคมการค้าสื่อไหลเค่อรวบรวมความมั่งคั่งจากทั่วทั้งทวีป น่าจะมีสมบัติที่ช่วยซ่อมแซมวิญญาณและจิตเทพของท่านได้บ้างนะครับ"

"ไปดูเถอะ ถ้าไม่มีก็ไม่แปลก ถือโอกาสซื้อวัตถุดิบมาด้วย อาจารย์จะได้หลอมยาบำรุงร่างกายให้เจ้า เจ้ายังเด็ก การสร้างรากฐานร่างกายให้แข็งแรงเป็นสิ่งสำคัญ..."

เขาเดินออกจากหอพัก

มู่เอินออกมาอาบแดดที่หน้าหอพักแต่เช้าตรู่

แสงแดดยามเช้าช่างสบายตัว ชายชราโยกเก้าอี้เอนหลังไปมา

"สวัสดีครับอาจารย์"

"อืม! อวี่เฮ่า ตื่นเช้าจังนะ! ยาที่ศิษย์พี่เจ้าให้มาคุณภาพดีทีเดียว พลังวิญญาณเจ้าเพิ่มขึ้นแล้วนี่"

"เป็นเพราะยาของศิษย์พี่จริงๆ ครับ"

"นานๆ ทีศิษย์พี่เจ้าจะทำเรื่องเข้าท่าบ้าง"

รอยยิ้มของมู่เอินเปี่ยมด้วยความเมตตา

หรือจะพูดให้ถูก สีหน้าของเขายามมองฮั่วอวี่เฮ่าเปี่ยมด้วยความเมตตาเสมอ

นี่แหละรสชาติของการมีผู้สืบทอด ถ้าไม่มีก็คงไม่เข้าใจหรอก

"จะไปไหนล่ะ? นี่ไม่ใช่ทางไปตึกเรียน แล้วก็ไม่ใช่ทางไปโรงอาหารด้วย"

"ก็อาจารย์ให้เงินผมมาตั้งเยอะ ผมเลยว่าจะไปศาลารวมสมบัติ หาซื้อของใช้จำเป็นหน่อยครับ"

"นั่นก็เป็นความตั้งใจของตาแก่คนนี้แหละ แต่จำไว้นะ อย่าไปหลอมรวมกับกระดูกวิญญาณคุณภาพต่ำ กระดูกวิญญาณในอนาคตของเจ้า อาจารย์จะจัดการให้เอง"

"เข้าใจแล้วครับอาจารย์"

"ไปเถอะ ถ้าเงินหมดก็มาขออาจารย์เพิ่มได้"

...

ในเมืองสื่อไหลเค่อ ฮั่วอวี่เฮ่าเดินเข้าไปในศาลารวมสมบัติ

ศาลารวมสมบัติไม่ได้เปิดเฉพาะตอนส่งเทียบเชิญเท่านั้น ช่วงที่มีเทียบเชิญ จะมีเพียงนักเรียนสื่อไหลเค่อที่ได้รับเชิญเท่านั้นที่เข้าไปเลือกสมบัติได้ และของล้ำค่ามากมายจะถูกนำออกมาในช่วงเวลานั้น

ศาลารวมสมบัติรับสินค้าจากสมาคมการค้าใหญ่ๆ หลายแห่งที่สื่อไหลเค่อควบคุม ซึ่งกว้านซื้อสมบัติจากทั่วทวีป จะขาดแคลนสินค้าได้อย่างไร?

เวลาปกติก็เปิดทำการ แต่ราคาสินค้าจะสูงกว่านิดหน่อย

แต่เรื่องพวกนี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับฮั่วอวี่เฮ่า

ถือบัตรแดงที่มีสิทธิพิเศษสูงสุด เขาไม่เพียงได้รับส่วนลดที่ดีที่สุด แต่ยังสามารถซื้อสมบัติที่ไม่ได้วางโชว์ได้ด้วย

จุดประสงค์ของศาลารวมสมบัติไม่ใช่เพื่อทำกำไร แต่การทำกำไรก็เพื่อรับใช้สื่อไหลเค่อ!

ก่อนมาที่นี่ ฮั่วอวี่เฮ่าแวะไปที่ห้องพักครูและขอลากับอาจารย์มู่จินเรียบร้อยแล้ว

อาจารย์มู่จินคุยง่ายจะตาย

ภายในศาลารวมสมบัติ มีเคาน์เตอร์วางเรียงรายเต็มไปหมด รวมถึงสาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มสวมกระโปรงสั้นผ่าลึกอวดต้นขาขาวเนียน

จบตอน