บทที่ 280: ระดับหายาก! เชื้อราวิญญาณ—กบต้นไม้ผลึกเขียว!

บนลำต้นไม้ใหญ่หลายต้นที่เขาโค่นลง มีกลุ่ม "สิ่งมีชีวิต" ขนาดเท่าฝ่ามือเกาะอยู่

ร่างกายของ "สิ่งมีชีวิต" เหล่านี้เป็นสีเขียวอมฟ้าประหลาดตา ผิวหนังปกคลุมด้วยลวดลายผลึกที่เปล่งประกายระยิบระยับจางๆ ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับลำต้นไม้รอบข้าง

ดวงตาของพวกมันเหมือนมรกตสองเม็ดที่ทอประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น ร่างกายของ "สิ่งมีชีวิต" แต่ละตัวดูราวกับสร้างขึ้นจากของเหลวบางอย่าง เปล่งประกายแวววาวเรืองรอง

แขนขาเรียวยาวของ "สิ่งมีชีวิต" เหล่านี้เกาะแน่นกับลำต้น รูปร่างแบนราบและปราดเปรียว ดูเหมือนกบต้นไม้ชนิดพิเศษบางอย่าง

แต่สิ่งที่ต่างจากกบต้นไม้ทั่วไปคือ ร่างกายของพวกมันแผ่กลิ่นอายอันพริ้วไหวที่แปลกประหลาด ราวกับพร้อมจะหลอมรวมเข้ากับธรรมชาติและหายตัวไปได้ทุกเมื่อ

"ติ๊ง! 【ศักดิ์สิทธิ์ · สรรพทัศน์】 ตรวจพบเชื้อราวิญญาณระดับหายาก—กบต้นไม้ผลึกเขียว!"

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นข้างหูซูเซวียน เขาถึงกับได้ยินน้ำเสียงที่เจือความตื่นเต้นเล็กน้อยของระบบด้วยซ้ำ

"ติ๊ง! แนะนำให้จับกุม!"

ทว่า ทันทีที่ซูเซวียนลืมตาขึ้น "สิ่งมีชีวิต" เหล่านี้กลับหายวับไปในพริบตา พุ่งหนีเข้าไปในป่าลึกอย่างรวดเร็ว หากไม่ใช่เพราะซูเซวียนตรวจจับผลึกวิญญาณสองก้อนนั้นได้ เขาคงไม่ทันสังเกตเห็นการมีอยู่ของพวกมันด้วยซ้ำ

ซูเซวียนรู้สึกสนใจ พลางคิดในใจว่า ‘น่าสนใจ เจ้าพวกนี้ไม่มีคลื่นสัญญาณชีพเลย ดูเหมือนพืชหรือเชื้อราพวกนั้นมากกว่า’

เขาคาดเดาในใจว่า ความอุดมสมบูรณ์ผิดปกติของผลึกวิญญาณในป่าหมอกแห่งนี้ อาจเป็นผลงานของเจ้าพวกนี้ก็ได้

หากไม่มีความสามารถ【ศักดิ์สิทธิ์ · สรรพทัศน์】 เขาอาจไม่ได้ข้อมูลเหล่านี้เลยด้วยซ้ำ

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาจึงตัดสินใจลองดูอีกครั้ง

เขาหยิบผลึกวิญญาณออกมาอีกก้อน ถ่ายเทพลังวิญญาณเข้าไปเพื่อกระตุ้นให้มันส่องแสง ครั้งนี้เขาไม่หลับตา แต่ตั้งใจจะสังเกตสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์เหล่านี้ในระยะประชิด

ทว่า ไม่ว่าผลึกวิญญาณในมือจะส่องแสงเจิดจ้าเพียงใด เวลาค่อยๆ ผ่านไป เขาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของกบต้นไม้ผลึกเขียว

‘หรือจะเป็นเพราะฉันลืมตาอยู่?’ ซูเซวียนฉุกคิดขึ้นมา

เขาหลับตาลง ครู่ต่อมาก็สัมผัสได้อีกครั้งว่าพลังงานของผลึกวิญญาณในมือถูกดูดออกไป และในจังหวะที่ผลึกวิญญาณกำลังจะมลายหายไปนั่นเอง เขาก็รีบลืมตาขึ้นทันที ครั้งนี้เขาเตรียมตัวมาดี ในที่สุดก็จับสังเกตความผิดปกติได้เล็กน้อย

พลันปรากฏลิ้นเรียวยาวเส้นหนึ่งตวัดออกมาจากความว่างเปล่าอย่างเงียบเชียบ แปะติดกับผลึกวิญญาณ ปลายอีกด้านเชื่อมต่อกับกบต้นไม้ผลึกเขียวตัวหนึ่ง

ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าคือ ลิ้นนี้กลับสามารถทะลุผ่านฝ่ามือของเขา ดึงผลึกวิญญาณกลับเข้าปากกบต้นไม้ผลึกเขียวได้อย่างง่ายดาย

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก แทบจะในชั่วพริบตาที่ซูเซวียนลืมตา ผลึกวิญญาณก็หายเข้าไปในปากกบแล้ว และเจ้ากบต้นไม้ผลึกเขียวตัวนั้นก็เร้นกายหายไปบนผิวไม้ใหญ่ ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่

【ศักดิ์สิทธิ์ · สรรพทัศน์】 ของซูเซวียนทำงานอีกครั้ง คราวนี้ข้อมูลครบถ้วนยิ่งขึ้น:

เชื้อราวิญญาณ: กบต้นไม้ผลึกเขียว (ระดับหายาก)

สิ่งที่ชอบ: ละอองเกสรดอกขุยทรราช, ผลึกวิญญาณระดับสูง

จุดอ่อน: (ยังไม่มีข้อมูล รอการสังเกตต่อเนื่อง)

คุณสมบัติพิเศษ: การรับรู้จากการสังเกต, เมินเฉยมิติต่ำ

ซูเซวียนจ้องมองเหตุการณ์เมื่อครู่เขม็ง รู้สึกทึ่งกับคุณสมบัติมหัศจรรย์ของสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ไม่น้อย

‘กบต้นไม้ผลึกเขียวถึงกับมีคุณสมบัติเมินเฉยมิติต่ำ’ เขาคิด ‘นี่หมายความว่ามันสามารถทะลุผ่านสสารทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย เพื่อฉกฉวยผลึกวิญญาณในมือฉันโดยไม่ทิ้งร่องรอย’

ความสามารถนี้เกินกว่าความรู้ทั้งหมดที่ซูเซวียนมี และทำให้เขาจนปัญญาว่าจะจับสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ได้อย่างไร

แม้ระบบจะไม่ได้ระบุสรรพคุณที่แน่ชัดของกบต้นไม้ผลึกเขียวโดยตรง แต่แค่คำว่า "ระดับหายาก" ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์แล้วว่าสิ่งมีชีวิตนี้ไม่ธรรมดา และอาจมีคุณค่าในการวิจัยและใช้งานสูงมาก

ซูเซวียนรู้ดีว่าเขาจะปล่อยการค้นพบนี้หลุดมือไปง่ายๆ ไม่ได้

‘ต้องลองอีกที’

ครั้งนี้เขาเปลี่ยนมาใช้ผลึกวิญญาณขั้น 3 และทำการทดลองสังเกตซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จำนวนของกบต้นไม้ผลึกเขียวลดน้อยลงบ้าง แต่ก็ยังมีอยู่

เนื่องจากกบต้นไม้ผลึกเขียวเคลื่อนไหวรวดเร็วเกินไป เวลาในการสังเกตของเขาจึงมีเพียงชั่วพริบตา ทำให้ต้องทำซ้ำหลายครั้ง

ในการทดลองและสังเกตครั้งแล้วครั้งเล่า ในที่สุด 【ศักดิ์สิทธิ์ · สรรพทัศน์】 ก็ค้นพบจุดอ่อนของกบต้นไม้ผลึกเขียว

จุดอ่อน: หนวดอ่อนดอกขุยทรราช

"เฮ้อ ในที่สุดก็เจอจุดอ่อนแล้ว แต่ดอกขุยทรราชนี่มันคืออะไรอีกล่ะ?"

"ช่างเถอะ ลองลงมือเองดูก่อนแล้วกัน"

เขาตัดสินใจวางเรื่องที่ไม่รู้นี้ไว้ก่อน แล้วลองใช้ความสามารถในการแกะรอยของ【จิตวิญญาณ】เพื่อจับด้วยมือเปล่า

เขาค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้กบต้นไม้ผลึกเขียวแถวนั้นอย่างระมัดระวัง ผ่านความสามารถของ【จิตวิญญาณ】 ซูเซวียนพอจะสัมผัสได้ลางๆ ว่ามีกบต้นไม้ผลึกเขียวตัวหนึ่งกำลังดูดซับผลึกวิญญาณที่ได้จากเขาอยู่บนต้นไม้

การย่องเข้าไปอย่างเงียบเชียบตลอดทางเป็นไปอย่างราบรื่น

แต่ทว่า สุดท้ายกลับเกิดเรื่องที่เขาคาดไม่ถึง ทันทีที่เขาเข้าสู่ระยะ 3 เมตร ผลึกวิญญาณก้อนนั้นพร้อมกับกบต้นไม้ผลึกเขียวกลับหายวับไปในอากาศธาตุพร้อมกัน ราวกับไม่เคยมีอยู่จริง

ซูเซวียนไม่ยอมแพ้ ครั้งนี้เขาใช้หอกยาวแทงทะลุจากระยะไกล แต่หอกยาวที่เคยพิชิตทุกสิ่งกลับต้องคว้าน้ำเหลวอีกครั้ง

ภายในระยะ 3 เมตร ราวกับเป็นอาณาเขตของมัน วัตถุใดๆ ที่พยายามเข้าใกล้จะถูกซ่อนไว้ในมิติว่างเปล่า

"โอเค พวกแกชนะ"

ซูเซวียนจำต้องยอมแพ้ที่จะลองต่อในพื้นที่นี้ และเปลี่ยนไปย้ายตำแหน่งแทน

เห็นได้ชัดว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เหมาะจะอยู่นาน เขาไม่เพียงหาผลึกวิญญาณเพิ่มไม่ได้ แต่กลับเสียไปไม่น้อย

"เสียทั้งขึ้นทั้งล่องจริงๆ" ซูเซวียนถอนหายใจออกมา อดรู้สึกหงุดหงิดในใจไม่ได้

การกวาดล้างในแดนลับขนาดใหญ่นี้ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด ตอนนี้เขาทำได้แค่เลือกเดินทะลุป่าหมอกผืนนี้เพื่อไปต่อ

หลังจากเดินมาได้ค่อนวัน จู่ๆ ซูเซวียนก็สังเกตเห็นกลิ่นหอมจางๆ ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ

กลิ่นหอมนี้ไม่เหมือนใคร ดูเหมือนจะแฝงพลังประหลาดบางอย่าง ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที ราวกับพลังวิญญาณในกายกำลังเพิ่มพูนอย่างรวดเร็ว

‘ไม่ได้ถูกพิษ กลิ่นหอมนี่... หรือว่าโชคดีในโชคร้าย? ที่นี่เป็นแดนสวรรค์สำหรับเพิ่มพลังวิญญาณหรือเปล่านะ?’

ซูเซวียนแอบดีใจ ทิวทัศน์ตรงหน้าดูเหมือนจะน่าอภิรมย์ขึ้นเป็นกอง ต้นไม้รอบข้างก็ดูเป็นมิตรขึ้นมาถนัดตา

ถึงขั้นมีความคิดแวบหนึ่งอยากจะนั่งขัดสมาธิลงตรงนี้ ดูดซับพลังวิญญาณ เพื่อเร่งทะลวงสู่ระดับผู้ฝึกยุทธขั้น 7

ทว่า ฝีเท้าของเขากลับไม่ได้หยุดลง

สัญชาตญาณบอกเขาว่า แม้พื้นที่นี้จะดูเงียบสงบ แต่ก็ไม่ใช่ที่ปลอดภัยแน่ อีกอย่างเขาก็เพิ่มพลังด้วยผลึกวิญญาณได้อยู่แล้ว กลิ่นหอมนี้จึงดึงดูดใจเขาได้ไม่มากนัก

เขายังคงมุ่งหน้าต่อไปในป่าหมอกแห่งแดนลับขนาดใหญ่นี้ ด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและระมัดระวัง

ขณะที่กลิ่นหอมค่อยๆ จางลง ซูเซวียนก็ครุ่นคิดถึงการเคลื่อนไหวต่อไป ในเมื่อทรัพยากรผลึกวิญญาณในแดนลับขนาดใหญ่นี้อุดมสมบูรณ์มาก การเติบโตของเขาก็จะได้เปรียบสุดๆ แถมยังรวบรวมพืชวิญญาณได้มากขึ้นด้วย

‘เดี๋ยว... จิตสังหาร!’

ขณะที่ซูเซวียนคิดว่ากำลังจะออกจากที่นี่ได้แล้ว จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารหนาแน่นที่พุ่งเข้าใส่หน้า!

และจิตสังหารเหล่านี้ กลับมาจากต้นไม้ที่ดูธรรมดาพวกนั้นทั้งหมด

"แม่งเอ๊ย สภาพแวดล้อมที่นี่มันเวอร์เกินไปแล้ว" ซูเซวียนใจหายวาบ แม้จะระวังตัวมาตลอดทาง แต่ก็ไม่คิดว่าจะยังพลาดท่าจนได้

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่าค่าพลังวิญญาณในระบบไม่ได้เพิ่มขึ้นเลยสักพักแล้ว แต่ในร่างกายกลับยังมีความรู้สึกหลอนว่าพลังวิญญาณกำลังพุ่งสูงอยู่

นี่หมายความว่า ความรู้สึกก่อนหน้านี้เป็นภาพลวงตาทั้งหมด!

หากไม่มีข้อมูลจากระบบ เขาคงไม่รู้ตัวเลยว่าพลังวิญญาณกำลังรั่วไหล

ขณะที่เขากำลังระวังต้นไม้รอบข้างอย่างจริงจัง ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง:

"ติ๊ง! 【ศักดิ์สิทธิ์ · สรรพทัศน์】 ตรวจพบสิ่งมีชีวิตใหม่: ดอกขุยทรราช!"