ตอนที่ 16 : นักธนู

ตอนที่ 16 : นักธนู

"โอ้ววว! โอ้ววว!..."

ฉู่หยางลืมตาขึ้นมาและพบว่าตัวเองถูกขังอยู่ในกรงเหล็ก

มีกรงเหล็กที่หน้าตาเหมือนกันแปดกรง กระจายอยู่ภายในลานประลองรูปวงรี

ดูจากเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย ก็ดูออกได้ไม่ยากว่าพวกเขาล้วนเป็น 'ผู้ผ่านประตู' ที่มาจากโลก

คำว่า "ผู้ผ่านประตู" เป็นสิ่งที่จ้าวไป่หนิงบอกเขา ระบบของเธอมักจะเรียกเธอแบบนั้นในบางครั้ง

เหนือลานประลองขึ้นไปคืออัฒจันทร์ผู้ชมที่ลดหลั่นกันเป็นชั้น เต็มไปด้วยพวกออร์คเรือนหมื่นที่กำลังส่งเสียงเชียร์และโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง!

ใจกลางสนามมีมิโนทอร์ถือขวานคู่ยืนตระหง่านอยู่ โดยมีเศษชิ้นเนื้อและเลือดกองอยู่ที่เท้าของมัน

จากรูปร่างของกะโหลกศีรษะในซากศพ พอจะแยกแยะได้ลางๆ ว่าพวกมันเป็นของเผ่ามนุษย์

ตอนนี้พวกเขา... อยู่ในสนามประลองของเผ่าออร์ค!

【ความท้าทายประตูที่ 4 เงื่อนไขความสำเร็จ : ชนะการประลองอย่างน้อยสองรอบในสนามประลองเผ่าออร์ค!】

ระบบแจ้งเงื่อนไขความสำเร็จให้ทราบ

ฉู่หยางขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะผู้ชมที่เป็นมนุษย์หัวหมูตนหนึ่งโยนกระดูกขาของตัวอะไรก็ไม่รู้เข้ามาในกรงของเขา และคำรามใส่เขา

ฉู่หยางฟังภาษาของพวกออร์คไม่รู้เรื่อง แต่ไม่ต้องใช้สมองคิดก็รู้ว่าคงไม่ใช่คำพูดดีๆ แน่

ฉู่หยางเรียกโล่ออกมาแล้วกระแทกใส่กรงเหล็กซ้ำๆ

ทว่า เขาพบว่ากรงนี้ค่อนข้างพิเศษ

ทุกครั้งที่เขาโจมตีใส่กรง รูนสีดำที่อ่านไม่ออกจะปรากฏขึ้นบนซี่กรงเหล็ก สลายการโจมตีของเขาไปได้อย่างง่ายดาย

ฉู่หยางหยุดมือหลังจากลองอยู่ไม่กี่ครั้ง

ประการแรก เขารู้สึกว่าการโจมตีของเขาคงพังกรงไม่ได้ และประการที่สอง มนุษย์สัตว์หัวกระต่ายที่อยู่หน้ากรงตรงข้ามได้เปิดกรงนั้นออกแล้ว

หญิงชราคนหนึ่งก้าวออกมาจากกรงอย่างสั่นเทา ด้วยท่าทางหวาดกลัวสุดขีด

มนุษย์หัวกระต่ายตนนี้ดูเหมือนจะรับบทเป็นพิธีกรสนามหรืออะไรทำนองนั้น มันผายมือไปทางหญิงชรา ดูเหมือนจะต้องการให้เธอต่อสู้กับมิโนทอร์ในสนาม

แต่หญิงชราเอาแต่ส่ายหัว และถึงกับวิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งไปทางทางออกของลานประลอง

ทว่า ยังไม่ทันจะวิ่งไปได้ไกล มิโนทอร์ในสนามก็พุ่งเข้ามา และทับหญิงชราจนตายด้วยท่านั่งทับเพียงครั้งเดียว?!

ฉู่หยางส่ายหัวในใจเมื่อเห็นภาพนั้น

มิโนทอร์ตัวนี้ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก อาจจะเก่งกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปนิดหน่อย แต่ยังอ่อนกว่ามอนสเตอร์ระดับอีลีทแน่นอน

【หญิงชราคนนี้รอดมาถึงประตูที่ 4 ได้ยังไงด้วยสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ขนาดนี้? มีคนใจดีช่วยพามาหรือไงนะ?】

หลังจากมิโนทอร์ทับหญิงชราจนตาย มันก็ชูขวานเหล็กขึ้นฟ้าและคำรามลั่น ผู้ชมออร์คที่รายล้อมสนามประลองต่างส่งเสียงเชียร์กระหึ่มอีกระลอก

ไม่นาน กรงที่สองก็ถูกเปิดออก และชายวัยกลางคนก็ก้าวออกมา

การแสดงออกของเขาดูปกติกว่ามาก ดูจากดาบใหญ่ในมือ เขาคงฟิวชั่นกับอาชีพนักดาบใหญ่

เขาสู้กับมิโนทอร์อยู่นานกว่าสิบนาที กว่าจะเอาชนะมาได้อย่างยากลำบากด้วยการตัดขาขวาของมิโนทอร์ขาด

ทว่า ยังไม่ทันได้พักฟื้น มนุษย์สัตว์หัวเสือดาวสองตัวก็พุ่งเข้ามาในสนาม

มนุษย์เสือดาวทั้งสองพุ่งเข้าใส่ชายวัยกลางคน ตัวหนึ่งจากซ้ายและอีกตัวจากขวา ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

ชายวัยกลางคนที่หมดแรงอยู่แล้วเหวี่ยงดาบขึ้นป้องกัน แต่เขาก็ถูกมนุษย์เสือดาวทั้งสองคว้านท้องในพริบตา

มนุษย์เสือดาวตัวหนึ่งถึงกับกระชากลำไส้ของชายวัยกลางคนออกมา แล้ววิ่งไปรอบสนามพร้อมกับไส้พวงนั้น

ชายวัยกลางคนถูกลากไปเป็นระยะทางพอสมควรก่อนที่แต้มพลังชีวิตของเขาจะเหลือศูนย์และขาดใจตาย!

เสียงเชียร์ดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้งจากข้างสนาม

เมื่อมองดูพวกออร์คที่สนุกสนานกับการสังหารเผ่ามนุษย์ แววตาของฉู่หยางก็ค่อยๆ เย็นชาลง

มนุษย์หัวเสือดาวทั้งสองไม่ได้สู้ต่อ แต่กลับเป็นมนุษย์หัวม้าถือดาบใหญ่ที่ก้าวเข้าสู่สังเวียนแทน

ดูเหมือนนี่จะเป็นกฎของลานประลอง

คนที่สามที่เดินออกมาจากกรงเหล็กเป็นชายหนุ่มร่างค่อนข้างผอมบาง

เช่นเดียวกับหญิงชราคนแรก เขาไม่ได้เรียกอาวุธออกมาทันที

และมนุษย์หัวม้าก็พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่ม ถือดาบด้วยสองมือเตรียมฟัน!

ความเร็วในการวิ่งของมนุษย์หัวม้านั้นพอๆ กับมนุษย์หัวเสือดาว มันพุ่งมาถึงระยะประมาณสามเมตรตรงหน้าชายหนุ่ม แล้วเหวี่ยงดาบฟันอย่างรุนแรง ราวกับขุนพลขี่ม้าในสมัยโบราณ

ในขณะนี้ ชายหนุ่มยังคงไม่เรียกอาวุธออกมา ทันทีที่ฉู่หยางคิดว่าชายหนุ่มกำลังจะถูกดาบใหญ่ผ่าครึ่ง

ชายหนุ่มก็ใช้สกิล 'ดอดจ์' หลบการฟันของมนุษย์หัวม้าได้อย่างเฉียดฉิว และทันใดนั้นคันธนูยาวก็ปรากฏขึ้นในมือเขา

ชายหนุ่มง้างสายและยิงลูกศรออกไปในพริบตา ยิงใส่มนุษย์หัวม้าที่อยู่ห่างไปเพียงแค่คืบ

ลูกศรที่ยิงจากระยะเผาขนพุ่งปักเข้าที่หน้าอกของมนุษย์หัวม้า ส่งมันกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร กระแทกเข้ากับกำแพงอย่างจัง!

จากนั้นชายหนุ่มก็รัวสกิล 'ยิงต่อเนื่อง' ใส่ทิศทางที่มนุษย์หัวม้ากระเด็นไป ง้างและยิงลูกศรออกไปอย่างต่อเนื่อง หลังจากปล่อยลูกศรไปเจ็ดดอก ชายหนุ่มก็หยุดยิง

มนุษย์หัวม้าสิ้นชีพ!

การต่อสู้ของชายหนุ่มคนนี้ทำให้ฉู่หยางประทับใจจริงๆ!

เขาคุ้นเคยกับสกิลทั้งสี่ของอาชีพนักธนูดี

ต้นแบบนักธนูเริ่มต้นไม่มีทางยิงลูกศรดอกแรกนั้นได้แน่นอน ชายหนุ่มคนนี้ต้องได้สกิลยิงธนูใหม่หรือไอเทมทรงพลังมาแน่ๆ

สิ่งที่เตะตาเขามากที่สุดคือความเยือกเย็นของชายหนุ่มในการเผชิญหน้ากับการต่อสู้

เขากล้าเปิดใช้งานสกิล 'ดอดจ์' ในจังหวะที่ดาบของมนุษย์หัวม้าฟันลงมาพอดี หลบการโจมตีของศัตรูได้อย่างสมบูรณ์แบบพร้อมกับสวนกลับในเวลาเดียวกัน

ฉู่หยางรู้สึกว่าเขาทำแบบนั้นไม่ได้แน่นอน

แน่นอนว่าด้วยสไตล์การต่อสู้ปัจจุบันของเขา เขาคงไม่ใช้ 'ดอดจ์' เพื่อหลบสกิลอยู่แล้ว

เสียงเชียร์ระลอกใหม่จากผู้ชมขัดจังหวะความคิดของฉู่หยาง

ฉู่หยางมองไปที่ลานประลอง มนุษย์เสือดาวสองตัวกำลังกลับเข้ามาในสนามอีกครั้ง

เหมือนกับตอนที่พวกมันรุมฆ่านักดาบใหญ่ก่อนหน้านี้ มนุษย์เสือดาวทั้งสองพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มนักธนูจากด้านข้าง

พวกมันเข้าถึงตัวชายหนุ่มแทบจะพร้อมกันและตะปบกรงเล็บพร้อมกัน

แต่จังหวะการใช้ 'ดอดจ์' ของนักธนูหนุ่มคนนี้ช่างสมบูรณ์แบบเหลือเกิน!

เขาหลบการโจมตีทั้งสองด้วยการ 'ดอดจ์' เพียงครั้งเดียว ชายหนุ่มยังไม่ยิงลูกศรออกไปก่อน แต่เขาง้างและยิงในจังหวะที่เปิดใช้งาน 'ดอดจ์'

คราวนี้ฉู่หยางจับตาดูอย่างใกล้ชิด ลูกศรที่ยิงออกไปหลังจากชายหนุ่มใช้ 'ดอดจ์' เปล่งแสงสีแดงจางๆ

ลูกศรปะทะกับมนุษย์เสือดาวตัวหนึ่ง ส่งมันกระเด็นไปไกล

จากนั้นชายหนุ่มก็เปิดใช้งาน 'ยิงต่อเนื่อง' ระดมยิงลูกศรใส่มนุษย์หัวเสือดาวอีกตัวที่อยู่ใกล้กว่า

ขณะยิง ชายหนุ่มก็ถอยหลังเพื่อทิ้งระยะห่าง

มนุษย์หัวเสือดาวหลบลูกศรได้อย่างคล่องแคล่ว และแม้ในขณะหลบ มันก็ยังไล่ตามชายหนุ่มทัน

แต่ทันทีที่มันเหวี่ยงกรงเล็บใส่หน้าอกของชายหนุ่ม เขาก็ 'ดอดจ์' อีกครั้ง และลูกศรสีแดงก็พุ่งออกไป ปักเข้าที่มนุษย์หัวเสือดาวอย่างแม่นยำ ส่งมันกระเด็นไปเช่นกัน

เมื่อมนุษย์หัวเสือดาวสองตัวนี้โจมตีพร้อมกัน พวกมันสร้างแรงกดดันมหาศาล แต่ถ้าแยกกัน พวกมันอาจจะไม่น่ากลัวเท่ามิโนทอร์และมนุษย์หัวม้าก่อนหน้านี้ด้วยซ้ำ

【ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่นักธนูคนนี้ 'ดอดจ์' ลูกศรที่ยิงออกไปจะมีเอฟเฟกต์ผลักกระเด็นสินะ】

ฉู่หยางวิเคราะห์องค์ประกอบสกิลของนักธนูอย่างรวดเร็ว นี่คือสัญชาตญาณของเซียนเกม

ต่อมา ด้วยการอาศัยสกิลลูกศรที่ส่งศัตรูกระเด็นและเทคนิคการ 'ดอดจ์' อันช่ำชอง ชายหนุ่มหลีกเลี่ยงการถูกล้อมกรอบโดยมนุษย์หัวเสือดาวทั้งสองได้อย่างชาญฉลาด

ไม่กี่นาทีต่อมา ชายหนุ่มก็สังหารมนุษย์หัวเสือดาวตัวหนึ่ง โดยได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย

ครู่ต่อมา เขาก็ฆ่าตัวที่สองได้

ผู้ชมออร์ครรอบสนามที่เคยส่งเสียงเชียร์ เริ่มคำรามด้วยความโกรธแค้น ออร์คบางตัวถึงกับขว้างกระดูกที่อยู่ใกล้ตัวใส่ชายหนุ่มนักธนู

ภายในลานประลอง ผู้ผ่านประตูในกรงเหล็กมองชายหนุ่มนักธนูในสนามด้วยความงุนงง

เพราะตามเงื่อนไขความสำเร็จของประตูที่ 4 ชายหนุ่มนักธนูเคลียร์ความท้าทายแล้วและสามารถออกไปได้

แต่เขากลับยังคงยืนอยู่ในสนาม ถือธนูของเขาแน่น

มีเพียงฉู่หยางที่ไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย

【ภารกิจบอกว่าชนะอย่างน้อยสองรอบ... ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถชนะได้มากกว่านั้น】

【ถ้าความเก่งกาจของนักธนูหนุ่มไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เขาย่อมไม่เลือกที่จะออกไปตอนนี้แน่】

【ถ้าเป็นฉัน ฉันก็จะสู้ต่อเหมือนกัน...】