บทที่ 340 - ห้องกายภาพบำบัดสุดหรู! รวยล้นฟ้า! ป๋าตัวจริง!

บทที่ 340 - ห้องกายภาพบำบัดสุดหรู! รวยล้นฟ้า! ป๋าตัวจริง!

มื้ออาหารจบลงด้วยความสุขของทั้งเจ้าบ้านและแขก

คำสัญญาที่หนักแน่นและการฝากฝังที่ไร้ข้อกังขา กลายเป็นสัญญาใจที่มองไม่เห็น ซึ่งผูกชะตาของทั้งสามคนให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารจึงยิ่งกลมเกลียวมากขึ้นไปอีก

ราวกับว่าเมฆหมอกที่ปกคลุมน่านฟ้าเมืองหนานหยาง ได้ถูกแสงไฟอันอบอุ่นและเสียงหัวเราะที่จริงใจในห้องอาหารเล็กๆ แห่งนี้ ขับไล่ไปจนจางลง

หลังมื้ออาหาร

หุ่นยนต์แม่บ้านก็เข้ามาเก็บกวาดโต๊ะอาหารจนสะอาดเอี่ยมอ่องอย่างเงียบเชียบ

ซุนโหย่วหรงมองฉินเฟิงและเจียงมู่เยว่ที่ยืนเคียงคู่คุยหยอกล้อกันเสียงเบา รอยยิ้มในดวงตาแทบจะล้นปรี่

หนุ่มหล่อสาวสวย

กิ่งทองใบหยก

ในใจของเธอเหลือเพียงคำสี่คำนี้

"ไปกันเถอะ"

ซุนโหย่วหรงลุกขึ้นยืน ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนที่พอเหมาะพอเจาะ

"ไปห้องกายภาพบำบัดกัน"

"ถือโอกาสให้น้าได้เปิดหูเปิดตา ดูวิชาแพทย์สุดวิเศษของฉินเฟิงหน่อย"

น้ำเสียงของเธอแฝงความอยากรู้อยากเห็น ความคาดหวัง และความจริงจังที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่ทันรู้ตัว

"ได้ครับน้าซุน"

ฉินเฟิงยิ้มรับและพยักหน้า

ส่วนเจียงมู่เยว่ร้องเชียร์อย่างดีใจ ควงแขนฉินเฟิงอย่างสนิทสนม

"ไปกันเถอะๆ!"

น้ำเสียงของสาวน้อยร่าเริงเหมือนนกน้อยที่กำลังจะได้กลับรัง

ความคาดหวังและความปิติยินดีที่ออกมาจากใจจริงนั้น ช่างมีอิทธิพลต่อคนรอบข้างเหลือเกิน

เดินผ่านห้องรับแขกที่กว้างขวางสว่างไสว อ้อมฉากกั้นไม้จันทน์ม่วงที่แกะสลักรูปภูผาสายน้ำและสัตว์วิเศษ

ประตูบานใหญ่ที่แกะสลักจากหยกอุ่นทั้งก้อน ส่งแสงเรืองรองจางๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสามคน

ซุนโหย่วหรงเดินเข้าไป ทาบฝ่ามือลงบนประตูเบาๆ

"วูม..."

คลื่นพลังงานที่นุ่มนวลกระจายตัวออกบนประตูหยกราวกับระลอกน้ำ

พร้อมกับเสียงกลไกที่ดังขึ้นเบาๆ ประตูหยกที่หนาหนักก็เลื่อนเปิดออกไปสองข้างอย่างเงียบเชียบ

กลิ่นหอมอบอุ่นที่ผสมผสานระหว่างกลิ่นไม้จันทน์จางๆ และกลิ่นสมุนไพร โชยมาปะทะใบหน้า

แค่สูดดมเข้าไปครั้งเดียว ก็ทำให้ฉินเฟิงรู้สึกว่าเลือดลมที่พลุ่งพล่านเพราะมื้ออาหารมื้อใหญ่เมื่อครู่ สงบลงไปได้มากโข

ที่นี่มันเยี่ยมไปเลย!

ในดวงตาของฉินเฟิงฉายแววชื่นชม

ความมั่งคั่งของตระกูลเจียง ลึกล้ำยากจะหยั่งถึงจริงๆ

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เงินทองจะวัดค่าได้ง่ายๆ อีกแล้ว

ห้องกายภาพบำบัดห้องนี้ ตัวมันเองก็คือค่ายกลรวมวิญญาณขนาดย่อม!

แค่ได้อยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ต่อให้ไม่ทำอะไรเลย ก็สามารถยืดอายุขัย ทำให้โรคภัยไม่เบียดเบียน

หากผู้มีอาชีพมาฝึกฝนที่นี่ ยิ่งจะได้ผลลัพธ์เป็นทวีคูณ!

ทั้งสามคนก้าวเท้าเข้าไป

พื้นที่ภายในห้องกายภาพบำบัดกว้างขวางมาก

ประมาณสองร้อยตารางเมตร

พื้นปูด้วยหินศิลาเขียวที่เนียนละเอียดดุจหยก เมื่อเหยียบลงไป ถึงกับรู้สึกได้ว่ามีพลังงานบริสุทธิ์สายหนึ่งค่อยๆ ซึมเข้าสู่ร่างกายผ่านจุดหย่งเฉวียนที่ฝ่าเท้า

บนผนัง ฝังไว้ด้วยหินแสงจันทร์ขนาดเท่ากำปั้นทีละเม็ด

ส่องแสงนวลตาสว่างไสว ทำให้ทั้งห้องสว่างเหมือนกลางวัน แต่กลับไม่แสบตาเลยสักนิด

ตรงกลางห้อง มีเตียงกายภาพบำบัดสองเตียงที่ทำจากไม้เลี้ยงวิญญาณพันปีอย่างประณีตวางอยู่

บนเตียงยังปูด้วยเสื่อที่ทอจากไหมหนานน้ำแข็ง

กลิ่นหอมสดชื่นที่ทำให้จิตใจปลอดโปร่งในอากาศ ก็แผ่ออกมาจากเตียงสองเตียงนี้นี่เอง

นอกจากนี้ มุมห้องยังวางเต็มไปด้วยอุปกรณ์ช่วยฝึกฝนต่างๆ ที่ฉินเฟิงเรียกชื่อไม่ถูก แต่พอใช้ [เนตรสัจธรรม] กวาดมอง ก็รู้ได้ทันทีว่ามีมูลค่ามหาศาล

หรูหรา!

หรูหราแบบไม่ตะโกน!

ต่อให้ฉินเฟิงเคยเห็นห้องนอนของอู่เสินอวิ้นที่เปรียบเสมือนพระราชวังราชินีมาแล้ว

ในเวลานี้ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะแอบตกใจกับความทุ่มทุนสร้างของตระกูลเจียง

"เป็นไง?"

เจียงมู่เยว่เชิดคางขาวผ่องขึ้น เหมือนนกยูงตัวน้อยที่แสนภูมิใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยการอวดโอ่

"ห้องกายภาพบำบัดบ้านฉัน ไม่แพ้ของกิลด์กุหลาบพวกพี่หรอกใช่ไหมล่ะ?"

ฉินเฟิงยิ้มขำพลางส่ายหน้า

"ไม่ใช่แค่ไม่แพ้หรอก"

"เรียกว่าดีกว่าเยอะเลยต่างหาก"

"น้าซุนครับ น้านี่... สุดยอดจริงๆ"

เขาหาคำมาบรรยายไม่ถูกไปชั่วขณะ

ซุนโหย่วหรงได้ยินดังนั้น ก็เพียงแค่ยิ้มบางๆ

"ของเล่นราคาถูกไม่กี่ชิ้นเท่านั้นจ้ะ"

"พ่อของมู่เยว่เขาหามามั่วๆ สมัยก่อนน่ะ"

"ขอแค่มีประโยชน์ต่อการฝึกฝนของพวกเธอ ก็ไม่ถือว่าเสียของแล้ว"

สายตาของเธอกวาดมองไปมาระหว่างฉินเฟิงกับเจียงมู่เยว่

สายตานั้นเหมือนจะบอกว่า

ต่อไป ที่นี่ก็คือบ้านของเธอเหมือนกัน

ฉินเฟิงอ่านความหมายลึกซึ้งในสายตานั้นออก ในใจรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

เขาเลิกเกรงใจ

เดินเข้าไป ตบเบาๆ ลงบนเตียงกายภาพบำบัดที่ทำจากไม้เลี้ยงวิญญาณพันปี

สัมผัสเนียนมือ ให้ความรู้สึกดีเยี่ยม

เขาหันกลับไปมองซุนโหย่วหรงและเจียงมู่เยว่ บนใบหน้าประดับรอยยิ้มมั่นใจ

"น้าซุน มู่เยว่"

"ทั้งสองคน ใครจะเริ่มก่อนครับ?"

ถึงแม้ปัญหาหลักในร่างกายของสองแม่ลูกคู่นี้ เขาจะจัดการไปจนเกือบหมดตั้งแต่คราวที่แล้ว

พิษเย็นในตัวน้าอู่ไหวเยียน อาการบาดเจ็บเรื้อรังระดับนั้นต่างหากที่ตึงมือของจริง

ส่วนซุนโหย่วหรงและเจียงมู่เยว่ ส่วนมากเป็นแค่ปัญหาสุขภาพเล็กๆ น้อยๆ ที่สะสมมานาน และการอุดตันเล็กน้อยในเส้นลมปราณ

สำหรับฉินเฟิงที่มี [ดวงใจศักดิ์สิทธิ์หลิงซู] การจัดการเรื่องพวกนี้ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ

แต่การนวดและปรับสมดุลอย่างสม่ำเสมอก็มีความจำเป็นมาก

เหมือนกับการนำเครื่องจักรที่แม่นยำไปซ่อมบำรุงตามระยะเวลา

ไม่เพียงทำให้ร่างกายของพวกเธอรักษาสภาพพีคสุดขีดได้ตลอดเวลา

ยังช่วยปรับปรุงสมรรถภาพร่างกายและยกระดับพรสวรรค์ในการฝึกฝนได้อย่างแนบเนียน

นี่ต่างหาก คือความโกงที่แท้จริงของอาชีพ [ปรมาจารย์หลิงซูเสียดฟ้า]!

เมื่อได้ยินคำถามของฉินเฟิง

ดวงตากลมโตคู่สวยของเจียงมู่เยว่ก็สว่างวาบขึ้นมาทันที!

เธอเพิ่งจะอ้าปาก เตรียมชิงโควตาแรกมาครอง

แต่กลับได้ยินฉินเฟิงพูดเสริมขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม

"จริงสิ"

"คราวนี้ ผมเตรียมอุปกรณ์เสริมเล็กๆ น้อยๆ มาให้พวกคุณเป็นพิเศษด้วย"

สิ้นเสียง

ฉินเฟิงแค่คิด

ขวดใบจิ๋วที่แกะสลักจากอเมทิสต์บริสุทธิ์อย่างประณีต ก็ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ขวดขนาดเท่าฝ่ามือ ใสแจ๋วไร้ตำหนิ

บนตัวขวดสลักอักขระที่ดูลึกลับซับซ้อน

อักขระเหล่านี้ราวกับมีชีวิต กำลังไหลเวียนช้าๆ เปล่งแสงจางๆ เหมือนแสงดาว

มองผ่านตัวขวดใสเข้าไป

จะเห็นได้ชัดเจนว่า

สิ่งที่บรรจุอยู่ข้างในไม่ใช่ของเหลวธรรมดา

แต่เป็นไขมันสีทองที่หนืดข้นและเจิดจรัสราวกับทางช้างเผือกที่หลอมละลาย!

ในไขมันนั้น ราวกับมีดวงดาวขนาดจิ๋วนับล้านดวงแฝงอยู่

พวกมันลอยละล่อง หมุนวน เกิดดับ อยู่ข้างในอย่างช้าๆ

ก่อให้เกิดภาพจำลองจักรวาลขนาดจิ๋วที่งดงามและลึกลับ!

แค่ได้มองมัน

ก็รู้สึกเหมือนวิญญาณจะถูกดูดเข้าไปข้างใน!

"นี่มัน..."

รูม่านตาของซุนโหย่วหรงหดเกร็งฉับพลัน!

ลมหายใจของเธอสะดุดกึก!

ในฐานะผอ.โรงเรียนมัธยมหนานหยางที่สอง ในฐานะนายหญิงของตระกูลเจียง

วิสัยทัศน์และความรู้ของเธอเหนือกว่าผู้มีอาชีพทั่วไปมากนัก

เธอมองปราดเดียวก็รู้!

น้ำมันหอมระเหยในมือฉินเฟิงที่ดูธรรมดานี้ จะต้องเป็น...

สมบัติล้ำค่าที่ทำให้ผู้มีอาชีพระดับสูงนับไม่ถ้วนต้องคลั่งไคล้แน่นอน!

ถึงขั้นที่ว่า

เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจน

พลังวิญญาณในร่างของเธอ ทันทีที่เห็นน้ำมันหอมระเหยขวดนี้ ก็เริ่มตื่นตัวอย่างควบคุมไม่อยู่ หรือกระทั่ง...

เดือดพล่านขึ้นมา!

นั่นคือความปรารถนาขั้นพื้นฐานที่สุดที่มาจากสัญชาตญาณแห่งชีวิต!

ปรารถนาที่จะกลืนกินมัน ดูดซับมัน และครอบครองมัน!

ฉินเฟิงไม่ปล่อยให้สงสัยนาน เฉลยคำตอบออกมาตรงๆ

"สิ่งนี้เรียกว่า [น้ำมันหอมระเหยชำระกายต้นกำเนิดดารา]"

เสียงของเขาเรียบง่าย แต่แฝงความมั่นใจที่ไม่อาจปฏิเสธได้

"เป็นของที่ผมใช้วัตถุดิบพิเศษบางอย่าง ปรุงขึ้นมากับมือ"

"ผลลัพธ์ของมัน มีแค่อย่างเดียว"

"นั่นคือ เสริมสร้างร่างกายของผู้ใช้ในทุกมิติอย่างไร้จุดบอด ชำระเส้นลมปราณ ขัดเกลาไขกระดูก หรือแม้กระทั่ง... ยกระดับต้นกำเนิดชีวิต!"

"ที่สำคัญที่สุดคือ..."

สายตาของฉินเฟิงกวาดมองใบหน้าของสองแม่ลูกที่ตะลึงงันพอกัน

มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

"สองขวดที่ผมนำมานี้ ปรุงขึ้นมาโดยอิงจากสภาพร่างกายของทั้งสองท่านโดยเฉพาะ"

"พูดง่ายๆ ก็คือ"

"นี่คือรุ่นสั่งทำพิเศษ... ที่มีความเข้ากันได้กับร่างกายของพวกคุณร้อยเปอร์เซ็นต์"

"หลังใช้ จะไม่มีการสูญเสียพลังงานแม้แต่นิดเดียว และไม่มีผลข้างเคียงใดๆ ทั้งสิ้น"

"มีแต่จะนำมาซึ่ง... ประโยชน์สูงสุด"

ตูม!!!

คำพูดของฉินเฟิง เหมือนสายฟ้าฟาดลงมาจากเก้าชั้นฟ้า!

ผ่าลงกลางใจของซุนโหย่วหรงอย่างจัง!

รุ่นสั่งทำ... พิเศษ?

ความเข้ากันได้... ร้อยเปอร์เซ็นต์?!

ซุนโหย่วหรงถูกทำให้ตะลึงจนนิ่งค้างไปแล้ว!

เธอมองฉินเฟิง มองใบหน้าที่อ่อนเยาว์แต่กลับสงบนิ่งและผ่อนคลายอย่างที่สุดนั้น

ในใจเกิดคลื่นลูกยักษ์ถาโถม!

คนอื่นอาจจะไม่รู้ว่านี่หมายความว่ายังไง

แต่เธอจะไม่รู้ได้ยังไง?!

ยาเสริมสร้างร่างกาย น้ำยาปรับแต่งพันธุกรรมราคาแพงระยับที่มีขายในท้องตลาดพวกนั้น

ต่อให้เป็นสินค้าระดับ S เกรดสูงสุด

อัตราการดูดซับพลังงาน ถ้าทำได้ถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ ก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว!

อีกเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือ ไม่สูญเปล่าไปเฉยๆ

ก็จะกลายเป็นพิษยา ตกค้างในร่างกาย กลายเป็นภัยแฝงในการฝึกฝนวันหน้า!

แต่ของที่ฉินเฟิงเอาออกมาตอนนี้

กลับเป็นยาที่มีความเข้ากันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ สมบูรณ์แบบ?!

นี่มันคอนเซปต์อะไรกัน?

นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ!

เป็นของท้าทายสวรรค์ที่เพียงพอจะพลิกวงการปรุงยาของสหพันธ์ได้เลย!

วินาทีนี้

สายตาที่ซุนโหย่วหรงมองฉินเฟิง เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ถ้าบอกว่าเมื่อก่อน เธอมองฉินเฟิงเป็นว่าที่ลูกเขยที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศและอนาคตไกล

งั้นตอนนี้

เธอมองฉินเฟิง ราวกับกำลังมอง...

เทพเจ้าที่มีชีวิต เดินดินได้ และทำได้ทุกอย่าง!

เด็กคนนี้ ซ่อนไพ่ตายที่ไม่ให้ใครรู้ไว้อีกเท่าไหร่กันแน่?

ขีดจำกัดของเขา อยู่ที่ตรงไหนกันแน่?

ซุนโหย่วหรงจินตนาการไม่ออกแล้วจริงๆ

เธอรู้แค่ว่า

ต้นขาที่ลูกสาวเธอไปกอดไว้ได้

มันใหญ่กว่าที่เธอคิดไว้เยอะ!

แข็งกว่า!

และ... เปล่งประกายสีทองอร่ามกว่า!

เจียงมู่เยว่ที่อยู่ข้างๆ ถึงจะคิดไม่ลึกซึ้งเท่าแม่

แต่เธอก็รู้ว่า ของที่ฉินเฟิงเอาออกมา ต้องเป็นของดีสุดยอดแน่ๆ!

เพราะ!

ฉินเฟิงเคยบอกเธอไว้ก่อนหน้านี้แล้ว!

ว่าจะใช้สิ่งนี้ช่วยให้เธอพุ่งทะยานสู่เลเวลสี่สิบก่อนการสอบใหญ่!

ในใจของสาวน้อย เต็มไปด้วยความคาดหวังอันไร้ขอบเขตมาตั้งนานแล้ว!

ตอนนี้ พอได้ยินฉินเฟิงยืนยันด้วยตัวเอง

เธอก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป!

"ฉัน!"

เจียงมู่เยว่ชูมือเล็กๆ ขึ้นสูง เหมือนเด็กประถมที่แย่งกันตอบคำถามในห้องเรียน

กลัวว่าคุณครูจะมองไม่เห็นตัวเอง

"ฉันก่อน! ฉันขอทำก่อน!"

บนใบหน้าของสาวน้อยเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใสและร่าเริง

ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำคู่นั้น แทบจะมีดาวดวงน้อยๆ พุ่งออกมา!

ท่าทางที่รอไม่ไหวแล้วแบบนั้น น่ารักจนคนอดขำไม่ได้

ซุนโหย่วหรงเองก็ได้สติจากความตกตะลึง

เธอมองลูกสาวที่แทบจะกระโจนขึ้นไปบนเตียงกายภาพบำบัด ส่ายหน้าอย่างเอ็นดู

จากนั้น

เธอใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมอย่างลึกซึ้ง และความยำเกรงที่ยากจะสังเกตเห็น... มองไปที่ฉินเฟิง

"ฮิฮิ..."

เธอหัวเราะ

หัวเราะออกมาจากใจจริง อย่างเบิกบาน

"ตกลง"

"งั้นให้มู่เยว่ทำก่อนแล้วกัน"

"พวกเธอวัยรุ่นมีเรื่องคุยกันเยอะ"

"เดี๋ยวน้าไปชงชามาให้พวกเธอพอดีเลย"

"หือ?"

ฉินเฟิงได้ยินดังนั้นก็แปลกใจนิดหน่อย

"น้าซุนครับ น้าไม่ลองก่อนเหรอครับ?"

"น้ำมันหอมระเหยนี้ สำหรับเลเวลของน้าตอนนี้ ถึงผลการยกระดับจะไม่ชัดเจนเท่ามู่เยว่"

"แต่ผลลัพธ์เรื่องการปรับสมดุลร่างกายและเสริมสร้างรากฐาน เป็นของจริงแน่นอนครับ"

แต่ซุนโหย่วหรงกลับโบกมือ

บนใบหน้าประดับรอยยิ้มลึกลับของผู้กุมชัยชนะ

"ไม่รีบจ้ะ"

"น้ากระดูกแก่แล้ว ไม่รีบหรอก"

"พวกเธอต่างหาก เดี๋ยวพอทำกายภาพบำบัดเชิงลึก เป็นช่วงเวลาที่ต้องการสมาธิเพื่อรับรู้การเปลี่ยนแปลงของตัวเองพอดี"

"น้าเก็บใบชาพิเศษไว้นิดหน่อย"

"น้ำชาที่ชงออกมา มีสรรพคุณช่วยสงบจิตใจ ปลุกสมอง ช่วยให้ผู้มีอาชีพสัมผัสพลังงานธาตุในธรรมชาติได้ดีขึ้นเป็นพิเศษ"

"เอามาเป็นตัวช่วยพวกเธอพอดีเลย"

คำพูดของซุนโหย่วหรง ไร้ช่องโหว่

ทั้งแสดงออกถึงความให้ความสำคัญและอยากตอบแทนฉินเฟิง

และยังสร้างพื้นที่ส่วนตัวให้หนุ่มสาวสองคนนี้ได้อย่างแนบเนียน

ชั้นเชิงการวางตัวที่เหนือชั้นแบบนี้

ทำให้ฉินเฟิงต้องแอบนับถือในใจ

"งั้น..."

"ขอบคุณน้าซุนมากครับ"

ฉินเฟิงไม่ปฏิเสธอีก พยักหน้าอย่างจริงจัง

"เด็กโง่ เกรงใจน้าทำไมกัน"

ซุนโหย่วหรงยิ้มพลางตบไหล่ฉินเฟิง

สายตาและน้ำเสียงนั้น แทบจะสนิทสนมยิ่งกว่าลูกชายแท้ๆ

"พวกเธอเริ่มกันก่อนเลย"

"เดี๋ยวน้ามา"

พูดจบ

เธอก็หันหลัง ก้าวเดินด้วยท่วงท่าสง่างาม ออกจากห้องกายภาพบำบัดไป

แถมยังช่วยดึงประตูหยกบานหนาหนัก ปิดลงเบาๆ อย่างรู้ใจ

ในห้องกายภาพบำบัดอันกว้างขวาง

เหลือเพียงฉินเฟิงและเจียงมู่เยว่ สองต่อสองในทันที

บรรยากาศ ราวกับจะเปลี่ยนเป็น...

คลุมเครือขึ้นมาในวินาทีนี้

[จบแล้ว]