บทที่ 47 - อาชีพสายดำรงชีพ: หมอนวด

บทที่ 47 - อาชีพสายดำรงชีพ: หมอนวด

โล่ที่มีค่าป้องกันมหาศาลขนาดรับการโจมตีเต็มกำลังของสัตว์อสูรตาแดงได้ถึงสองครั้ง!

พลังทำลายล้างที่สังหารหมาป่าทมิฬกระหายเลือดสามตัวได้ในพริบตา!

ฉู่โย่วเวยจนถึงตอนนี้ก็ยังมึนงงอยู่

หนานหยางมีผู้มีอาชีพที่เวอร์วังขนาดนี้โผล่มาสองคนตั้งแต่เมื่อไหร่?

"เมื่อกี้ไม่ว่าจะเป็นคนที่ใช้สกิลกางโล่หินให้ฉัน หรือผู้มีอาชีพสายต่อสู้ระดับท็อปที่มีสกิลธาตุสายฟ้าคนนี้ ล้วนเป็นอัจฉริยะระดับปีศาจทั้งคู่!"

"แต่ฉันกลับไม่เคยได้ยินวีรกรรมของพวกเขาเลย..."

โล่ธาตุหินยังคงอยู่บนตัวเธอ

โล่แผ่แสงสีนวลตา แสงสีเหลืองจางๆ ไหลเวียนรอบตัวเธออย่างช้าๆ

ฉู่โย่วเวยรู้สึกว่าพิษที่เกิดจากผลสะท้อนกลับในร่างกายถูกกดทับไว้ และอาการของร่างกายก็ดีขึ้นมาก

สถานะผิดปกติทั้งหมดถูกลบล้าง อวัยวะที่บอบช้ำภายในและเส้นลมปราณที่ยุ่งเหยิงได้รับการรักษา

ยิ่งเธอสำรวจอาการของตัวเอง เธอก็ยิ่งรู้สึกตกตะลึง

"ลบล้างสถานะผิดปกติ รักษาอาการบาดเจ็บ ค่าป้องกันสุดโหด พระเจ้า..."

"เป็นยังไงบ้าง? ชะ... ช่วยคนไว้ได้หรือเปล่า! แค่ก แค่ก แค่ก... คนยังโอเคไหม! ไม่เป็นไรใช่ไหม!"

ทันใดนั้น เสียงของเด็กสาวก็ดังขึ้นจากด้านหลังป่า

ในน้ำเสียงของเด็กสาวเต็มไปด้วยความกังวลและเร่งรีบ

ฉู่โย่วเวยรู้สึกว่าเสียงนี้คุ้นหูมาก หันกลับไปมองโดยสัญชาตญาณ

แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็กลายเป็นความยินดี

"เสี่ยวเสี่ยว!"

เด็กสาวคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นรุ่นน้องที่เคยร่วมทีมกันมาสองสามครั้ง

นักเรียนในหนานหยางเหมือนกัน ซูเสี่ยวเสี่ยว!

ปลุกพลังได้อาชีพสายปกป้อง สามารถกางโล่ได้

จะว่าไป...

สกิลที่ซูเสี่ยวเสี่ยวใช้ก็เป็นโล่ธาตุหินเหมือนกัน

แต่ถ้าเทียบกับโล่เมื่อกี้ มันคนละระดับกันเลย

สองคนนี้เอามาเทียบกันไม่ได้เลย ราวกับฟ้ากับเหว

ความห่างชั้นมันมากเกินไป!

"รุ่นพี่ฉู่!" ซูเสี่ยวเสี่ยวได้ยินเสียงเรียก ก็มองตามเสียงไป เห็นฉู่โย่วเวย เธอก็วิ่งเหยาะๆ เข้าไปหา "พี่เป็นยังไงบ้าง? ตอนนี้โอเคไหม?"

"อื้อ อื้อ! พี่ไม่เป็นไร! มีผู้มีอาชีพระดับยอดมนุษย์สองคนมาช่วยพี่ไว้! คนหนึ่งช่วยกางโล่หินให้ อีกคนช่วยฆ่าสัตว์อสูร ถ้าไม่มีพวกเขา! ป่านนี้พี่ตายไปนานแล้ว!"

ใบหน้าของฉู่โย่วเวยเต็มไปด้วยความซาบซึ้งและโชคดี

โชคดีที่มีผู้มีอาชีพระดับยอดมนุษย์สองคนนี้ลงมือ ไม่งั้นป่านนี้เธอกลายเป็นศพไปแล้ว

คนหนึ่งกางโล่ ช่วยต้านทานความเสียหาย

อีกคนมาถึงก็ระเบิดท่าไม้ตาย กวาดล้างสัตว์อสูร

ตอนนี้เธออยากจะรีบขอบคุณสองคนนั้นให้มากๆ จำตัวตนของพวกเขาไว้ วันหน้าจะได้รวบรวมทรัพยากรมาตอบแทนบุญคุณให้เต็มที่!

แต่พอฉู่โย่วเวยพูดจบ ถึงได้สังเกตว่าสีหน้าของซูเสี่ยวเสี่ยวดูแปลกๆ

"รุ่นพี่คะ..."

"หือ?"

"ผู้มีอาชีพสองคนที่ไหนเหรอคะ?"

"เอ๊ะ?"

สองสาวมองหน้ากัน ตาปริบๆ

ซูเสี่ยวเสี่ยวชี้ไปที่เด็กหนุ่มที่กำลังเดินเอื่อยๆ เข้ามาไม่ไกลนัก ให้ฉู่โย่วเวยดู

"คนที่ลงมือก็คือฉินเฟิงไงคะ จะมีคนอื่นที่ไหนอีก"

เมื่อกี้เธอเห็นผลึกพิษสีม่วง ก็รู้ว่ารุ่นพี่ฉู่ประสบภัย

เลยตามเส้นทางของผลึกมา

ความเร็วของฉินเฟิงเร็วที่สุดในสามคน เขาเลยล่วงหน้ามาก่อน

ในป่านี้ก็มีเขาแค่คนเดียว จะไปมีผู้มีอาชีพคนที่สองที่ไหนกัน

"เอ๋?"

คราวนี้ ฉู่โย่วเวยได้ยินก็งงเป็นไก่ตาแตก

แต่เมื่อกี้เธอสัมผัสได้ชัดเจนถึงโล่ธาตุหินที่แข็งแกร่งจนท้าทายสวรรค์นั่นจริงๆ นะ

แถมยังสัมผัสได้ถึงพลังธาตุสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวบนตัวเด็กหนุ่มคนนี้จริงๆ ด้วย

คงไม่ใช่ว่าเขาคนเดียวทำได้ทั้งกางโล่และระเบิดท่าไม้ตายหรอกนะ?

คนคนเดียวจะปลุกพลังได้สองอาชีพเหรอ? ได้รับสกิลของสองอาชีพ?

นี่มันเรื่องเหลวไหลชัดๆ

"ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง?"

เวลานั้น เด็กหนุ่มคนนั้นก็เดินเข้ามาใกล้ มองฉู่โย่วเวยแล้วถามขึ้น

ฝ่ายหญิงพยักหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ขอบคุณที่ช่วยชีวิต! บุญคุณครั้งนี้ฉัน..."

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ เด็กหนุ่มก็โบกมือ

พูดแทรกขึ้นมาดื้อๆ "พิษในตัวเธอถูกผมกดทับไว้แล้ว แต่นี่แค่กดทับไว้ชั่วคราว ถ้าอยากกดทับระยะยาว มาที่ร้านนวดของผม ถึงตอนนั้นผมจะนวดกดจุดให้เธออย่างดี ช่วยบรรเทาได้เยอะ ขอพิกัดร้านนวดจากซูเสี่ยวเสี่ยวได้เลย หรือจะให้เธอพาไปก็ได้"

ฉู่โย่วเวยฟังแล้วมึนตึ้บ

ผ่านไปสักพัก สีหน้าของเธอก็เริ่มเปลี่ยนไปอย่างน่าดูชม

"เดี๋ยวนะ นาย..."

เธอจ้องมองฉินเฟิงตาค้าง "นายดูอาการของฉันออกเหรอ? เมื่อกี้... หรือว่าคนที่กางโล่ให้ฉันเมื่อกี้ก็นคือนาย? แต่นายไม่ใช่อาชีพสายต่อสู้เหรอ? อาชีพสายต่อสู้ทำไมถึงมีสกิลของอาชีพอื่นได้? นาย... นาย..."

ซูเสี่ยวเสี่ยวมองท่าทางหลุดมาดของรุ่นพี่ แล้วรู้สึกคุ้นตาเหลือเกิน

เหมือนเห็นตัวเองเมื่อไม่กี่วันก่อน

ใช่แล้ว ตอนนั้นที่เธอเห็นฉินเฟิงระเบิดพลัง กดดันหัวหน้าหน่วยพิทักษ์นภา

สีหน้าของเธอก็เป็นแบบนี้แหละ ตกตะลึง งุนงง สับสน สงสัย

สงสัยในชีวิต!

พอมาเห็นรุ่นพี่ทำหน้าแบบนี้ ในใจก็รู้สึกปลอบประโลมขึ้นมาแปลกๆ

ที่แท้อัจฉริยะของปีก่อน พอมาเห็นผลงานของปีศาจอย่างฉินเฟิง ปฏิกิริยาก็ไม่ได้ปกติดีไปกว่าเธอสักเท่าไหร่

ขายขี้หน้าพอกัน!

"อะแฮ่ม... รุ่นพี่ฉู่ อาชีพที่ฉินเฟิงปลุกพลังได้ ไม่ใช่อาชีพสายต่อสู้ค่ะ"

"หา?"

"แล้วก็ไม่ใช่อาชีพสายปกป้องด้วย"

"หาาา??"

ไม่ใช่อาชีพสายต่อสู้ ไม่ใช่อาชีพสายปกป้อง

แต่พลังรบเหนือชั้น ปริมาณโล่มหาศาล

นี่หมายความว่าไง?

อาชีพหลักๆ ก็มีอยู่แค่นั้น นอกจากสองสายหลักนี้ ก็เหลือแค่สายสนับสนุน สายสร้างสรรค์ และสายดำรงชีพ

"งั้นเป็นอาชีพสายสนับสนุน? หรือว่า... สายสร้างสรรค์?"

ฉู่โย่วเวยพูดความเป็นไปได้ออกมาทั้งหมด

แต่ก็ยังเห็นซูเสี่ยวเสี่ยวส่ายหน้า

เดี๋ยวนะ!

ฉู่โย่วเวยมองฉินเฟิงข้างกาย รูม่านตาหดเกร็งฉับพลัน

เธอจำเขาได้!

เธอรู้จักชื่อนี้!

เธอรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร!

เมื่อกี้สถานการณ์ตึงเครียดเกินไป มัวแต่คิดจะขอบคุณอีกฝ่าย

เลยไม่ได้นึกย้อนดูให้ดี

ตอนนี้พอตั้งสติได้ ลองคิดทบทวนใหม่

เธอนึกเรื่องของฉินเฟิงออกแล้ว

อีกฝ่ายก็เหมือนกับเธอ เป็นอัจฉริยะที่ถูกคาดหวังไว้สูง แต่สุดท้ายปลุกพลังล้มเหลว ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนผิดหวัง

อาชีพที่เขาปลุกพลังได้คือ...

[อาชีพสายดำรงชีพ: หมอนวด]

[จบแล้ว]