บทที่ 110 - บททดสอบแห่งหลิงซู

บทที่ 110 - บททดสอบแห่งหลิงซู

อู่เสินอวิ้นไม่ได้ถามฉินเฟิงเพิ่มแม้แต่คำเดียว เกี่ยวกับรายละเอียดของภารกิจ [บททดสอบแห่งหลิงซู] นี้

ราวกับว่าสิ่งที่ฉินเฟิงพูด ไม่ใช่ภารกิจระดับตำนานที่สั่นสะเทือนไปทั้งเมืองหนานหยาง แต่เป็นเรื่องเล็กน้อยอย่าง "เย็นนี้กินอะไรดี"

อู่เสินอวิ้นหยิบอุปกรณ์สื่อสารที่ส่องแสงสีทองจางๆ ออกมาจากกระเป๋าหนังอันวิจิตรด้วยท่วงท่าสง่างาม

มันคือสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ที่สร้างโดยนักเล่นแร่แปรธาตุชั้นยอด สัญญาณสามารถเจาะทะลุกำแพงพลังงานของดันเจี้ยนส่วนใหญ่ได้

ปลายนิ้วของเธอแตะลงบนหน้าจอแสงอย่างรวดเร็ว

"ติ๊ด"

การเชื่อมต่อสมบูรณ์

"ฉันเอง"

น้ำเสียงของอู่เสินอวิ้น เปลี่ยนจากความอ่อนโยนเมื่อครู่ เป็นความเย็นชาและทรงอำนาจของผู้ปกครองในทันที

"เคลียร์คนออกจากพื้นที่รอบ 'ตาพลังหมายเลขหนึ่งแห่งน้ำพุแห่งความสงบ' เดี๋ยวนี้"

"ระดับความปลอดภัย ยกระดับเป็น S"

"นับจากนี้ นอกจากคำสั่งฉัน ห้ามใครเข้าใกล้รัศมีหนึ่งร้อยเมตรรอบตาพลังวิญญาณเด็ดขาด"

"อีกอย่าง ติดต่อรองหัวหน้าหวังแห่งสมาคมผู้มีอาชีพ"

"บอกเขาให้กันพื้นที่สนามสอบระดับ S สำหรับการเปลี่ยนคลาสหนึ่ง และเตรียมเครื่องทดสอบสเปกสูงสุดไว้ให้ฉันด้วย"

"วันนี้"

"ใช่ วันนี้นี่แหละ"

"..."

ปลายสายดูเหมือนจะมีเสียงสูดหายใจเฮือกใหญ่ และเสียงตอบรับอย่างลนลาน

อู่เสินอวิ้นไม่สนใจ

เธอเพียงแค่สั่งการทีละข้ออย่างกระชับและชัดเจน

เด็ดขาด

รวดเร็ว

กลิ่นอายที่มองทุกอย่างอยู่แทบเท้าแบบนั้น ทำให้ฉินเฟิงที่อยู่ข้างๆ ต้องหันมามอง

นี่สิ คือตัวตนที่แท้จริงของราชินีกุหลาบ

เพียงแค่สามสิบวินาที

ทุกอย่างถูกจัดการอย่างเรียบร้อย

"เรียบร้อย"

อู่เสินอวิ้นวางสาย เก็บอุปกรณ์สื่อสารลงกระเป๋า ทุกขั้นตอนลื่นไหลไม่มีสะดุด

เธอหันกลับมามองฉินเฟิง ความน่าเกรงขามอันเย็นชาจางหายไป กลับมาเป็นท่านหัวหน้ากิลด์อู่ผู้สง่างามคนเดิม

ราวกับราชินีผู้สั่งการเมื่อครู่ เป็นเพียงภาพลวงตาของฉินเฟิง

"ฉินเฟิง ฉันจัดการให้แล้ว"

"ทางสมาคม ฉันก็บอกกล่าวไว้แล้ว"

"รอเธอออกจากตาพลังวิญญาณ ก็ไปทำการทดสอบเปลี่ยนคลาสหนึ่งได้เลย"

ฉินเฟิงอึ้งไปเล็กน้อย

เขาคาดหวังว่าอู่เสินอวิ้นจะช่วย

แต่เขาไม่คิดเลยว่า ประสิทธิภาพจะสูงขนาดนี้

ตั้งแต่เขาพูดคำว่า "ตาพลังชีพจรปฐพี" ออกมา จนถึงทุกอย่างถูกจัดการเสร็จสรรพ รวมเวลาแล้วไม่เกินห้านาที

นี่น่ะเหรอพลังของหัวหน้ากิลด์ระดับท็อป?

น่ากลัวจริงๆ!

"การทดสอบเปลี่ยนคลาสหนึ่ง?"

ฉินเฟิงจับคีย์เวิร์ดในคำพูดของเธอได้

"ใช่"

อู่เสินอวิ้นพยักหน้า อธิบายอย่างอดทน

"ถึงแม้อาชีพของเธอจะพิเศษ และวิธีการเลื่อนขั้นก็ไม่เหมือนใคร"

"แต่การรับรองอย่างเป็นทางการจากสมาคมผู้มีอาชีพ เป็นขั้นตอนที่จำเป็นต้องทำ"

"มันเกี่ยวข้องกับการประเมินสถานะทางสังคมในอนาคตของเธอ สิทธิ์ในการรับภารกิจ และคุณสมบัติในการเข้าสู่สถาบันการศึกษาระดับสูง"

"แน่นอน สำหรับเธอแล้ว สิ่งเหล่านี้เป็นแค่ของแถม"

ฉินเฟิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ

"เนื้อหาการทดสอบ ซับซ้อนไหมครับ?"

"ไม่ซับซ้อน จะเรียกว่า... ง่ายมากเลยก็ได้"

มุมปากของอู่เสินอวิ้นยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ แต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ

"การทดสอบเปลี่ยนคลาสหนึ่งทั่วไป แบ่งเป็นสามส่วน"

"หนึ่ง ตรวจสอบข้อมูลพื้นฐาน"

"หลักๆ คือตรวจขีดจำกัดพลังจิต พลังเลือดเนื้อ ความเข้ากันได้ของพลังงาน และความเร็วปฏิกิริยาประสาท"

"นี่คือตัวชี้วัดตายตัว ที่กำหนดขีดจำกัดการเติบโตในอนาคตของเธอ"

"ด้วยสถานการณ์ของเธอ ข้อมูลส่วนนี้คงทำให้เครื่องตรวจระเบิดคามือแน่ๆ"

ฉินเฟิงลูบจมูก ไม่แสดงความคิดเห็น

อู่เสินอวิ้นพูดต่อ

"สอง ทดสอบความชำนาญและการควบคุมสกิล"

"สมาคมจะมีเป้าพลังงานพิเศษให้ เธอต้องใช้สกิลของเธอทำดาเมจใส่เป้าให้สูงที่สุด หรือสร้างผลลัพธ์การควบคุมพิเศษภายในเวลาที่กำหนด"

"นี่เป็นการทดสอบความเข้าใจในพลังของตัวเอง"

"ตัวเธอในตอนนี้ การควบคุมพลังงานน่าจะอยู่ในระดับปรมาจารย์แล้ว การทดสอบนี้ไม่ต้องกังวล"

แววตาของเธอเต็มไปด้วยความไว้วางใจอย่างไม่มีข้อกังขา

ฉินเฟิงใจเต้นเล็กน้อย ความรู้สึกที่ได้รับความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยมแบบนี้ มันวิเศษมาก

"แล้วส่วนที่สามล่ะครับ?"

"ส่วนที่สาม ทดสอบการต่อสู้จริง"

สายตาของอู่เสินอวิ้นดูน่าสนใจขึ้นมา

"สนามทดสอบการต่อสู้ของสมาคม จะจำลองสภาพแวดล้อมต่างๆ"

"คู่ต่อสู้ของเธอ คือ 'หุ่นรบเวทมนตร์' รุ่นล่าสุด"

"หุ่นรบชนิดนี้ ขับเคลื่อนด้วยแกนเล่นแร่แปรธาตุ ทั่วร่างปกคลุมด้วยเกราะอักขระเวทระดับสาม สามารถจำลองรูปแบบการต่อสู้ของอาชีพหลักๆ ทั้งหมดในช่วงเลเวลห้าสิบถึงหกสิบได้"

"พละกำลังของเบอร์เซอร์เกอร์ ความเร็วของแอสซาซิน พลังระเบิดของเมจ ความอึดของกาเดี้ยน... มันทำได้แทบทุกอย่าง"

"ข้อเสียอย่างเดียว คือรูปแบบการต่อสู้ค่อนข้างตายตัว ไม่มีสติปัญญาที่แท้จริง"

"แต่สำหรับผู้มีอาชีพส่วนใหญ่ที่เพิ่งแตะเลเวลห้าสิบ นี่คือคู่ต่อสู้ระดับฝันร้ายเลยทีเดียว"

"คะแนนประเมินสุดท้าย แบ่งเป็น 5 ระดับ คือ S, A, B, C, D"

"คะแนนจะประเมินจากความเร็วในการเคลียร์ด่าน ฟอร์มการต่อสู้ และความเสียหายสุดท้ายที่ทำกับหุ่นรบเวทมนตร์"

"ยิ่งคะแนนสูง ทรัพยากรที่สมาคมจะทุ่มให้ก็จะยิ่งมาก สถาบันชั้นนำต่างๆ ก็จะเปิดประตูต้อนรับเธอ หรือถึงขั้นยื่นข้อเสนอที่เธอปฏิเสธไม่ลง"

อู่เสินอวิ้นพูดจบ ก็มองฉินเฟิงเงียบๆ

"เมืองหนานหยาง ไม่มีคนได้ประเมินระดับ S ในการเปลี่ยนคลาสหนึ่งมาสามปีเต็มแล้ว"

ความนัยของเธอ ชัดเจนโดยไม่ต้องพูดออกมา

ฉินเฟิงฟังเข้าใจแล้ว

ไอ้การทดสอบที่ว่านี้ สำหรับเขาแล้ว ไม่มีปัญหายากเย็นอะไรเลยจริงๆ

ก็แค่ไปเดินเล่นเฉยๆ

สิ่งเดียวที่เขาต้องพิจารณา อาจจะเป็นแค่...

ควรจะโชว์เทพให้มันหลุดโลกเกินไปดีไหม?

เพราะตอนนี้ไพ่ตายในมือเขามันเยอะเกินไปแล้ว

"ขอบคุณท่านหัวหน้ากิลด์อู่มากครับ"

ฉินเฟิงพูดจากใจจริง

"ถ้าไม่มีท่าน แค่เรื่องหาตาพลังชีพจรปฐพีนี่อย่างเดียว ก็คงทำให้ผมหัวหมุนไปแล้ว"

เขาพูดเรื่องจริง

ต่อให้เขามีเรดาร์ส่องสถานะ แต่ในเมืองหนานหยางที่กว้างใหญ่ การจะหาจุดพลังงานที่ถูกกิลด์ใหญ่ๆ ซ่อนไว้ ก็ไม่ต่างจากงมเข็มในมหาสมุทร

ความช่วยเหลือของอู่เสินอวิ้น ประหยัดเวลาและแรงกายให้เขาไปได้มหาศาล

"ขอบคุณฉัน?"

อู่เสินอวิ้นได้ยินดังนั้นกลับส่ายหน้าเบาๆ

บนใบหน้าที่งดงามสูงส่ง ปรากฏรอยยิ้มบางๆ ที่มีความหมายลึกซึ้ง

รอยยิ้มนั้นลดทอนความน่าเกรงขามในฐานะหัวหน้ากิลด์ลง และเพิ่มความเย้ายวนและความใกล้ชิดของหญิงสาวที่เป็นผู้ใหญ่เข้ามาแทน

"ฉินเฟิง เธอไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก"

"ในแง่หนึ่ง ที่ฉันช่วยเธอ ก็เหมือนช่วยตัวเอง"

สายตาของเธอตกอยู่ที่มือทั้งสองข้างของฉินเฟิง

มือที่สะอาด เรียวยาว และข้อนิ้วชัดเจน

ยากจะจินตนาการว่า มือคู่นี้แหละ ที่มีพลังทวนลิขิตเปลี่ยนชะตา เปลี่ยนของเน่าเปื่อยให้เป็นของมหัศจรรย์

"สภาพร่างกายของฉัน เธอก็รู้ดี"

"พลังงานที่ขัดแย้งกันในร่างกาย เหมือนระเบิดเวลา ที่พร้อมจะกลืนกินฉันได้ทุกเมื่อ"

"การนวดของเธอแม้จะช่วยบรรเทา แต่ก็เป็นการแก้ที่ปลายเหตุ"

"ต้องรอให้เธอ... รอให้เธอเลื่อนขั้นไปถึงเลเวลร้อย กลายเป็น 'ปรมาจารย์หลิงซูเสียดฟ้า' ที่แท้จริง บางที อาจจะมีความหวังในการรักษาให้หายขาด"

เสียงของเธอเบาหวิว แต่แฝงความคาดหวังที่แม้แต่ตัวเธอเองยังไม่รู้ตัว

"เพราะงั้น เธอจงแข็งแกร่งขึ้นเถอะ"

"ยิ่งเธอเก่งขึ้น ความหวังของฉันก็ยิ่งมาก"

"วันข้างหน้า ฉันยังต้องพึ่งมือเทวดาคู่นี้ของเธอ มาช่วยกำจัดโรคร้ายให้ฉันอยู่นะ"

เธอพูดทีเล่นทีจริง

เมื่อพูดมาถึงขนาดนี้ ฉินเฟิงก็ไม่เสแสร้งอีก

เขายิ้มอย่างเปิดเผย

"ท่านหัวหน้ากิลด์วางใจได้เลยครับ"

"เพื่อท่าน และเพื่อตัวผมเอง ผมจะรีบเติบโตให้เร็วที่สุด"

"ดีมาก"

อู่เสินอวิ้นพยักหน้าอย่างพอใจ

เธอมองเวลา ดูเหมือนจะมีธุระสำคัญต้องไปจัดการ ไม่คิดจะรั้งอยู่นาน

เธอลุกขึ้น จัดชุดสูทเข้ารูปให้เรียบร้อย กลับมาสู่ท่วงท่าที่สง่างามสูงศักดิ์อีกครั้ง

ตอนเดินไปถึงประตู จู่ๆ เธอก็หยุดฝีเท้า หันกลับมา

"อ้อ มีอีกเรื่อง"

"ครับ?"

ฉินเฟิงเงยหน้าขึ้น

สายตาของอู่เสินอวิ้นดูอ่อนโยนขึ้นมาก เหมือนนึกเรื่องน่ายินดีอะไรขึ้นมาได้

"เย็นนี้ มาทานข้าวที่บ้านนะ"

"ยัยหนูชิงฮวนบ่นมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ว่าจะลงครัวเอง ขอบคุณเธอให้เป็นเรื่องเป็นราว"

"เพื่อเตรียมวัตถุดิบ ยัยเด็กนั่นใช้งานไหวเยียนจนหัวหมุนไปหมดแล้ว"

"เธอ... ห้ามลืมเด็ดขาดนะ"

ตอนพูดสี่คำสุดท้าย เธอเน้นเสียงเป็นพิเศษ

สายตานั้น แฝงความเป็นผู้ใหญ่ที่กำชับเด็กน้อย และแฝงความขี้เล่นที่รดูเรื่องสนุก

พูดจบ เธอไม่เปิดโอกาสให้ฉินเฟิงตอบรับ

ริมฝีปากแดงยกยิ้มสวยงาม หันหลังเดินจากไปอย่างสง่างามและเด็ดขาด

เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้น "ตึก ตึก" ห่างออกไปเรื่อยๆ ในทางเดิน

ในอากาศ หลงเหลือเพียงกลิ่นหอมของกุหลาบจางๆ ที่เหมือนมีเหมือนไม่มี

ฉินเฟิงยืนอยู่ที่เดิม หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

นี่มันอะไรกัน?

ขู่เข็ญแกมล่อลวงเสร็จ ก็มาไม้อ่อนงั้นเหรอ?

แถมยังให้อู่ชิงฮวนลงครัวเอง...

ที่สองของชั้นปีที่ภายนอกดูเย็นชาดุจหิมะ แต่จริงๆ แล้วปากไม่ตรงกับใจคนนั้น จะยอมล้างมือทำซุปแกงเพื่อเขาเนี่ยนะ?

ฉินเฟิงแทบจะจินตนาการภาพอู่ชิงฮวนใส่ผ้ากันเปื้อน ทำท่าทางเงอะงะในครัวออกเลยทีเดียว

"นี่มัน... วางหมากซ้อนกันเป็นชั้นๆ เลยนี่นา"

เขานวดหว่างคิ้ว ยิ้มอย่างจนใจ

เจอคอมโบชุดนี้ของอู่เสินอวิ้นเข้าไป เขารู้สึกว่าในอนาคตอันใกล้นี้ คงต้องผูกติดกับกิลด์กุหลาบ และสองแม่ลูกคู่นี้อย่างลึกซึ้งแน่ๆ

แต่ว่า...

ความรู้สึกแบบนี้ ก็ดูเหมือนจะไม่เลวร้ายนะ?

ฉินเฟิงส่ายหน้า สลัดความคิดยุ่งเหยิงทิ้งไป

เรื่องด่วนตอนนี้ คือทำภารกิจทดสอบเปลี่ยนคลาสหนึ่งให้สำเร็จ!

ในดวงตาของเขา ประกายแสงร้อนแรงวาบผ่าน

เก้าเข็มหลิงซู ชักนำพลังปราณปฐพี ขัดเกลาร่างกาย!

เขารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ ว่าหลังจากการผลัดเปลี่ยนครั้งนี้สำเร็จ เขาจะได้รับพลังที่แข็งแกร่งขนาดไหน!

[จบแล้ว]