c.281

ก่อนที่ออซจะเหยียบย่างลงสู่เกาะมนุษย์เงือก

โลกใหม่ บนเรือโมบี้ดิก

"พ่อครับ ได้โปรดอนุญาตให้ผมออกไปสักพัก เกาะมนุษย์เงือกต้องการผม"

บนดาดฟ้าเรือ ร่างหนึ่งคุกเข่าลง ก้มศีรษะจนหน้าผากแตะพื้นไม้ น้ำตาไหลพรากขณะพูดกับชายร่างยักษ์บนเก้าอี้ที่ดูเหมือนบัลลังก์

"เพื่อนจากเกาะมนุษย์เงือกส่งข่าวมา ด้วยรุ่งอรุณแห่งยุคสมัยใหม่ จำนวนโจรสลัดเพิ่มขึ้นอย่างระเบิดเถิดเทิง นางเงือกและมนุษย์เงือกจำนวนมากถูกไล่ล่า ถูกจับเป็นทาส ถูกทรมาน ถูกขาย ผมจะทนนั่งอยู่เฉยๆ ได้ยังไง?"

ต่อหน้าคำขอร้องอันเจ็บปวดของหัวหน้าหน่วยที่แปด 'นามูร์' ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก เอ็ดเวิร์ด นิวเกต 'หนวดขาว' หรี่ตาลง รอบตัวเขา มัลโก้และคนอื่นๆ กำหมัดแน่น มันเจ็บปวดที่เห็นพี่น้องเป็นแบบนี้

พวกเขาใช้ชีวิตในโลกใหม่มานานจนไม่รู้ตัวว่าสถานการณ์ภายนอกเลวร้ายแค่ไหน ยุคสมัยของโรเจอร์พัดพาผู้ท้าชิงมาเคาะประตูบ้านหนวดขาวมากมาย พวกเขาไม่ทันคิดว่ากระแสน้ำนั้นจะกวาดล้างคนอื่นไปด้วย

โดยเฉลี่ยแล้ว มนุษย์เงือกแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ห้าเท่า แต่หากไร้ผู้พิทักษ์ระดับท็อป เกาะมนุษย์เงือกก็ตกเป็นเหยื่อของกลุ่มโจรสลัดที่เก่งพอจะล่องเรือในโลกใหม่ได้ นางเงือก ซึ่งมีความแข็งแกร่งไม่ต่างจากมนุษย์ทั่วไป ได้รับผลกระทบหนักที่สุด จับได้ตัวนึง ขายได้ในราคาหลักร้อยล้าน ยิ่งสวย ยิ่งราคาสูงลิบ

เกาะจึงหลั่งเลือด

เนปจูนเคยเป็นเพื่อนของหนวดขาว ในวัยหนุ่มเขาเคยยื่นมือช่วยเหลือมากกว่าหนึ่งครั้ง เกาะมนุษย์เงือกยังเป็นบ้านเกิดของนามูร์ ลูกชายในนามและในใจของเขา

หนวดขาวตัดสินใจ

"เจ้าลูกชายโง่เง่า"

เขายื่นมือใหญ่ออกไปดึงนามูร์เข้ามากอด สมกับที่เป็นพ่อผู้เมตตา

"ประเทศของเนปจูนกำลังลำบาก ฉันจะทำเป็นมองไม่เห็นได้ยังไง? ฉันจะไปเอง"

เขาอาจจะผ่านจุดพีคที่สุดมาแล้ว แต่ในตอนนี้ เขาก็ยังเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก คำประกาศนั้นก้องกังวานดุจสายฟ้าฟาด และจุดไฟในจิตวิญญาณของลูกผู้ชายทุกคน

"พ่อ..."

นามูร์ตัวสั่น น้ำตาทะลักออกมาอีกครั้ง

เสียงคำรามดังขึ้นจากดาดฟ้า

"สั่งสอนพวกค้าทาสให้รู้ซึ้งว่าการเป็นศัตรูกับพวกเราหมายความว่ายังไง!"

"ใช่ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวไร้เทียมทาน!"

"ข่าวดีเลยนะ นามูร์"

กำปั้นชูขึ้นฟ้า ผิวของโจสส่องประกายแวววาวแข็งแกร่งดุจเพชร วิสต้า 'ดาบบุปผา' ลูบหนวดและยิ้ม

มีเพียงสองคนที่ยังคงสีหน้าเคร่งขรึม คนหนึ่งคือชายผู้มั่นคงที่ยืนอยู่หน้าแถวหัวหน้าหน่วย... มัลโก้ อีกคนซ่อนตัวอยู่ในหมู่ลูกเรือทั่วไป กะลาสีร่างท้วมผิวเข้มที่มีแผลเป็นใกล้คอ... ทีช

"มีอะไรเหรอ มัลโก้? ดูหน้าเครียดเชียว มีอะไรในใจหรือเปล่า?" ลูกเรือคนหนึ่งสังเกตเห็นและถาม

"เปล่า ไม่มีอะไร" มัลโก้ตอบเสียงเบา "แค่คิดว่า ศัตรูของเราคราวนี้อาจไม่ได้มีแค่พวกค้าทาสน่ะสิ"

เสียงเชียร์แผ่วลง หัวหันมามองเขา แม้แต่หนวดขาวก็มองลงมาที่ลูกชายที่ไว้ใจได้ที่สุด

"หมายความว่ายังไง มัลโก้?"

"พ่อ ทุกคน ลองคิดดูสิ อะไรตั้งอยู่ใกล้เกาะมนุษย์เงือกที่สุด?"

ใกล้เกาะที่สุด... พวกเขานึกภาพตำแหน่งที่อยู่ลึกลงไปใต้เรดไลน์ ความคิดแรกคือแมรี่จัวส์บนยอดเขา แต่พวกมังกรฟ้าไม่ค่อยลดตัวลงมองทะเล และจากความสูงระดับนั้น ตัดออกได้เลย เหลือที่ถัดไป

ดวงตาเบิกกว้าง ปากอ้าค้าง ทุกคนคิดคำตอบเดียวกันได้

หนวดขาวพูดออกมาดังๆ

"หมู่เกาะชาบอนดี้"

"ใช่"

ชาบอนดี้ จุดแวะพักสุดท้ายก่อนลงสู่เกาะมนุษย์เงือกสำหรับผู้ที่ล่องเรือมาจากพาราไดซ์ หน้าด่านของโลกใหม่สำหรับผู้ที่กำลังขึ้นมา ไม่มีใครในท้องทะเลไม่รู้ว่าเกาะนั้นตอนนี้เป็นตัวแทนของอะไร

"อย่าบอกนะว่า..."

"จักรพรรดิทมิฬ ด็อกเตอร์ ออซ"

ชื่อนั้นเปลี่ยนบรรยากาศไปทันที ทหารผ่านศึกที่ล่องเรือกับหนวดขาวมาหลายปีมีสีหน้าเคร่งเครียดเหมือนกันหมด พวกเขาเคยปะทะกับอดีตลูกเรือโรเจอร์คนนั้นมาก่อน ไม่มีใครลืมการต่อสู้ในน่านน้ำวาโนะ

ผ่านไปเพียงไม่กี่ปี

เจ้าเด็กอวดดีคนนั้นกลายเป็นตัวตนที่ไร้สาระไปแล้ว

มัลโก้เองเคยถูกสยบด้วยกระสุนนัดเดียว นอกจากโอเด้ง ไม่มีใครยืนหยัดอยู่ต่อหน้าเขาได้โดยไม่แตกสลาย ในฝูงชน ดวงตาของทีชวูบไหว แผลเป็นที่ฐานคอดูเด่นชัดตัดกับสีผิว

"และยิ่งกว่านั้น" มัลโก้พูดต่อ "ในฐานะเจ้าพ่อโลกใต้ดิน ส่วนแบ่งของการค้ามนุษย์อาจจะอยู่ในมือของออซ เป็นไปได้ว่าจะเป็นส่วนใหญ่ด้วยซ้ำ ถ้าเราลงมือ เราต้องพร้อมที่จะทำสงครามกับออซ"

ออซไม่ใช่เด็กรับใช้บนเรือหน้าใหม่แล้ว เขาคือยักษ์ใหญ่ที่แม้แต่จักรพรรดิแห่งท้องทะเลยังต้องประเมินตัวเองเมื่อเทียบกับเขา ไม่ได้พูดเกินจริง ถ้ากลุ่มโจรสลัดหนวดขาวปะทะกับออซและเครือข่ายของเขาจริงๆ แรงกดดันจะเทียบเท่าสงครามมารีนฟอร์ด

เพราะกองกำลังที่อยู่ฝั่งเขามีทั้ง...

ด็อกเตอร์ ออซ จักรพรรดิทมิฬ

จูราคีล มิฮอว์ค ตาเหยี่ยว นักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

คร็อกโคไดล์ จระเข้ทราย

เอเนล เทพสายฟ้า ภัยคุกคามใหม่ที่ฟาดสายฟ้าไปทั่วทะเล

ดอนกิโฆเต้ โดฟลามิงโก้ ปีศาจสวรรค์

อาจจะรวมถึง ซิลเวอร์ เรย์ลี่ ราชานรก

หกยักษ์ใหญ่แห่งโลกใต้ดิน

และกองเรือโจรสลัดนับไม่ถ้วนที่แข็งแกร่ง

ทว่า หนวดขาวในยุคนี้ไม่ใช่คนที่จะหวาดหวั่นต่อชื่อเสียง

"ไม่ต้องกังวล นามูร์"

ตอนนี้เขาโพกผ้าคาดหัวแล้ว แต่เขายังไม่แก่ เขายังคงเป็นคนที่แลกหมัดกับโรเจอร์ ยังคงเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

"ฉันคือหนวดขาว"

ตึง!

ด้ามง้าว 'มุราคุโมะกิริ' กระแทกพื้นดาดฟ้า ผ้าคลุมสีขาวสะบัดในสายลมที่ไม่มีใครรู้สึก แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขาไม่อนุญาตให้เขาต้องก้มหัวให้เด็กเมื่อวานซืนคนไหน เหมือนกับที่ในยามอัสดงของชีวิต เขาปฏิเสธที่จะให้แชงค์มาชี้นิ้วสั่ง

"ออกเรือ"

"ไปเกาะมนุษย์เงือก"