ตอนที่ 6 หนิงเทียนกับอูเฟิง

ตอนที่ 6 หนิงเทียนกับอูเฟิง

เนื่องจากเวลาเข้าเรียนของเขาคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับ เขาจะยังได้เจอหวังตงหรือไม่นะ

หวังตงเอ๋อก็ดี หวังชิวเอ๋อก็ดี แต่อวี่เฮ่าเกลียดถังอู่ถงเข้าไส้

มหาเทพราชันย์ถังเป็นผู้ลงมือฆ่าผู้หญิงสองคนที่ฮั่วอวี่เฮ่าในต้นฉบับรักที่สุด เหลือไว้เพียงถังอู่ถงที่เป็นเหมือนเชือกจูงสุนัขที่ถูกเย็บปะติดปะต่อกัน

ไม่ว่าจะอย่างไร เขาต้องเปลี่ยนโศกนาฏกรรมนี้ และตอกเทพราชันย์ถังผู้ต่ำช้าคนนั้นไว้บนแดนเทพให้จงได้

มู่เอินที่รับบทเป็นคุณปู่ผู้ดูแลหอพักยังคงนอนอาบแดดอยู่ ฮั่วอวี่เฮ่าไม่ละเลยที่จะแสดงความเคารพ

คนอ่อนแออย่างเขามีเหตุผลอะไรที่จะไปหยิ่งผยองใส่ยอดฝีมือในปัจจุบัน ต่อเมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น เขาจึงจะมีสิทธิ์มองข้ามทุกสิ่ง

เมื่อรู้ว่าห้องพักของเขาคือห้อง 305 บนชั้นสาม ฮั่วอวี่เฮ่าก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

หวังตงแบกรับกระแสจิตเทพของเทพราชันย์ถัง เขาจะหลีกเลี่ยงให้มากที่สุด และต่อเมื่อผู้อาวุโสอี้ตื่นขึ้นเท่านั้น เขาจึงจะมีต้นทุนไปต่อกร

เขาหลีกเลี่ยงถังหยาและเป่ยเป้ย และไม่ได้ใช้จดหมายแนะนำของสำนักถังเพื่อเข้าเรียน หวังตงคงไม่โชคร้ายมาอยู่ห้องเดียวกับเขาหรอกนะ?

เขาเดินขึ้นบันไดไป

มู่เอินที่นอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบหรี่ตาขึ้นเล็กน้อย พึมพำเสียงเบา "พลังจิตแกร่งกล้าอะไรเช่นนี้"

ในฐานะพรหมยุทธ์สุดขีดจำกัด เขามองทะลุระดับพลังวิญญาณและพลังจิตของฮั่วอวี่เฮ่าได้ในทันที

พลังวิญญาณระดับสิบห้า แต่กลับมีพลังจิตเหนือกว่าอัคราจารย์วิญญาณหลายคน ช่างเป็นสัตว์ประหลาดน้อยจริงๆ

ตลอดสองวันที่ผ่านมา ฮั่วอวี่เฮ่าทำตัวเงียบเชียบอยู่ในหอพัก ออกไปกินข้าวที่โรงอาหารแล้วกลับมาบำเพ็ญเพียรพลังวิญญาณตลอดเวลา

การไปถึงระดับยี่สิบคือจุดเริ่มต้นที่แท้จริงของการเปลี่ยนชะตาชีวิต

จนถึงวันสุดท้าย ฮั่วอวี่เฮ่าก็ยังไม่เจอร้อูมเมท ถึงตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาไม่มีรูมเมท

┐(─__─)┌

อยู่คนเดียวดีกว่า ฮั่วอวี่เฮ่าใช้เวลาสองวันที่ผ่านมาศึกษาวิชาทักษะวิญญาณอย่างหนัก

ในความเข้าใจของเขา ผลของทักษะวิญญาณหลายอย่างสามารถสร้างขึ้นเองได้

เหมือนพันธนาการหญ้าเงินคราม

แน่นอนว่าในต้นฉบับ ทักษะวิญญาณแรกของเขารวมถึงการรบกวนทางจิตและกระแทกวิญญาณ

จากการพูดคุยกับหนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันตลอดสองวันที่ผ่านมา เขาเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง

ทักษะวิญญาณที่ได้จากวงแหวนวิญญาณไม่จำเป็นต้องควบคุม แค่คิดก็ใช้งานได้ทันที

แต่ทักษะวิญญาณที่สร้างเองต้องอาศัยการควบคุมที่แม่นยำของผู้ใช้ และกินพลังวิญญาณหรือพลังจิตมากกว่าทักษะดั้งเดิมในการปลดปล่อย

พูดง่ายๆ คือ มีระยะเวลาร่ายเวทและกินมานาสูง

แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับฮั่วอวี่เฮ่า พลังจิตของเขาแข็งแกร่งกว่าพลังวิญญาณมาก ซึ่งเป็นจุดแข็งของวิญญาจารย์สายจิตวิญญาณ

การเสียพลังจิตเพิ่มเล็กน้อยเพื่อแลกกับทักษะวิญญาณสายโจมตีถือเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่ามาก

อย่างน้อย ฮั่วอวี่เฮ่าก็รู้วิธีใช้การรบกวนทางจิตและกระแทกวิญญาณแล้ว

ไม่ใช่เพราะเขาเป็นอัจฉริยะ

ในบรรดาสี่ทักษะวิญญาณที่ได้จากหนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝัน ควบคุมวิญญาณเป็นทักษะสถานะ ขณะที่คงสภาพไว้ ความสามารถในการควบคุมจิตวิญญาณของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ด้วยพื้นฐานความสามารถในการควบคุมขั้นสูงนี้ เขาให้หนอนไหมน้ำแข็งเพ้อฝันถ่ายทอดประสบการณ์ให้

ด้วยพิทักษ์วิญญาณที่ช่วยฟื้นฟูพลังจิตอย่างรวดเร็ว และเขตแดนจิตวิญญาณที่ช่วยสงบจิตใจและเพิ่มความเข้าใจ ฮั่วอวี่เฮ่าจึงอนุมานสองทักษะใหญ่อย่างการรบกวนทางจิตและกระแทกวิญญาณออกมาได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นการใช้ภายใต้ผลของทักษะควบคุมวิญญาณ ขั้นต่อไปของฮั่วอวี่เฮ่าคือการย้อนวิศวกรรมหาวิธีใช้การรบกวนทางจิตและกระแทกวิญญาณในสภาวะปกติ

"เริ่มคลาสได้!"

ฮั่วอวี่เฮ่าเปลี่ยนเป็นชุดนักเรียนใหม่สีขาว ล้างหน้าล้างตา แล้วออกจากห้องพัก

เขารู้อยู่แล้วว่าตัวเองอยู่ห้องไหน

ห้องเก้า ปีหนึ่ง

ฮั่วอวี่เฮ่ามาถึงแต่เช้าตรู่ ในห้องเรียนมีคนอยู่เพียงไม่กี่คน เขาจึงหาที่นั่งสุ่มๆ แล้วนั่งลง

ตอนนี้จิตใจของเขาจดจ่ออยู่กับวิธีย้อนวิศวกรรมทักษะวิญญาณอย่างเต็มที่

ห้องเรียนมีขนาดใหญ่ เพราะต้องรองรับนักเรียนถึงร้อยคน

ไม่นานนัก ห้องเรียนก็เริ่มคึกคัก มีคนมานั่งข้างๆ ฮั่วอวี่เฮ่า

เขาเหลือบมองขึ้นไปเห็นเด็กสาวผมทองสั้นตัดเป็นระเบียบ และมีดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลที่งดงาม

เขาไม่ได้ใส่ใจมากนัก แต่ทันใดนั้น สายตาเย็นชาก็จ้องมองมาที่เขา

ฮั่วอวี่เฮ่าหันไปมอง เป็นเด็กสาวหน้าตาสะสวยผมสั้นสีแดงเพลิง นัยน์ตาสีแดงเข้ม ผิวขาวดุจหยก เธอกำลังจ้องเขาเขม็งด้วยสายตาเย็นชา

ราวกับฮั่วอวี่เฮ่าไปแย่งสามีของเธอมา

"เฮ้ย ถอยไป ไปนั่งที่อื่น"

ฮั่วอวี่เฮ่าปลงตก ไม่น่าเชื่อว่าฉากคลาสสิกแบบนี้จะเกิดขึ้นกับเขา

แต่คนพูดควรจะเป็นผู้ชายไม่ใช่หรือ ทำไมถึงเป็นผู้หญิงไปได้

"เฟิงเม่ย อย่าเสียมารยาท!"

อ้อ ฮั่วอวี่เฮ่านึกออกแล้ว นี่คือคู่เลสเบี้ยนจากสำนักหอแก้วเก้าสมบัตินั่นเอง

อูเฟิงจ้องฮั่วอวี่เฮ่าอย่างโกรธเกรี้ยว ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมาช้าและที่นั่งคู่เหลือไม่มาก เธอคงไม่พยายามแย่งที่คนอื่นหรอก!

เธอไม่อยากแยกจากหนิงเทียน!

"เพื่อนนักเรียน ขอโทษจริงๆ นะ อูเฟิงพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่อง อย่าถือสาเลยนะ"

หนิงเทียนขอโทษฮั่วอวี่เฮ่า

ที่เธอเลือกนั่งตรงนี้เพราะในบรรดาที่นั่งว่างที่เหลือ ฮั่วอวี่เฮ่าดูสะอาดสะอ้านที่สุด กำลังนั่งพักผ่อนเงียบๆ และหน้าตาดี

จุดประสงค์ที่เธอมาสื่อไหลเค่อคือเพื่อพบปะวิญญาจารย์และขยายเครือข่าย

ก่อนจะนั่งลง เธอบอกอูเฟิงให้หาที่นั่งไปก่อน แล้วคราวหน้าค่อยมาเช้ากว่านี้เพื่อจองที่นั่งคู่กัน

ใครจะรู้ว่าอูเฟิงจะไม่ฟังเธอเลย

อูเฟิงดื้อรั้นและยืนกราน "ไม่! วันนี้ข้าจะนั่งตรงนี้!"

หนิงเทียนดุข้า! แถมดุข้าเพราะผู้ชายคนนี้เนี่ยนะ!

อูเฟิงรับไม่ได้

ฮั่วอวี่เฮ่าเอนหลังพิงเก้าอี้ เงยหน้าขึ้น แล้วเอ่ยคำสั้นๆ ชัดถ้อยชัดคำ "ไสหัวไป"

มหาวิญญาจารย์สองวงแหวนมีสิทธิ์อะไรมาทำตัวกร่างต่อหน้าเขา?

ด้วยพลังจิตปัจจุบันของฮั่วอวี่เฮ่า ไม่มีมหาวิญญาจารย์คนไหนต้านทานกระแทกวิญญาณได้

ต้องรู้ว่าวิญญาจารย์สองวงแหวนมีแค่สองทักษะวิญญาณ แต่ฮั่วอวี่เฮ่ามีถึงหก!

แม้ระดับพลังวิญญาณจะตามหลัง แต่เขาไม่ใช่คนที่มหาวิญญาจารย์หน้าไหนจะมารังแกได้ง่ายๆ!

ฮั่วอวี่เฮ่าคนปัจจุบันไม่ใช่พวกไก่อ่อนในต้นฉบับที่สู้ใครไม่ได้

ดวงตาของอูเฟิงเบิกกว้าง โกรธจัดจนแทบคลั่ง

แสงสีทองในดวงตาของฮั่วอวี่เฮ่าสว่างขึ้นเรื่อยๆ เขาพร้อมทุกเมื่อที่จะซัดกระแทกวิญญาณใส่อูเฟิงอย่างแม่นยำ

แรงพอที่จะทำให้เธอหลับสบาย แต่ไม่รุนแรงถึงขั้นบาดเจ็บสาหัส

ยังไงซะก็อยู่ในโรงเรียน การทำร้ายเพื่อนร่วมชั้นจนบาดเจ็บสาหัสจะมีผลตามมามากมาย

หนิงเทียนอยู่ข้างฮั่วอวี่เฮ่าและเห็นแสงสีทองอันตรายในดวงตาเขาได้อย่างชัดเจน

สัญญาณเตือนจากวิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติทำให้ใจเธอเต้นรัว

"พอได้แล้ว อูเฟิง เลิกหาเรื่องเสียที!"

หนิงเทียนลุกขึ้น ดึงตัวอูเฟิงออกไป บังคับให้นั่งลง แล้วดุเสียงเบา

ทำให้อูเฟิงซบหน้าลงกับแขน ฟุบลงบนโต๊ะด้วยขอบตาแดงก่ำ

หนิงเทียนถึงได้กลับมาขอโทษฮั่วอวี่เฮ่าอีกครั้ง

"คุมนางให้ดี ไม่งั้นก็เตรียมหามนางส่งห้องพยาบาลได้เลย"

พูดจบ ฮั่วอวี่เฮ่าก็กลับไปจดจ่อกับการย้อนวิศวกรรมทักษะวิญญาณต่อ

ระหว่างนั้น หนิงเทียนพยายามชวนฮั่วอวี่เฮ่าคุยหลายครั้ง แต่พอเห็นท่าทีเย็นชาของเขา เธอก็หมดความมั่นใจที่จะเริ่มบทสนทนา

ถ้าพูดไปแล้วเขาเมินล่ะ?

หนิงเทียนก็รักหน้าตาตัวเองเหมือนกันนะ!

╭(╯^╰)╮♡

ไม่นานนัก มู่จินก็เดินเข้ามาในห้องเรียนด้วยชุดสวยสง่าและรองเท้าส้นสูง แม้จะอายุเกือบสามสิบ แต่ใบหน้ายังดูอ่อนโยน อ่อนเยาว์ และสดใส

"สวัสดีจ้ะนักเรียนทุกคน! ครูชื่อมู่จิน จะเป็นครูประจำชั้นของพวกเธอในเดือนหน้า ถ้าพวกเธอสอบผ่านการประเมินและยังได้เรียนต่อที่สื่อไหลเค่อ และถ้าโชคดี ครูจะได้เป็นครูของพวกเธอต่อไป"

"วันนี้เป็นคาบแรกของทุกคนที่สื่อไหลเค่อ ครูจะไม่บรรยายอะไรมาก นักเรียนทุกคนแนะนำตัวกันหน่อยนะจ๊ะ"

หลังจากกล่าวเปิด มู่จินก็หยิบสมุดเช็คชื่อขึ้นมาและเริ่มขานชื่อ

จบตอน