ตอนที่ 19 : คลื่นใต้น้ำในโลกนินจา

ตอนที่ 19 : คลื่นใต้น้ำในโลกนินจา

โคโนฮะ, ห้องทำงานโฮคาเงะ

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นยืนอยู่ริมหน้าต่าง พ่นควันจากไปป์เป็นระยะ ขณะมองลงไปยังหมู่บ้านโคโนฮะ

สายตาของเขาอ่อนโยน แฝงไปด้วยความพึงพอใจและความรู้สึกนึกคิดบางอย่าง แต่ก็ยังมีร่องรอยของความกังวลซ่อนอยู่อย่างแนบเนียน

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อน

ในฐานะโฮคาเงะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นย่อมมีแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัวของตัวเอง แต่เขาก็ปรารถนาให้โคโนฮะเจริญรุ่งเรืองและโหยหาสันติภาพอย่างแท้จริง

โลกนินจาว่างเว้นจากสงครามใหญ่มาหลายปีแล้ว แต่ขั้วอำนาจต่างๆ เริ่มกระสับกระส่าย และคลื่นใต้น้ำกำลังก่อตัวขึ้น

ยิ่งสันติภาพดำเนินไปนานเท่าไหร่ แต่ละหมู่บ้านก็ยิ่งผลิตนินจาออกมามากขึ้นเท่านั้น

เมื่อมีนินจามากขึ้น จำนวนภารกิจก็เริ่มไม่เพียงพอ และทรัพยากรที่มีอยู่ก็ไม่พอแบ่งปันกันอีกต่อไป

แล้วจะทำยังไงดีล่ะ?

ง่ายมาก... ก็ก่อสงครามสิ!

แล้วจะสู้กับใคร?

ก็โจมตีคนที่รวยที่สุดไงล่ะ!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หมู่บ้านโคโนฮะคือเหยื่อที่หอมหวานที่สุดในสายตาของหมู่บ้านนินจาอื่นๆ!

ดังนั้น ทันทีที่สงครามปะทุขึ้น นานาประเทศย่อมเพ่งเล็งมาที่โคโนฮะอย่างเลี่ยงไม่ได้

ใครจะไปโทษพวกเขาได้ ในเมื่อโคโนฮะเป็นเป้าหมายที่ง่ายดายขนาดนี้?

ถ้าแพ้... ก็ไม่เป็นไร

แค่ขอโทษ ยอมรับผิด แล้วทุกอย่างก็จะจบลงด้วยดี

แต่ถ้าชนะ ผลกำไรที่จะได้นั้นมหาศาล!

พวกเขาจะกระชากเนื้อชิ้นโตออกมาจากร่างของโคโนฮะได้อย่างแน่นอน!

ดูอย่างพวกคนเถื่อนผิวเข้มจากคุโมะงากุระสิ ภายนอกดูหัวทึบและบ้าพลัง แต่จริงๆ แล้วพวกมันเจ้าเล่ห์เพทุบายยิ่งกว่าใคร!

ตลอดไม่กี่ปีมานี้ พวกมันคอยแหย่โคโนฮะตามแนวชายแดนเพื่อทดสอบขีดจำกัดอยู่ตลอด

เมื่อไม่กี่ปีมานี้ อาศัยจังหวะเจรจาสันติภาพ พวกมันถึงขั้นพยายามลักพาตัว ฮิวกะ ฮินาตะ ลูกสาวของหัวหน้าตระกูลฮิวกะ

เหมือนกับที่พวกมันเคยพยายามลักพาตัวร่างสถิตเก้าหาง อุซึมากิ คุชินะ มาแล้ว

แม้ว่าคนร้ายจะถูกสังหารโดยฮิวกะ ฮิอาชิ แต่คุโมะงากุระกลับยื่นข้อเรียกร้องที่ไร้เหตุผล โดยยืนกรานให้โคโนฮะส่งตัว "ฆาตกร" มาให้

ไม่ชัดเจนว่าเป็นเพราะต้องการรักษาสันติภาพจริงๆ หรือเพราะตัวเขา ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ผู้ที่เคยได้ชื่อว่าเป็น "วีรบุรุษนินจา" ได้แก่ชราลงแล้วจริงๆ

ท้ายที่สุด ในฐานะโฮคาเงะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นได้บีบให้ฮิวกะ ฮิอาชิ ส่งมอบศพของน้องชายแท้ๆ ฮิวกะ ฮิซาชิ ไปให้

แล้วยังมีอิวะงากุระ; เจ้าจิ้งจอกเฒ่าโอโนกิที่ทั้งเจ้าเล่ห์และรอบจัด ชอบยืนดูอยู่ข้างสนามในขณะที่คนอื่นสู้กัน

เมื่อมีโอกาส เขาจะไม่มีวันปล่อยให้มันหลุดมือไปเด็ดขาด

ส่วนพวกซึนะ... ไม่ค่อยน่ากังวลเท่าไหร่

บ้านนอกคอกนาพรรค์นั้นไม่มีวันเจริญได้หรอก

ต่อให้พวกมันปั้นนินจาเก่งๆ ขึ้นมาได้สักคน สุดท้ายพวกมันก็จะทำลายทิ้งด้วยมือตัวเอง!

พวกมันเก่งแค่ตอนที่ตัวเองได้เปรียบเท่านั้นแหละ

แต่พอสถานการณ์พลิกผัน พวกมันนี่แหละที่จะยอมจำนนเร็วกว่าใครเพื่อน!

และยังมีอาเมะงากุระ แคว้นอาเมะเป็นประเทศเล็กๆ แต่ฮันโซก็เป็นบุคคลที่ประมาทไม่ได้

หลายปีมานี้ แคว้นอาเมะปิดประเทศตัดขาดจากโลกภายนอก ข้อมูลที่รั่วไหลออกมามีน้อยมาก และนินจาที่โคโนฮะส่งไปสืบข่าวก็ไม่มีใครรอดกลับมาได้เลยสักคน

ถึงกระนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ยังพอหาข้อมูลมาได้บ้าง แม้ความน่าเชื่อถือจะน่าสงสัยก็ตาม

ว่ากันว่าตาแก่ฮันโซไม่ได้ปรากฏตัวมานานแล้ว เก็บตัวอยู่แต่เบื้องหลังและปกครองหมู่บ้านอาเมะรวมถึงทั่วทั้งแคว้นอาเมะในนามของพระเจ้า

ส่วนไดเมียวแห่งแคว้นอาเมะ ก็ไม่ได้คัดค้านอะไรเลย

"อุปโลกน์ตัวเองเป็นพระเจ้าในขณะที่ขโมยประเทศ"

"ฮันโซ ความทะเยอทะยานของแกมันพองโตขนาดนั้นแล้วเชียวหรือ?"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นสูบไปป์เฮือกใหญ่ แล้ววางเรื่องพวกนี้ลงก่อน

ตอนนี้ สิ่งที่เขากังวลที่สุดยังคงเป็นหมู่บ้านคิริ... หรือจะพูดให้ถูกคือแคว้นนามิ

ก๊อก ก๊อก!

เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็หันหน้าไปและเอ่ยอนุญาต

"เชิญ"

"ท่านโฮคาเงะ"

เมื่อประตูห้องทำงานโฮคาเงะเปิดออก ร่างหนึ่งในชุดเสื้อกั๊กโจนิน ผมสีดำมัดรวบเป็นทรงสับปะรด และใบหน้าคล้ายคลึงกับนารา ชิกามะรุอย่างมาก ก็ปรากฏตัวขึ้น

เขาคือ นารา ชิคาคุ พ่อของนารา ชิกามะรุ

เพราะตระกูลนาราเป็นที่รู้จักในเรื่องของสติปัญญาอันชาญฉลาดเป็นเลิศ

ดังนั้น ตระกูลนาราจึงเป็นตัวตนที่ขาดไม่ได้เคียงข้างโฮคาเงะ คอยช่วยเหลือและทำหน้าที่เป็นมันสมองและกุนซือให้กับโฮคาเงะทุกรุ่น

"ท่านโฮคาเงะ ทาซึนะ จากแคว้นนามิเดินทางมาถึงโคโนฮะอย่างปลอดภัยภายใต้การคุ้มกันลับๆ ของหน่วยลับเราแล้วครับ"

ทาซึนะเป็นแค่ตาแก่ธรรมดาๆ ถ้าไม่มีการคุ้มกันจากโคโนฮะ เขาจะเดินทางมาถึงหมู่บ้านโคโนฮะได้อย่างไร?

อย่าว่าแต่ส่งจูนินสองคนมาไล่ล่าเลย กาโต้แค่ส่งซามูไรพเนจรไม่กี่คนมาสับทาซึนะเป็นแปดท่อนก็พอแล้ว!

"อืม ดีมาก"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพยักหน้ารับรู้ แล้วถามขึ้นลอยๆ

"ตอนนี้ทาซึนะทำอะไรอยู่?"

"เอ่อ..."

เมื่อได้ยินคำถาม นารา ชิคาคุชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะตอบ

"ทันทีที่เข้ามาในหมู่บ้าน เขาก็เริ่มตระเวนไปตามร้านเหล้าเพื่อหาดื่มครับ"

"หือ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ขมวดคิ้ว

เหตุผลที่เขาส่งคนไปคุ้มกันทาซึนะ ก็เพราะเขาเห็นว่าชายผู้นี้ยังมีจิตวิญญาณแห่งการต่อต้านแม้จะถูกกาโต้กดขี่

และโคโนฮะเองก็ต้องการข้ออ้างเพื่อเข้าไปแทรกแซงกิจการในแคว้นนามิ

เดิมที ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นค่อนข้างชื่นชมทาซึนะ โดยมองว่าเขาเป็นคนที่มีความรับผิดชอบและกล้าหาญ

แต่เขาไม่คิดเลยว่าทาซึนะจะเริ่มเมาหัวราน้ำทันทีที่เข้ามาในหมู่บ้านโคโนฮะ

"ชิคาคุ นายคิดว่าทาซึนะเป็นคนยังไง?"

แม้จะไม่พอใจทาซึนะ แต่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ไม่ได้แสดงออกมาอย่างชัดเจน และถามความเห็นของนารา ชิคาคุแทน

"ในความเห็นของผม เขาจงใจทำแบบนั้นครับ"

นารา ชิคาคุครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูด

"โอ้? ทำไมนายถึงคิดแบบนั้นล่ะ?"

"เขาต้องการสร้างภาพว่าเป็นแค่ตาแก่ธรรมดาจากประเทศเล็กๆ ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องโลกภายนอกคนที่รู้แต่เรื่องดื่ม ไม่รู้เรื่องการเมือง และไม่มีเจตนาแอบแฝง"

"ด้วยวิธีนี้ หลังจากที่เขาแจ้งระดับภารกิจผิด โคโนฮะก็จะเอาผิดเขาได้ยากครับ"

"แล้วทำไมเขาต้องทำแบบนั้นด้วย?"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นถามต่อ

ระดับภารกิจไม่ใช่สิ่งที่ผู้ว่าจ้างจะแจ้งส่งเดชได้ตามใจชอบ

ทุกประเทศและทุกหมู่บ้านมีข้อกำหนดที่ชัดเจนและเข้มงวดสำหรับการจัดระดับภารกิจ

การแจ้งระดับภารกิจผิดถือเป็นการกระทำที่ไร้ความรับผิดชอบต่อชีวิตของนินจา!

หากถูกจับได้ ผู้ว่าจ้างจะถูกขึ้นบัญชีดำโดยหมู่บ้านต่างๆ

ในกรณีร้ายแรงที่นำไปสู่การบาดเจ็บหรือล้มตายของนินจาในหมู่บ้าน พวกเขาจะถูกตามล่าอย่างจริงจัง!

คิดจริงๆ เหรอว่าพวกนินจาที่ใช้ชีวิตอยู่บนคมดาบ ฆ่าคนเผาบ้านเป็นอาชีพ จะเป็นพ่อพระใจบุญ?

"ง่ายมากครับ..."

"เขาไม่มีเงิน!"

นารา ชิคาคุอธิบายเหตุผลของทาซึนะอย่างตรงไปตรงมา

"แม้ว่าทาซึนะจะเป็นช่างสร้างสะพานที่มีชื่อเสียง แต่ทรัพย์สินส่วนใหญ่ของเขาถูกใช้ไปกับสะพานที่เชื่อมระหว่างแคว้นนามิและแคว้นฮิโนะคุนิ"

"จากข้อมูลที่เราทราบ ปัจจุบันแคว้นนามิทั่วทั้งแคว้นตกอยู่ภายใต้อำนาจเผด็จการของกาโต้แล้ว"

"การสร้างสะพานของทาซึนะแทบจะไม่ได้รับการสนับสนุนใดๆ เรียกได้ว่าการเดินทางมาโคโนฮะครั้งนี้ของเขา เป็นการดิ้นรนครั้งสุดท้ายด้วยความสิ้นหวังอย่างแท้จริง!"

"ค่าเดินทางมาโคโนฮะก็เป็นทรัพย์สินก้อนสุดท้ายของเขาแล้ว"

"เงินที่เขามีติดตัวตอนนี้ แทบจะไม่พอสำหรับจ้างภารกิจระดับ C ด้วยซ้ำครับ"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นหยิบไปป์ขึ้นมาสูบเฮือกใหญ่...

"เป็นจิ้งจอกเฒ่าที่เจ้าเล่ห์จริงๆ แต่... ฉันคิดว่าเขาก็เป็นผู้รักชาติคนหนึ่ง"

แม้จะรู้สึกหงุดหงิดบ้างที่ทาซึนะเอาชีวิตของนินจาโคโนฮะมาล้อเล่น แต่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ตัดสินใจที่จะไม่เอาเรื่อง

เพราะยังไงซะ เขาก็เข้าใจสถานการณ์ดีอยู่แล้ว

มันก็แค่ได้ค่าจ้างภารกิจน้อยลงหน่อย

เมื่อเทียบกับผลประโยชน์ที่แคว้นนามิจะนำมาให้โคโนฮะได้... เรื่องเงินแค่นี้ถือว่าขี้ประติ๋ว...