บทที่ 50 - ตัวฟาร์มเวล

บทที่ 50 - ตัวฟาร์มเวล

★★★★★

ภายในห้องเก็บสมบัติ ซูหยวนจัดการยกหีบไม้ใบใหญ่สองใบยัดใส่แหวนมิติรวดเดียวจบ

ชายคนนั้นกับเจ้าหนูวิญญาณยังคงสู้กันนัวเนียอยู่ คาดว่าคงอีกพักใหญ่กว่าจะรู้ผลแพ้ชนะ

ทันใดนั้นเสียงคำรามแหลมสูงก็ดังสะท้านไปทั่วทั้งสุสานเพียงพอน

"ไอ้พวกผู้บุกรุก ข้าจะบดกระดูกพวกแกให้เป็นเถ้าถ่าน"

ซูหยวนหยิบสมุดคู่มือเอาชีวิตรอดออกมา บนหน้ากระดาษปรากฏกฎแห่งความสยองข้อใหม่

[เจ้าของสุสานเพียงพอนกำลังอยู่ในสภาวะโกรธจัด ผู้เอาชีวิตรอดทุกคนที่อยู่ในสุสานเพียงพอนจะต้องรองรับโทสะของมัน กรุณาหนีกลับเข้าห้องมืดก่อนฟ้ามืดเพื่อหลุดพ้นจากกฎ หากฟ้ามืดแล้ว มันจะล็อกเป้าหมายผู้บุกรุกทุกคน]

เจ้าของสุสานเพียงพอนน่าจะเป็นเพียงพอนที่บำเพ็ญเพียรจนพูดภาษาคนได้สินะ

ซูหยวนเก็บสมุดคู่มือ เขายังมีเรื่องต้องทำอีกอย่าง

ที่นี่มีเพียงพอนเยอะขนาดนี้ ถ้าไม่เก็บกวาดให้เรียบก็เสียของแย่

เขายังหวังจะใช้พวกมันเพื่ออัปเกรดฉายา "ผู้สังหารเพียงพอน" ของตัวเองอยู่

การจะเลื่อนขั้นจากผู้สังหารเพียงพอนเป็น "ปรมาจารย์นักล่าเพียงพอน" ต้องฆ่าเพียงพอนให้ครบ 100 ตัว ฉายานี้มีประโยชน์มาก เพราะมันช่วยเพิ่มค่าความน่าเกรงขามต่อปีศาจเพียงพอน

เขาหันไปมองชายหนุ่มที่ยังคงฟัดกับหนูวิญญาณอย่างดุเดือด แล้วคิดในใจว่า เชิญเล่นกันต่อไปนะพ่อหนุ่ม ฉันขอตัวก่อนล่ะ

ซูหยวนเบียดตัวออกมาจากทางเดินแคบๆ แล้วเดินย้อนกลับไปทางเดิม เขาต้องรีบไปที่ทางแยกนั้นให้ไวที่สุด

ไม่นานนักซูหยวนก็มาถึงบริเวณทางแยก

ดวงตาของเขาลุกวาวด้วยความตื่นเต้น

ตัวฟาร์มเวลเต็มไปหมดเลย

เพียงพอนห้าสิบหกสิบตัวยืนปิดล้อมทุกเส้นทาง คนทั้ง 15 คนกำลังคุกเข่าอยู่กับพื้น ตรงหน้าพวกเขามีหญิงชราหลังค่อมยืนหันหลังให้

คนเหรอ

ไม่น่าใช่ ซูหยวนคิดว่าน่าจะเรียกว่าเพียงพอนเฒ่ามากกว่า

ซูหยวนรู้สึกขอบคุณสหายทั้ง 15 คนที่คุกเข่าอยู่ตรงนั้นจากใจจริง

ถ้าไม่ใช่เพราะพวกนายช่วยดึงความสนใจไว้ ฉันคงไม่ได้สมบัติมาง่ายๆ แบบนี้ แถมยังช่วยลากมอนสเตอร์มารวมกองให้ฉันฟาร์มอีก พวกนายช่างเป็น "ผู้กล้า" ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

ตอนนั้นเอง จางต้าลี่ที่คุกเข่าอยู่ก็โพล่งขึ้นมา "ท่านย่าจิ้งจอก เอ้ย ท่านย่าเพียงพอน ผมพูดความจริงนะจ๊ะ"

ซูหยวนชะงักไปวิหนึ่ง เรียกท่านย่าเลยเหรอ

เหลียงชงกับไช่หนิงที่คุกเข่าอยู่ข้างๆ หันมามองหน้ากัน สายตาบอกชัดว่าไอ้หมอนี่มันกระจอกชะมัด

"แล้วมันอยู่ที่ไหน"

เพียงพอนเฒ่าหันกลับมา เผยให้เห็นใบหน้าเรียวยาวที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น แววตาเย็นชาจนน่าขนลุก

"ท่านย่าจ๋า ผมไม่รู้จริงๆ ลูกหลานของท่านที่ตายไป ล้วนเป็นฝีมือของมันที่ใช้สายฟ้าฟาดทั้งนั้น ไม่เชื่อท่านดูนี่"

จางต้าลี่ควักสมุดคู่มือยื่นออกไป หวังจะใช้มันยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง

เพียงพอนเฒ่าปรายตามองสมุดในมือเขา แล้วแค่นเสียง "เอาสมุดเปล่ามาให้ข้าดูทำไม"

สมุดเปล่าเหรอ

จางต้าลี่รีบแย้ง "จะเป็นไปได้ยังไง ท่านย่า ท่านลองดูดีๆ สิ"

มีตัวหนังสือชัดๆ

"ท่านดูให้ดีๆ สิครับ ซูหยวนได้รับฉายากิตติมศักดิ์ ผู้สังหารเพียงพอน ท่านเห็นไหม"

เพียะ

เขาโดนตบกระเด็นไปกระแทกผนังทางเดินอย่างจัง

จางต้าลี่สลบเหมือดไปทันที

ซูหยวนอดไม่ได้ที่จะปรบมือ "ตบได้สวย"

โฮ่ง โฮ่ง

เจ้าก้อนถ่านเองก็ตื่นเต้น เห่ารับอย่างชอบใจ

"ใครอยู่ตรงนั้น" เพียงพอนเฒ่าปรือตาลง ดวงตาเรียวรีที่มีประกายสีเขียวเรืองรองจ้องเขม็งมาทางนี้

แย่ละ เผลอตัวไปหน่อย

พวกเราดีใจจนลืมตัว เสียงเลยดังไปเข้าหูอินังเพียงพอนเฒ่าเข้าจนได้

ซูหยวนตัดสินใจเลิกซ่อนตัว

"เอ่อ คือว่า ฉันแค่มาเก็บค่าประสบการณ์น่ะ" เขาปลดล็อกยันต์ล่องหนออกจากตัวเองและเจ้าก้อนถ่าน แล้วเดินอาดๆ ออกมาอย่างเปิดเผย

จี๊ดๆๆ

ทันทีที่เขาปรากฏตัว เพียงพอนรอบข้างต่างพากันตัวสั่นงันงก ไม่กล้าขยับแม้แต่ก้าวเดียว พวกมันขดตัวกลมซุกหัวเข้าหากันด้วยความหวาดกลัว

กลิ่นอายบนตัวหมอนี่มันอะไรกัน

แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวซูหยวน ทำให้แม้แต่เพียงพอนเฒ่าเองก็ยังรู้สึกหวั่นใจ

ต้องรู้ก่อนว่าหลังจากซูหยวนกินเนื้อเพียงพอนย่างสายฟ้าเข้าไป ค่าความน่าเกรงขามต่อเพียงพอนธรรมดาของเขาพุ่งสูงถึง 1000 แต้ม บวกกับฉายากิตติมศักดิ์ที่ช่วยเพิ่มความน่าเกรงขามต่อปีศาจเพียงพอนอีก 10 แต้ม

"หรือว่า" ไช่หนิงหน้าตาตื่นเต้น ร้องตะโกนลั่น "เขาคือเทพซูหยวน"

"เทพซูหยวน"

"รอดแล้วโว้ย"

"เทพซูหยวนไม่ใช่ลุงแก่ๆ หรอกเหรอ"

"พวกเรารอดตายแล้ว"

"ยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลยแฮะ" เฉินฮวาฮวามองเขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม

เหลียงชงมองหมาพันทางตัวน้อยที่เดินตามหลังซูหยวน แล้วแอบคิดในใจว่า เจ้าดำของฉันดูสง่าผ่าเผยกว่าตั้งเยอะ

เขาคงลืมไปแล้วว่าเจ้าดำทิ้งเขาหนีไปตั้งนานแล้ว

"เทพซูหยวนเป็นตัวอะไร" เพียงพอนเฒ่าหรี่ตาลงจนเหลือแค่ขีดเดียว

มันนึกย้อนไปถึงสิ่งที่เจ้าหนุ่มเมื่อกี้พูดเรื่องผู้สังหารเพียงพอน หรือจะเป็นเจ้าเด็กนี่

ซูหยวนโบกมือ "ยายเฒ่าไม่ต้องสนใจฉันหรอก ยายทำธุระของยายไปเถอะ ฉันแค่จะมาเก็บเวล"

เขายิ้มร่าพลางปล่อยหุ่นดิน 100 ตัวออกมาจากแหวนมิติ

พวกมันยืนเรียงแถวหน้ากระดานดำทะมึนเต็มไปหมด

"ลุยเลยพวกเรา"

หุ่นดิน 100 ตัวพุ่งออกไปพร้อมกัน ดูท่าทางใช้ได้เลย ซูหยวนคิดว่าเขาต้องหาเครื่องดื่มมาเพิ่มพลังจิตวิญญาณอีกสักหน่อย

ถ้าสามารถควบคุมหุ่นดินได้สักหมื่นตัว ภาพคงจะอลังการน่าดู

"เจ้าตัวเล็กที่จัดการพวกเพียงพอนได้พวกนี้ เป็นของเทพซูหยวนเหรอ"

เหลียงชงสับสนไปหมดแล้ว

"มะ ไม่รู้สิ"

ไช่หนิงก็งงเป็นไก่ตาแตก

ทุกคนต่างพากันมึนงง

เทพซูหยวนนี่มันโปรย้ายค่ายชัดๆ

ไออาฆาตที่น่าสะพรึงกลัวแผ่พุ่งออกไปพร้อมกับการจู่โจมของกองทัพหุ่นดิน

ไอสังหารพุ่งตรงเข้าเล่นงานวิญญาณ เดิมทีพวกเพียงพอนก็กลัวซูหยวนหัวหดอยู่แล้ว พอเจอกองทัพหุ่นดินเข้าไปอีก ก็พากันเข่าอ่อนนอนหมอบกับพื้นทันที

เหล่าหุ่นดินกรูกันเข้าไปจับกุมเพียงพอนที่นอนหมดสภาพเหล่านั้น

ดาบเงาและขวานสะกดวิญญาณปรากฏขึ้นในมือซูหยวนพร้อมกัน เขาเอาดาบเงาพันรอบขวานสะกดวิญญาณ แล้วขว้างออกไปสุดแรง

ฟิ้ว ดาบเงายืดขยายออก ควบคุมทิศทางของขวานสะกดวิญญาณพุ่งตรงไปฟันเพียงพอนเฒ่า

เพียงพอนเฒ่าเองก็ได้รับผลกระทบจากไออาฆาตเช่นกัน แต่โชคดีที่มันมีตบะแก่กล้า จึงควักยันต์ใบหนึ่งออกมาแปะที่ตัวเพื่อต้านทานไอสังหาร แล้วหลบขวานพิฆาตของซูหยวนไปได้อย่างหวุดหวิด

วินาทีต่อมา รูม่านตาของมันก็ขยายกว้าง

เป้าหมายของขวานสะกดวิญญาณ ดูเหมือนจะไม่ใช่ตัวมัน

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ

ดาบเงาควบคุมขวานสะกดวิญญาณให้บินว่อนไปรอบๆ ฟันใส่พวกเพียงพอนที่นอนเกลื่อนพื้น

คมขวานเฉือนคอหอยทุกตัวอย่างแม่นยำ

ตาย ตายเรียบ

กว่าเพียงพอนเฒ่าจะตั้งสติได้ ลูกหลานของมัน

ตายเกลี้ยงแล้ว

ทำไมถึงเป็นแบบนี้

จิตใจของท่านเซียนเพียงพอนพังทลายลงในพริบตา

"กรี๊ด"

"แกแส่หาที่ตาย ข้าจะกินเนื้อแก จะดื่มเลือดแก"

"ตาย ไปตายซะ"

กลิ่นอายอันน่าสยดสยองแผ่ออกมาจากร่างของเพียงพอนเฒ่า ดวงตาของมันแดงก่ำราวกับเลือด มันพุ่งตัวลอยเข้าใส่ซูหยวน

มันหมายจะใช้ไม้เท้าในมือฟาดกะโหลกผู้ชายคนนี้ให้แตกละเอียด

จะทุบให้กลายเป็นเนื้อบด บดกระดูกให้เป็นเถ้าถ่าน

ซูหยวนไม่มีทีท่าตื่นตระหนก เขาปายันต์ชำระจิตออกไปใบหนึ่ง

"เงียบซะ"

ตุบ

ความสามารถในการเหาะเหินเดินอากาศของเพียงพอนเฒ่าหายไปในทันที ร่างของมันเสียสมดุลร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง

ยังไม่ทันที่มันจะลุกขึ้น เจ้าหมาน้อยหน้าตาบ้องแบ๊วก็วิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา

โฮก

เสียงคำรามกึกก้องกังวาน

เจ้าก้อนถ่านแปลงร่างเป็นสุนัขโลกันตร์

"พระเจ้าช่วย หมาพันทางตัวนั้นแปลงร่างได้ด้วย"

"เท่ระเบิดไปเลย"

"สัตว์เลี้ยงของเทพซูหยวน ไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย"

เหลียงชงหน้าเอ๋อไปแล้ว ตัวเองยังหน้าโง่เอาเจ้าดำไปเปรียบกับเขาอยู่เลย น่าขำสิ้นดี

เจ้าก้อนถ่านตะปบเพียงพอนเฒ่ากดลงกับพื้น แล้วกระดิกหางอย่างภาคภูมิใจ

เจ้านาย ผมเท่ไหมล่ะ

"ไอ้หมาบื้อ มันหนีไปแล้ว"

ซูหยวนเอามือกุมขมับ ทนดูความเด๋อของมันไม่ได้จริงๆ

โฮ่ง?

บนพื้นเหลือทิ้งไว้เพียงชุดนักพรตของเพียงพอนเฒ่าเท่านั้น

[จบแล้ว]