ตอนที่ 29 คำทำนาย! สามลางร้าย!

เย่ฝานนั่งยองๆ อยู่กับพื้น จ้องมองอย่างเหม่อลอยเป็นเวลานาน น้ำตาไหลอาบหน้า เขาเม้มปากแน่น ดูทุกข์ใจอย่างแสนสาหัส

เพื่อนร่วมชั้นสองคนที่เคยใช้เวลาด้วยกันทุกวัน เพิ่งกินข้าวกับเย่ฝานเมื่อกลางวัน และถามเขาว่าจะได้กลับดาวบลูสตาร์เมื่อไหร่ จะได้เจอครอบครัวอีกไหม...

แต่ตอนนี้... เหลือเพียงศพเย็นชืดสองร่าง ความโกรธแค้นปะทุขึ้นในใจเย่ฝาน

"อ๊าก!!!" เขาคำรามลั่น ไม่รู้ว่าระบายอารมณ์ใส่ใคร บางทีอาจเป็นโลกใบนี้...

นังจางจี้เหม่ย บล็อกเกอร์เฟมินิสต์นั่นก็คนหนึ่ง แล้วยังมีหนุ่มเกาหลีที่ตายเพราะถังแก๊สอีก ตอนนี้เพื่อนร่วมชั้นอีกสองคนก็ต้องมาตาย...

เย่ฝานรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งในขณะนี้ เขาคิดว่าทำไมตอนกลางวันถึงไม่พยายามตามล่ามอนสเตอร์พวกนั้นให้หนักกว่านี้

ถ้าเขาเจอและฆ่ามอนสเตอร์ได้บ้าง เขาคงถึงเลเวล 10 เร็วกว่านี้ และเรื่องราวอาจไม่จบลงแบบนี้!

ในขณะนั้น หลิวเอ๋อน่าวางมือบนไหล่เขา "เย่ฝาน นี่ไม่ใช่ความผิดของนาย ไม่มีใครอยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้น!"

"ใช่ เย่ฝาน บางทีนี่อาจเป็นโชคชะตา..." หว่านอวี้ปลอบจากด้านข้าง

หลินชิงเสวี่ยกอดเย่ฝานจากด้านหลัง กอดเขาแน่น แล้วพูดอย่างอ่อนโยน "เย่ฝาน นายทำดีที่สุดแล้ว ถ้าไม่มีนาย ทุกคนคงตายกันหมด..."

สาวๆ รอบตัวเขาก็เช็ดน้ำตาเช่นกัน พวกเธอเข้ามาล้อมรอบเย่ฝาน กอดเขาทีละคน เพื่อบอกให้เขาอย่าโทษตัวเองมากเกินไป...

ซูม่านเมี่ยวเดินเข้ามาหาเย่ฝาน ในมือถือชามน้ำ

"เย่ฝาน ดื่มน้ำหน่อยสิ เช้าแล้ว ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป ทุกคนรู้ดี ไม่มีใครโทษนายหรอก นายทำดีที่สุดแล้ว!"

เย่ฝานยิ้มขื่น ส่ายหัวอย่างจนปัญญา แล้วทิ้งตัวลงนั่งกับพื้น "เฮ้อ..."

"ขุดหลุมฝังเสี่ยวโม่กับเสี่ยวซีเถอะ ถ้าเราได้กลับไป เราต้องมีคำอธิบายให้ครอบครัวพวกเธอ!"

"อืม!!" ทุกคนพยักหน้าเงียบๆ

จริงๆ แล้วทุกคนขุดหลุมไว้แล้ว ตอนนี้เหลือแค่จัดการขั้นตอนสุดท้าย...

ไม่นาน เนินดินสองกองก็ปรากฏขึ้นในบริเวณค่ายพัก แม้จะดูแปลกตาไปบ้าง แต่เพราะเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่ถูกฝังอยู่ จึงไม่มีใครกลัวเท่าไหร่นัก

ทุกวันนี้ มอนสเตอร์กระหายเลือดกินคนน่ากลัวกว่าผีสางเทวดาตั้งเยอะ...

เย่ฝานจัดแจงของรางวัลที่ได้ แม้จะผ่านการต่อสู้ที่โหดร้าย แต่ผลตอบแทนก็นับว่าคุ้มค่า

เขาถึงเลเวล 12 และได้รับแก่นอสูร 28 ชิ้น รวมกับที่ได้จากกอบลินก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขามีแก่นอสูร 50 ชิ้นแล้ว

นอกจากนี้ยังมีพิมพ์เขียวชุดเกราะและพิมพ์เขียวอาวุธที่เข้าชุดกัน ซึ่งจะช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ได้อย่างมากแน่นอน

[ติ๊ง! คุณได้ปลดล็อกเทคโนโลยีชุดเกราะเกล็ดทมิฬ และได้รับ 10 แต้มอารยธรรม]

[ติ๊ง! คุณได้ปลดล็อกดาบคาตานะเกล็ดทมิฬ และได้รับ 10 แต้มอารยธรรม]

เย่ฝานเปิดดูเทคโนโลยีทั้งสองทันที

[ชุดเกราะเกล็ดทมิฬ (ชั้นยอด): ต้องใช้เกล็ดปลามังกรดำ 100 ชิ้น และเหล็ก 30 ก้อน]

[ดาบคาตานะเกล็ดทมิฬ (ชั้นยอด): ต้องใช้เกล็ดปลามังกรดำ 20 ชิ้น และเหล็ก 15 ก้อน]

เทคโนโลยีทั้งสองอย่างเป็นอุปกรณ์ระดับท็อปในปัจจุบัน แต่วัตถุดิบที่ใช้ก็น่าตกใจเช่นกัน

เย่ฝานเคยขูดเกล็ดปลามังกรดำเก็บไว้บ้าง ตอนนี้มีอยู่ประมาณ 50 หน่วย

แม้จะยังห่างไกลจากคำว่าพอ แต่อย่างน้อยเขาก็รู้แหล่งหาวัตถุดิบ กอบลินพวกนั้นจับปลามังกรดำในแม่น้ำได้ เย่ฝานก็ทำได้เช่นกัน

แต่ตอนนี้เขาขาดวิธีหาเหล็กจำนวนมาก หินที่เก็บมาให้เหล็กน้อยนิด เขาต้องการเหมืองแร่เหล็ก

การอัปเกรดค่ายพักเป็นเลเวล 2 ต้องใช้แก่นอสูร 50 ชิ้น หิน 10,000 ก้อน ไม้ 10,000 ท่อน และแต้มอารยธรรม 50 แต้ม

เย่ฝานมีครบสองเงื่อนไขแล้ว ขาดแค่หินกับไม้ ดังนั้นเขาต้องเก็บหินไว้อัปเกรดที่พักอาศัย เพราะถ้าเอาไปหลอมเหล็กคงไม่คุ้มค่าอย่างยิ่ง

"ดูเหมือนผมต้องเร่งเก็บไม้กับหินแล้วสิ สงสัยจังว่าอัปเกรดที่พักแล้วจะได้สิทธิประโยชน์อะไรบ้าง..." เย่ฝานพึมพำกับตัวเอง

หลังจากเตรียมตัวเสร็จ เย่ฝานหยิบผลึกทำนายออกมา ตอนนี้พลังงานเต็มเปี่ยมพร้อมใช้งานแล้ว

เขาเลือกใช้ผลึกทำนายทันที....

[1: ทางทิศตะวันออกมีฝูงลิงแมนดริลล์หน้าคน พวกมันดูจะสนใจหัวมนุษย์เป็นพิเศษ พวกมันยึดเหมืองเหล็กเล็กๆ เป็นรัง... (ระดับความอันตราย: 3 ดาว ★★★)]

[2: กลุ่มแขกไม่ได้รับเชิญมาถึงทางทิศตะวันตก จุดประสงค์ไม่แน่ชัด แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่มนุษย์... (ระดับความอันตราย: 4 ดาว ★★★★)]

[3: เสียงกรนของสัตว์ร้ายที่ไม่รู้จักดังมาจากทิศใต้ ดูเหมือนมันกำลังหลับปุ๋ยหลังอิ่มหนำ มันทรงพลังพอที่จะทำลายเผ่าอันเปราะบางของคุณได้ (ระดับความอันตราย: 4.5 ดาว ★★★★☆)]

เย่ฝานตกใจเมื่อเห็นผลทำนายวันนี้ "อันตรายทั้งสามทิศเลยเหรอเนี่ย!"

ผลทำนายวันนี้เป็นลบทั้งหมด ซึ่งทำให้หน้าของเย่ฝานดูไม่ได้เลยทีเดียว

ทุกคนต่างหวาดผวาเมื่อเห็นผลลัพธ์...

"สามลางร้าย!!"

"ทำยังไงดี? ทั้งสามทิศดูอันตรายไปหมด!"

"ไม่ใช่แค่ความรู้สึกนะ คราวที่แล้วแค่กอบลิน 2 ดาวยังเจ็บตัวเลย ตอนนี้ 2 ดาวขึ้นไปหรือมากกว่านั้นมีโอกาสตายสูงมาก!"

"เฮ้อ... เอาไงดีตอนนี้? ไปตัดไม้เหรอ?"

"ฟังเย่ฝานเถอะ ว่าเขาคิดยังไง แต่ฉันว่าเราควรเน้นอัปเกรดที่พักอาศัยก่อนนะ เพราะขาดแค่หินกับไม้เอง!"

......

กลุ่มคนถกเถียงและแสดงความคิดเห็น แต่การตัดสินใจสุดท้ายอยู่ที่เย่ฝาน

เย่ฝานคิดหนัก เหมืองเหล็กเล็กๆ นั่นล่อตาล่อใจมาก แต่เขาไม่อยากเสี่ยงชีวิตอีก

อย่างที่ทุกคนเพิ่งพูดไป อันตรายแค่ 2 ดาวยังเจ็บตัว นับประสาอะไรกับ 3 ดาว

แถมตอนนี้เย่ฝานใช้สกิลได้แล้ว พลังโดยรวมของเขาแข็งแกร่งกว่าตอนสู้กับเผ่ากอบลินมาก

ถึงอย่างนั้น ก็ยังสู้ฝูงลิงแมนดริลล์หน้าคนไม่ได้ แสดงว่าพวกมันน่ากลัวขนาดไหน!

"ทุกคน ไปทางเหนือตัดไม้และเก็บไม้ อาหารเราเหลือพอแค่อีกสองวัน!"

"ขอคนมือไวเท้าไว ตกปลาเก่งๆ ว่ายน้ำแข็งๆ สักสองสามคน มาช่วยผมจับปลาในแม่น้ำหน่อย!" เย่ฝานสั่ง

คำพูดนี้อยู่ในความคาดหมายของทุกคน พวกเขารู้ว่าเย่ฝานไม่ใช่คนชอบเสี่ยง โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นลางร้ายเล็กน้อย เขาจะไม่บุ่มบ่ามเด็ดขาด

ตอนนั้นเอง หลิวเอ๋อน่ายกมือขึ้น "งั้นฉันไปตกปลากับนายเอง ยังไงซะฉันก็เป็นกรรมการกีฬา ว่ายน้ำไม่มีปัญหาอยู่แล้ว"

สาวๆ อีกหลายคนก็ยกมือขึ้น "นับฉันด้วย"

"ฉันด้วย! ฉันไปด้วย!"

เย่ฝานกวาดตามองรอบๆ และแปลกใจที่เห็นซูม่านเมี่ยวยกมือด้วย

"ประจำเดือนหมดแล้วเหรอ?" เย่ฝานถาม

ซูม่านเมี่ยวพยักหน้าอย่างเขินอาย

"อืม... ไม่รู้ทำไม ถึงวันนี้จะเป็นวันที่สี่ แต่เลือดหยุดไหลแล้ว และท้องก็ไม่ปวดแล้วด้วย!"

เย่ฝานพยักหน้าเล็กน้อย "สงสัยเพราะกินเนื้อเยอะช่วงสองสามวันนี้มั้ง แถมสภาพแวดล้อมก็เปลี่ยนไปด้วย..."

การกินเนื้อแดงช่วงมีประจำเดือนเป็นเรื่องดีมาก ซึ่งเย่ฝานรู้ดี ก็เขาเรียนพยาบาลมานี่นา!