บทที่ 326 เรียนรู้ +1

บทที่ 326 เรียนรู้ +1

เวลาประมาณสามทุ่ม รถ Mercedes-Benz S500 สีดำแล่นอย่างมั่นคงไปบนถนนในเขตชานเมืองมหานครเซี่ยงไฮ้ สองข้างทางมืดสนิท

จิ่งเกา เอนตัวเล็กน้อยพิงพนักเก้าอี้ กำลังใช้ความคิด ไหล่เขารู้สึกหนัก ๆ ขึ้นเล็กน้อย ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร เจียงจื่อ ผู้ช่วยสาวสวยมากเสน่ห์ผู้เปี่ยมไปด้วยความเป็นผู้ใหญ่ ก็เอนตัวหลับไปพิงไหล่ของเขา ร่างอ่อนนุ่มแนบกับแขนเขา กลิ่นหอมละมุนลอยมาแตะจมูก

ภายใต้แสงไฟที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาเป็นระยะ จิ่งเกามองใบหน้าสงบละมุนของเธอ ประกอบกับรูปร่างอวบอิ่มเย้ายวน นี่คือหญิงสาวที่หนุ่มนับไม่ถ้วนฝันถึงในยามค่ำคืน

จิ่งเกา ส่ายหน้าช้า ๆ กลับมาครุ่นคิดเรื่องของตัวเองต่อ

เขากำลังคิดถึงสองเรื่องใหญ่ เรื่องแรกคือ "Shanhaijing Chip" ยังขาด CEO ที่จะมาบริหารงานโดยรวม

เรื่องที่สองคือ จะจัดการกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับครอบครัวเริ่น รวมถึงกลุ่ม Galaxy อย่างไร

ถันฉิน ผู้มีชื่อเสียงในแวดวงธุรกิจเซี่ยงไฮ้ ถามเขาว่าจะจัดการกับ เริ่นเหอ อย่างไร ความหมายจริง ๆ ก็คือสงครามระหว่าง Phoenix กับ Alibaba และ Galaxy กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

ส่วนเรื่องควบรวม Didi กับ Uber นั้นเป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้ว เป็นผลพวงของชัยชนะในการปะทะครั้งนี้

ความหมายที่ลึกกว่านั้นก็คือ Phoenix Fund ได้ตั้งหลักมั่นคงในวงการธุรกิจจีนแล้ว และถึงเวลาที่ Phoenix ต้องเริ่มคิดว่า จะอยู่ร่วมกับสองกลุ่มทุนใหญ่ยังไงต่อไป

แต่เขาไม่อยากพูดกับ ถันฉิน ในตอนนี้ บางเรื่องถ้าถูกส่งต่อปากต่อปาก อาจจะเพี้ยนไปได้ เขาจะพูด เขาจะพูดกับ เริ่นเหอ โดยตรง!

จิ่งเกาคิดอยู่สักพัก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหา เริ่นเหอ

กรุงปักกิ่ง เวลาประมาณสามทุ่มครึ่ง เริ่นเหอกำลังแช่เท้าเตรียมตัวเข้านอน เขานอนประจำตอนสี่ทุ่ม เพราะสุขภาพย่ำแย่ ต้องดูแลตัวเองอย่างเข้มงวด และอิงตามหลักแพทย์จีนกับลัทธิขงจื้อที่ให้ "ใช้ชีวิตสอดคล้องกับฟ้าดิน"

โทรศัพท์บนโต๊ะเริ่มสั่นและดังขึ้น

จางถิง นั่งอ่านหนังสืออยู่หน้าต่าง ก็แปลกใจ “ดึกขนาดนี้ใครโทรมาอีก?” โทรศัพท์ของสามีเธอมีระบบคัดกรองเบอร์ ไม่อยู่ในรายชื่อพิเศษจะโทรเข้าไม่ได้ และคนที่อยู่ในรายชื่อเหล่านั้นก็รู้ตารางเวลาของเขาดี ไม่น่าจะโทรมาดึก ๆ แบบนี้

พอเห็นหน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้น จางถิง ก็ร้อง “อุ๊ย” ขึ้นมาเบา ๆ แล้วหยิบโทรศัพท์เดินไปที่เตียงยื่นให้สามี “เสี่ยวจิ่งโทรมา”

เริ่นเหอ ขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าขรึม "ฮึ่ม" ออกมาเบา ๆ แล้วกดรับสาย ถึงตอนนี้เขาก็ยังรู้สึกขุ่นเคืองอยู่ เขาเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้ แต่ด้วยสถานะของ จิ่งเกา ตอนนี้ เขาจะกดสายทิ้งตามอารมณ์ไม่ได้

ในสาย จิ่งเกา พูดเรียบ ๆ ว่า “ท่านประธานเริ่น สวัสดีครับ”

เริ่นเหอ พูดเสียงห้วน ๆ ว่า “จิ่งเกา มีอะไรก็ว่ามา อย่าลืมดูเวลาด้วย”

จางถิงยืนอยู่ข้าง ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะเตะขาสามีเบา ๆ ทีหนึ่ง นี่มันพูดยังไงกัน? ทำตัวเป็นเม่นตลอด

จิ่งเกา รู้สไตล์ของ เริ่นเหอ ดี จึงพูดตรง ๆ ว่า “คือแบบนี้ครับ ท่านประธานเริ่น ผมจะกลับปักกิ่งอาทิตย์หน้า อยากนัดท่านออกมาดื่มสักแก้ว”

เริ่นเหอ เป็นนักธุรกิจมากประสบการณ์ ฟังแค่นี้ก็เข้าใจแล้วว่า จิ่งเกา ต้องการจะคุยด้วย แต่เขายังแสดงท่าทีไม่พอใจอย่างแรง “แล้วแต่แกจะกลับเมื่อไหร่ ฉันว่างแค่ไม่กี่วันต่อสัปดาห์ แกอยากคุยก็มาหาฉันที่บ้าน”

ใครควรจะเป็นฝ่ายตามใคร? ใครกันแน่ที่เป็นผู้ใหญ่?

จิ่งเกา ปฏิเสธทันที “ผมจะไม่ไปที่บ้านท่านแน่นอน ลูกชายท่านอาจไม่ต้อนรับผม” แบบนั้นมันเหมือนเขาไปขออภัย ซึ่งมันไม่ใช่ เรื่องทั้งหมดนั้น ใครผิดใครถูกชัดเจนอยู่แล้ว

เริ่นเหอ แทบอยากจะตะโกนว่า “ไม่มา งั้นก็ไสหัวไปซะ!” แต่ถึงแม้จะอารมณ์ร้อน เขาก็ไม่โง่ จึงฝืนอารมณ์ตอบว่า “งั้นก็ไปเจอกันที่สนามกอล์ฟเซียงเหอละกัน นัดเวลากับซ่งฝาเอาเอง”

หลังวางสาย เริ่นเหอ สีหน้าเคร่งขรึม นั่งลงข้างเตียงพร้อมถือโทรศัพท์ครุ่นคิด ยอมรับว่าชายหนุ่มที่ชื่อ จิ่งเกา คนนี้ คือหนึ่งในคู่แข่งที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมาในชีวิตนักธุรกิจ

จางถิง ทนไม่ไหวจริง ๆ เห็นชัดเจนว่าสามีไม่ได้คิดจะ “เจรจา” เลย แต่กำลังคิดหาทาง “เอาคืน” ต่างหาก!

“คุณเริ่น คุณจัดการเรื่องน้ำล้างเท้าเองนะ” จางถิง ถือหนังสือแล้วเดินออกจากห้องด้วยความไม่พอใจ กลับไปห้องนอนของเธอ สามีสุขภาพไม่ดี นอนก็ยาก บางครั้งเธอยังต้องนั่งเตรียมเอกสาร งานวิจัย มหาวิทยาลัยสมัยนี้ให้อาจารย์ทำงานเยอะมาก ทั้งสองแยกห้องนอนกันมาหลายปีแล้ว

“เฮ้อ...” เริ่นเหอ โบกมือเบา ๆ มองเมียเดินจากไปอย่างทำอะไรไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้จะเข้าใจอะไร? ถ้าเขาไม่รู้ว่า จิ่งเกา ปฏิเสธน้ำใจของเขาเมื่อคราวก่อนเพราะอะไร จะเป็นไปได้อย่างไร? แต่นั่นคือเรื่องของธุรกิจ จางถิง ไม่มีวันเข้าใจ

ในรถเบนซ์สุดหรู จิ่งเกาวางสายเรียบร้อย

ระหว่างที่เขาโทรศัพท์ เจียงจื่อ ที่หลับพิงไหล่เขาได้ตื่นขึ้นมาแล้ว เธอค่อย ๆ จัดผมด้วยท่าทีของพี่สาวที่รู้สึกผิดเล็ก ๆ แต่แกล้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ท่านประธานจิ่ง โทรหาท่านประธานเริ่นหรือคะ?”

จิ่งเกา พยักหน้า “เจียงจื่อ เดี๋ยวช่วยโทรหาผู้ช่วยของท่านประธานเริ่น คือซ่งฝา นัดเวลาให้ผมหน่อย”

แน่นอนว่าเขาจะไม่โทรหาเอง เพราะแบบนั้นมันดูด้อยกว่า เขาไม่ใช่คนระดับล่าง

“ได้ค่ะ ท่านประธานจิ่ง” เจียงจื่อตอบรับ แล้วพูดอย่างมีอารมณ์ร่วมว่า “เรื่องนี้มันก็เห็นชัดอยู่ว่าทางบ้านเริ่นทำเกินไปจริง ๆ เริ่นจื้อก็แค่ต้องการทำลายคุณไม่ให้มีทางลุกขึ้นมาได้อีก แล้วคุณยังเป็นฝ่ายโทรไปขอเจรจาอีกเหรอคะ?”

เธอเคยอยู่ในทีมเลขานุการมาก่อน รู้ลึกถึงต้นสายปลายเหตุ

เริ่นจื้อ วิ่งไปจับมือกับ Didi เอง ถ้าหาก Didi เป็นฝ่ายได้เปรียบ ผู้บริหาร Uber อย่าง โจวซวง, หลิวเจิน จะถูกเตะออกจากบริษัทร่วมใหม่ทั้งหมด ทุนจากรัฐที่ จิ่งเกา วิ่งเต้นผ่าน หวังซือโถว ที่เซินเฉิง จะไม่ได้กำไรเพิ่มใด ๆ สถานการณ์แบบนี้จะส่งผลกระทบขนาดไหนกับเขาและ Phoenix Fund?

แค่คิดก็รู้ว่ามันจะหนักหนาแค่ไหน!

เริ่นจื้อ ตั้งใจเล่นงานเขาให้ย่อยยับตั้งแต่ต้น และ เริ่นเหอ ก็หนุนหลังลูกชายเต็มที่

สองพ่อลูกนี้ ทำขนาดนี้ยังไม่เรียกว่ามากเกินไปอีกเหรอ? ทำไมถึงได้คิดจะล้มเขาให้ได้ขนาดนี้?

แน่นอนว่า ตอนนี้คนที่ปวดหัวกลับกลายเป็นพวกเขา

จิ่งเกา โบกมือ “เธอคิดมากไปแล้ว ฉันแค่เรียนรู้มาจาก Jack Ma แห่ง Alibaba”

เจรจา?

อย่าว่าแต่ เริ่นเหอ จะยอมเลย ตัวเขาเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน การที่ Uber กำลังจะซื้อ Didi เริ่นจื้อ ต้องรับผิดชอบต่อความล้มเหลวนี้แน่นอน — ภาพลักษณ์ในแวดวงธุรกิจเสียหาย ใครจะกล้าร่วมมือกับเขาอีก?

แต่ความแค้นระหว่างเขากับ เริ่นจื้อ จะจบลงแค่นี้เหรอ? เป็นไปไม่ได้! เริ่นจื้อไม่เคยขอโทษ และไม่เคยชดใช้ความเสียหายให้เขาเลย

ในโลกธุรกิจ ถ้าใครเป็นคนดีมากเกินไป สิ่งที่ได้กลับมาคืออะไร? ทุกคนจะมองว่าเป็นเหยื่อ โดนรังแกง่าย

การต่อยหนึ่งหมัดหนัก ๆ จะกันหมัดอีกเป็นร้อยในอนาคต

จริง ๆ แล้ว จิ่งเกา ก็ยังมีความเคารพ เริ่นเหอ อยู่บ้าง สมัยตอนที่ซื้อกิจการ LeTV ได้รับคำชี้แนะจากเขา ถือเป็นอาจารย์คนหนึ่ง และเขาให้ความเคารพเสมอมา

แต่ในเวลานี้ ความไม่พอใจต่อ เริ่นเหอ และลูกชายยังคงเต็มเปี่ยม เริ่นจื้อ นี่ไม่ต้องพูดถึง ตั้งใจจะเล่นเขาให้ตาย ในขณะที่การกระทำของ เริ่นเหอ เขาเข้าใจ แต่ก็ยังรู้สึกไม่แฟร์!

ตอนแรก เริ่นเหอ ก็พูดเลยว่าจะ "ลงโทษ" เขา อันเสี่ยวเชี่ย ยังเคยเตือนว่า อาจจะเล็งเล่นงานเขาที่ดีล Didi

จะลงโทษเบอร์ไหน ไม่มีใครรู้ นอกจากตัว เริ่นเหอ เอง

พอ เริ่นจื้อ ลงมือ เริ่นเหอ ก็รีบหนุนเต็มที่ ระหว่างลูกชายกับลูกศิษย์ที่มองว่ามีแวว ใครกันที่เขาจะเลือก? ใครก็รู้คำตอบ

จิ่งเกา ให้ความเคารพก็จริง แต่เขาไม่ใช่ทาสของบ้านเริ่น และไม่ใช่ข้ารับใช้ จะให้ยอมจำนนง่าย ๆ ได้ยังไง?

เข้าใจได้ก็จริง แต่ความเจ็บที่ได้รับ ใครเจอก็ต้องรู้สึกขุ่นเคือง!

ตอนอยู่ที่อูเจิ้น Jack Ma มาหาเขาด้วยตัวเอง แต่สองสามวันถัดมา Alibaba ก็ปล่อยข่าวว่า Phoenix Fund เป็นฝ่ายไม่ยอมเจรจา แบ่งเบาภาระของตัวเองทั้งหมด

นี่แหละที่ทำให้เขาได้บทเรียน

การที่เขาโทรหา เริ่นเหอ นั้น อย่างน้อยก็ช่วยรักษาหน้าทางศีลธรรม — เพราะ เริ่นเหอ เคยช่วยเขา การที่เขาสู้กับลูกชายขนาดนี้ ถ้าเขายังเล่นแรงต่อ คนภายนอกจะมองว่าเขาไม่รู้จักคุณคน

แต่การโทรหานั้น ไม่ได้หมายความว่าเขาจะลดเงื่อนไข หรือยอมเสียผลประโยชน์

ตอนที่ Jack Ma มาหาเขา มีเคยให้ผลประโยชน์ Alibaba เขาสักนิดไหม? สักหยวนก็ไม่มี

เขาเรียนรู้แล้ว

+1 แต้มสกิล "นักธุรกิจผู้มั่งคั่ง"

เจียงจื่อ “อ๋อ” รับคำเบา ๆ เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง

จิ่งเกา ยิ้มบาง ๆ เขาชอบผู้หญิงฉลาด เขากระซิบเบา ๆ ว่า “เลขาเจียง เธอพิงไหล่ฉันมาตั้งนาน จะไม่คิดเก็บเงินหน่อยเหรอ? ฉันว่าเธอควรคิดแล้วล่ะ ว่าจะหนีจากเงื้อมมือเจ้านายยังไงดี”

เจียงจื่อ ยิ้มอย่างมีเสน่ห์ ดวงตาขยิบอย่างมีความนัย “พูดมากจริง!” เธอดูมีเสน่ห์แบบสาวใหญ่เต็มเปี่ยม

คำพูดแบบนี้ ถ้าพูดกับสาวอายุต่ำกว่า 30 อาจจะถูกมองว่าเป็นการลวนลาม แต่พอพูดกับหญิงสาววัย 36 แบบ เจียงจื่อ มันกลับชัดเจนว่าเขาไม่ได้คิดจะมีอะไรกับเธอจริง ๆ

การที่เขาและหญิงสาววัย 36 จะมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง มันไม่ใช่เรื่องได้เปรียบเสียเปรียบง่าย ๆ

เจียงจื่อ เข้าใจดี เธอเลือกจะสลายความกระอักกระอ่วนในบรรยากาศทันที เธอหวังจะได้รับความไว้วางใจจาก จิ่งเกา เพื่อที่จะได้ออกไปบริหารบริษัทในตำแหน่งใหญ่ — ไม่ใช่ผ่านการนอนกับเขา เพราะมันจะกลับกลายเป็นผลเสียไป

ผู้ชายอย่าง จิ่งเกา ไม่ยอมให้ผู้หญิงมายุ่งกับธุรกิจของเขาเพียงเพราะเรื่องบนเตียง

จิ่งเกา ยิ้มเบา ๆ

ขณะนั้น รถ Mercedes-Benz ก็มาถึงวิลล่าเลขที่ 11 ในสนามกอล์ฟถังเฉิน เหลี่ยวหรง รองประธานของ Fenghuang Film รออยู่ก่อนแล้ว