ตอนที่ 48 : แบบแปลนเทคโนโลยีรูน
ตอนที่ 48 : แบบแปลนเทคโนโลยีรูน
ตอนที่ 48 : แบบแปลนเทคโนโลยีรูน
"แม่ทัพมนุษย์สัตว์ตายไปอีกกว่าร้อยตัวแล้ว! เพิ่งจบไปแค่สองบททดสอบ แต่มนุษย์สัตว์ตายไปเกือบครึ่ง!"
ราชาสัตว์อสูรแกะดำซึ่งสัมผัสถึงการตายของมนุษย์สัตว์จำนวนมากได้อีกครั้งผ่านกระดูกแห่งเทพสัตว์ รีบรุดมายังถ้ำเซียนของราชาสัตว์อสูรเสือแดงอีกคำรบ
เสือแดงยังคงมีท่าทีไม่ยี่หระ "ตราบใดที่นังหนู 'ไป๋อวี้' ยังไม่ตาย จะมีมนุษย์สัตว์ตายไปกี่ตัวก็ไม่สำคัญหรอก"
แกะดำขมวดคิ้วและกล่าวว่า "พรสวรรค์ 【บุตรแห่งเทพสัตว์】 มันแข็งแกร่งขนาดนั้นเชียวรึ? พักเรื่องที่จะเกิดขึ้นหลังจากนางออกจากดินแดนมนุษย์สัตว์ไปก่อนเถอะ แค่พอนางออกจากภูเขาเทพสัตว์และขาดการคุ้มครองจากวิญญาณตกค้างของเทพสัตว์ พรสวรรค์ของนางก็คงไม่ดีเท่าเจ้าหรือข้าด้วยซ้ำไม่ใช่รึไง?!"
เสือแดงหัวเราะลั่นเมื่อได้ยินเช่นนั้น "ดูเหมือนเจ้าจะไม่รู้จริงๆ สินะว่าทำไมพรสวรรค์นี้ถึงถูกเรียกว่า 【บุตรแห่งเทพสัตว์】"
แกะดำถามด้วยความงุนงง "พรสวรรค์นี้ยังมีคำอธิบายอื่นอีกงั้นรึ?"
แววตาของราชาสัตว์อสูรเสือแดงฉายแววตื่นเต้นและบ้าคลั่ง "บุตรแห่งเทพสัตว์... ยังเป็นที่รู้จักในนาม 'ภาชนะจุติเทพสัตว์'!"
"วิญญาณตกค้างของเทพสัตว์สามารถใช้ภาชนะนั้นเพื่อสร้างกระดูก เนื้อ เลือด จิตเทพ และสติสัมปชัญญะขึ้นมาใหม่ นี่เท่ากับว่าเทพสัตว์ได้กลับชาติมาเกิดและถือกำเนิดใหม่!"
"เผ่าออร์คแห่งอาณาจักรเฉินซวูของพวกเรา รอคอยการปรากฏตัวของพรสวรรค์นี้มาเนิ่นนานเหลือเกิน..."
บนภูเขาเทพสัตว์ หลังจากฉู่หยางสังหารมนุษย์สัตว์ไปเกือบพันตัวที่ใจกลางพื้นที่ เขาก็ไม่ได้เข้าร่วมการไล่ล่ามนุษย์สัตว์ที่อยู่รอบนอก
ในการต่อสู้ครั้งนี้ เขาใช้ค่าเกราะไปเกือบล้านแต้ม แต่ก็ฟื้นฟูคืนมาได้สี่แสนแต้มผ่าน 【แกนกลางแสงสนธยา】 และ 【จี้โลหิตคลั่ง】 เขาจึงไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไรมากนัก
หลักๆ แล้ว เขาต้องการทดสอบประสิทธิภาพของ 【คุกผลึกแก้ว】 มากกว่า
นอกจากนี้ การต่อสู้ครั้งนี้ยังทำให้เขาได้หีบสมบัติมาอีกราวๆ เก้าสิบใบ แม้ว่าไอเทมข้างในจะไม่ได้ทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเปลี่ยนไปแบบก้าวกระโดดก็ตาม
การพัฒนาที่ค่อนข้างดีน่าจะเป็นรูนสีม่วงสองชิ้น {ร่ายเวทเร่งความเร็ว - สีม่วง}
{ร่ายเวทเร่งความเร็ว - สีม่วง} รูนสกิล, ลดคูลดาวน์สกิล 40%
{ร่ายเวทเร่งความเร็ว - สีม่วง} เป็นเวอร์ชันอัปเกรดของ {ร่ายเวทฉับไว} และถือเป็นรูนอเนกประสงค์ที่ดีมาก
ฉู่หยางแทนที่ {ร่ายเวทฉับไว} ของ 【วิชาระเบิดโล่+】 ด้วยรูน {ร่ายเวทเร่งความเร็ว} หนึ่งชิ้น และเอารูน {ร่ายเวทเร่งความเร็ว} อีกชิ้นพร้อมกับ {ร่ายเวทฉับไว} ที่ถอดออกมาไปใส่ให้กับ 【คุกผลึกแก้ว】
กว่าฉู่หยางจะจัดการของรางวัลเสร็จ ผู้ผ่านประตูคนอื่นๆ ก็หยุดล่ามนุษย์สัตว์รอบนอกแล้ว เนื่องจากฟ้าเริ่มมืดและมนุษย์สัตว์ที่เหลือรอดไม่กี่ตัวก็หนีหายไปหมด
หลังจากนั้น ผู้ผ่านประตูหลายคนก็เดินเข้ามาหาฉู่หยาง คนพวกนี้คือคนที่เคยเยาะเย้ยเขามาก่อน ไม่ว่าจะด้วยความรู้สึกผิดหรือความกลัว พวกเขาจึงมาขอโทษ
ฉู่หยางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
ความจริงแล้ว เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าใครเคยเยาะเย้ยเขาบ้าง
ไม่ว่าจะยังไง ผู้ผ่านประตูที่ได้รับการอภัยจากฉู่หยางต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ยังไงซะพวกเขาก็เคยได้ยินมาว่ายมทูตเพลิงเคยฆ่าผู้ผ่านประตูมาก่อน!
จากนั้น ผู้ผ่านประตูอีกสองสามคนก็เข้ามาถามฉู่หยางว่าสนใจจะเข้าร่วมการแลกเปลี่ยนของไหม
ฉู่หยางลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ตัดสินใจไปดู
เขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากจากไอเทมของผู้ผ่านประตูพวกนี้ แต่พอไปถึง เขากลับเจอเซอร์ไพรส์เข้าจริงๆ
เขาเห็นฝูงคนมุงอยู่ที่แผงลอยของผู้ผ่านประตูคนหนึ่ง
ไอเทมที่เขานำมาขายกลับเป็นไอเทมถาวร!
【แบบแปลนเทคโนโลยีรูน - ไม่ทราบคุณภาพ】 ต้องใช้แต้มส่วนร่วมมนุษยชาติ 10 แต้มเพื่อปลดล็อกเนื้อหาของแบบแปลน สามารถใช้สร้างสิ่งประดิษฐ์เทคโนโลยีรูนได้
ผู้ผ่านประตูที่มาถึงจุดนี้ได้ไม่มีใครโง่ พวกเขาย่อมเข้าใจมูลค่าของไอเทมถาวรดี
นั่นคือเหตุผลที่มีผู้ผ่านประตูมามุงกันเยอะขนาดนี้
เจ้าของแผงเป็นนักเวทอัคคี ดูเหมือนจะไม่มั่นใจในบิลด์การต่อสู้ปัจจุบันของตัวเองและกังวลว่าจะไม่รอดในบททดสอบที่สาม
นั่นคือเหตุผลที่เขายอมเอาไอเทมถาวรชิ้นนี้ออกมาแลก
อย่างไรก็ตาม ไอเทมที่ผู้ผ่านประตูรอบข้างเสนอให้นั้นไม่ถูกใจเขาเลย
"พี่ชาย! พี่เอาไอเทมสีม่วงสองชิ้นของฉันไปใช้ได้เลยนะ ไม่มีข้อเสนอไหนที่นี่เหมาะกับพี่ไปกว่าของฉันแล้ว"
"ไอเทมสีม่วงสองชิ้นไม่พอหรอก! นี่มันไอเทมถาวรนะเว้ย"
"ฉันไม่มีไอเทมอื่นจะแลกแล้ว ฉันจะให้ไอเทมหลักทั้งหมดกับนายก็ไม่ได้ ฉันก็ต้องรอดเหมือนกัน อย่างมากฉันให้เงินเพิ่มอีกสองพันเหรียญ!"
"นี่มันด่านสุดท้ายแล้ว เงินไม่มีค่าสำหรับฉัน!"
"พี่ชาย ไอเทมถาวรมันก็ดี แต่คงไม่ล้ำค่าเท่าชีวิตพี่หรอกมั้ง?"
ด้วยความไม่ยอมแพ้ นักเวทอัคคีจึงถามไปรอบๆ อีกครั้ง "มีใครมีไอเทมที่เหมาะกับนักเวทอัคคีอีกไหม?"
"ฉันมี!"
เสียงหนึ่งดังมาจากนอกวงล้อม
ได้ยินดังนั้น หลายคนหันกลับไปมอง พอเห็นว่าเป็นฉู่หยาง พวกเขาก็รีบแหวกทางให้เขาทันที
ฉู่หยางเดินเข้าไปหานักเวทอัคคีและพูดว่า "กดยอมรับการแลกเปลี่ยนซะ นายเลือกของข้างในไปได้เลยห้าชิ้น"
ฉู่หยางไม่ได้โชว์ไอเทมของเขาให้คนอื่นเห็นเพื่อเลี่ยงปัญหา เพราะเขาแชร์ไอเทมให้นักเวทอัคคีดูรวมๆ แล้วกว่าสองร้อยชิ้น!
ครึ่งหนึ่งเป็นไอเทมสีม่วง
หลังจากนักเวทอัคคีกดตกลง เขาก็เข่าทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความตกตะลึง ตาพร่าไปหมดด้วยแสงสีม่วงของไอเทมเต็มหน้าจอแลกเปลี่ยน!
ผ่านไปกว่ายี่สิบนาที เห็นว่านักเวทอัคคียังเลือกไม่เสร็จ ฉู่หยางขมวดคิ้วเล็กน้อยและเร่ง "เลือกเสร็จหรือยัง?"
นักเวทอัคคีรีบพูด "เดี๋ยวครับ ผมเพิ่งดูไปได้แค่ครึ่งเดียว..."
ผู้ผ่านประตูรอบข้างกระซิบกระซาบกัน "ยี่สิบนาทีดูไปแค่ครึ่งเดียว?! มันมีของเยอะขนาดไหนวะนั่น?!"
"เขาฆ่าคนไปเกือบพันด้วยตัวคนเดียวนะ! ด้วยจำนวนแม่ทัพมนุษย์สัตว์ขนาดนั้น อย่างน้อยต้องมีหีบสมบัติเป็นร้อยใบไม่ใช่เหรอ?!"
"มากกว่านั้นอีก! เขาว่ากันว่าเมื่อวานเขาก็ฆ่าไปเยอะพอๆ กันไม่ใช่เหรอ?"
"เชี่ย! งั้นเขาไม่เก็บหีบสมบัติมาเกือบสองร้อยใบเลยเหรอ?! บ้าไปแล้ว!"
"..."
ผ่านไปอีกยี่สิบนาที ฉู่หยางพูดอย่างหมดความอดทน "เสร็จหรือยัง?"
นักเวทอัคคีมีสีหน้าลำบากใจ "โอเค... เดี๋ยว... มัน... มันเลือกยากมากเลย!"
"ลูกพี่ ดูสิ ขอผม... อีกสักสองชิ้นได้ไหม? พี่มีของเยอะขนาดนี้ ยังไงก็ใช้ไม่หมดอยู่แล้วนี่นา?"
ได้ยินดังนั้น ฉู่หยางปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนทันที "งั้นก็ช่างมันเถอะ"
เขาคิดว่าเขาใจป้ำพอแล้วที่เสนอให้ไอเทมสีม่วงห้าชิ้น ส่วนใหญ่เพราะเขาไม่ชอบต่อรอง
เขาไม่คิดว่าคนคนนี้จะโลภมากได้คืบจะเอาศอก
เห็นฉู่หยางทำท่าจะเดินหนี นักเวทอัคคีรีบตะโกน "ไม่ ไม่ ไม่! ผมเลือกแล้ว! ห้าชิ้นก็ได้! แค่ห้าชิ้น!"
"ลูกพี่ เมื่อกี้ผมโลภเอง! ได้โปรดเถอะ!"
ฉู่หยางเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนอีกครั้งด้วยใบหน้าเย็นชาและพูดว่า "ฉันให้เวลาหนึ่งนาที เลือกมาแล้วกดยืนยัน"
"ครับ ครับ! เดี๋ยวนี้เลย!"
คราวนี้ นักเวทอัคคีรีบเลือกไอเทมห้าชิ้นที่เขาเล็งไว้จากกองสมบัติสีม่วงนับร้อยของฉู่หยางอย่างรวดเร็ว
หลังจากจบการแลกเปลี่ยน นักเวทอัคคีมองตามหลังฉู่หยางที่เดินจากไป ด้วยสีหน้าเสียดายที่ยังคงค้างคาอยู่
ฉู่หยางไม่ได้วางแผนจะใช้แต้มส่วนร่วมมนุษยชาติ 10 แต้มเพื่อปลดล็อก 【แบบแปลนเทคโนโลยีรูน】 ภายในโดเมนประตู
เขาค่อนข้างมั่นใจว่าหลังจากออกจากโดเมนประตู การฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างถิ่นจะเป็นวิธีหลักในการหาแต้มส่วนร่วมมนุษยชาติ
เขาคงไม่ขาดแคลนแต้มส่วนร่วมมนุษยชาติแน่ๆ เมื่อออกไปข้างนอก
แต่ภายในโดเมนประตู เขายังวางแผนจะเก็บแต้มสำรองไว้ก่อน ใครจะรู้ว่าอาจต้องใช้มันเมื่อไหร่?