บทที่ 791 ความฝัน และโทรศัพท์

บทที่ 791 ความฝัน และโทรศัพท์

แสงจันทร์สาดส่องดุจสายน้ำ ทะเลสาบนิ่งสงบ ในยามรุ่งสางของเมืองเจียงโจว ม่านราตรีอันเงียบสงัดปกคลุมทั่วผืนดิน

เจิ้งเสี่ยวปิงนอนอยู่บนเตียงซิมมอนส์อันหรูหราและอ่อนนุ่มในห้องนอนรอง ในสภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น ภาพเหตุการณ์ระหว่างมื้อค่ำเมื่อประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนก็ผุดขึ้นมาในหัวของเธอไม่หยุด

ฉีอี้หลิน ผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมทะเลสาบสีคราม สาขาเจียงโจว ยังคงสวมเสื้อแขนสั้นสีเหลืองอ่อน เสื้อผ้าแนบชิดกับรูปร่างอันโค้งเว้าเย้ายวนของเธอ เนินอกที่อวบอิ่มและเอวคอดกิ่วที่ยืดหยุ่นเต็มไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดใจ

ด้วยความสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร ประกอบกับรองเท้าส้นสูงและกางเกงขายาวทรงเข้ารูปสีน้ำเงินเข้ม ขาคู่เรียวตรงราวกับเสา ยิ่งขับเน้นให้สะโพกกลมกลึงเซ็กซี่ เต่งตึงและกระชับ เสน่ห์ของสาวสวยเต็มวัยที่งามสง่านั้นช่างเปี่ยมล้น

อันที่จริง หากพูดถึงตำแหน่งในเครือเฟิ่งหวงแล้ว ฉีอี้หลินยังห่างชั้นกับเธอมาก กลุ่มโรงแรมในเครือไท่ชูที่บริหารในรูปแบบของคณะกรรมการกำกับดูแลและบริหารรัฐวิสาหกิจนั้นมีชื่อว่า "กลุ่มโรงแรมฟาลูว์"

ประกอบด้วยแบรนด์โรงแรมในเครือ: โรงแรมจื่อเฟิง, โรงแรมทะเลสาบสีคราม, โรงแรมว่านต๋า, โรงแรมจิ่งหูเมืองหลวงเวทมนตร์

ประกอบด้วยแบรนด์ร้านอาหารในเครือ: ฟาลูว์, ยู่ฉู่

ในบรรดาโรงแรมทั้งหมด มีโรงแรมจื่อเฟิงเพียงแห่งเดียว ซึ่งตั้งอยู่ในอ่าวของเมืองซานย่า แหล่งท่องเที่ยวบนเกาะฉง ได้รับการยกระดับเป็นโรงแรมห้าดาว มีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 500 ล้านหยวน เหตุผลที่โรงแรมแห่งนี้ยังคงรักษาชื่อและทีมผู้บริหารเดิมไว้เป็นเพราะเป็นโรงแรมที่หลิงชูฉิงขายให้ประธานจิ่งเมื่อก่อนหน้านี้

โรงแรมทะเลสาบสีครามมาจากการขายกิจการของกลุ่มบริษัทกาแล็กซี่ มีโรงแรมห้าดาวทั้งหมด 32 แห่งทั่วประเทศ ในตอนนั้นขายไปด้วยเงินสด 100,000 ล้านหยวน โดยมีมูลค่าประเมินอยู่ที่ 160,000 ล้านหยวน ด้วยการเติบโตของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในประเทศ ยอดขายของโรงแรมห้าดาวจึงดีมาก คาดว่ามูลค่าปัจจุบันของโรงแรมทะเลสาบสีครามจะอยู่ที่ประมาณ 200,000 ล้านหยวน

โรงแรมว่านต๋ามาจากการเข้าซื้อกิจการในเดือนสิงหาคม ปี 2017 เนื่องจากนโยบายควบคุมความเสี่ยงทางการเงิน ว่านต๋ามีหนี้สินสูงเกินไป จึงได้โอนโครงการวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว 13 โครงการและโรงแรม 76 แห่งในราคาประมาณ 63,200 ล้านหยวน

โครงการวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวตกเป็นของเซี่ยซางวัฒนธรรมและท่องเที่ยวที่บริหารโดยเสิ่นจินหยวน ส่วนโรงแรมถูกโอนไปยังกลุ่มโรงแรมฟาลูว์

โรงแรมจิ่งหูเป็นแบรนด์โรงแรมที่ฉีอี้หลินทำในเมืองหลวงเวทมนตร์ มีเพียงโรงแรมระดับห้าดาวแห่งเดียวเท่านั้น

นี่คือโครงสร้างชั้นที่สองของกลุ่มโรงแรมฟาลูว์ ปัจจุบันฉีอี้หลินดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมทะเลสาบสีคราม สาขาเจียงโจว ซึ่งถือเป็นบริษัทในระดับหลานแล้ว

แต่ถึงแม้ระดับตำแหน่งจะต่างกันมาก แต่รูปลักษณ์และรูปร่างของฉีอี้หลินก็เหนือกว่าเธอหนึ่งขั้น ระหว่างมื้ออาหารเมื่อไม่นานมานี้ เธอยิ้มแย้มแจ่มใสปรนนิบัติประธานจิ่ง เสน่ห์และความเซ็กซี่นั้น ช่างเป็นสาวงามชั้นยอดที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์เหลือล้น!

แต่ประธานจิ่งกลับมีท่าทีเฉยเมยต่อประธานฉีผู้มีเสน่ห์งดงามและกระตือรือร้นที่จะไล่ตามเขาคนนี้ แต่กลับให้ความใส่ใจเธอเป็นอย่างดี ระหว่างทานอาหารและพูดคุยกันก็ยังแกล้งหยอกเธอสองสามประโยค เพราะก่อนทานอาหาร เธอคิดว่าประธานจิ่งจะนอนกับเธอ ไม่รู้ว่าสมองเธอเป็นอะไรไป ถึงได้ตอบตกลงไป

ผลลัพธ์ที่ได้คือการ "ขายหน้า" ต่อหน้าประธานจิ่ง นี่เท่ากับว่าเธออนุญาตโดยปริยายให้ประธานจิ่งมาหาเธอได้ทุกเมื่อในอนาคต...

"เอี๊ยด..."

ประตูห้องนอนเปิดออกทันใด เจิ้งเสี่ยวปิงรู้สึกว่าตัวเองเกร็งเหมือนแมว หันไปมองที่ประตู ในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทของเจียงโจว ย่อมไม่มีอันตรายใดๆ เมื่อเห็นว่าเป็นจิ่งเกาในชุดคลุมอาบน้ำที่หน้าประตู เธอก็อดที่จะถอนหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้ พลางพูดอย่างแง่งอนว่า "ประธานจิ่ง คุณจะทำให้ฉันตกใจเหรอคะ? ดึกดื่นไม่นอนมาที่ห้องของฉัน ถ้าประธานกวนรู้ ฉันจะอธิบายกับเธอยังไง?"

"เสี่ยวปิง เธอกำลังคิดเรื่องดีอะไรอยู่? ฉันเป็นคนมักง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันตื่นขึ้นมาดูว่าฉีอี้หลินมาหรือยัง แล้วก็แวะมาดูเธอ" จิ่งเกากล่าวพร้อมกับหัวเราะ แล้วนั่งลงที่ขอบเตียง

เจิ้งเสี่ยวปิงรู้สึกว่าข้อเท้าขวาของเธอถูกมือของจิ่งเกากุมไว้ ใบหน้ารูปไข่ที่สวยงามของเธอก็แดงก่ำขึ้นมาทันที ไม่กล้าสบตากับจิ่งเกา เธอเป็นผู้หญิงที่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้ว จะไม่เข้าใจได้อย่างไร? ในใจก็พึมพำว่า "คุณน่ะมักง่ายจะตายไป!" แล้วก็ทำตามใจเขาโดยนอนราบลง

"เสี่ยวปิง ฉันได้ยินกวนกวนบอกว่าเธอกับเฝิงหว่านต่างก็เลิกกับสามีเพราะความสัมพันธ์แตกร้าว และแยกกันอยู่คนละที่ เธอไม่ได้... มานานแค่ไหนแล้ว?"

เจิ้งเสี่ยวปิงมองชายที่โน้มตัวเข้ามาใกล้และมองลงมาที่เธอ รู้สึกเหมือนสมองขาดออกซิเจนเล็กน้อย เธอหันหน้าไปด้านข้างอย่างเขินอาย แล้วกระซิบว่า "สองปีกว่าค่ะ" ทันใดนั้นในใจก็คิดว่า เขาจะพูดอะไรต่อนะ?? อดไม่ได้ที่จะจินตนาการไปต่างๆ นานา~

"ประธานจิ่ง..."

เจิ้งเสี่ยวปิงร้องเรียกหนึ่งครั้ง แล้วดวงตาก็เบิกโพลงขึ้นทันที สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือห้องที่มืดมิด ไม่มีบรรยากาศวาบหวามเหมือนเมื่อครู่เลยสักนิด เจิ้งเสี่ยวปิงหน้าแดงก่ำด้วยความอาย...

เธอรู้ว่านี่เป็นความฝันแบบไหน น่าอายจริงๆ

จิ่งเกาเดินทางออกจากเจียงโจวในเช้าวันรุ่งขึ้น ฟางเฉินพร้อมกับคนสนิทไม่กี่คนไปส่งเขาที่สนามบินเจียงโจวด้วยตนเอง

เมื่อมองดูเครื่องบินของจิ่งเกาเคลื่อนตัวไปยังรันเวย์เพื่อเตรียมบินขึ้น ฟางเฉินก็ยิ้มออกมา พิงรถเล็กซัสของตัวเอง จุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ พ่นควันออกมาเป็นวง

ผู้บริหารคนสนิทคนหนึ่งของเขาเดินเข้ามา "ประธานฟาง... หุ้นของบริษัทร่วมทุนระหว่างคุณชายหานกับเสิ่นหรานจัดการเรียบร้อยแล้วครับ"

"อืม" ฟางเฉินเคาะขี้บุหรี่ออก แล้วยื่นมือซ้ายออกมา

ผู้ช่วยที่ติดตามฟางเฉินมานานหลายปีส่งโทรศัพท์มือถือระดับไฮเอนด์ใส่มือของเขาอย่างรู้ใจ

ฟางเฉินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์ของหูจิ่วหมิง เมื่อโทรติดก็หัวเราะแล้วพูดว่า "ประธานหู ไม่ได้รบกวนคุณใช่ไหมครับ?"

"ไม่เลย ตอนนี้ผมตื่นเช้านอนเร็วเพื่อบำรุงสุขภาพ" ในโทรศัพท์ ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ หูจิ่วหมิงกล่าวพร้อมกับหัวเราะ ไม่ได้แสดงอาการผิดปกติใดๆ

ฟางเฉินจึงกล่าวว่า "การบำรุงสุขภาพเป็นสิ่งที่ดีครับ! ประธานหู จิ่งเกาออกจากเจียงโจวแล้ว ข้อเสนอที่เขาเสนอให้แยกส่วนระหว่างหานเหวินฝู่น้องเขยของผมกับเสิ่นหราน ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว ผู้หญิงใต้บังคับบัญชาของเขาที่ชื่อฉีอี้หลินช่วงนี้เคลื่อนไหวบ่อยมาก หาคนไปร้องเรียนพ่อแม่ของเสิ่นหรานด้วยชื่อจริง"

หูจิ่วหมิง "อืม" หนึ่งคำ อย่างไม่ค่อยสนใจ เขารู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งที่จิ่งเกายังคงไปเจียงโจวเพื่อทำตามสัญญาในสถานการณ์ที่ทะเลาะกับเว่ยหมิ่นจวินและเขา ดังนั้นเขาจึงโทรหาฟางเฉินซึ่งเป็นเจ้าถิ่นในเจียงโจว

แต่โดยส่วนตัวแล้วเขาไม่ได้สนใจว่าเรื่องนี้จะจัดการอย่างไร เสิ่นหรานเป็นเพียงตัวละครเล็กๆ พ่อแม่ของเขาก็มีตำแหน่งต่ำมาก

ฟางเฉินยิ้มเล็กน้อย พูดอย่างไม่รีบร้อนว่า "ประธานหู เมื่อวานผมกับจิ่งเกอดูบอลโลกรอบชิงอันดับสามสี่ด้วยกัน ผมคุยกับเขาเรื่องข่าวลือเกี่ยวกับเขาในเมืองหลวงเมื่อเร็วๆ นี้ เขาบอกว่า หูจิ่วหมิงคนนี้บุคลิกไม่ดี นิสัยก็ไม่ดี"

หูจิ่วหมิงรู้ว่าฟางเฉินกำลังยุยงส่งเสริมอย่างโจ่งแจ้ง แต่ความโกรธในใจก็ไม่อาจระงับได้ เมื่อวานซืนเขาทำงานพลาด ถูกเว่ยเฉินจวินดุด่าเหมือนสุนัข! รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายิ่งเบิกบานขึ้น กล่าวว่า "ประธานฟาง ผมเข้าใจแล้ว" แล้วก็วางสายไป

ฟางเฉินส่งโทรศัพท์ให้ผู้ช่วย แหงนหน้ามองท้องฟ้าที่แดดจ้า หัวเราะเยาะหยัน แล้วสั่งว่า "ไป!"

จิ่งเกามาถึงเจียงโจวเพื่อชี้นิ้วสั่งเขา ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเอาเสียเลย! แน่นอนว่าเขาต้องหยอดตาหูจิ่วหมิงสักหน่อย

เท่าที่เขารู้ หูจิ่วหมิงคนนี้ไม่ใช่คนใจกว้าง

แน่นอนว่าฟางเฉินไม่รู้เรื่องที่จิ่งเกาทะเลาะกับหูจิ่วหมิงเมื่อคืนวันก่อน การกระทำนี้เป็นการราดน้ำมันบนกองไฟ ผลที่ตามมา... จะเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก

คืนวันที่ 15 กรกฎาคม เวลา 23:00 น. การแข่งขันฟุตบอลโลกรอบชิงชนะเลิศ 2018 ที่รัสเซียได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ จิ่งเกาเดินทางออกจากเจียงโจวเวลาประมาณเก้าโมงเช้า บินไปยังนครจิ่งก่อน แล้วจึงต่อเครื่องบินส่วนตัวของเขา พร้อมด้วยหลินเซี่ยวจง, ฟ่านจงข่าย, สวีจวิ้นเจ๋อ, ถงฉุน และคนอื่นๆ อีกสิบหกคน บินไปยังมอสโก

รอบชิงชนะเลิศเป็นการพบกันระหว่างฝรั่งเศสกับโครเอเชีย