ตอนที่ 81 : ทะเลสาบหงส์ดำ สถานีสยองขวัญกฎเกณฑ์

ตอนที่ 81 : ทะเลสาบหงส์ดำ สถานีสยองขวัญกฎเกณฑ์

ซูหยวนรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงบนไหล่ แต่โชคดีที่เขาทรงตัวได้และไม่เสียหลัก

จากนั้นซูหยวนก็เริ่มชกลม ปล่อยหมัดฮุก หมัดเสย และหมัดตรง เริ่มการฝึกฝนภายในตู้โดยสาร

พูดตามตรง ภายใต้แรงโน้มถ่วงสิบสองเท่า แม้แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่ง่าย โชคดีที่ร่างกายของเขาปรับตัวอยู่ตลอดเวลา จังหวะและความเร็วในการชกของเขาเร็วขึ้นเรื่อยๆ จากนั้น เมื่อปัจจัยแห่งชีวิตภายในตู้โดยสารปลดปล่อยออกมา ซูหยวนก็รู้สึกถึงคลื่นความปลอดโปร่งชะล้างร่างกาย

สองชั่วโมงเต็มผ่านไป เหงื่อของซูหยวนหยดลงพื้นไม่ขาดสาย แต่ก็ถูกพืชที่เติบโตอยู่ที่นั่นดูดซับไป เส้นใยกล้ามเนื้อของเขาฉีกขาดอย่างบ้าคลั่ง แล้วถูกซ่อมแซมด้วยค่าร่างกายของเขา ขณะที่พรสวรรค์วิวัฒนาการทำงานเต็มสูบ

ผลลัพธ์ดูเหมือนจะดีเกินคาด

ในที่สุด เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น และซูหยวนก็หยุดการชก

【ติ๊ง-ต่อง】

【ร่างกายของท่านปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมแรงโน้มถ่วงสูงได้ในระดับเบื้องต้นแล้ว กำลังดำเนินการเสริมแกร่งเพื่อปรับตัว...】

【การเสริมแกร่งเสร็จสมบูรณ์!】

【ยินดีด้วย! ท่านได้รับ : ค่าร่างกาย +1.5!】

【ยินดีด้วย! ท่านได้รับพรสวรรค์ใหม่ : มั่นคงดั่งขุนเขา (เมื่อทนรับแรงกดดันหรือแรงกระแทกหนัก ร่างกายของท่านจะเหนียวแน่นขึ้น ลดความเสียหายที่ได้รับลง 30%)】

เสียงแจ้งเตือนระบบดังรัวๆ ในหัวซูหยวน

เขาชำเลืองมองแผงสถานะ

ค่าร่างกายของเขาทะลุหลักหกสิบไปเรียบร้อย อยู่ที่ 65.6!

แถมเขายังได้พรสวรรค์สายป้องกันระดับท็อปที่ลดความเสียหาย 30% มาฟรีๆ อีก!

"ฮ่าๆ... รู้สึกดีชะมัด..."

ซูหยวนระงับความปิติยินดีในใจไม่อยู่ หัวเราะร่าอย่างเปิดเผยใส่เพดาน

รอบนี้กำไรมหาศาล!

...ในช่วงเวลาต่อมา ซูหยวนไม่เกียจคร้านและฝึกฝนต่อ หลังจากปลุกพรสวรรค์ แรงกดดันเบาบางลงมาก และผลลัพธ์ที่ตามมาก็ไม่หวือหวาเท่าเดิม แต่ค่าร่างกายของเขายังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

65.7... 65.8... 65.9... แม้ความเร็วในการพัฒนาจะช้าลงเรื่อยๆ แต่ทุกความก้าวหน้าเล็กน้อยก็นำความพึงพอใจมหาศาลมาให้เขา

ขณะที่ซูหยวนรู้สึกสดชื่นจากการออกกำลังกายและกำลังจะเริ่มชุดคอมโบใหม่อีกชุด เสียงของเจ้าไฟน้อยก็ดังขึ้นจากห้องคนขับ

"เจ้านาย! ทางแยกใกล้ถึงแล้วครับ!"

ได้ยินดังนั้น ซูหยวนหยุดการเคลื่อนไหวและปิดระบบแรงโน้มถ่วง

ความรู้สึกเบาสบายที่อธิบายไม่ถูกแผ่ซ่านไปทั่วร่างทันที

เขารู้สึกเบาหวิวเหมือนขนนก ราวกับว่าการกระโดดเบาๆ จะส่งเขาบินขึ้นฟ้าได้เลย

"ถึงแล้วเหรอ?"

ซูหยวนยืดแขนขา ข้อต่อส่งเสียงกรอบแกรบดังสนั่น

เขาเดินไปที่คอนโซลควบคุม บนตัวทำนายสถานี แผนที่เส้นทางที่ชัดเจนสองเส้นปรากฏขึ้นเงียบๆ ตรงหน้า

【เส้นทาง 1 : สถานีข้างหน้า "เมืองเทอร์รา" เวลาที่คาดว่าจะถึง : 13 ชั่วโมง 25 นาที 15 วินาที】

【เส้นทาง 2 : สถานีข้างหน้า "ทะเลสาบหงส์ดำ" เวลาที่คาดว่าจะถึง : 00:10:08】

"เจ้านาย เราจะไปทางไหนดีครับ?" เจ้าไฟน้อยถามอย่างสงสัย

"ไม่ต้องรีบ" ซูหยวนส่ายหน้าและเคาะเบาๆ ที่เส้นทาง "ทะเลสาบหงส์ดำ"

"เราจะไปเมืองเทอร์ราแน่ๆ แต่ก่อนหน้านั้น แวะที่นี่ก่อน ไหนๆ ก็มาแล้ว เทอร์ราเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายของทุกคน ที่นี่แค่ทางผ่าน"

ระดับความอันตรายของเมืองเทอร์ราคือหนึ่งดาว แต่ซูหยวนรู้ว่านี่เป็นแค่เปลือกนอก ถ้าไปล่วงเกินตัวตนเบื้องหลัง ระดับดาวอาจพุ่งทะยานจนประเมินค่าไม่ได้

ในขณะที่ระดับความอันตรายของทะเลสาบหงส์ดำคือสองดาว ต่อให้มีอะไรซ่อนอยู่ อย่างมากก็ขึ้นเป็นสามดาว

สำหรับซูหยวนในตอนนี้ ระดับความอันตรายนี้ถือว่าธรรมดา เขาสามารถบดขยี้ผ่านไปได้สบายๆ

"เจ้าไฟน้อย เตรียมสับราง!"

ซูหยวนออกคำสั่ง

"รับทราบ!"

เจ้าไฟน้อยตอบรับและรวบรวมสมาธิทั้งหมดไปที่การควบคุมรถไฟทันที

ข้างหน้า รางเหล็กคู่ขนานสองสายทอดยาวข้ามทุ่งร้างไปไกลลิบ

สายหนึ่งคือสายหลักมุ่งสู่ "เมืองเทอร์รา"

อีกสายคือทางแยกที่ถูกทิ้งร้างมานาน ปกคลุมด้วยสนิมและวัชพืช มุ่งสู่ "ทะเลสาบหงส์ดำ" ที่ไม่รู้จัก

"ลุยเลย!"

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

รถไฟค่อยๆ ชะลอความเร็ว และเถาวัลย์สังหารสีม่วงเข้มหกเส้น เหมือนงูเหลือมยักษ์ที่ตื่นขึ้น พุ่งออกมาจากทั้งสองข้างของตู้โดยสารทันที!

สี่เส้นเหมือนเหล็กเสริมแรง กระแทกลงพื้น ตรึงรถไฟความเร็วสูงไว้กับที่อย่างมั่นคง

อีกสองเส้นเหมือนมือยักษ์ที่คล่องแคล่ว คว้าคันโยกสับรางที่สนิมเกรอะกรัง!

เอี๊ยด!

เสียงโลหะบิดเบี้ยวดังบาดหู

ภายใต้พละกำลังมหาศาลของเถาวัลย์สองเส้น คันโยกสับรางที่แทบจะหลอมรวมกับรางไปแล้ว กลับถูกบังคับให้ขยับทีละนิด!

แกรก!

ด้วยเสียงดังฟังชัด

รางถูกสับเปลี่ยนสำเร็จ!

"เรียบร้อย!"

ซูหยวนมองรางที่สับเปลี่ยนสำเร็จนอกหน้าต่างและตบมืออย่างพึงพอใจ

"เจ้าไฟน้อย ทำได้ดีมาก"

"ฮิฮิ ยินดีรับใช้ครับเจ้านาย!"

ได้รับคำชม เจ้าไฟน้อยยืดอกเล็กๆ อย่างภูมิใจ แล้วควบคุมเถาวัลย์อย่างชำนาญเพื่อดันรถไฟกลับขึ้นราง

ครืน

ห่อหุ้มด้วยเถาวัลย์ รถไฟเริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง

เมื่อรถไฟเข้าสู่ทางแยก ทิวทัศน์รอบข้างเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

ทุ่งร้างเวิ้งว้างที่ไม่เปลี่ยนแปลงค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยหย่อมพุ่มไม้สีดำเตี้ยๆ บิดเบี้ยว

ท้องฟ้ากลายเป็นมืดครึ้มตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เมฆดำหนาทึบกดต่ำลงมาเหมือนก้อนตะกั่ว ทำให้รู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก

อากาศเริ่มเต็มไปด้วยกลิ่นชื้นแฉะที่มีกลิ่นเหม็นเน่าจางๆ

"ดูแวบเดียวก็รู้ว่าที่นี่ไม่เป็นมิตร"

ซูหยวนพึมพำกับตัวเองขณะมองท้องฟ้าที่มืดลงเรื่อยๆ ข้างนอก

รถไฟแล่นบนทางแยกไปประมาณสิบนาที

ในที่สุด ที่ขอบสายตา สีดำสนิทเหมือนน้ำหมึกปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้า

มันคือทะเลสาบ

ทะเลสาบสีดำขนาดมหึมาที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

น้ำในทะเลสาบไม่ใสและไม่ขุ่น มันเป็นสีดำสนิทบริสุทธิ์ที่ดูเหมือนจะกลืนกินแสงทั้งหมดได้

ไม่มีระลอกคลื่นแม้แต่น้อยบนผิวน้ำ มันนิ่งสนิทเหมือนกระจกดำยักษ์ที่สะท้อนเมฆครึ้มบนท้องฟ้า

และบนฝั่งทะเลสาบสีดำนั้น ปราสาทสไตล์ตะวันตกโบราณสูงตระหง่านตั้งอยู่

ปราสาทสร้างจากหินสีดำทั้งหลัง ยอดแหลมสูงเสียดฟ้าเหมือนดาบ ให้ความรู้สึกกดดันอย่างรุนแรง

ปราสาทถูกปกคลุมด้วยหมอกจางๆ ที่ดูลึกลับ ทำให้ดูเหมือนดินแดนผีสิงที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสติกซ์

"ทะเลสาบหงส์ดำ... ปราสาททมิฬ..."

ซูหยวนเลิกคิ้วมองฉากน่าขนลุก

"ไหนๆ ก็มาแล้ว สำรวจให้เต็มที่ไปเลย!"

【ติ๊ง-ต่อง】

【โปรดนั่งประจำที่และจับให้แน่น รถไฟกำลังจะถึงสถานีต่อไปของท่าน...】

【สถานีปัจจุบัน : ทะเลสาบหงส์ดำ (สถานีผู้เล่นหลายคน)】

【ระยะเวลาพักสูงสุด : 8 ชั่วโมง】

สิ้นเสียงประกาศ รถไฟค่อยๆ แล่นเข้าสู่สถานี และหยุดลงที่ชานชาลาหินที่ปกคลุมด้วยมอสส์สีดำในที่สุด

ฟู่

ประตูเลื่อนเปิดออกทั้งสองด้าน

ลมเย็นชื้นผสมกับกลิ่นคาวและกลิ่นเน่าเหม็นรุนแรงพัดเข้ามาในตู้โดยสาร

ในเวลาเดียวกัน ข้อความโปร่งแสงที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นตรงหน้าซูหยวนตามคาด

【ประกาศ : เนื่องจากค่าการรับรู้ของท่านเกินขีดจำกัดมนุษย์ปกติ ท่านจะได้รับข้อมูลรายละเอียดเพิ่มเติมโดยอัตโนมัติเมื่อเข้าสู่ดันเจี้ยนแต่ละแห่ง】

【จำนวนผู้เล่นปัจจุบันในสถานี : 8 คน】

【ข้อมูล 1 : ในทะเลสาบหงส์ดำ มีสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เรียกว่า 'หงส์ดำ' อาศัยอยู่ พวกมันไม่ใช่หงส์แท้จริง แต่เป็นกลุ่มวิญญาณอาฆาตที่กัดกินความสิ้นหวังและความกลัว】

【ข้อมูล 2 : ปราสาทริมทะเลสาบคือที่พำนักของ 'ราชินีหงส์ดำ' นางเชิญ 'แขก' ทุกคนที่มาถึงที่นี่ให้เข้าร่วมงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่】

【ข้อมูล 3 : งานเลี้ยงมีกฎระเบียบและมารยาทที่เข้มงวดมาก 'แขก' คนใดที่ฝ่าฝืนกฎจะถือเป็นการยั่วยุราชินี วิญญาณของพวกเขาจะถูกสกัดมาเป็นอาหารค่ำของราชินี และเนื้อของพวกเขาจะกลายเป็นจานเด็ดในงานเลี้ยงครั้งต่อไป】

【ข้อมูล 4 : ภายในปราสาท นอกจากราชินีและข้ารับใช้ ยังมี 'ผู้ล้มเหลว' บางคนที่ถูกลงโทษเพราะฝ่าฝืนกฎเดินเพ่นพ่านอยู่ พวกเขาสูญเสียสติสัมปชัญญะและจะโจมตีสิ่งมีชีวิตทุกชนิด】

【คำเตือนด้วยความหวังดี : งานเลี้ยงของราชินีกำลังจะเริ่ม การมาสายไม่ใช่นิสัยที่ดี】

"ดันเจี้ยนเรื่องสยองขวัญกฎเกณฑ์เหรอ?"

หลังจากอ่านข้อมูล แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตาของซูหยวน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอดันเจี้ยนประเภทนี้

"มีผู้เล่นเข้ามาแล้วแปดคน... ดูเหมือนบางคนจะเริ่ม 'รับประทานอาหาร' กันแล้วสินะ"

"แต่ดูจากคำเตือนข้างบน ดูเหมือนฉันจะมาสายแฮะ"