ตอนที่ 8 การสังหารหมู่เริ่มขึ้นแล้ว

พัสเทียสรู้สึกว่าวันนี้เขาโคตรจะซวยบรมเลยจริงๆ

เคยได้ยินมาว่าร็อคกี้พอร์ตเป็นแหล่งระบายของโจรชั้นยอด

พวกเขาถึงได้ดั้นด้นเดินทางไกลมาถึงที่นี่ เพื่อหวังจะเอาน้ำหอมราคาแพงกับเครื่องเพชรพลอยทองคำที่ปล้นมาจากเดรสโรซ่ามาขายที่นี่ แลกเป็นเงินเบรีและเสบียงอาหาร

เขาเคยวางแผนไว้ว่า...

ถ้าเที่ยวนี้ราบรื่น

จากนี้ไป ร็อคกี้พอร์ตจะเป็นแหล่งปล่อยของประจำของพวกเขา

สำหรับโจรสลัดอย่างพวกเขาที่ไม่มีอาณาเขตเป็นของตัวเอง ทำได้แค่ร่อนเร่ปล้นชิงเลี้ยงปากท้องไปวันๆ

ความสำคัญของเขตการค้าเป็นกลางที่สะดวกต่อการปล่อยของโจรโดยไม่ต้องเสี่ยงถูกปล้นซ้ำสองนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสำคัญขนาดไหน

และร็อคกี้พอร์ตก็เป็นสถานที่แบบนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย

ที่นี่คืออาณาเขตของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ กลุ่มโจรสลัดที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกใหม่

กฎของที่นี่คือห้ามต่อสู้กันภายในเขตท่าเรือและเกาะ

ใครฝ่าฝืนจะถูกกลุ่มโจรสลัดร็อคส์เล่นงาน

ไม่ต้องกลัวว่าเจ้าทุกข์จะตามมาทวงคืนของที่ขโมยมาที่นี่

มีธงของร็อคส์ปักอยู่

อย่าว่าแต่ประเทศสมาชิกอย่างเดรสโรซ่าเลย

แม้แต่กองทัพเรือและกองกำลังของรัฐบาลโลกยังไม่กล้าบุกรุกเข้ามาลึกถึงที่นี่

นอกเหนือจากต้องจ่ายค่าคุ้มครอง 20% จากทุกธุรกรรมให้กับกลุ่มโจรสลัดร็อคส์แล้ว ที่นี่ก็แทบจะเป็นสวรรค์สำหรับการปล่อยของโจรในความคิดของพัสเทียส

ส่วนเรื่องออกจากร็อคกี้พอร์ตไปแล้วจะเจอพวกเดียวกันดักปล้นกลางทะเลหรือเปล่านั้น?

นั่นมันก็ต้องวัดกันที่ฝีมือของใครของมันแล้ว

เขาเป็นถึงกัปตันกลุ่มโจรสลัดเขี้ยวพิษ พัสเทียส เขี้ยวพิษ ผู้มีค่าหัว 90 ล้านเบรี ไม่ใช่หมูในอวยให้ใครมาเคี้ยวเล่นง่ายๆ หรอกนะ

และวันนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาที่นี่

ดังนั้น พวกเขาจึงไม่กังวลเรื่องความปลอดภัยของตัวเองและสินค้าเลยแม้แต่น้อย

แต่ทว่า...

เมื่อเขาเห็นเรือโจรสลัดของตัวเองถูกเจ้ายักษ์เขาโง้งนั่นจับโยนขึ้นไปบนฟ้าสูงหลายสิบเมตรราวกับของเล่น แล้วเขวี้ยงใส่เมืองท่าเรืออย่างง่ายดาย

เมื่อเห็นคุก มีดโค้งที่มีค่าหัวต่ำกว่าเขาแค่สองล้านเบรี ถูกทุบจนร่างหายไปครึ่งแถบด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

เมื่อเห็นเพื่อนร่วมอาชีพ

กัปตันโจรสลัดที่มีค่าหัวเกินร้อยล้านเบรี ถูกราชาปีศาจตนน้นไล่ฆ่าอย่างง่ายดายราวกับผักปลา

พัสเทียสก็ถึงกับชาไปทั้งตัว

เป็นครั้งแรกที่เขาตระหนักว่า แม้แต่โจรสลัดชื่อกระฉ่อนค่าหัวเกินร้อยล้าน ก็ยังเปราะบางเหลือเชื่อ

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เขาตัดสินใจกลืนไปกับฝูงชนแล้วหนีทันที

ไม่มีเวลาแม้แต่จะรวบรวมลูกน้องตัวเองด้วยซ้ำ

พวกเขาวิ่งหน้าตั้งหนีตายเข้าไปลึกในตัวเมือง

ยังมีอีกหลายคนที่คิดเหมือนเขา

อย่างเช่นในกลุ่มคนที่วิ่งนำหน้าอยู่ ก็มีกัปตันโจรสลัดค่าหัวไม่น้อยหน้าเขาอยู่หลายคน

เขาเห็นพีท กัปตันกลุ่มโจรสลัดจอมตะกละ ค่าหัว 98 ล้านเบรี

ฮิรุเซ็น กัปตันกลุ่มโจรสลัดดูดเลือด ค่าหัว 130 ล้านเบรี

ยังมีลีวาย นักฆ่าฉายาเดี่ยว ค่าหัว 150 ล้านเบรี

นอกจากนี้...

"หือ? ไอ้หนุ่มผมขาวนั่นใครวะ?"

พัสเทียสชะงักไปครู่หนึ่ง

กลางถนนข้างหน้า มีชายหนุ่มผมขาวคนหนึ่งยืนขวางอยู่

ชายหนุ่มคนนั้นรูปร่างสูงใหญ่กำยำ กะดูด้วยสายตาแล้วน่าจะสูงเกินสามเมตร

ถนนสายนี้เดิมทีก็ไม่ได้กว้างขวางอะไรอยู่แล้ว

อีกฝ่ายมองดูฝูงชนราวกับกำลังตกตะลึงกับจำนวนโจรสลัดที่มากมายมหาศาล

การไปยืนจังง้าอยู่กลางถนนทันที ทำให้ถนนที่แคบอยู่แล้วยิ่งดูแคบลงไปอีก

พวกโจรสลัดที่วิ่งนำหน้าทำได้แค่วิ่งอ้อมเขาไปทางซ้ายขวา

ไม่ใช่ว่าพวกโจรสลัดนิสัยดี ไม่โกรธเวลาโดนขวางทาง

แต่ตอนนี้ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการหนีตาย กลัวว่าราชาปีศาจข้างหลังจะตามมาฆ่าล้างบาง

ไม่อย่างนั้น ไอ้หนุ่มหน้าละอ่อนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มายืนบื้ออยู่กลางถนนแบบนี้ คงโดนพวกโจรสลัดรุมสกรัมไปนานแล้ว

อย่างไรก็ตาม โชคดีของหนุ่มน้อยผมขาวผู้ไร้เดียงสาคนนี้ก็อยู่ได้ไม่นานนัก

ชายอ้วนร่างยักษ์ สูงสามเมตร กว้างสามเมตร เหวี่ยงร่างที่เป็นคลื่นไขมันขณะวิ่ง พุ่งตรงเข้าชนชายหนุ่มผมขาวที่ยังยืนขวางอยู่กลางถนนอย่างจัง

ใบหน้าอ้วนกลมจนแทบมองไม่เห็นลูกตา เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ราวกับกำลังหนีตายสุดชีวิต

เมื่อเห็นว่าจะชนกับชายหนุ่มผมขาวตรงหน้า เจ้าอ้วนก็โบกไม้โบกมือสั้นป้อมอย่างบ้าคลั่ง

ดูน่าขันสิ้นดี

"หลบไปไอ้น้อง! ฉัน... ฉันหยุดไม่ได้ ฉัน... ฉันจะชนแล้วนะ!"

เมื่อเห็นท่าทางของเจ้าอ้วนและสีหน้าตื่นตระหนก พัสเทียสก็อดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้ม

เจ้าอ้วนคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น พีท กัปตันกลุ่มโจรสลัดจอมตะกละนั่นเอง

ไอ้อ้วนที่ยิ้มแย้มตลอดเวลา แต่จริงๆ แล้วเจ้าเล่ห์เพทุบายและอำมหิตสุดๆ

มันไม่ใช่หยุดไม่ได้หรอก

มันจงใจต่างหาก!

ถึงแม้บนเกาะนี้จะมีกฎห้ามต่อสู้เด็ดขาด

แต่ในเวลานี้ เพราะการมาเยือนของไคโด ทำให้ที่นี่โกลาหลวุ่นวายไปหมดแล้ว

พีทถูกไคโดไล่ล่าอย่างไม่ลดละจนสภาพดูไม่ได้และหงุดหงิดสุดขีด

ตอนนี้เห็นได้ชัดว่ามันอยากหาที่ระบายอารมณ์

ไอ้หนุ่มผมขาวที่ยืนขวางทางด้วยความตกใจ ก็กลายเป็นกระสอบทรายชั้นดีของมันอย่างไม่ต้องสงสัย

มันต้องการใช้ร่างกายที่หนาและหนักของมัน บดขยี้ไอ้โง่ตรงหน้าให้ตายคาที่!

"ฮี่ๆๆ..."

ความคิดที่ว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะถูกแรงกระแทกมหาศาลของมันบดขยี้จนร่างบิดเบี้ยวและเลือดสาดกระจายในวินาทีถัดไปนั้นช่างน่าสยดสยอง

รอยยิ้มพึงพอใจอดไม่ได้ที่จะปรากฏบนใบหน้าอูมๆ ของพีท

แต่ปากมันยังตะโกนเสแสร้งต่อไป

"หลบไป! หลบไปเร็วไอ้น้อง! ฉันเบรกไม่อยู่จริงๆ!"

"ฉ...ฉันขอโทษ!"

"ปัง!!"

วินาทีถัดมา

ร่างอ้วนพีมหึมาราวกับช้างตกมัน พุ่งชนชายหนุ่มผมขาวอย่างจัง ท่ามกลางสายตาสะใจของฝูงชน

ชั่วพริบตา

เป็นไปตามคาด ภาพสยดสยองเลือดสาดกระจาย เนื้อหนังฉีกขาด แขนขาบิดเบี้ยว ปรากฏขึ้นต่อสายตาของพัสเทียส ลีวาย และคนอื่นๆ

แต่ทว่า...

สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงจนตาค้างก็คือ...

ผู้ที่เลือดสาดกระจาย แขนขาบิดเบี้ยว ไม่ใช่ชายหนุ่มผมขาวที่ยืนอยู่กลางถนน

แต่กลับเป็นพีท ราชาจอมตะกละที่มีน้ำหนักตัวกว่าสิบตัน อ้วนจนเหมือนภูเขาเนื้อเคลื่อนที่!

วินาทีที่ปะทะกับชายหนุ่มผมขาว อีกฝ่ายกลับยืนนิ่งไม่ไหวติง เท้าไม่ขยับถอยหลังแม้แต่มิลลิเมตรเดียว!

ในทางกลับกัน กลับเป็นพีทเสียเอง

ร่างกายมหึมาของมันราวกับพุ่งชนเสาเหล็กกล้าที่เชื่อมติดกับพื้นโลก

หลังจากผิวหนังทั่วร่างถูกยืดออกจนถึงขีดสุด มันก็ฉีกขาดเป็นแผลเหวอะหวะขนาดใหญ่

เนื้อเยื่อ ไขมันสีเหลือง ขาว และแดงทะลักออกมาจากปากแผลสาดกระเซ็นไปทั่ว

ตรอกแคบๆ คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

"อ๊ากกกกก..."

ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการที่เนื้อหนังฉีกขาดทำให้มันกรีดร้องออกมาอย่างทรมาน

แม้จะบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ แต่มันก็ยังไม่ตาย

ดวงตาที่แดงก่ำปูดโปน จ้องเขม็งไปที่คาร์โลซึ่งอยู่ใกล้แค่เอื้อม มันอ้าปากกว้างคำราม และกัดเข้าที่ใบหน้าของคาร์โลโดยตรง!

"ไอ้สารเลว! ไอ้ชาติชั่ว! กูจะฆ่ามึง! กูจะแดกมึงซะ!"

เมื่อปากขนาดใหญ่ที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าของพีทขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ พวกเขาก็เฝ้ามองดูมันเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น

ในที่สุดคาร์โลก็ขยับตัว

เขายกมือซ้ายที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวขึ้นกดลงบนหน้าอกขนาดใหญ่ของพีท แล้วผลักออกไป

ดูเหมือนจะไม่ได้ออกแรงอะไรมากมาย

แต่ร่างภูเขาเนื้อของพีทกลับถูกเขาผลักกระเด็นออกไปอย่างง่ายดาย

จากนั้น เขาก็ค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น

กำหมัด

ง้างแขน

แล้วชกออกไปข้างหน้า

"ตูม!!"

อากาศภายในตรอกทั้งหมดบิดเบี้ยวและสั่นสะเทือนจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ก่อให้เกิดแรงดันลมมหาศาล

ราวกับอากาศถูกจุดระเบิดด้วยวัตถุระเบิดบางอย่าง

มันระเบิดขึ้นที่หมัดของคาร์โล

สิ่งที่โจรสลัดทุกคนในตรอกเห็นคือคลื่นกระแทกสีขาวปรากฏขึ้นตรงหน้าคาร์โล

จากนั้น หมัดก็พุ่งกระแทกเข้าปากที่อ้ากว้างของพีท และทะลุออกทางด้านหลังกะโหลกศีรษะอันอ้วนกลมของมัน!

กะโหลกแข็งขนาดใหญ่หมุนติ้วกลางอากาศราวกับลูกดอก พุ่งตรงมาทางพัสเทียสที่ยืนอ้าปากค้าง

มันพุ่งเฉียดหน้าเขาไป กรีดผนังตรอกเป็นร่องลึกยาว!

"ขอโทษที คนที่ควรพูดคำว่าขอโทษน่ะ คือฉันต่างหาก"

ท่ามกลางสายตาหวาดผวาของเหล่าโจรสลัดโดยรอบ คาร์โลค่อยๆ ดึงแขนขวาที่ทะลุปากของพีทออกมา ปล่อยให้ร่างมหึมาของพีทล้มตึงลงกับพื้นเสียงดังสนั่น

โดยไม่รอช้า เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบซิการ์เคลือบทองออกมา แล้วคาบไว้ในปาก

จุดไฟสูบท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วตรอก

"ฟู่ว--!"

สูดหายใจลึก

ควันซิการ์ไหลผ่านปอด

คาร์โลที่มีเลือดเปรอะเปื้อนใบหน้า ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองพัสเทียสและคนอื่นๆ ที่กำลังตัวสั่นงันงก

"การสังหารหมู่เริ่มขึ้นแล้ว"

พร้อมกันหรือยัง?