บทที่ 255 ฟ้าถล่มดินทลาย

บทที่ 255 ฟ้าถล่มดินทลาย

ตลกจริงๆ

เธอไม่ต้องลงมือ วงแหวนอักขระของซ่งฉู่สือก็ถูกฉีกขาดง่ายดาย

ในขณะเดียวกัน จุดอื่นๆ ของชิงกัง กรมจัดการภัยพิบัติทุ่มหมดหน้าตัก เจ้าหน้าที่รับมือนักบวชล้างเมืองที่บุกรุก

เมื่อรู้ว่าห้องแล็บห้วงลึกถูกดึงเข้าชิงกัง นักบวชทั้ง 4 ก็เริ่มร้อนรน

พวกเขาเป็นฝ่ายบุก ล้อมชิงกัง

แต่ตอนนี้กำลังพลถูกแยก ทำให้ไม่สบายใจ

ด้วยความรีบ นักบวชเปลี่ยนวิธี บุกทะลวงวงล้อม มุ่งสู่จุดเชื่อมต่อความจริงกลางเมือง

4 ราชันสวรรค์ที่ขวางอยู่ รับแรงกดดันมหาศาล

คุณโฝถัวรับมือนักบวชหน้ากากเงินที่แกร่งสุด แม้จะมีคนช่วยเยอะสุด ทั้ง 3 ผู้ตรวจสอบและกองกำลัง แต่เจอบทสวดลึกลับ ก็ถอยร่นเหมือนเขื่อนกั้นน้ำที่เริ่มร้าว

คุณโฝถัวที่ยิ้มแย้มตลอด เริ่มยิ้มไม่ออก

อีกด้าน จางฉือกั๋วปะทะนักบวชคริสตัล ชกหมัดแลกหมัด พลังสีชาดปะทะพลังคริสตัล

แรงระเบิดมหาศาล จางฉือกั๋วเซถอยหลัง

"นี่คือพลังนักบวชล้างเมือง?"

จางฉือกั๋วกดความบ้าคลั่งในใจ ทันใดนั้นเห็นเงาร่างพุ่งออกไป

เสือดำ!

เขากับดร.มาช่วยจางฉือกั๋ว เห็นจางฉือกั๋วเสียเปรียบ ก็พุ่งเข้าไปทันที ท่าทางดุร้าย กระตุ้นพลังจิตเหมือนกำแพงสูง กระแทกใส่นักบวช

ตะโกนลั่นฟ้า: "ฮ่ะ!"

"?"

จางฉือกั๋วตกใจ: "ฮ่ะ พ่องงง ไม่ดูตาม้าตาเรือเลยเหรอว่าสู้กับใคร?"

ไม่สนเลือดลมปั่นป่วน รีบพุ่งไปกระชากเสือดำกลับมา

วินาทีที่ดึงเสือดำหลบ แสงคริสตัล 2 สายพุ่งใส่จุดที่เสือดำยืน พื้นซีเมนต์ละลายเป็นหลุมใหญ่

"ปัง!"

นักบวชคริสตัลจะซ้ำ แต่ถูกกระสุนปริศนายิงกลางหน้าผาก ชะงักไปนิด

ด้านจ้าวฟ่านเทียน สู้กับนักบวชตาสัตว์ร้าย ขาขาดไปข้าง แต่ก็จิ้มตานักบวชบอดไปข้าง

กำลังจะถูกคว้าขาอีกข้างฉีกทิ้ง เด็กสาวผมสั้นคุมเงาใต้เท้าดึงเขากลับมา

อีกานั่นเอง

เธอไม่ได้ตามอา (เสื้อแดง) ไปช่วยโฝถัว แต่มาช่วยจ้าวฟ่านเทียน

ไม่นึกว่าเจ้าหน้าที่ตัวเล็กๆ จะช่วยไว้ จ้าวฟ่านเทียนผู้รักสันโดษเงยหน้ามองหลังอีกา เหมือนสบตากับดวงตาในโลกจิตวิญญาณเธอ

"ขอบใจ"

เขาพูดเบาๆ : "คุมพลังจิตดีนี่ แต่ทำไมใช้พลังลึกลับห่วยแตก?"

"เพราะหนูคุมตานี้ไม่ได้"

อีกาเคารพผู้ตรวจสอบอิสระ ก้มหน้าตอบ: "หนูเลยเชื่ออา พยายามหลบตานี้ บางทีหลบไม่พ้น จนแยกออกมาเป็นหนูสองคน..."

"ไม่จำเป็น"

จ้าวฟ่านเทียนเสียงต่ำ: "เจอของพวกนี้ ต้องพุ่งเข้าใส่ ยอมรับมลพิษมัน!"

"จบวิกฤตนี้ มาหาฉัน ฉันจะสอนเธอเอง!"

"......"

อีกาแปลกใจ เธอเคารพตำนานพวกนี้

แต่คุณฟ่านเทียน... ดูเหมือนจะโดนตีตายก่อนไหมนะ...

...

คนที่ใจเย็นสุด คือโมเสส ลุยเดี่ยวรับมือนักบวชและสาวก 7-8 คน ดูลำบาก แต่ขวางไว้ได้คนเดียว

ไม่ใช่ไม่มีคนอยากช่วย แต่พอจำเขาได้ ก็ถอยหนี

ชื่อเสียเขาดังกระฉ่อน คนอยู่ใกล้ตายเรียบ

ถ้าไม่สั่งการ ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้

แม้โมเสสจะโหดเหี้ยม เป็นแนวป้องกันด้วยตัวคนเดียว แต่คนเดียวก็มีขีดจำกัด เริ่มต้านไม่ไหว

...

...

"แข็งแกร่ง บ้าคลั่ง และมีความรู้ลึกลับคนละชั้นกับเรา..."

หน้าห้องแล็บห้วงลึก ซ่งฉู่สือพูดอย่างยากลำบาก: "เผชิญหน้าคนอย่างพวกคุณ การต่อต้านของชิงกังดูจะฝืนไปหน่อย..."

"แต่..."

ภายใต้สายตากดดันของผู้หญิงผอมสูง เขาเงยหน้า สีหน้าเหี้ยมเกรียม: "คุณรู้ไหมว่าความบ้าคลั่งคืออะไร?"

"ความบ้าคลั่งคือ ยอมพังทิ้ง ดีกว่ายกให้คุณ!"

สิ้นเสียง เขากดมือลง ในกระเป๋ามีเสียงสวดมนต์ลึกลับ วงแหวนอักขระใต้เท้าขยายคลุม 10 เมตร

เขาหันไปตะโกนบอกหานซู่: "ถึงเวลาแล้ว!"

หานซู่พยักหน้า กำหมัดซ้าย ตรากางเขนทองแดงปรากฏ

หมอกหนาปกคลุมหานซู่ ซ่งฉู่สือ และทีมมีดผ่าตัด

วงแหวนอักขระทั่วเมืองที่ดูเหมือนถูกตัดขาด ใช้ไม่ได้แล้ว

แต่การถูกตัดเป็นแค่จุดเริ่มต้น วงแหวนชั้นแรกหายไป ชั้นล่างปรากฏ ขยายตัว ไหลลงสู่เงามืดของชิงกัง

ตึกๆ!

เหมือนหินตกสู่ก้นบึ้งห้วงลึก เกิดเสียงเบาๆ

แต่เสียงนั้นขยายดังขึ้น จากไกลมาใกล้ เหมือนเสียงฟ้าร้องจากห้วงลึก

ผู้หญิงผอมสูงรู้สึกตัว หน้าเปลี่ยนสี: "เธอทำอะไร?"

"ก็เอาทั้งเมืองมาแลกหมัดกับคุณไง"

ซ่งฉู่สือยิ้มสุภาพในหมอก: "ชิงกังสู้ห้องแล็บห้วงลึกยาก แต่ถ้า... พลังจิตคน 30 ล้านคนถูกกระตุ้นพร้อมกันล่ะ?"

เจอคนยิ้มหวานแต่ใจอำมหิต ผู้หญิงผอมสูงยังหลุดปากด่า:

"ไอ้บ้า..."

"......"

วินาทีต่อมา เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหว ถาโถมใส่เธอและห้องแล็บห้วงลึก เหมือนฟ้าถล่มดินทลาย