บทที่ 4 ท้องฟ้ายามค่ำคืนสีดำสนิท

บทที่ 4 ท้องฟ้ายามค่ำคืนสีดำสนิท

ห้องจัดแสดงอยู่ที่ชั้นสอง แต่ต้องขึ้นลิฟต์ไป ทำให้บรรยากาศดูหรูหราอย่างบอกไม่ถูก

หญิงสาวผู้มีบุคลิกแบบพี่สาวที่ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "แอนนี่" เป็นคนกดลิฟต์ เชิญจิ่งเกาและโจวซวงขึ้นไปก่อน จากนั้นจึงตามเข้าไป พร้อมรอยยิ้มอย่างสุภาพว่า "ยังไม่ทราบเลยค่ะว่าควรเรียกคุณผู้ชายท่านนี้ว่าอะไร?"

จิ่งเกาตอบว่า "ผมแซ่จิ่ง เหมือนกับบ่อน้ำครับ"

ภายในลิฟต์ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยมาแตะจมูก

จิ่งเการู้สึกราวกับยังสามารถแยกแยะกลิ่นหอมของแอนนี่และโจวซวงออกจากกันได้ในใจอย่างเงียบงัน

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่ง

สองสาวตรงหน้าทั้งหน้าตาและรูปร่างล้วนเหนือกว่าหญิงสาวที่เรียกว่า "ดาวเด่น" ในบริษัทเล็ก ๆ ของเขาเสียอีก

เมื่อก่อนเขาจะคุยกับพวกดาวเด่นในบริษัท ยังต้องคิดแล้วคิดอีกว่าอีกฝ่ายจะสนใจหรือไม่

ตอนนี้ข้างกายเขามีสาวสวยอยู่ถึงสองคน

เขาเป็นผู้ชายโสดอายุยี่สิบเจ็ดปี เต็มไปด้วยความคิดและความหลงใหลต่อสาวงาม เพียงแค่ใช้จ่ายเงิน เขาก็สามารถเข้าถึงผู้หญิงงามมากมายได้โดยไม่ต้องวางแผนหรือคิดวิธีเข้าหาให้ยุ่งยาก

นี่แหละคือความจริงของสังคม เงินไม่ใช่ทุกสิ่ง แต่ก็ทำให้คุณมีคุณสมบัติบางอย่างได้

ความคิดในใจของจิ่งเกาผ่านไปเพียงแวบเดียว ลิฟต์ก็มาถึงชั้นสอง

แอนนี่เดินนำหน้าไปก่อน "เชิญทางนี้ค่ะ คุณจิ่ง"

ในห้องจัดแสดงชั้นสอง นาฬิกาหรูแต่ละเรือนได้รับการจัดวางในตู้แสดงของตัวเอง ให้ความรู้สึกหรูหราและสง่างาม

จิ่งเการู้สึกมั่นใจเต็มเปี่ยม เดินตามแอนนี่ไปอย่างไม่เร่งรีบ พร้อมกล่าวว่า "ผมต้องการนาฬิการาคาประมาณสองล้าน สามารถใส่ได้ทันที แอนนี่ คุณมีเรือนไหนแนะนำบ้าง?"

"ได้เลยค่ะ คุณจิ่ง เชิญทางนี้"

แอนนี่ยิ้มกว้างอย่างกระตือรือร้น พาเขาไปยังหน้าตู้จัดแสดงเรือนหนึ่ง แนะนำว่า "คุณจิ่ง เรือนนี้คือรุ่น 6102R-001 ราคา 2,078,000 หยวน ด้านหลังยังมีอีกหลายเรือนที่อยู่ในช่วงราคานี้ คุณอยากลองใส่เรือนนี้ก่อน หรือจะดูก่อนทั้งหมดแล้วค่อยตัดสินใจก็ได้นะคะ"

ในตู้จัดแสดงนั้น นาฬิกาสีโรสโกลด์เรือนหนึ่งวางอยู่อย่างเงียบสงบ

หน้าปัดเป็นสีดำ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 44 มิลลิเมตร ประดับด้วยดวงจันทร์และดวงดาว มีลักษณะคล้ายผืนทรายเคลื่อนไหว ราวกับนำเอาท้องฟ้ายามค่ำคืนอันเจิดจ้ามาไว้ในหน้าปัด

มีวงกลมแทนโลก ดวงดาวและพระจันทร์ลอยอยู่เหนือโลก เข็มชั่วโมง เข็มนาที และเข็มวินาทีแยกออกจากกันอย่างชัดเจน

เส้นสายเรียบง่ายบรรจงวาดภาพที่งดงามอย่างยิ่ง ทำให้ผู้คนจินตนาการไกล ไม่เสียแรงที่เป็น Patek Philippe

แบรนด์ที่ให้ความสำคัญกับการออกแบบภายนอก

จิ่งเกามองแล้วรู้สึกชื่นชอบในใจ ของดีนั้นย่อมมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว จึงกล่าวว่า "ขอลองใส่เรือนนี้ดูก่อนครับ"

"ได้เลยค่ะ เชิญพักที่ห้องรับรองลูกค้า VIP สักครู่นะคะ"

แอนนี่ยิ้มแย้มอย่างสุภาพ ยื่นมือเชิญ แล้วพาจิ่งเกาและโจวซวงไปนั่งพักที่ห้องรับรองลูกค้า VIP

ในห้องรับรองนั้นสว่างและกว้างขวาง โซฟาสีขาวนวลนุ่มสบาย โต๊ะน้ำชาไม้แดงทรงสี่เหลี่ยมดูสะอาด

เรียบร้อย

มีพนักงานเสิร์ฟเข้ามาสอบถามว่า "คุณทั้งสองจะรับเครื่องดื่มอะไรดีคะ? เรามีชา กาแฟ น้ำผลไม้คั้นสด"

จิ่งเกากล่าวว่า "ผมขอเป็นน้ำข้าวโพดครับ"

โจวซวงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า "ฉันขอเป็นชาอู่หลงค่ะ"

หลังจากพนักงานเสิร์ฟออกไปแล้ว โจวซวงตบหน้าอกเบา ๆ หญิงสาวแนวสาวหวานเมืองผู้ดูน่ารัก พูดอย่างตื่นเต้นเล็กน้อยว่า "คุณจิ่งคะ พลังของคุณนิ่งมากเลย ฉันแทบตื่นเต้นจนมือไม้แข็งไปหมด เพิ่งจะหายใจโล่งขึ้นมานี่เอง"

คำชมเล็ก ๆ จากสาวงามทำให้จิ่งเกายิ้มออกมา พูดคุยอย่างสบาย ๆ ว่า "พวกคุณที่ทำงานขายอสังหาริมทรัพย์ คงเคยรับมือกับจำนวนเงินที่มากกว่านี้ใช่ไหม?"

โจวซวงยกมือเสยผมบริเวณหู ลุคสาวสวยมีประสบการณ์เปล่งประกาย กล่าวเสียงหวานว่า "มันไม่เหมือนกันหรอกค่ะ

บ้านเป็นของจำเป็น แต่นาฬิกาหรูเป็นของฟุ่มเฟือย นาฬิกาสองล้านหยวน อย่างน้อยต้องมีทรัพย์สินสักสี่ถึงห้าสิบล้านถึงจะคิดซื้อ

แน่นอนค่ะ สำหรับคนที่ประสบความสำเร็จอย่างคุณ ไม่ต้องคำนึงถึงอะไรแบบนั้น นาฬิกาเป็นแค่เครื่องบอกเวลาเท่านั้นเอง"

จิ่งเกาหัวเราะออกมาอย่างสบายใจ คำชมแบบนี้ใครจะไม่ชอบเล่า จึงแก้ว่า "ผมไม่ใช่คนประสบความสำเร็จหรอกครับ เป็นแค่พนักงานบริษัทเล็ก ๆ เท่านั้นเอง"

โจวซวงกลอกตาเล็กน้อย ยิ้มหวานตอบอย่างว่าง่ายว่า "อ้อ" พร้อมแสดงสีหน้าแบบ "ลูกค้าคือพระเจ้า"

พอดีกับที่พนักงานเสิร์ฟนำน้ำข้าวโพดและชาอู่หลงมาเสิร์ฟ

จิ่งเกายิ้ม พลางจิบน้ำข้าวโพดพลางเปิดดูข้อความใน WeChat บนมือถือ

ดูเหมือนเขาจะติดตั้งแอปเสียงเรียกที่ไม่ได้ดูหรูหราเท่าไร เสียงเรียกที่ออกมาฟังแล้วดูเบาหวิวเกินไป หากใช้ตอนอยู่กับสาว ๆ อาจทำให้เสียคะแนน โชคดีที่เขากับโจวซวงเป็นแค่ลูกค้ากับพนักงานขาย

เส้นทางในการเป็นเศรษฐีผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้จริง ยังอีกยาวไกลนัก

แอนนี่มีประสิทธิภาพในการทำงานสูงมาก ไม่นานก็ถือกล่องนาฬิกามาให้ กล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีดำ ทำจากไม้เนื้อวอลนัท สร้างขึ้นด้วยมือทั้งสิ้น ดูหรูหราเป็นอย่างมาก

แอนนี่เปิดกล่องนาฬิกาออก ยืนอยู่ข้างโต๊ะน้ำชาทำจากไม้แท้ กล่าวอย่างกระตือรือร้นว่า “คุณจิ่งคะ ดิฉันใส่ให้นะคะ จะได้ดูว่าถูกใจไหม?”

ในฐานะพนักงานขายของ Patek Philippe การให้บริการลูกค้าทุกคนด้วยความสุภาพและรอยยิ้มถือเป็นพื้นฐาน เมื่อจิ่งเกาเข้ามาในร้านในชุดธรรมดาราคาถูก ก็ยังได้รับการต้อนรับอย่างดี แต่หากเป็นลูกค้าที่แสดงเจตนาชัดเจนว่าจะซื้อของราคาสูง ก็ต้องให้บริการอย่างสุดความสามารถ

“ได้ครับ”

จิ่งเกายื่นมือซ้ายออกไป นิ้วเรียวอ่อนนุ่มของแอนนี่ไล้ผ่านข้อมือของเขา มีกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยมา

เมื่อใส่นาฬิกาเสร็จ เขายกมือขึ้นดู

ภายใต้แสงแดดยามสายของต้นฤดูร้อน ดวงดาวบนหน้าปัดสะท้อนแสงจากคริสตัลดำ ราวกับมีดวงดาวเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เต็มไปด้วยความงดงามชวนฝัน

แบรนด์หรูที่สืบทอดมาหลายร้อยปีช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ จิ่งเการู้สึกถึงแรงปรารถนาอันรุนแรงที่พลุ่งพล่านในใจอย่างเป็นธรรมชาติ: ต้องครอบครองมันให้ได้

Patek Philippe สมกับชื่อเสียงที่สั่งสมมา

“เอาเรือนนี้แหละ จ่ายเงินตรงไหน?”

คำพูดเพียงไม่กี่คำของเขาทำเอาคำอธิบายมากมายในใจของแอนนี่สลายไปหมด แต่เธอกลับยิ้มแย้มอย่างยินดีว่า “คุณจิ่งคะ เชิญที่ชั้นหนึ่งค่ะ

อีกอย่างนะคะ เนื่องจากอัตราแลกเปลี่ยน ราคาของเราจะสูงกว่าราคาที่เจนีวาเล็กน้อย หวังว่าคุณจะเข้าใจนะคะ แต่ดิฉันขอยืนยันว่า นาฬิกา Patek Philippe มีแต่จะเพิ่มมูลค่าเสมอค่ะ!”

“เข้าใจได้ครับ”

จากนั้นที่เคาน์เตอร์ชั้นล่าง จิ่งเการูดบัตรชำระเงิน ใช้บัตรของธนาคารอุตสาหกรรมและพาณิชย์จีน กรอกรหัส เซ็นชื่อ ทำทุกขั้นตอนได้อย่างคล่องแคล่ว

พนักงานแคชเชียร์สาวยิ้มอย่างจริงใจ ยื่นบัตรคืนด้วยสองมือ “คุณลูกค้าคะ รบกวนเก็บบัตรด้วยค่ะ”

จิ่งเการับคืนไป แล้วกรอกข้อมูลส่วนตัว ลงทะเบียนเป็นสมาชิก ทำบัตร VIP และเซ็นชื่อ จากนั้นก็ฟังแอนนี่อธิบายเกี่ยวกับบริการหลังการขาย และคำแนะนำเรื่องการดูแลรักษาในชีวิตประจำวัน

จิ่งเกากล่าวว่า “ผมยังมีธุระ ขอช่องทางติดต่อหน่อย แล้วคุณส่งรายละเอียดเหล่านี้ให้ผมทีหลังได้ไหม?”

แอนนี่ในชุดสูทสีดำ รูปร่างสมส่วน บุคลิกขรึมขลังและเปี่ยมความมั่นใจ กล่าวอย่างกระชับว่า “งั้นดิฉันขอแอด WeChat ของคุณนะคะ แล้วจะส่งไปให้ภายหลังค่ะ”

“โอเค” ขณะที่จิ่งเกาคิดว่าทุกอย่างจบลงแล้ว พนักงานเสิร์ฟก็ถือกล่องของขวัญเดินเข้ามา

แอนนี่พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “คุณจิ่งคะ กระเป๋าสตางค์ใบนี้เป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ จากร้านของเรา หวังว่าคุณจะชอบนะคะ”

ของขวัญจาก Patek Philippe มีหลายประเภท เช่น ปากกาลูกลื่น เหรียญที่ระลึก กระเป๋าหนัง กล่องนาฬิกา แว่นขยาย ผ้าพันคอ เนกไท กระดุมข้อมือ เข็มกลัด ที่เขี่ยบุหรี่ ถุงมือ กระเป๋าเดินทาง ถุงกอล์ฟ ฯลฯ

เธอสังเกตเห็นว่ากระเป๋าสตางค์ของจิ่งเกาดูธรรมดา จึงตัดสินใจมอบของขวัญนี้ให้

จิ่งเกายิ้ม “ขอบคุณครับ” พลางรับมา

สวมนาฬิกาไว้บนข้อมือ หิ้วถุงกระดาษไว้ในมือ จิ่งเกาเดินออกจากร้าน Patek Philippe อย่างสง่างาม พร้อมกับโจวซวง โดยมีแอนนี่ส่งออกมาด้วยความอบอุ่น

ท้องฟ้ายามต้นฤดูร้อน มีเมฆขาวลอยอยู่ ความเงียบสงบของเมืองในเช้าวันธรรมดาแผ่ซ่านมา จิ่งเกายกข้อมือขึ้นดูเวลา สิบโมงสิบ

เป็นประสบการณ์ช้อปปิ้งที่น่าพึงพอใจ เขารู้สึกว่าได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง เหมือนผ่านการชำระล้างทางใจ เป็นประสบการณ์ชีวิตอีกขั้นหนึ่ง

โจวซวงเดินเคียงข้างจิ่งเกา กางเกงขายาวสีขาวตรง รองเท้าส้นสูงห้าเซนติเมตร ยิ่งทำให้ขาเรียวยาวขึ้น กล่าวเสียงหวานว่า “คุณจิ่งคะ ต่อไปจะไปไหน ดิฉันขับรถพาไปนะคะ”

ตอนนี้เธอมั่นใจเต็มที่ว่าจิ่งเกาต้องจ่ายเงินดาวน์ของพาวิลเลียนจื่ออวิ้น (Ziyun Pavilion) ได้แน่

ก่อนเข้าร้าน เธอยังแอบลุ้นกับพฤติกรรมของเขา แต่จิ่งเกากลับซื้อนาฬิกาสองล้านหยวนอย่างไม่ลังเล

นี่แหละ ลูกค้าระดับ VIP ของเธอ!

จิ่งเกาได้ยินว่าอีกฝ่ายมีรถ เลยเปลี่ยนใจไม่เรียกรถผ่าน Didi ตอบอย่างสุภาพว่า “งั้นรบกวนด้วยครับ ผมจะไปตึกหลงหู”

“อุปกรณ์” ได้มาแล้ว ถึงเวลาทำภารกิจจริงเสียที