บทที่ 150 ความยาวของชีวิต

บทที่ 150 ความยาวของชีวิต

หานซู่ยังตะลึง เสียงกุหลาบดำในบันทึกถามลองเชิง: "ทำไมต้อง 70%? 69% หรือ 71% ไม่ได้เหรอ?"

"ตัวเลขนี้มีนัยสำคัญอะไร?"

ชายวัยกลางคนถอนหายใจเบาๆ "ไม่มีทำไมหรอก มนุษย์ยังไม่เข้าใจจิตตัวเอง จะไปเข้าใจความลับเทพเจ้าได้ไง? 70% คือเกณฑ์ คือจุดเปลี่ยนของคุณภาพพลังจิต"

"ก่อน 70% ยังเป็นของมนุษย์ อีก 30% คือเขตหวงห้ามของเทพเจ้า ที่มนุษย์ห้ามแตะต้อง ก็แค่นั้น!"

"......"

กุหลาบดำถาม "ห้ามแตะ แล้วคุณจะไม่แตะ?"

"แน่นอนว่าไม่"

ชายวัยกลางคนเสียงร้อนรน "มนุษย์เคยเชื่อฟังใครที่ไหน?"

"แม้จิตผมยังไม่ตื่น แต่ผมสืบมาแล้ว ขั้นแรกปลุกจิตให้ตื่น ขั้นสองเพิ่มความตื่นตัวจนถึง 70% แล้วทลายเขตหวงห้าม"

"แต่ขั้นนี้ยากมาก ต้องหาผู้เชี่ยวชาญช่วย"

"......"

กุหลาบดำดูสนใจ "ผู้เชี่ยวชาญแบบหมอเหรอ?"

"คุณไม่เชื่อคนไข้ จะเป็นผู้เชี่ยวชาญได้ไง?"

ชายวัยกลางคนหัวเราะเยาะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคุณภาพเสียงหรือเปล่า น้ำเสียงเขาดูลึกลับขึ้น: "ในโลกนี้ คนที่กุมพลังลี้ลับจริง มีแค่ 4 กลุ่ม"

"พวกถือกระเป๋า, องค์กรลึกลับ, แต่ที่รู้ลึกและสืบทอดมายาวนาน คือสำนักลึกลับและขุนนางเก่าแก่..."

"สำนักลึกลับ เริ่มจากนักวิชาการที่ศึกษาประวัติศาสตร์ยุคเสื่อมสลายและโบราณคดี ศึกษากันมาพันปี ใกล้ชิดสิ่งลึกลับกว่าคนทั่วไป สะสมความรู้มหาศาล"

"ขุนนางเก่าแก่..."

"หึหึ พวกเขาคือเจ้าของโลก แค่แฝงตัวเป็นคนธรรมดาในเมืองเรา แต่ทุกอย่างหนีไม่พ้นเงื้อมมือพวกเขา..."

"......"

กุหลาบดำเปรย "ฟังดูรวยจัง..."

"แล้วคุณหากลุ่มไหนเจอ?"

ชายวัยกลางคนถูกขัดจังหวะ ถอนหายใจ "ยังไม่ได้หา ตอนนี้จิตยังตายอยู่ พูดไปก็เร็วเกินไป ตอนนี้ผมจะไปตายก่อน"

กุหลาบดำ "งั้นสู้ๆนะ ก่อนออกไปจ่ายค่าปรึกษาด้วย กลัวคุณไม่มีเวลาจ่าย"

ชายวัยกลางคน "จ่ายแน่ แต่ขอร้องอย่างหนึ่ง ช่วยเป็นพยานให้ด้วย ถ้าผมตายจริง ประกันอาจมองว่าฆ่าตัวตาย ไม่จ่าย"

กุหลาบดำลำบากใจ "หมอยืนยันให้ ก็ไม่แน่ว่าจะจ่ายนะ..."

ชายวัยกลางคนยืนกราน "แต่คุณต้องสัญญาว่าจะช่วยยืนยัน ความเสี่ยงมีอยู่แล้ว แต่ทำอะไรก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน ไม่ใช่เหรอ?"

...

...

บทสนทนาจบแค่นี้ หานซู่งง คนบ้าพลังลึกลับคนหนึ่งที่กำลังหลงทาง

แต่คนนอกวงการ ดันพูดถึงความตื่นตัวทางจิต สำนักลึกลับ ขุนนางเก่าแก่?

รู้เยอะกว่าผู้ตรวจสอบอย่างเขาอีก?

พวกถือกระเป๋า (กรมฯ) กับองค์กรลึกลับ (ราชินี, หัวกะโหลก) เขารู้จัก สำนักลึกลับเขาพอเดาได้ แต่ขุนนางเก่าแก่ คือใคร?

หานซู่สงสัยและตื่นเต้น ข้อสงสัยในภารกิจนี้ กำลังจะถูกไขด้วยบทสนทนาประหลาดนี้

เขานั่งนิ่งอยู่นาน แล้วส่งข้อความ: "สรุปว่า คุณให้ผมฟังบันทึกนี้ทำไม?"

กุหลาบดำเหมือนรออยู่หน้าจอ ตอบทันที: 【ก็นายเคยสนใจเรื่องนี้ ฉันเจอเนื้อหาที่เกี่ยวกัน ก็ต้องนึกถึงนายสิ】

【เป็นไง? มหัศจรรย์ไหม? บอกเลย ยังมีเด็ดกว่านี้อีก!】

【......】

หานซู่ถามต่อ: 【เด็ดยังไง? 】

กุหลาบดำ: 【หลังรับคนไข้คนนี้ ฉันว่าเรื่องที่เขาเล่าแม้จะเพ้อเจ้อ แต่มีประโยชน์ ฉันเลยลองค้นคำสำคัญที่เขาพูด...】

【...มหัศจรรย์มาก มีข้อมูลเพียบ แถมเรียบเรียงเป็นระบบด้วย】

【......】

หานซู่เริ่มสงสัยกุหลาบดำน้อยลง รีบถาม: 【งั้นบอกหน่อย มีเรื่องการเพิ่มความตื่นตัวทางจิตไหม? 】

【มี เยอะด้วย】

กุหลาบดำตอบ: 【ถ้าบอกว่านี่เป็นวิชาเทียมที่คนว่างงานแต่งขึ้น เรื่องความตื่นตัวทางจิตก็คือหัวใจหลัก】

【ตามทฤษฎี วิธีปลุกจิตด้วยความตายของคนไข้ฉัน ก็มีเหตุผลอยู่บ้าง】

【การเพิ่มความตื่นตัวก็คล้ายกัน การผจญภัย อันตราย มลพิษ ความกระหายรู้ ความเข้าใจปรัชญาและชีวิต ล้วนเพิ่มความตื่นตัวได้】

【และเพราะประสบการณ์ชีวิตต่างกัน ค่าเริ่มต้นตอนจิตตื่นขึ้นก็ต่างกัน คนชอบเสี่ยง ค่าเริ่มต้นจะสูงกว่าคนทั่วไป และพัฒนาได้เร็วกว่า】

【......】

หานซู่เหมือนบรรลุธรรม

เป็นแบบนี้นี่เอง

มิน่าพวก D7 ถึงมีความตื่นตัวสูงลิบลิ่ว ไม่ต้องพูดถึงเจ้าหัวเห็ด แค่หมาในสามตัวก็สูงกว่าเขาแล้ว

และค่าเริ่มต้นของเขาที่สูงปรี๊ดจนชุยเฉียวและโค้ทแดงงง

เป็นเพราะเขาหนีตายในปราสาทมาตลอด ค่าเริ่มต้นเลยสูงกว่าคนอื่น?

เขาเรียบเรียงความคิด แต่ก็เกิดคำถามใหม่:

ถ้าเป็นงั้น ทำไมค่าเริ่มต้นสูง แต่พัฒนาต่อช้า? ประสบการณ์เฉียดตายในปราสาท ให้ค่าเริ่มต้นมาแค่ 30% เองเหรอ?

รู้สึกขาดทุนย่อยยับ

ทันใดนั้น กุหลาบดำส่งมาอีก: 【นอกจากวิกฤตแล้ว ยังมีอีกปัจจัยที่มีผล คือ ความยาวของชีวิต】

หานซู่ชะงัก: 【หมายถึงอะไร? 】

กุหลาบดำ: 【คนแต่งทฤษฎีพบว่า คนแก่เพิ่มความตื่นตัวยากกว่าคนหนุ่มสาว อาจเพราะร่างกายเสื่อมโทรม แต่ปัจจัยสำคัญคือ...】

【จิตวิญญาณมีความต่อเนื่องและอยู่เหนือเวลา ปริมาณจิตวิญญาณมักสัมพันธ์กับความยาวของชีวิต】

【เหมือนต้มน้ำแก้วเดียว ง่ายกว่าต้มน้ำทั้งสระ สิ่งกระตุ้นเดียวกัน คนหนุ่มสาวจะตอบสนองชัดเจนกว่าคนแก่มาก】

เธอเว้นช่วง แล้วส่งต่อ: 【ถ้ามีคนอายุหลายร้อยปี ความตื่นตัวจะเพิ่มยากยิ่งกว่าคนแก่ เพราะปริมาณจิตวิญญาณเขามหาศาล】

"วูบ!"

หานซู่ขนลุกซู่ ทุกอย่างกระจ่าง

ตรงเป๊ะ

มิน่าประสบการณ์ในปราสาทให้ค่าเริ่มต้นแค่ 30% และพัฒนาต่อช้ามาก

เพราะทุกครั้งที่ "กะพริบ" นอกจากอันตราย มันเพิ่ม "ความยาว" ของชีวิตเขาไปอีก 10 ปี ความตื่นตัวเพิ่มขึ้น แต่ความยาวของชีวิตก็เพิ่มตาม

เหมือนเจ้าหัวเห็ดที่ลดโทษ แต่ก็ทำผิดเพิ่ม โทษเลยยาวขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้เขา อย่าว่าแต่เพิ่มความตื่นตัว แค่ไม่ลดลงก็บุญแล้ว?

การค้นพบนี้ทำให้หานซู่นั่งนิ่ง ปัญหากระจ่าง แต่ทางแก้ตัน

ทะเลจิตกว้างใหญ่ขนาดนี้ จะเพิ่มความตื่นตัวยังไงไหว?

【เฮ้อ ฉันว่าทฤษฎีพวกนี้น่าสนใจดีนะ ได้อย่างเสียอย่าง จิตวิญญาณยิ่งแกร่ง (เยอะ) ยิ่งตื่นตัวยาก แต่ถ้าตื่นตัวได้ อนาคตคงไร้ขีดจำกัด สมเหตุสมผลดี】

กุหลาบดำทิ้งท้าย: 【แค่ถ้าใครโชคร้าย มีความยาวของชีวิตมหาศาลแต่แรก โจทย์ยากที่สุดคือก้าวแรกนี่แหละ...】

"ไม่ใช่แค่ยาก..."

หานซู่รู้สึกหนักอึ้ง ตั้งสติ พิมพ์ตอบ: 【ขอบคุณครับ คุณเอไอ】

อีกฝ่ายตอบไว: 【ไม่เป็นไรค่ะ คุณคนขายเนื้อ...】

เงียบ!

ยกเลิกข้อความ!

กุหลาบดำ: 【ใครคือคุณเอไอ? นายแอบมีกิ๊กเหรอ? 】

"?"

เธอกำลังโวยวาย หานซู่ก็งงเหมือนกัน แค่ลองเชิงเล่นๆ ดันเจอแจ็คพอต?

พิมพ์รัวๆ : 【คุณเป็นใครกันแน่? อยู่ที่ไหน? 】

【ว้าย...】

กุหลาบดำลนลาน: 【ต้องไปชงเวย์โปรตีนให้แมวแล้ว บาย!】

พูดจบ หายจ้อย ไม่ตอบอะไรอีก

หานซู่สงสัยหมอจิตวิทยาคนนี้หนักมาก คนที่เขารู้จักมาหลายปี เคยคิดจะฆ่าปิดปาก

คนที่แชร์ความลับเรื่องการกะพริบคนเดียว ตอนนี้กลายเป็นปริศนา

เธอเป็นใครกันแน่?

และที่น่ากังวลกว่า คือข้อมูลที่เธอบอก

ถ้ารหัสชีวิตต้องใช้ความตื่นตัวสูงลิบ และความตื่นตัวของเขาเพิ่มยากเพราะชีวิตยาวนานเท่าคนแก่สองคน รหัสชีวิตคงอีกยาวไกล...