ตอนที่ 61 : ร่างสถิตแปดหาง

ตอนที่ 61 : ร่างสถิตแปดหาง

"ท่านมิฟูเนะ ดูสิครับ! มีคนใช้ดาบเจ็ดเล่มพร้อมกันได้จริงๆ ด้วย!"

การแสดงของคิลเลอร์ บี ดึงดูดความสนใจของมิฟูเนะและเรียวสุเกะบนเวทีสูงเช่นกัน

"วิชาดาบพิสดาร อัจฉริยะชัดๆ!"

มิฟูเนะอุทานด้วยความชื่นชม

เขาฝึกฝนวิถีแห่งดาบมาเกือบทั้งชีวิต แต่ไม่เคยเห็นใครสามารถควบคุมดาบจำนวนมากขนาดนี้ได้มาก่อน

ซามูไรส่วนใหญ่มักจะใช้ดาบเดี่ยวหรือไม่ก็ดาบคู่

ในฐานะปรมาจารย์แห่งดาบ คนที่มิฟูเนะเคยเห็นในชีวิตที่สามารถควบคุมดาบได้มากที่สุดคือนักล่าโจรสลัดหนุ่มผมเขียวที่เขาพบตอนออกทะเลในวัยหนุ่ม

ถือดาบยาวในมือข้างละเล่ม และคาบอีกเล่มไว้ในปากวิชาสามดาบ!

วิชาสามดาบของนักล่าโจรสลัดหนุ่มคนนั้นดุดันราวกับสัตว์ป่า ฉีกกระชากเหยื่อโดยไม่หยุดพัก

มิฟูเนะเห็นแววพรสวรรค์ของเขาจึงได้ให้คำชี้แนะไปบ้าง

แม้แต่ตอนนี้ มิฟูเนะยังจำชื่อของนักล่าโจรสลัดวิชาสามดาบคนนั้นได้รางๆ... ดูเหมือนจะชื่อ... โรโรโนอา โซโล?

และตอนนี้ การได้เห็นคนที่สามารถใช้ดาบเจ็ดเล่มพร้อมกันได้ เป็นการเปิดหูเปิดตามิฟูเนะจริงๆ!

ด้วยประสบการณ์ของมิฟูเนะ เขาย่อมมองออกว่าวิชาดาบของคิลเลอร์ บี ไม่ได้มีดีแค่โชว์ปาหี่ แต่มีพลังการต่อสู้ที่น่ากลัวจริงๆ!

มันคือวิชาดาบที่สร้างสรรค์สไตล์เฉพาะตัวขึ้นมา!

ถ้ามิฟูเนะไม่ใช่ผู้ริเริ่มการประลองซามูไรครั้งนี้ เขาคงอยากลงไปประมือกับผู้ใช้วิชาเจ็ดดาบคนนี้ด้วยตัวเอง!

...

"ผู้ชนะ คิลเลอร์ บี!"

เมื่อกรรมการประกาศผล ร่างของคิลเลอร์ บี ก็บิดไปมา และเริ่มพูดแร็ปแปลกๆ อีกครั้ง

"โย่~ บากายาโร่~ โคโนยาโร่~ ท่านผู้นี้ชนะแล้ว~"

พูดจบ คิลเลอร์ บี ก็เก็บดาบทั้งเจ็ดเล่มกลับเข้าฝักที่ด้านหลังและเดินลงจากเวที

"หมอนี่เก่งชะมัด! มาจากไหนกันนะ?"

"ไม่รู้สิ วิชาเจ็ดดาบ... ไม่เคยได้ยินมาก่อน!"

"โห! การประลองซามูไรครั้งนี้น่าสนุกแฮะ โซน 24 มีกรงเล็บอินทรี แล้วตอนนี้ก็มีวิชาเจ็ดดาบโผล่มาอีก..."

"อยากรู้จังว่าใครเก่งกว่ากัน?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ?"

"ช่างเถอะ ยังไงการประลองซามูไรครั้งนี้ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเราแล้ว..."

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชน การแข่งขันในเวทีอื่นๆ ก็ทยอยจบลงทีละคู่

ด้วยเหตุนี้ รอบคัดเลือกของการประลองซามูไรจึงถือว่าเสร็จสิ้น หลังจากคัดกรองผู้เข้าร่วมที่มาแค่เพื่อเป็นตัวประกอบออกไป การแข่งขันรอบจริงจะเริ่มขึ้นในวันรุ่งขึ้น

เมื่อการแข่งขันจบลง ฝูงชนก็ค่อยๆ แยกย้าย และลานกว้างก็กลับสู่ความเงียบสงบ

"ท่านมิฟูเนะ การประลองซามูไรครั้งนี้เต็มไปด้วยเสือหมอบมังกรซ่อนจริงๆ ครับ ก่อนหน้านี้มีกรงเล็บอินทรี แล้วตอนนี้ก็มีคิลเลอร์ บี ผู้ใช้วิชาเจ็ดดาบโผล่มาอีก"

"ถ้าพวกเขาเป็นคนของแคว้นเหล็กเราก็คงดีสินะครับ"

น้ำเสียงของเรียวสุเกะฟังดูเสียดายเล็กน้อย

"คิลเลอร์ บี?"

มิฟูเนะชะงักไปครู่หนึ่ง

ชื่อนั้น... ฟังดูคุ้นๆ พิกล

"เรียวสุเกะ เมื่อกี้เจ้าบอกว่าผู้เข้าแข่งขันวิชาเจ็ดดาบชื่ออะไรนะ?"

มิฟูเนะสงสัยว่าเขาหูฝาดไปเองหรือเปล่า จึงถามเรียวสุเกะเพื่อความแน่ใจ

"คิลเลอร์ บี... นั่นเป็นชื่อที่เขาลงไว้ครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ ท่านมิฟูเนะ?"

เรียวสุเกะเปิดดูรายชื่อลงทะเบียนอีกครั้งเพื่อยืนยันว่าเขาไม่ได้อ่านผิด มองมิฟูเนะด้วยความงุนงง

"ขอข้าดูหน่อย..."

มิฟูเนะรับรายชื่อมาจากเรียวสุเกะและเปิดไปที่ชื่อของคิลเลอร์ บี

"ใช่จริงๆ... เป็นเขา!"

มิฟูเนะจำได้แล้ว

นี่มันคู่หูเอ-บีจากหมู่บ้านคุโมะงากุระไม่ใช่เหรอ?

ทำไม 'บี' คนนี้ถึงมาเข้าร่วมการประลองซามูไรที่แคว้นเหล็กของพวกเขาได้ล่ะ?

คิลเลอร์ บี สร้างชื่อเสียงในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 แต่ตอนนั้นเขายังไม่มีวิชาเจ็ดดาบนี้

นั่นเป็นเหตุผลที่มิฟูเนะจำเขาไม่ได้ในทันที

"พลังสถิตร่างแห่งคุโมะงากุระ... งานเข้าแล้วสิ..."

มิฟูเนะพึมพำ

พลังสถิตร่างคือระเบิดเวลาเดินได้ ถ้าเกิดเขาคลุ้มคลั่งขึ้นมา แคว้นเหล็กของพวกเขารับมือไม่ไหวแน่

"พลังสถิตร่าง?... ท่านมิฟูเนะ ท่านกำลังพูดถึงคิลเลอร์ บี เหรอครับ?... จริงด้วย! ร่างสถิตแปดหางของหมู่บ้านคุโมะงากุระดูเหมือนจะชื่อนี้นี่นา!"

เรียวสุเกะนึกขึ้นได้ ใบหน้าแสดงความตกใจ

ร่างสถิตแปดหางเป็นที่รู้จักในฐานะ 'ร่างสถิตสมบูรณ์แบบ' ที่สามารถควบคุมพลังของสัตว์หางได้อย่างเต็มที่

ยิ่งไปกว่านั้น คิลเลอร์ บี ยังเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับไรคาเงะรุ่นที่ 4 ความแข็งแกร่งและเบื้องหลังของเขาไม่ใช่สิ่งที่แคว้นเหล็กจะมองข้ามได้

"ท่านมิฟูเนะ เราควร... ทำอะไรสักอย่างไหมครับ?"

เรียวสุเกะเลือกคำพูดอย่างระมัดระวังและถามเบาๆ

"อืม..."

มิฟูเนะลูบเครา ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"เรียวสุเกะ ส่งคนไปแจ้งหมู่บ้านคุโมะงากุระว่าคิลเลอร์ บี ปรากฏตัวที่แคว้นเหล็กของเรา ส่วนที่เหลือ... ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถอะ"

"ครับ! ท่านมิฟูเนะ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เรียวสุเกะก็รีบออกไปดำเนินการ

"เฮ้อ~ กรงเล็บอินทรี, คิลเลอร์ บี... ทำไมแคว้นเหล็กของฉันถึงไม่มีคนหนุ่มสาวที่ยอดเยี่ยมแบบนี้บ้างนะ?"

มิฟูเนะถอนหายใจ จากนั้นส่ายหน้าและหันหลังเดินกลับ...

คิลเลอร์ บี ออกจากสนามประลองและสุ่มหาร้านอาหารกินข้าว

ระหว่างรออาหาร จิตสำนึกของคิลเลอร์ บี ดำดิ่งลงไปในจิตใจเพื่อสนทนากับสัตว์ยักษ์ที่มีหัวเป็นวัวและร่างกายเป็นปลาหมึก

"แปดหาง เมื่อกี้นายบอกว่านายรู้สึกถึงจักระที่เย็นชาและมืดมนเหรอ?"

แม้จะพูดคุยภายในจิตสำนึกของตัวเอง คิลเลอร์ บี ก็ยังคงรักษาน้ำเสียงแร็ปแปลกๆ ไว้

"ใช่... ความรู้สึกนั้น ไม่ผิดแน่! มันคืออุจิวะ!"

น้ำเสียงของแปดหาง กิวคิ เต็มไปด้วยความระแวดระวัง

เมื่อเนตรวงแหวนของอุจิวะวิวัฒนาการถึงระดับกระจกเงาหมื่นบุปผา มันจะเป็นศัตรูตามธรรมชาติของสัตว์หาง

และจักระที่เย็นชาและมืดมนที่แปดหางสัมผัสได้จากซาสึเกะ ก็คล้ายคลึงกับอุจิวะ มาดาระในอดีตอย่างมาก

มีความเป็นไปได้สูงว่านี่ก็คืออุจิวะที่เบิกเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาได้เช่นกัน

"อุจิวะ? ตระกูลนั้นสูญพันธุ์ไปแล้วไม่ใช่เหรอ?... อ้อจริงสิ ดูเหมือนจะมีนินจาถอนตัวที่ชื่อ... อุจิวะ อิทาจิ อยู่ใช่ไหม?"

"งั้น แปดหาง คนที่นายสัมผัสได้คืออุจิวะ อิทาจิคนนั้นเหรอ?"

คิลเลอร์ บี คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถาม

"น่าจะไม่ใช่อุจิวะ อิทาจิ..."

กิวคิส่ายหน้า

"บี ลืมไปแล้วเหรอ? ตอนที่นายหนีออกมา โคโนฮะออกใบประกาศจับ..."

"นายหมายถึง... เด็กที่ชื่ออุจิวะ ซาสึเกะ นั่นน่ะเหรอ?"

"ใช่ ในใบประกาศจับระบุว่าอุจิวะ ซาสึเกะ เชี่ยวชาญวิชาดาบ"

คิลเลอร์ บี ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ แต่แปดหาง กิวคิ อ่อนไหวต่อชื่ออุจิวะเป็นอย่างมาก

"ไม่ว่าจะเป็นอุจิวะ อิทาจิ หรืออุจิวะ ซาสึเกะ ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่านผู้นี้หรอก!"

"อย่าประมาทนะ บี..."

"พวกอุจิวะไม่ได้จัดการง่ายๆ!"

กิวคิเตือน

"ไม่ต้องห่วงน่า แปดหาง ในการประลองซามูไรครั้งนี้คนเก่งๆ มีไม่เยอะหรอก ฉันกังวลว่าจะไม่มีคู่ต่อสู้ซะมากกว่า ยิ่งเขาเก่งก็ยิ่งดี จะได้คุ้มกับที่เสี่ยงโดนพี่ชายอัดเพราะแอบหนีออกมาหน่อย!"

คิลเลอร์ บี โบกมือ

พี่ชายของเขา ไรคาเงะรุ่นที่ 4 คุมเข้มเขาหนักมาก

ถึงแม้เขาจะหาโอกาสแอบหนีออกมาได้เสมอ แต่หลังจากนั้นเขาก็ต้องได้รับ 'การสั่งสอนด้วยความรัก' จากพี่ชายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

"บี ฟังที่ตัวเองพูดสิ ถ้าไม่มีการประลองซามูไรครั้งนี้ นายจะไม่แอบหนีออกมางั้นเหรอ?"

เมื่อเห็นคิลเลอร์ บี มั่นใจขนาดนี้ แปดหางก็วางความระแวงต่ออุจิวะลงบ้าง

เมื่อก่อน มันตัวคนเดียวและย่อมไม่มีทางต้านทานเนตรกระจกเงาได้

แต่ตอนนี้ มันและคิลเลอร์ บี ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เว้นแต่คิลเลอร์ บี และมันจะโดนคาถาลวงตาพร้อมกัน ก็ไม่มีใครใช้คาถาลวงตาควบคุมมันได้ง่ายๆ!

"เอ่อ... อะฮ่าฮ่าฮ่า! แปดหาง อย่าแฉฉันสิพวก~"

คิลเลอร์ บี หัวเราะกลบเกลื่อนและเกาหัว...