บทที่ 308 รีบเซ็นซะ!

บทที่ 308 รีบเซ็นซะ!

"แชะ!"

ในห้องจัดเลี้ยงหรูหราคึกคักบนชั้นสามของโรงแรม PanGu Seven Star Hotel เซี่ยเหยียนถือมือถือถ่ายเซลฟี่ตัวเองหลายรูป โดยมีฉากหลังเป็นบรรดาดาราสาวชื่อดัง เช่น มี่ ถัง อิ๋ง เสี่ยวเตา เป็นต้น

เซี่ยเหยียนคัดเลือกรูปบางรูป แล้วโพสต์ลง Moments พร้อมเขียนข้อความว่า: "คืนนี้มาร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ ขอลงรูปให้ชมเรียกน้ำย่อยกันก่อน"

ไม่นานก็มีเพื่อนร่วมชั้นหลายคนเข้ามาคอมเมนต์ เซี่ยเหยียนเรียนอยู่ปีสองที่มหาวิทยาลัยการค้าและอุตสาหกรรมปักกิ่ง เป็นหนุ่มหล่อได้รับฉายาเดือนมหา'ลัย และยังเป็นเจ้าหน้าที่ในสภานักศึกษา ทำให้มีเพื่อนใน WeChat เยอะ

"โห เซี่ยเหยียน เท่มาก!"

"สุดยอด +1"

"หัวหน้าหล่อจัดเลย เห็นมี่ด้วยนะ!"

"เซี่ยเหยียน ขอรูปพร้อมลายเซ็นของเสี่ยวเตาให้หน่อยได้ไหม?? เราชอบเธอที่สุดเลย!"

เซี่ยเหยียนไม่ได้ตอบกลับ แต่ก็นั่งเลื่อนอ่านข้อความด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม รู้สึกภาคภูมิใจ ลืมไปเลยว่าเพิ่งถูกปฏิเสธจากเหล่าดาราสาวที่พยายามเข้าไปทัก

บางครั้ง แค่หน้าตาหล่อก็ยังไม่พอ

ในห้องจัดเลี้ยงแห่งนี้ ไม่มีใครใส่ใจกับตัวประกอบเล็ก ๆ ที่มาถ่ายรูปอวดลง Moments ต่อให้หล่อระดับ 90 คะแนน ที่นี่คือสนามแห่งชื่อเสียงและผลประโยชน์

เบื้องหลังภาพถ่ายของเซี่ยเหยียน กลุ่มดาราสาวแต่งองค์ทรงเครื่องกับหนุ่ม ๆ หลายคนยืนรวมกันเป็นวงสนทนา งานเลี้ยงเริ่มไปแล้วราวสิบห้านาที แต่คนจากเฟิ่งหวงฟิล์มยังไม่ปรากฏตัว

มี่ถือแก้วไวน์ในมือ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นเอกลักษณ์: "ทำไมประธานเฟิ่งหวง ถึงมาร่วมงานนี้ด้วย? พวกเธอได้ยินข่าวลืออะไรกันบ้างไหม?"

ตามปกติแล้ว ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะเฟิ่งหวงฟิล์มก็เป็นแค่บริษัทลูกของ Phoenix Fund

ดาราชายคนหนึ่งพูดล้อเล่น: "บางทีท่านประธานอาจอยากรู้จักสาว ๆ ให้มากขึ้นก็ได้นะ"

ลือกันว่า ประธานเฟิ่งหวง ทั้งหนุ่มทั้งรวย และชอบเอ็นดูสาวสวย ประมาณว่า "หนุ่มห้าลุ่มแห่งตลาดทอง ขี่ม้าขาวผ่านลมใบไม้ผลิ"

ทุกคนหัวเราะเบา ๆ เรื่องของประธานเฟิ่งหวง ไม่ควรเอามาล้อเล่นนัก เขาคือท่านเจ้าของทุน แต่ดูท่าแล้ว ก็อาจจะมีเรื่อง "ล่าสาวงาม" จริง ๆ เพราะวงการบันเทิงเต็มไปด้วยสาวงาม

ดาราดังหลายคนดูสวยเฉพาะในกล้อง แต่ในชีวิตจริงอาจไม่ขนาดนั้น ทว่า ยังมีนักศึกษาสาวหน้าใหม่ที่ยังไม่ดังอีกมาก หน้าตาดี หุ่นดี เผลอ ๆ อาจถูกใจท่านประธานก็เป็นได้

ซุนลี่ หนึ่งในผู้ถือหุ้นของ LeTV พูดขึ้นว่า: "ได้ยินมาว่าท่านประธานเฟิ่งหวงมาซื้อหุ้นของพวกเรา"

อิ๋งในชุดราตรีสีดำ พูดขึ้นอย่างไม่แน่ใจ: "ไม่น่าถึงขั้นนั้นนะ?" สามีของเธออยู่ในวงการบันเทิง แม้แสดงไม่เก่งแต่ทำธุรกิจเก่งมาก เป็นคู่แข่งของจ้าวเฟยเที่ยงในยุคนั้น

จู้ยวี่ยืนรวมในกลุ่มนี้ แม้ใช้ชื่อเสียง "สี่หนุ่มหล่อนครจิ่ง" แต่ในกลุ่มดาราดังและท็อปสตาร์ก็ไม่ได้โดดเด่นนัก เพิ่งไม่กี่วันก่อนยังคิดในใจว่า จะเปลี่ยนนางเอกตามใจเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้าได้ไหม คำตอบคือ...ไม่ได้ แม้แต่วังต้าซ่าวที่มาก็ทำไม่ได้

ว่าแต่...วังต้าซ่าวมางานนี้ทำไม?

จู้ยวี่ปัดความคิดนั้นออกไป ดื่มแชมเปญเบา ๆ แล้วพูดขึ้นว่า: "จริง ๆ แล้วผมได้ข่าวมาว่า ท่านประธานเฟิ่งหวงมาเพื่อดูจางเจาอับอาย"

คำพูดนี้เรียกความสนใจจากดาราหญิงหลายคนทันที ทุกคนหันมามองพร้อมถามว่า: "คุณจู้ ทำไมล่ะ?"

จู้ยวี่ชอบสายตาเหล่านั้น ยิ้มแล้วพูดว่า: "ได้ยินว่า จางเจาไปทำให้ท่านประธานไม่พอใจ"

เมื่อวานเขายังดื่มกับเฟิ่งหวงอยู่ เรื่องก่อนหน้านี้ เริ่นเจียฮุ่ยช่วยพูดแทน เขาจึงรอดมาได้ เฉิงเอี๋ยนซีก็ช่วยพูดอีกแรง จึงไม่โดนเล่นงาน

ไม่อย่างนั้น คงไม่กล้าอ้างชื่อเฟิ่งหวงมาอ่อยสาวแน่นอน

"จริงเหรอ? ข่าวลือเรื่องนั้น...จริงน่ะเหรอ?" ดาราชายอีกคนเสริมบทอย่างกับแสดงละคร ข่าวลือว่า เหลี่ยวหรงเคยพูดต่อหน้าเหล่าผู้ถือหุ้น LeTV ว่า ถ้าจางเจาไม่ยอมถอนหุ้น Phoenix Film ก็จะไม่จ่ายเงิน 1.3 พันล้านให้ LeTV

เหลี่ยวหรงแม้จะมีพฤติกรรมไม่ดี แต่ความสามารถยังไม่เลว ตอนช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา เฟิ่งหวงฉายแสงเหนือคลื่น แวดวงทุนต่างพากันหนุน เธออาศัยอิทธิพลของเฟิ่งหวงมาใช้งานตามใจเลย

ดาราหลายคนที่ลงทุนใน LeTV ก็เลยต้องเชื่อฟัง

ทุกคนเลยเริ่มกดดันจางเจาเบื้องหลัง ตอนนี้เขาโทรออกกี่สาย ก็ได้รับแต่คำตอบแบบเดิม

"เฮือก~ ท่านประธานเฟิ่งหวงนี่...โหดฉิบ!" เสี่ยวเตาก็พูดเสริม ด้วยน้ำเสียงที่กลืนคำว่า "เจ้าคิดเจ้าแค้น" ไป เปลี่ยนเป็นคำชมแทน

"ใช่เลย โหดมาก!"

"โหดสุด ๆ!"

คนทั้งกลุ่มพร้อมใจกันสรรเสริญประหนึ่งกำลังพูดบทในละครเรื่อง "ศึกเทพสั่งป่า"

แล้วก็คุยกับจู้ยวี่ต่อทันที ตอนนี้สถานะของเขาในกลุ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ขณะที่ทุกคนกำลังเฝ้ารออยู่ด้านนอก ห้องเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในชั้นสามของ PanGu Seven Star Hotel ยังคงปิดสนิท และมีพนักงานของเฟิ่งหวงฟิล์มยืนเฝ้าอยู่ด้านหน้า

ภายในห้องนั้น เหลี่ยวหรงสวมชุดกี่เพ้า ดูสง่างามและเฉียบคม ผมยาวม้วนขึ้นอย่างประณีต ใบหน้าเรียบเฉย นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะประชุมขนาดเล็ก

หญิงสาวที่งดงามถึงเพียงนี้ ในสายตาของจางเจา กลับเหมือนงูพิษ เขาโยนเอกสารบนโต๊ะอย่างหัวเสีย เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ หน้าท่าทางเจ้าเล่ห์ "เหลี่ยวหรง คุณจะถอดผมจากตำแหน่ง CEO ผมไม่มีสิทธิต่อต้าน แต่จะให้ผมขายหุ้น ไม่มีทาง!"

นี่คือเอกสารข้อตกลงลาออก เขาต้องสละสิทธิ์เงินชดเชย เงินเดือนเดือนนี้ และขายหุ้น 3.83% ของ LeTV ในราคาประเมิน 2 พันล้านหยวน ทั้งที่บริษัทมีมูลค่า 5 หมื่นล้าน เขาจะยอมได้ยังไง!

เหลี่ยวหรงปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงออกจากกี่เพ้าอย่างใจเย็น แล้วสั่งว่า: "เสี่ยวลี่ เอาเอกสารมาให้ท่านจางดูหน่อย"

ผู้ช่วยสาวเสี่ยวลี่ที่สูงหนึ่งเมตรเจ็ดสิบ สวยสง่าและเรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง เดินมาอย่างมั่นใจในส้นสูง และวางเอกสารหนึ่งปึกไว้ต่อหน้าจางเจา

จางเจาเปิดไปไม่กี่หน้า ก็เดือดพล่านทันที นี่คือหลักฐานจากฝ่ายบัญชี LeTV กล่าวหาว่าเขายักยอกเงินบริษัท ทำให้บริษัทเสียหายในการเบิกจ่ายและว่าจ้างภายนอก

"พวกเธอมันใส่ร้ายกันชัด ๆ!"

เหลี่ยวหรงตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "คำนี้ไปพูดในศาลเอาเองนะว่าศาลจะเชื่อไหม? หลักฐานพร้อมทั้งพยานบุคคลและเอกสาร จางเจา เซ็นซะ แล้วเรื่องจะจบ ไม่งั้นก็ลองดูไหมล่ะ?

เร็วเข้า งานเลี้ยงเริ่มไปแล้ว ฉันให้เวลานายหนึ่งนาที" พร้อมปาลูกลื่นตรงหน้าเขา

ใครจะทนได้? ใบหน้าของจางเจาไม่เพียงซีดเผือด ยังสั่นเทาแทบจะบิดเบี้ยว เขาต้องข่มอารมณ์สุดชีวิต

เขารู้ดีว่าหลักฐานนี้ปลอม แต่ถ้าอารมณ์ขึ้นไปฟ้องศาลจริง เขาจะเสียทั้งอาชีพ หุ้น LeTV จะกลายเป็นกระดาษเปล่า และยังจะโดนวงการบันเทิงแบนทั้งแวดวง

เหลี่ยวหรงวางนาฬิกาลงบนโต๊ะ พร้อมมองเขาอย่างเย้ยหยัน

เธอเชี่ยวชาญเรื่องวางแผนลวงคน อันจื้อเหวินเคยโดนเธอหลอกจนแทบไม่ได้ผุดได้เกิดก่อนจะพบกับเฟิ่งหวง

การแตกแยกของกลุ่มบริษัทจ้าว ทำให้ทีมงานเก่าของศาสตราจารย์จ้าวแบ่งออกเป็นสองสาย บางคนอยู่กับบริษัทสิ่งพิมพ์ อีกส่วนไปอยู่กับบริษัทท่องเที่ยววัฒนธรรมเซี่ยซาง และส่วนมากเลือกย้ายมาอยู่กับเฟิ่งหวงฟิล์มภายใต้การนำของเหลี่ยวหรง

เพราะฉะนั้น เธอไม่ได้ลุยเดี่ยว แต่มีทีมงานที่ภักดีและพร้อมจะทำงานให้เธอ ซึ่งเอกสารชุดนี้ก็เกิดจากคำสั่งของเธอ ครึ่งจริงครึ่งเท็จ

เสียงเข็มวินาทีเหมือนดังขึ้นในหู จางเจาถอนหายใจอย่างหมดอาลัยตายอยาก "ก็ได้ เหลี่ยวหรง เจ้าเล่ห์นัก! ฉันจะเซ็น... แต่จำไว้เลยว่าเธอจะไม่มีทางมีจุดจบที่ดีแน่!" เขาลงชื่อด้วยความโกรธ

เหลี่ยวหรงยิ้มบาง หญิงสาวผู้แสนเย้ายวนถึงกับทำให้ผู้ช่วยเสี่ยวลี่ตะลึง: "ได้สิ ฉันจะรอ!"

หลังจากจางเจาเดินออกไป เหลี่ยวหรงก็ลุกขึ้นยืน นำทีมสิบกว่าคน เดินเข้าสู่ห้องจัดเลี้ยงอย่างสง่างาม