ตอนที่ 8 พี่น้องสกุลหลาน

ตอนที่ 8 พี่น้องสกุลหลาน

"พี่เฮ่า..."

หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันพึมพำกับตัวเองซ้ำๆ ทันใดนั้นก็รู้สึกสับสนขึ้นมา

เดิมทีมันเป็นเพียงหนอนน้ำแข็งชั้นต่ำสุดในแดนเหนือสุด ใช้ชีวิตอยู่กับการถูกผู้ล่าตามธรรมชาติกิน หรือไม่ก็กำลังเดินทางไปให้ถูกกิน

ส่วนผู้ล่าคือใครบ้าง? ก็ทุกคนนั่นแหละ!

เผ่าพันธุ์หนอนน้ำแข็งดูเหมือนจะเกิดมาเพื่อเป็นอาหารของแดนเหนือสุด สัตว์วิญญาณหน้าไหนก็มากัดกินได้ทั้งนั้น

มัน หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝัน ก็เป็นหนึ่งในนั้น จนกระทั่งวันหนึ่งขณะหนีตาย มันบังเอิญตกลงไปในถ้ำน้ำแข็งหมื่นปี และตั้งแต่นั้นมาก็กินไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีจนอิ่มหนำ

กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กิน วนเวียนอยู่อย่างนั้นจนบำเพ็ญเพียรได้แปดแสนปี คิดว่าถึงเวลาครองแดนเหนือสุดแล้ว

ใครจะรู้ พอโผล่หัวขึ้นมา ก็ถูกแมงป่องจักรพรรดินีหยกน้ำแข็งไล่ล่า

แมงป่องจักรพรรดินีหยกน้ำแข็งตัวนั้นก็คือจักรพรรดินีหิมะ แต่ในตอนนั้น จักรพรรดินีหิมะเพิ่งบำเพ็ญเพียรได้เพียงสองแสนปี

หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันค้นพบความจริงอันโหดร้ายว่า มันสู้จักรพรรดินีหิมะไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แต่โชคดีที่การเอาชีวิตรอดไม่ใช่ปัญหา

หลังจากถูกไล่ล่าอยู่นานเกือบสองแสนปี มันพบว่าตัวเองดันไปตกหลุมรักจักรพรรดินีหิมะเข้าให้ ไล่ตามจีบนางอย่างบ้าคลั่งนานนับหมื่นปีแต่ไม่สำเร็จ จึงตัดสินใจออกเดินทาง ล่องลอยข้ามทะเลมาจนถึงทวีป

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของชะตากรรมอันรันทด

ในแดนเหนือสุด มันยังพอใช้พลังจิตเลียนแบบกลิ่นอายของจักรพรรดินีหิมะ หรือแม้แต่ตัวจักรพรรดินีหิมะเอง เพื่อขู่สัตว์วิญญาณตัวอื่นได้

ความภักดีของสัตว์วิญญาณในแดนเหนือสุดต่อสองจักรพรรดินีน้ำแข็งและหิมะนั้น ไม่มีแหล่งรวมสัตว์วิญญาณที่ไหนในทวีปเทียบได้

มุกนี้ใช้ได้ผลทุกครั้ง

แต่ในที่อื่น สัตว์วิญญาณพวกนั้นไม่หลงกล

มัน หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝัน สู้สัตว์วิญญาณหมื่นปีที่เก่งหน่อยไม่ได้ด้วยซ้ำ

ครั้งหนึ่ง มันถูกราชันย์สัตว์แสนปีจับตัวไว้ หวังจะค่อยๆ กลืนกินมัน หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันจึงตัดใจปลดปล่อยต้นกำเนิดบริสุทธิ์ของมันออกมา ดึงดูดราชันย์สัตว์ทั้งป่าซิงโต้วมารวมตัวกัน

ตั้งแต่นั้นมา มันก็ถูกจองจำในพื้นที่ใจกลางป่าซิงโต้ว รายล้อมด้วยกลุ่มราชันย์สัตว์ที่คอยดูดซับพลังของมัน

ทุกวัน ร่างกายจะถูกกรีดเป็นแผล พลังต้นกำเนิดบริสุทธิ์ไหลออกมาพร้อมเลือด ให้พวกราชันย์สัตว์เลียกิน

เป็นเวลานานนับหมื่นปี

ในช่วงเวลานี้ มันกลายเป็นสัตว์วิญญาณล้านปี

แต่หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันก็ค้นพบว่า ดูเหมือนมันจะไม่ผ่านทัณฑ์สายฟ้าล้านปี

หลังจากพยายามหลายครั้ง ในที่สุดมันก็พบวิธีสร้างวงแหวนวิญญาณแห่งปัญญา เมื่อมันหนีออกมาจากใจกลางป่าซิงโต้ว พลังของหนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันก็แทบเหือดแห้ง เหลือเพียงต้นกำเนิดอันมหาศาลและบริสุทธิ์เท่านั้น

ดังนั้น มันจึงสังเวยตัวเองให้กับฮั่วอวี่เฮ่า

คำสัญญาของฮั่วอวี่เฮ่าทำให้มันรู้สึกอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ตั้งแต่จำความได้ อย่างมากที่สุดที่มันเห็นก็คือจักรพรรดินีหิมะ และเห็นตอนถูกไล่ล่าเสมอ

เพราะความคิดถึงจักรพรรดินีหิมะนี่แหละที่ทำให้หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันรอดชีวิตมาได้ตลอดหมื่นปีในนรกนั่น

แต่ตอนนี้ หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันกลับตระหนกเมื่อพบว่า มันไม่ได้รักปิงปิงมากอย่างที่คิด!

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่สนใจหนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันที่กำลังเหม่อลอย เขาเข้าสู่สภาวะบำเพ็ญเพียร

ถ้าจำไม่ผิด หม่าเสี่ยวเทา หงส์ไฟอสูร จะโจมตีเขาและหวังตงที่ทะเลสาบเทพสมุทรในวันที่สองของการเปิดเรียน

พูดถึงเรื่องนี้ เขาเห็นหวังตงเมื่อเช้านี้ วิ่งจนแทบหมดแรงอยู่ที่สนามกีฬานู่น

อืม หวังตงยังอยู่ห้องของโจวอี

ส่วนทำไมเขาถึงจำนางได้

ตลกน่า มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ดูไม่ออกว่าหน้าตาหล่อเหลาแบบชายในชุดผู้ชายนั้นคือผู้หญิง

ว่าแต่ ผู้ชายคนไหนกันนะที่ได้อยู่ห้องเดียวกับหวังตง?

...

หวังตงหดหู่มาก เช้าตรู่ก็โดนยัยป้าโจวอีด่าเปิงเพราะเมื่อวานนางไล่รูมเมทออกจากห้อง

แล้วนางก็ต้องวิ่งอีกสิบรอบ

จะโทษนางไม่ได้นะ!

คนอะไรซกมกขนาดนั้น ไม่ใช่แค่ซกมก แต่ยังแคะเท้าบนเตียง! แคะเสร็จยังดมอีก!

ทนไม่ไหว นางเลยโยนเจ้านั่นออกมา

พอแล้ว คลาสจะเริ่มแล้ว

อะไรนะ!

ยังให้วิ่งรอบสนามอีกเหรอ? ไม่มีอย่างอื่นทำนอกจากวิ่งรอบสนามหรือไง?

(ー_ー)!!

ช่วงบ่ายของฮั่วอวี่เฮ่าเป็นวิชาทฤษฎีวิญญาจารย์

"ฮั่วอวี่เฮ่า เธอเองก็เป็นวิญญาจารย์สายควบคุมเหรอ?"

ช่วงบ่าย หนิงเทียนกับอูเฟิงไม่ได้มาหาเขา แต่กลับเป็นเด็กสาวผมยาวสีฟ้าน่ารักสองคนมานั่งข้างๆ ฮั่วอวี่เฮ่า

พวกเธอคือคู่แฝดหลานลั่วลั่วและหลานซู่ซู่

ต้องยอมรับว่าการคาดเดาของมู่จินแม่นยำมาก ฮั่วอวี่เฮ่าได้รับสืบทอดหน้าตาดีมาจากฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ และร่างกายที่เคยขาดสารอาหารก็แข็งแรงขึ้นหลังจากการกลายพันธุ์ครั้งที่สองของเนตรวิญญาณ

ตอนนี้ฮั่วอวี่เฮ่ามีริมฝีปากแดงฟันขาว ผิวพรรณผุดผ่อง และดวงตาที่สุกใสดั่งทะเลดาว วิญญาจารย์ที่มีพลังจิตอ่อนแออาจจะเผลอใจลอยไปกับดวงตาคู่นั้นได้ง่ายๆ

"ใช่ครับ วิญญาณยุทธ์และทักษะวิญญาณของผมมีผลทั้งควบคุมและสนับสนุน ดังนั้นเลือกสายควบคุมจึงเหมาะสมที่สุด"

น้ำเสียงของฮั่วอวี่เฮ่าอ่อนโยน

ความแค้นไม่ใช่สิ่งที่ต้องพูดพร่ำเพรื่อ หมาที่กัดจะไม่เห่า การแก้แค้นคือการลงมือทำ

จะทำหน้าเศร้าสร้อยทั้งวันให้ใครดู? ให้คนมาปลอบใจด้วยคำพูดดีๆ งั้นหรือ?

ในสถานการณ์ที่เอื้ออำนวย ฮั่วอวี่เฮ่าจะพยายามแสดงความเป็นมิตรให้มากที่สุด

สร้างมิตรให้มาก ศัตรูให้น้อย

แน่นอน ถ้าใครมาหาเรื่อง ก็อีกเรื่องหนึ่ง เขาคงต้องหักกระดูกสันหลังมันสักหน่อย

"ทักษะวิญญาณของฉันกับลั่วลั่วก็เป็นผลแบบควบคุม เราก็เลยเป็นวิญญาจารย์สายควบคุมเหมือนกัน"

หลานซู่ซู่พูดพร้อมหัวเราะคิกคัก

ต่างจากหลานซู่ซู่ แม้พวกเธอจะเป็นฝาแฝดที่มีวิญญาณยุทธ์ ทักษะวิญญาณ รูปร่างหน้าตา และหุ่นเหมือนกันเปี๊ยบ แต่นิสัยกลับต่างกัน

หลานซู่ซู่เป็นน้องสาว ร่าเริงและช่างคุย

หลานลั่วลั่วเป็นพี่สาว ขี้อายและเขินง่ายกว่า แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นกลัวการเข้าสังคม

"จะบอกความลับให้นะ วิญญาณยุทธ์ของฉันกับลั่วลั่วคือผม ผมของเราเองนี่แหละ"

ขณะพูด หลานซู่ซู่วางปอยผมยาวสีฟ้าของเธอลงบนมือฮั่วอวี่เฮ่า

สัมผัสนั้นนุ่มลื่นและมีกลิ่นหอมสดชื่น แต่เขาสัมผัสได้ถึงความเหนียวแน่นของเส้นผมนี้ ซึ่งเหนือกว่าเชือกทั่วไปแน่นอน

ผู้ครอบครองวิญญาณยุทธ์ร่างกายมักมีส่วนของร่างกายที่โดดเด่นมาก

อย่างเนตรวิญญาณของฮั่วอวี่เฮ่าที่เป็นวิญญาณยุทธ์ ทำให้เขามีดวงตาที่คมกริบและงดงามเป็นพิเศษ

หลานซู่ซู่และหลานลั่วลั่วก็เช่นกัน ผมของพวกเธอสวยงามมาก ยากจะหาหญิงสาวคนไหนมาเทียบได้

"ซู่ซู่! เธอ... เธอกำลังจับผมฉันอยู่นะ!"

"อ้าว ฝาแฝดต้องถือตัวกันขนาดนี้เลยเหรอ?"

หลานซู่ซู่หยิบผมยาวของหลานลั่วลั่วขึ้นมาลูบไล้ ทำให้ใบหน้าสวยของหลานลั่วลั่วแดงก่ำ

"สัมผัสดีจริงๆ สวยมากด้วย จะบอกให้นะ วิญญาณยุทธ์ของผมคือดวงตา"

ฮั่วอวี่เฮ่าหัวเราะเบาๆ

"จริงเหรอ!"

"ผมไม่โกหกหรอกครับ"

หลานซู่ซู่และหลานลั่วลั่วจ้องหน้าฮั่วอวี่เฮ่า ขนาบข้างซ้ายขวา พินิจดูดวงตาของเขาอย่างละเอียด

"ซู่ซู่ ตาของฮั่วอวี่เฮ่าสวยจริงๆ ด้วย"

"ใช่ เพิ่งเคยเห็นวิญญาณยุทธ์ประเภทเดียวกับพวกเราครั้งแรกเลย"

แสงสีทองเปล่งประกายในดวงตา พร้อมรัศมีปราณสีทองจางๆ ไหลออกมา ดูลึกลับและสูงส่ง

"ว้าว!"

(✧∇✧)!

หลานซู่ซู่ทิ้งตัวลงในอ้อมแขนพี่สาว

"ลั่วลั่ว! งั้น... ว้าย!"

หลานซู่ซู่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง หลานลั่วลั่วก็รีบเอามือปิดปากเธอไว้ แต่ใบหน้าที่แดงไปถึงใบหูทำให้ฮั่วอวี่เฮ่านึกถึงเจ้าหญิงไอน้ำ

จบตอน