ตอนที่ 19 : สถานีต่อไป ฟาร์มของลุงไมค์

ตอนที่ 19 : สถานีต่อไป ฟาร์มของลุงไมค์

ซูหยวนคลิกที่อินเทอร์เฟซ 【การทำนายชานชาลา】 และพบว่ามันแบ่งออกเป็นสามหมวดหมู่ชัดเจน แต่มีเพียงสองหมวดแรกเท่านั้นที่สว่างขึ้น ในขณะที่หมวดสุดท้ายยังเป็นสีเทา

【พยากรณ์อากาศล่วงหน้า】

【ข้อมูลสถานีล่วงหน้า】

【พยากรณ์ตู้โดยสารลับ】

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ซูหยวนลองคลิกที่การพยากรณ์สถานีลับที่เป็นสีเทา แต่พบว่าไม่สามารถเข้าไปได้ หรือพูดให้ถูกคือ ดูเหมือนมันจะต้องถูกกระตุ้นการทำงานโดยอัตโนมัติ

"พยากรณ์ตู้โดยสารลับ... เจ้าไฟน้อย ในฐานะแกนพลังงานและระบบช่วยขับเคลื่อนรถไฟ ในเมื่อนี่กลายเป็นฟีเจอร์ใหม่ แกน่าจะรู้ใช่ไหมว่ามันคืออะไร?"

เมื่อได้ยินคำพูดของซูหยวน เสียงของเจ้าไฟน้อยก็เริ่มอธิบายทันที : 【รายงานเจ้านาย หลังจากท่านติดตั้งระบบพยากรณ์รถไฟ ฐานข้อมูลของข้าก็ได้รับการอัปเดตเนื้อหาใหม่ที่เกี่ยวข้องด้วย】

【สองฟังก์ชันแรกนั้นอธิบายตัวมันเองอยู่แล้ว เหตุผลที่ฟังก์ชันสีเทาสุดท้ายไม่สามารถเข้าถึงได้เพราะมันจะทำงานโดยอัตโนมัติ ทำหน้าที่เหมือนการแจ้งเตือนล่วงหน้าแบบพาสซีฟ】

【ในโลกรถไฟ มีทางแยกซ่อนเร้นที่นำไปสู่ 'สถานีที่สาบสูญ' ซึ่งอาจมีสมบัติหรืออันตรายที่ไม่รู้จักซ่อนอยู่ แต่มักจะตรวจจับได้ยาก】

【หรืออีกกรณีคือมีตู้โดยสารที่ไม่รู้จักกระจัดกระจายอยู่ริมทาง ซึ่งถูกบดบังและแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะมองเห็นด้วยตาเปล่า ฟีเจอร์นี้สามารถระบุตำแหน่งของพวกมันได้อย่างแม่นยำ แต่การจะครอบครองตู้โดยสารเหล่านี้และเข้าสู่ทางแยกที่ไม่รู้จัก จำเป็นต้องมี 'ตัวรับสัญญาณตู้โดยสารลับ' และ 'อุปกรณ์สับราง' รวมถึงต้องอัปเกรดรถไฟเป็นระดับสองอย่างต่ำด้วย】

"อย่างนี้นี่เองเหรอ?"

"ดูเหมือนว่าแค่ฟีเจอร์นี้อย่างเดียว อุปกรณ์ทำนายนี้ก็สมควรได้รับคำว่ารางวัลใหญ่พิเศษแล้วจริงๆ!" ซูหยวนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

เจ้าไฟน้อยเสริมว่า : 【ระยะตรวจจับสูงสุดของตัวทำนายคือ 30 กิโลเมตรข้างหน้า ซึ่งหมายความว่าไม่มีตู้โดยสารลับหรือทางแยกสถานีลับภายในระยะ 30 กิโลเมตรถัดไป】

ซูหยวนเข้าใจสถานการณ์ดีขึ้นแล้ว จึงเลิกสนใจไอคอนสีเทา และคลิกที่พยากรณ์อากาศเป็นอันดับแรก

แถวของกระแสข้อมูลและไอคอนเคลื่อนไหวปรากฏขึ้นบนหน้าจอทรงกลมโปร่งแสง แสดงการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศตามเส้นทางรถไฟในอีกยี่สิบสี่ชั่วโมงข้างหน้าอย่างแม่นยำ

【1 ชั่วโมงถัดไป : แดดจัด ลมพัดเบาๆ อุณหภูมิ 25°C ความชื้น 60% สบายตัว】

【3 ชั่วโมงถัดไป : เริ่มมีเมฆมาก แรงลมเพิ่มขึ้น อุณหภูมิลดลงเหลือ 22°C】

【6 ชั่วโมงถัดไป : ครึ้มฟ้าครึ้มฝน มีฝนฟ้าคะนองบางแห่ง โปรดระมัดระวัง】

【12-24 ชั่วโมงถัดไป : ฝนตกหนัก พร้อมฟ้าร้องรุนแรง ฟ้าผ่า และลมกระโชกแรง ระดับความอันตราย : ต่ำ (โปรดตื่นตัวต่ออันตรายจากภาวะตัวเย็นเกินเนื่องจากอุณหภูมิลดลงกะทันหัน และปิดประตูหน้าต่างรถไฟให้แน่นหนาเพื่อป้องกันน้ำฝนเข้าสู่ตู้โดยสาร)】

"ฝนตกหนักและฟ้าผ่า..."

พูดตามตรง การพยากรณ์อากาศควรเป็นหนึ่งในฟีเจอร์ที่ใช้งานได้จริงและขาดไม่ได้ที่สุด

ใครก็ตามที่ดูรายการสารคดีเอาชีวิตรอดบ่อยๆ จะรู้ว่าสำหรับคนที่หลงทางขณะข้ามเทือกเขา ภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่สัตว์ป่า แต่เป็นผลกระทบจากสภาพอากาศที่แปรปรวนของภูเขา

สำหรับคนธรรมดา อุณหภูมิที่ลดลงและความชื้นที่เกิดจากสภาพแวดล้อมนั้นถึงตายได้ เพราะมันนำไปสู่ภาวะตัวเย็นเกินได้ง่ายๆ

แต่สำหรับเขา การเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ร่างกายของเขาสามารถปรับตัวได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพของฟีเจอร์นี้ปฏิเสธไม่ได้ เพียงแต่เมื่อเทียบกับตัวเขาแล้ว ฟีเจอร์พยากรณ์อากาศนี้เป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับผู้เล่นทั่วไปแทบทุกคน

แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของซูหยวนจริงๆ คือบรรทัดข้อความเล็กๆ ใต้พยากรณ์อากาศ

【คำใบ้ : ชีวิตนั้นคาดเดาไม่ได้ ธรรมชาติก็ยิ่งแล้วใหญ่ ความแม่นยำของสภาพอากาศในอนาคตปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 99% สภาพอากาศสามารถเปลี่ยนแปลงได้ในพริบตาภายใต้สถานการณ์ใดก็ตาม สิ่งมีชีวิตบางชนิดสามารถกระตุ้นให้เกิดภัยแล้งได้ ในขณะที่บางชนิดสามารถนำมาซึ่งน้ำท่วม】

"สิ่งมีชีวิตที่กระตุ้นน้ำท่วมและภัยแล้งได้?"

ซูหยวนหรี่ตาลง เขาไม่คิดว่านี่เป็นแค่ข้อความไร้สาระจากระบบ

มันเหมือนคำเตือน หรือการแจ้งเตือนความเสี่ยงที่แฝงมามากกว่า

หากวันหนึ่งพยากรณ์อากาศแสดงการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงและไร้เหตุผลกะทันหัน นั่นหมายความว่ามี "ตัวเป้ง" อยู่ข้างหน้า

แม้ว่าซูหยวนจะครอบครองค่าร่างกายสูงถึง 50 แต้ม แต่เขาก็ไม่ได้หลงตัวเองพอที่จะคิดว่าเขาสามารถเอาชนะสิ่งมีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงสภาพอากาศได้ ดังนั้นถ้าตรวจจับได้ทันเวลา การหลบเลี่ยงย่อมดีกว่า

ตัวอย่างเช่น เขาสามารถชะลอความเร็วรถไฟลงได้ แต่ก็ต้องคอยระวังหมอกทมิฬที่ไล่ตามมาจากด้านหลังด้วย

"น่าสนใจ คำเตือนอันตรายนี้อาจมีประโยชน์มากในอนาคต" ซูหยวนพึมพำกับตัวเอง แล้วหันความสนใจไปยังส่วนที่เป็นหัวใจสำคัญที่สุด  【ข้อมูลสถานี】

หลังจากคลิกเข้าไป การนับถอยหลังที่แม่นยำระดับวินาทีและชื่อสถานีที่ไม่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นกลางหน้าจอ

【เวลาโดยประมาณที่จะถึงสถานีถัดไป "ฟาร์มของลุงไมค์" : 01:58:32】

ด้านล่างมีรายละเอียดคำแนะนำอีกสองสามบรรทัด

【ประเภทสถานี : สถานีส่วนบุคคล】

【ระดับความอันตราย : 2 ดาว】

【ดัชนีสิ่งแวดล้อม : คุณภาพอากาศดี คุณภาพน้ำยอดเยี่ยม ไม่มีมลพิษกัมมันตภาพรังสีที่มีนัยสำคัญ】

"ฟาร์มของลุงไมค์..." ซูหยวนพึมพำชื่อนี้ รู้สึกถึงความแปลกประหลาดที่อธิบายไม่ถูก

ชื่อที่มีความเฉพาะเจาะจงแบบนี้ไม่ได้กว้างเหมือน 'วนอุทยานป่าไม้' แต่มันให้ความรู้สึกเหมือนจุดเริ่มต้นของเรื่องสยองขวัญมากกว่า

"เจ้าไฟน้อย แกคิดยังไงกับ 'ฟาร์มของลุงไมค์' นี่?" ซูหยวนเคาะแผงควบคุมแล้วถาม

ใต้แผงควบคุม แกนเปลวไฟของเจ้าไฟน้อยกำลังลุกโชนอย่างรุนแรงเพราะได้กินสาหร่ายน้ำมันหนัก ทำให้ตู้โดยสารทั้งตู้อบอุ่นและสบาย เมื่อเวลาผ่านไป หรืออาจเป็นเพราะร่างกายของเขาปรับตัวได้ กลิ่นยางไหม้ก็จางลงไปมาก

【เจ้านาย ฟาร์มมันยอดมาก! ฟาร์มหมายถึงพืชผลและปศุสัตว์! พวกนั้นเป็นเชื้อเพลิงชั้นยอดทั้งนั้น!】 เสียงของเจ้าไฟน้อยเต็มไปด้วยความโหยหาของพวกตะกละ 【ไม่ว่าจะเป็นต้นข้าวโพดหรือมูลวัว พวกมันต้องเผาไหม้ได้ดีกว่าไม้แน่นอน!】

"ในหัวแกมีแต่เรื่องกินรึไง" ซูหยวนพูดอย่างหงุดหงิด "ฉันถามให้ช่วยวิเคราะห์ ช่างเถอะ ดูเหมือนจะพึ่งพาแกไม่ได้แฮะ"

【เอ่อ...】 เปลวไฟของเจ้าไฟน้อยหดเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด และเสียงของมันก็อ่อนลง 【ก็มีท่านอยู่ทั้งคนนี่นาเจ้านาย? ถ้าจะให้ข้าวิเคราะห์ ระดับความอันตรายสองดาวอาจจะยุ่งยากหน่อย แต่ด้วยความแข็งแกร่งของท่าน อย่างน้อยก็ไม่มีภัยคุกคามร้ายแรงถึงชีวิตหรอก】

"ฉันเรียนมาน้อย อย่ามาหลอกกันนะ!"

อย่างไรก็ตาม คำพูดของเจ้าไฟน้อยก็เตือนสติเขา

ในฟาร์ม นอกจากอาหารและเชื้อเพลิงแล้ว สิ่งที่มีมากที่สุดก็น่าจะเป็น... เครื่องมือ

ตัวอย่างเช่น รถแทรกเตอร์ รถเกี่ยวข้าว คันไถ... เครื่องจักรกลการเกษตรขนาดใหญ่เหล่านี้ล้วนเป็นก้อนเหล็กทั้งนั้น

ถ้าเขาสามารถถอดแยกชิ้นส่วนพวกมันได้ เหล็ก 200 หน่วยที่จำเป็นสำหรับการอัปเกรดรถไฟก็คงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมไม่ใช่เหรอ?

เมื่อคิดได้ดังนี้ สมองของซูหยวนก็ตื่นตัวขึ้นทันที

อาหารและเหล็กนี่คือสองสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้

"ฟาร์มของลุงไมค์" แห่งนี้แทบจะเป็นขุมทรัพย์ที่สร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

แม้จะอันตราย แต่ผลตอบแทนก็มหาศาลเช่นกัน

เรียนรู้จากบทเรียนคราวที่แล้ว ตราบใดที่มันทำจากเหล็ก เขาจะเอามันมาให้หมด!

ในเมื่อเป้าหมายชัดเจน เขาจะพักผ่อนให้เต็มที่ในอีกสองชั่วโมงข้างหน้าและหาอะไรใส่ท้องระหว่างนั้น

ในตอนนี้ ซูหยวนรู้สึกหิวอีกแล้ว หลังจากผ่านพิธีกรรมพิษงู แม้เขาจะเติมอาหารไปทันเวลา แต่มันก็ช่วยบรรเทาได้ชั่วคราว ตอนนี้กระเพาะของเขาว่างเปล่าอีกครั้ง

ซูหยวนเดินไปที่มุมห้องและหยิบถุงสองใบที่ใส่งูขึ้นมา

งูพิษสองตัวข้างในเหลือลมหายใจร่อแร่หลังจากผ่านเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

เขาหยิบมีดตัดไม้ออกมาและจัดการปลิดชีพพวกมันอย่างรวดเร็ว

จากนั้น ซูหยวนไปที่ห้องน้ำและเริ่มชำแหละซากงูโดยใช้อุปกรณ์ชักโครกง่ายๆ

ไม่มีน้ำเหลืออยู่ข้างใน แต่ซูหยวนเอาน้ำลำธารใส่หีบสมบัติกลับมาจากวนอุทยานป่าไม้ เขาเลยเติมน้ำลงไปแล้ว

ใช่แล้ว ซูหยวนตั้งใจจะย่างงูกิน

มีไม่กี่คนที่หาแอลกอฮอล์ได้ และตอนนี้ก็ไม่มีคนรุ่นเก่าคนไหนมีอารมณ์จะเอางูไปดองเหล้า

แถมคนส่วนใหญ่ยังกลัวที่จะจัดการกับงูพิษเป็นๆ เมื่อได้ยินชื่อ ซูหยวนเลยยังขายพวกมันไม่ออก

เขาก็ไม่อยากเลี้ยงสัตว์เลี้ยงด้วย ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจใช้พวกมันเป็นอาหารซะเลย