บทที่470: ปิดประตู! มุ่งหน้าสู่ทะเลโครงกระดูก!

ข่าวการเลื่อนขั้นอย่างรวดเร็วของเซิ่งเทียนมิ่งแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงทำให้เหล่าบุตรแห่งจอมราชันย์รอบกายซูเซวียนแตกตื่น แม้แต่จอมราชันย์ที่เหลืออีกเก้าตนยังอดทอดถอนใจไม่ได้

“สมกับเป็นลูกของม่านหัวจริงๆ การถูกลดระดับต่อเนื่องไม่ได้ทำให้นางท้อถอย แต่กลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้น รอชมผลงานในทะเลโครงกระดูกได้เลย”

“พวกเผ่าแมลงระดับดาราขั้น 3 ระลอกใหม่ทางฝั่งนั้นเริ่มวิวัฒนาการแล้ว กำลังต้องการกำลังรบใหม่ๆ พอดี”

“จะว่าไป พอฝูซากับม่านหัวจากไป พื้นที่ของเราก็กว้างขวางขึ้นเยอะเลยนะ”

“เซโบดง นายแน่ใจนะว่าปิด 【ประตู】 สนิทแล้ว?”

จิตสำนึกของเซโบดงเปี่ยมด้วยความมั่นใจ “วางใจเถอะ ล็อก 【ประตู】 ไว้แน่นหนาพอแล้ว เจ้าสองตัวนั่นไม่มีวันกลับมาได้อีกตลอดกาล”

จิตสำนึกของจอมราชันย์ตนอื่นแฝงความกังวลเล็กน้อย “ถ้าเกิดสองตัวนั้นถูกเผ่าแมลงเจอเข้าแล้วดูดกลืนไป พวกแมลงระดับต่ำจะวิวัฒนาการจนแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม ความเร็วในการยึดครองทะเลโครงกระดูกของพวกมันจะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด”

“ไม่ต้องห่วง พวกมันไม่มีทางยอมนอนรอความตายแน่ เพื่อเด็กๆ ในจักรวาลชั้นใน พวกมันจะหนี จะหนีไปเรื่อยๆ จนกว่าจะไม่มีที่ให้หนี”

“คำนวณดูแล้ว พวกเรายังมีชีวิตอยู่ได้อีกหลายแสนปีดาราจักร น่ายินดีจริงๆ”

“ในเมื่อเป็นอย่างนี้ อีกสามรอบวันดาราค่อยส่งพวกเขาไปทะเลโครงกระดูกก็แล้วกัน ในที่สุดก็จะได้สงบหูสงบตาไปสักพัก การได้ปลดปล่อยรังสีแบบไร้ข้อผูกมัดนี่มันช่างผ่อนคลายและมีความสุขจริงๆ...”

“ฮ่าๆๆ ฉันก็เหมือนกัน ถือโอกาสรวบรวมเครื่องบรรณาการสักหน่อย ไม่แน่อาจจะมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกสักแสนกว่าปีดาราจักร”

“นอนละๆ”

......

หลังจากส่งทูตต่างเผ่าพันธุ์จากหกเนบิวลาใหญ่กลับไปหมดแล้ว ซูเซวียนก็นับว่ากอบโกยไปได้ “ไม่น้อย”

ถ้าวัดมูลค่าด้วยแกนไทเทเนียมอาจจะไม่เยอะนัก เพราะแต่ละเผ่าพันธุ์ก็มีภาระค่าใช้จ่ายของตนเอง แต่พวกของขึ้นชื่อต่างๆ นี่สิมีเยอะจนนับไม่ถ้วน

ทั้งขน เกล็ด เขา สารคัดหลั่งจากสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก ของสะสมแปลกๆ... แทบจะกองเต็มม่านพลังป้องกันของดาวซีฮวาแล้ว

หานเยียนหลิงได้ส่งทรัพยากรระดับละอองดาวที่เหลือใช้กลับไปพัฒนาที่ดาวบลูสตาร์

ฟังเสี่ยวหานบอกว่า การบุกโจมตีของสัตว์อสูรที่ดาวบลูสตาร์ดุเดือดขึ้นมาก ถ้าไม่มีดอกขุยทรราชต้นนั้นอยู่ ลำพังแค่ซากสัตว์อสูรส่วนเกิน ดาวบลูสตาร์ก็คงย่อยสลายไม่ทัน

พอซูเซวียนถามถึงความเป็นไปของดอกขุยทรราช หานเยียนหลิงก็บอกว่าช่วงนี้จ้าวซิ่วเหยียนกับศาสตราจารย์เหยียนกำลังวิจัยโครงการ 【วิธีใช้ซากสัตว์อสูรเปื้อนอึแลกหนวดอ่อนระดับโคตรหายาก】

เล่นเอาซูเซวียนรีบสั่งระงับทันที

นี่มีกี่ชีวิตกัน ถึงกล้าไปขู่ลูกสาวแท้ๆ ของจอมราชันย์?

แต่ตัวเขาเองต้องไปทะเลโครงกระดูกสักครั้ง ตอนนี้คุณสมบัติสายเทพนิยายของเขานอกจาก 【ระดับบรรพกาล · ผิวหนังแข็งแกร่ง】 แล้ว อันอื่นยังเป็นแค่ระดับบรรพชน เผลอๆ 【โซ่ตรวนมิติว่างเปล่า】 ยังเป็นแค่คุณสมบัติระดับทั่วไปด้วยซ้ำ

ถ้าอัปเกรดคุณสมบัติพวกนี้เป็น 【ระดับบรรพกาล】 ทั้งหมด เกรงว่าประสิทธิภาพการดูดซับคงจะเพิ่มขึ้นได้อีก

ตอนนี้มีโซ่ดาราจักรแค่สิบเส้น น้อยเกินไป

สามรอบวันดารานี้ เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ก่อนออกเดินทางไปทะเลโครงกระดูก ซูเซวียนสะสมผลึกอีเธอร์ได้มากถึงแปดพันล้านแล้ว

ข่าวเรื่องเผ่าศักดิ์สิทธิ์ป่วยเป็นโรคประหลาดก็แพร่กระจายไปทั่วเนบิวลาใหญ่ในจักรวาลชั้นใน

ไม่มีเผ่าไหนกล้าคบค้าสมาคมกับเผ่าศักดิ์สิทธิ์อีก

มีข่าวลือหนาหูว่า:

เผ่าศักดิ์สิทธิ์ไปล่วงเกินตัวตนลึกลับบางอย่างเข้า เลยกำลังต้องคำสาปแห่งโชคร้าย

สามรอบวันดาราให้หลัง และเมื่อซูเซวียนออกจากเนบิวลาสามเสาหลักในจักรวาลชั้นใน มุ่งหน้าสู่ทะเลโครงกระดูกอันห่างไกล เผ่าศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่เกิดโรคประหลาดแบบนั้นอีก

ทว่าสิ่งมีชีวิตระดับดาราขั้น 3 ทั้งเผ่ากลับหายเกลี้ยงไม่เหลือ

ประวัติศาสตร์เผ่าศักดิ์สิทธิ์เรียกเหตุการณ์นี้ว่า 【มหาภัยพิบัติการสูญหายของระดับดาราขั้น 3】!

......

ภายในยานอวกาศที่มุ่งหน้าสู่ทะเลโครงกระดูกนั้นหรูหราอลังการ ผนังทั้งสี่ฝังเต็มไปด้วยอัญมณี แสงระยิบระยับไหลเวียน ราวกับแสงแห่งธารดาราสาดส่องเข้ามาในห้องโดยสาร

“ซูเซวียนดูสิ ยานลำนี้กู้มาจากอารยธรรมเผ่าอัญมณีในทะเลโครงกระดูกเชียวนะ อัญมณีพวกนี้ในจักรวาลชั้นในไม่มีหรอก มูลค่าตั้งหลายหมื่นล้านแกนไทเทเนียมแน่ะ” เมสเทลขยับเข้ามาใกล้ แนะนำอย่างขี้เล่น

ซือหลัวเนี่ยพูดแทรกขึ้นมา เถาวัลย์สั่นไหวเบาๆ “ในทะเลโครงกระดูกมีชิ้นส่วนอารยธรรมในอดีตเต็มไปหมด พวกแมลงก็กู้ซาก พวกเราก็กู้ซาก ไม่ใช่แค่สนามรบ แต่ยังเป็นแหล่งขุดทองชั้นดีเลยนะ”

ตอนนี้ ซูเซวียนกลายเป็นจุดสนใจที่ทุกคนบนยานรุมล้อม สองสาวเผ่ามารพยายามเบียดตัวเข้ามาใกล้

“ซูเซวียน พอถึงทะเลโครงกระดูกแล้ว มา ‘รวมร่าง’ ต้านพวกแมลงกับฉันเถอะนะ จะได้ผ่านช่วงมือใหม่ที่ยากลำบากที่สุดไปด้วยกัน” เมสเทลบินวนรอบตัวซูเซวียน สายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง แต่ทุกครั้งที่พยายามจะเข้าใกล้กว่าเดิม เซิ่งเทียนมิ่งก็จะยื่นเขาแหลมออกมาขวางอย่างระแวดระวัง

ซูเซวียน: “......”

น้องสาวตัวเล็กน่ารักขนาดนี้ ทำไมพูดจาชวนคิดลึกได้ขนาดนั้น

ดีนะที่หานเยียนหลิงอยู่ข้างๆ ขืนเรื่องนี้รู้ไปถึงหูยัยนั่น มีหวังตัวเขาได้ “ระเบิด” ตลอดเวลาแน่

“ขอบใจนะ แต่ฉันชอบลุยเดี่ยวมากกว่า” ซูเซวียนยิ้มตอบ

เมสเทลมองเซิ่งเทียนมิ่งด้วยสายตา “ตัดพ้อ” ก่อนจะบินหนีไปอย่างงอนๆ

เจ็บใจนัก มาช้าไป

ทำไมฉันถึงไม่มีคุณสมบัติเกาะติดหนึบแบบนั้นบ้างนะ

“ซูเซวียน พอเข้าทะเลโครงกระดูกปุ๊บ ก็จะมีการจัดพิธีต้อนรับเด็กใหม่ทันที” ซือหลัวเนี่ยยิ้มอ่อนโยน พลางใช้เถาวัลย์มัดฟริอันซ่าที่กำลังจะแอบกินอัญมณีไว้ “ว่ากันว่าพวกครูฝึกใช้วิธีนี้คัดกรอง ‘คนอ่อนแอ’ ที่ปรับตัวเข้ากับเผ่าแมลงไม่ได้ออกไป”

“นายพก 「อาวุธวิญญาณระดับหายาก」 มาเยอะขนาดนี้ ครูฝึกเผ่ามารระดับสูงหลายคนอาจจะจ้องหาเรื่องนายได้ ที่นั่นไม่ค่อยสงบสุขเท่าไหร่หรอก”

“ขอบใจที่เตือน ไม่สงบสุขน่ะดีที่สุดแล้ว” ซูเซวียนยิ้มตอบ ในใจกลับยิ่งคาดหวังกับทะเลโครงกระดูกมากขึ้น

ซือหลัวเนี่ย: “???”

หรือฉันพูดอะไรผิดไป?

ซูเซวียนคิดในใจ ‘ฉันล่ะชอบพวกที่ดาหน้าเข้ามาหาเรื่องที่สุด ไม่เพียงจะได้ฝึกมือ ยังเก็บเกี่ยวพลังงานได้เรื่อยๆ อีก’

‘พวกเธอทำตัวดีขนาดนี้ เล่นเอาฉันเกรงใจจนไม่กล้าดูดพลังเลย’

กำลังคิดเพลินๆ คงหมีก็เสริมขึ้นมาว่า:

“พิธีต้อนรับด้านหนึ่งคือสอนเด็กใหม่ให้ชินกับการฉายจิตของเผ่าจือหลิง อีกด้านก็เพื่อให้พวกเรารู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของเผ่าแมลง จะได้ไม่ใช้จิตสำนึกรวมหมู่ของเผ่าจือหลิงอย่างสิ้นเปลือง”

ซูเซวียนพยักหน้า ถามต่อ “แล้วจุดเชื่อมต่อนั่นคืออะไร?”

“คือโบราณสถานของอารยธรรมบรรพกาลขีดสุด ข้างในมีความรู้และสมบัติมากมาย ได้ยินว่าถ้าใครยึดโบราณสถานในทะเลโครงกระดูกได้ทั้งหมด ก็จะควบคุมสวิตช์ของทะเลโครงกระดูกได้ แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าเปิดสวิตช์นี้แล้วจะมีประโยชน์อะไร”

ฟริอันซ่าบ่นพึมพำ จู่ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไป น้ำเสียงดูภูมิใจขึ้นมา “ไม่กลัวหรอก พี่ใหญ่ฟูดิโมของฉันเฝ้าจุดเชื่อมต่ออยู่ที่ทะเลโครงกระดูกจุดหนึ่ง ใครหน้าไหนจะกล้าแหยมกับพวกเรา?”

หลังจากฝูซาจากไป เสบียงขนมขบเคี้ยวของฟริอันซ่าก็ขาดตอน ตัวผอมลงไปตั้งหลายรอบ

รอจะไปพึ่งใบบุญพี่ใหญ่อยู่เนี่ย

อิ๋นหลิวกับหรงป้าก็ขยับเข้ามาพูดเสียงดัง:

“ลูกพี่ ถ้าพวกเรายึดจุดเชื่อมต่อได้สักที่ แค่รางวัลก็ปาไปหมื่นล้านแกนไทเทเนียมแล้ว พวกเราจะยกระดับเป็นระดับแสงดาราขั้น 1 ได้แบบก้าวกระโดดเลยนะ”

“ลูกพี่ ได้ยินว่าในอารยธรรมบรรพกาลขีดสุดมีทักษะยุทธ์ลึกล้ำพิสดารเพียบ เป็นวิชาลับไว้ต่อกรกับพวกแมลงด้วย”

พูดจบ ทั้งคู่ก็นึกถึงความรวยและทักษะยุทธ์อันลึกล้ำของซูเซวียนขึ้นมาได้ พลันเงียบกริบไปพร้อมกับเหล่าบุตรแห่งจอมราชันย์และเผ่าพันธุ์ต่างดาวชั้นสูงคนอื่นๆ ในยาน

ไม่ว่าจะแกนไทเทเนียมหรือทักษะยุทธ์ ดูเหมือน... ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะไม่ขาดแคลนเลยสักอย่าง?

งั้นซูเซวียนไปทะเลโครงกระดูกเพื่ออะไร?

คงไม่ใช่เพื่อปกป้องจักรวาลชั้นในต้านภัยเผ่าแมลงหรอกมั้ง

......

สถานีหน้าเขตปิดล้อมทะเลโครงกระดูก ที่นี่คือปราการธรรมชาติระหว่างทะเลโครงกระดูกกับจักรวาลชั้นใน

แถมเนื่องจากในทะเลโครงกระดูกมีอารยธรรมบรรพกาลแผ่สัญญาณรบกวนมากเกินไป ทำให้อุปกรณ์ไฮเทคหลายอย่างใช้งานไม่ได้ ที่นี่เลยกลายเป็นโถงภารกิจและตลาดวางขายของแบบบ้านๆ

ทีมเก็บกวาดซากดาราจำนวนไม่น้อยเอาศพแมลงมาแลกแกนไทเทเนียม หรือซื้อขายของหายากจากอารยธรรมโบราณที่เก็บมาได้

เมี๊ยวไต้จีกำลังเฝ้าแผงว่างเปล่าที่ไม่มีของวางขายสักชิ้น ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งเดินเข้ามา ลิดาเมอร์ถอดหน้ากากออก เผยรอยยิ้มสดใส:

“ไต้จี ฉันผ่านการคัดเลือกพนักงานเสิร์ฟในพิธีต้อนรับเผ่ามารหน้าใหม่แล้วนะ”

“เมี๊ยว! เยี่ยมไปเลย ในที่สุดพวกเราก็มีข้าวกินแล้ว~”