ตอนที่ 5 : การอัปเลเวลและรางวัลจากหีบสมบัติ

ตอนที่ 5 : การอัปเลเวลและรางวัลจากหีบสมบัติ

มีโคโบลด์ปรากฏตัวขึ้นในประตูหมายเลข 1 ทั้งหมดสี่ตัว สองตัวถูกฉู่หยางสังหาร และอีกหนึ่งตัวถูกสังหารโดยความร่วมมือของหวังเจี๋ยและหลี่ลี่ลี่

เหลือเพียงตัวเดียว และมันเป็นมอนสเตอร์ระดับ 'อีลีท' เพียงตัวเดียว

โคโบลด์ตัวนี้เป็นสายซัมมอนเนอร์ แม้ว่าฝูงสุนัขป่าที่มันอัญเชิญมาจะมีแต้มพลังชีวิตไม่มากนัก แต่ดาเมจของพวกมันรุนแรง โดยเฉพาะเมื่อพวกมันโจมตีเป็นกลุ่ม ก็สามารถรุมกัดคนให้ตายได้ภายในไม่กี่วินาที

ดังนั้น หวังเจี๋ยและหลี่ลี่ลี่จึงไม่สามารถเมินเฉยต่อสุนัขป่าพวกนี้เพื่อพุ่งเป้าไปจัดการกับโคโบลด์ระดับอีลีทโดยตรงได้

แต่ฉู่หยางนั้นต่างออกไป

เขาเพิ่งใช้ 【ชิลด์ชาร์จ】 พุ่งไปตรงหน้าโคโบลด์ระดับอีลีท ก็ถูกฝูงสุนัขป่าที่วิ่งกลับมาป้องกันล้อมเอาไว้ทันที

คมเขี้ยวของสุนัขป่าพวกนี้ทำให้ค่าเกราะของฉู่หยางลดลงทีละ 30 แต้ม

แต่เขากลับเมินเฉย และเปิดใช้งานสกิล 【ดอดจ์】 เพื่อรุกคืบเข้าไปประชิดตัวโคโบลด์ให้มากขึ้น

จากนั้น เขาก็ตามด้วย 【ชิลด์แบช】 และการโจมตีปกติที่มีดาเมจต่ำอีกหลายครั้ง

เห็นได้ชัดว่าโคโบลด์ตัวนี้คาดไม่ถึงว่ามนุษย์ผู้นี้จะสามารถทนรับการรุมกัดของฝูงสุนัขป่า แล้วเปิดฉากโจมตีใส่มันอย่างดุเดือดได้

มันกลิ้งตัวถอยหลังไปอย่างตื่นตระหนก โดยหวังว่าลูกสมุนสุนัขป่าของมันจะกัดไอ้บบ้านี่ให้ตายได้

ทันใดนั้น ร่างกายของฉู่หยางก็เปล่งแสงเจิดจ้า โล่บินสี่อันหมุนวนรอบตัวเขาอย่างไม่หยุดยั้ง

แถบโทสะสำหรับสกิลอัลติเมต 【โล่บินจู่โจม】 เต็มเปี่ยมแล้ว!

โล่บินทั้งสี่พุ่งทะยานออกไปหาโคโบลด์ทีละอัน ทุกครั้งที่โจมตีโดน ค่าเกราะของเขาก็จะเพิ่มขึ้นทีละหลายสิบแต้ม

ความเสียหายจากโล่บินของท่าอัลติเมตนี้ไม่สูงนัก แต่การปะทะแต่ละครั้งขัดขวางจังหวะการหนีของโคโบลด์

ไม่นานนัก ฉู่หยางก็เข้าประชิดตัวโคโบลด์ได้อีกครั้ง เมื่อเผชิญหน้ากับฉู่หยางที่ไม่สนใจการกัดของสุนัขป่าเลยแม้แต่น้อย โคโบลด์ระดับอีลีทก็รู้สึกสิ้นหวังยิ่งกว่าหวังเจี๋ยและหลี่ลี่ลี่ก่อนหน้านี้เสียอีก

แม้ว่าดาเมจของไอ้บบ้านี่จะไม่สูง แต่การโจมตีของเขาไม่เคยหยุดเลย

ในฐานะซัมมอนเนอร์ทั่วไป แต้มพลังชีวิตของโคโบลด์ไม่ได้สูงนัก และเลือดของมันก็ลดลงจนถึงขีดสุดภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องของฉู่หยาง

【ชิลด์แบช】!

ในที่สุด ฉู่หยางก็กระแทกโคโบลด์จนตายด้วย 【ชิลด์แบช】

สุนัขป่านับสิบตัวรอบกายเขาก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปพร้อมกัน

ในขณะนั้น เขาได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ

【ยินดีด้วย แรงค์ของคุณเพิ่มขึ้นเป็น ระดับ 1, เลเวล 1 โปรดเลือกหนึ่งในสามรางวัลคุณสมบัติดังต่อไปนี้】

ตัวละครทุกตัวจะได้รับรางวัลคุณสมบัติเพิ่มเติมเมื่อเลเวลอัป นอกเหนือจากการเพิ่มขึ้นของค่าสถานะพื้นฐานโดยรวม

รางวัลคุณสมบัติสามอย่างที่ปรากฏตรงหน้าฉู่หยางคือ :

1. แต้มพลังชีวิต +50
2. พลังโจมตี +5
3. ความต้านทานกายภาพ +3

สำหรับ 【ผู้พิทักษ์โล่】 ทั่วไป การเลือกข้อ 1 หรือ 3 น่าจะเหมาะสมกว่าในฐานะอาชีพแทงค์

แต่สำหรับฉู่หยางที่มีรีลิก 【ปราการสุดท้าย】 เขาไม่มีความจำเป็นต้องเสริมความสามารถในการเอาชีวิตรอดเลย

สิ่งที่เขาขาดตอนนี้คือดาเมจ

ปัจจุบัน วิธีการทำดาเมจหลักของฉู่หยางคือการโจมตีปกติ และพลังโจมตีส่งผลโดยตรงต่อความรุนแรงของการโจมตีเหล่านั้น

ดังนั้น เขาจึงเลือกข้อ 2 โดยไม่ลังเล

ทันทีที่เขาเลือกรางวัลคุณสมบัติเสร็จ เขาก็สังเกตเห็นหีบสมบัติเปล่งแสงสีเขียวอยู่บนศพของโคโบลด์

จากการสอบถามฉู่หยาง เจ้าน้องประตูอธิบายว่า "หีบสมบัติจะดรอปเมื่อฆ่ามอนสเตอร์ระดับอีลีทหรือสูงกว่าภายในประตู"

ฉู่หยางเปิดหีบสมบัติทันที ภายในนั้นมีไอเทมสองชิ้น

1. เงิน 100 เหรียญ
2. ตำราสกิลระดับทั่วไปคุณภาพสีเขียวหนึ่งเล่ม

ตำราสกิลมีชื่อว่า "เสียงเพรียกหาสุนัขป่า" ซึ่งเป็นสกิลอัญเชิญของโคโบลด์ระดับอีลีทตัวนี้นั่นเอง

สกิลภายในโดเมนประตูแบ่งออกเป็น 'สกิลจำกัดอาวุธ' และ 'สกิลไม่จำกัดอาวุธ'

【ชิลด์แบช】 และ 【ชิลด์ชาร์จ】 เป็นสกิลจำกัดอาวุธ ส่วน 【พรแห่งโล่】, 【โล่บินจู่โจม】 และ 【อัญเชิญสุนัขป่า】 เป็นสกิลไม่จำกัดอาวุธที่ใครๆ ก็เรียนรู้ได้

อย่างไรก็ตาม ฉู่หยางยังไม่มีแผนที่จะเรียนสกิลอัญเชิญนี้ในตอนนี้ เพราะเขารู้จากเจ้าน้องประตูว่าไอเทมที่ได้จากในโดเมนประตูสามารถแลกเปลี่ยนหรือขายในร้านค้าได้

ดังนั้น หากไม่เจอสกิลที่เสริมการทำงานกับโล่ เขาก็ยังไม่รีบร้อนที่จะเรียนมัน

ฉู่หยางเก็บตำราสกิลและเงินลงในเป้ จากนั้นก็เดินไปหาหวังเจี๋ยและหลี่ลี่ลี่ที่ยังคงนั่งหมดแรงอยู่บนพื้นไม่ไกล

ฉู่หยางเอ่ยถาม "พวกคุณสองคนไม่เป็นไรนะ?"

หวังเจี๋ยใช้ดาบใหญ่ยันตัวลุกขึ้นจากพื้นแล้วส่ายหัว "ผมไม่เป็นไร โชคดีที่คุณมาทันเวลา ผมไม่คิดเลยว่าอาชีพ 【ผู้พิทักษ์โล่】 จะเก่งขนาดนี้ ถ้ารู้แบบนี้ผมคงเลือกอาชีพนี้ไปแล้ว"

ตอนนั้นเอง จู่ๆ หลี่ลี่ลี่ก็ถามขึ้น "เมื่อกี้มีของรางวัลตกจากศพโคโบลด์ตัวนั้นหรือเปล่า?"

หลี่ลี่ลี่เคยเล่นเกมออนไลน์มาพอสมควรตอนเรียนมหาวิทยาลัย เธอจึงรู้ทันทีว่าแสงสีเขียวเมื่อครู่คือรางวัลจากการตายของมอนสเตอร์

ฉู่หยางมองไปที่หลี่ลี่ลี่แล้วพยักหน้า "ใช่ มีรางวัลตกตำราสกิลเล่มนึงกับเงินอีกร้อยเหรียญ"

หลี่ลี่ลี่พูดต่อ "นายฆ่าโคโบลด์ ตำราสกิลเป็นของนายก็ได้ แต่เงินร้อยเหรียญนั่นควรจะแบ่งให้พวกเราด้วยไหม? ยังไงซะ ถ้าพวกเราไม่สู้ถวายหัวเพื่อตัดกำลังโคโบลด์ตัวนั้นตั้งนาน นายอาจจะฆ่ามันไม่ได้ก็ได้นะ"

ได้ยินดังนั้น ฉู่หยางก็จ้องมองหลี่ลี่ลี่ด้วยสีหน้าแปลกๆ เขาไม่ตอบ แต่หันไปมองหวังเจี๋ยก่อนแล้วถามว่า "คุณก็คิดเหมือนกันเหรอ?"

ในฐานะเทรนเนอร์ฟิตเนส หวังเจี๋ยต้องรับมือกับลูกค้าที่มาซื้อคอร์สออกกำลังกายบ่อยๆ เขาจึงอ่านคนค่อนข้างเก่ง

เขาตระหนักได้ว่าฉู่หยางไม่ใช่คนที่จะมาเอาเปรียบได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้น ในเมื่อเขาและหลี่ลี่ลี่อยู่ในสภาพย่ำแย่ พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่หยางแน่นอน

เขาจึงรีบถอยหลังไปก้าวหนึ่งและส่ายหัว "ฮ่าฮ่า~ ถ้าคุณมาไม่ทัน ผมคงตายอยู่ที่นี่แล้ว ผมไม่เอาเงินหรอก"

"นี่นาย..." เมื่อเห็นหวังเจี๋ยยอมแพ้ไปเองดื้อๆ หลี่ลี่ลี่ก็รู้สึกเหมือนโดนหักหลังและรู้สึกโกรธขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ในขณะนี้เอง พวกเขาได้ยินฉู่หยางพูดขึ้นกะทันหันว่า "เจ้าน้องประตู มีรางวัลพิเศษสำหรับการฆ่ามนุษย์ด้วยกันในโดเมนประตูไหม?"

ครั้งนี้ ฉู่หยางไม่ได้ถามในใจ แต่พูดออกมาเสียงดัง

หลี่ลี่ลี่ไม่รู้ว่าเจ้าน้องประตูคือใคร แต่เธอตอบสนองต่อความหมายแฝงในคำพูดของฉู่หยางได้อย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกัน เธอก็ตระหนักได้ว่าโดเมนประตูไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริง

ที่นี่ไม่มีกฎหมาย ไม่มีกฎเกณฑ์ และไม่มีศีลธรรมมาผูกมัด!

และคนตรงหน้านี้ ที่โหดเหี้ยมพอที่จะเมินเฉยต่อการถูกสุนัขป่ารุมกัดเพื่อฆ่าโคโบลด์ตัวนั้นเขาจะฆ่าเธอด้วยไหม?!

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่ลี่ลี่รีบถอยหลังไปหลายก้าวและตะโกน "ฉะ... ฉันไม่เอาแล้ว! ของนายทั้งหมดเลย... ของนายทั้งหมด!"

เพราะเธอถอยหลังเร็วเกินไป จึงสะดุดล้มหงายหลังก้นจ้ำเบ้า

ฉู่หยางก้มลงมองหลี่ลี่ลี่แล้วยิ้ม "ไม่เอาแล้วจริงๆ เหรอ?"

"ไม่... ฉันไม่เอา!" หลี่ลี่ลี่พูดพลางถอยหลังโดยใช้มือยันพื้นดันตัวออกไป

ฉู่หยางกล่าว "งั้นก็ได้ ในเมื่อเธอพูดเองนะ ฉันขอรับไว้ก็แล้วกัน"

ฉู่หยางไม่ใช่ฆาตกรหรือคนวิปริต โดยธรรมชาติแล้วเขาคงไม่ฆ่าคนพร่ำเพรื่อ

อีกอย่าง คำตอบของเจ้าน้องประตูคือ : "การฆ่าพวกเดียวกันเองโดยเจตนาจะไม่ได้รับรางวัล และอาจได้รับบทลงโทษ"

ส่วนบทลงโทษคืออะไร คำตอบของเจ้าน้องประตูยังคงเป็น : "ไม่ขอตอบ"