บทที่ 30 พบเจอบอสอีกครั้ง

หลินเจ๋อตรวจสอบข้อมูลหลังอัปเกรดของเสี่ยวชิงและต้าหง

เสี่ยวชิงมีพลังโจมตี 150, ป้องกัน 135, ความเร็ว 165 และ HP 3600 ความเสียหายพิษต่อวินาทีเพิ่มขึ้นจาก 15 เป็น 18

ต้าหงมีพลังโจมตี 165, ป้องกัน 105, ความเร็ว 180 และ HP 3000 ความเสียหายจากลูกไฟเพิ่มขึ้นจาก 100 เป็น 150

จากนั้นหลินเจ๋อตรวจสอบข้อมูลของราชินีผึ้ง

พลังโจมตี 105, ป้องกัน 150, ความเร็ว 120 และ HP 4200 ฟักผึ้งได้วันละ 300 ตัว

"ด้วยการเสริมพลังจากพรสวรรค์ระดับ S ของฉัน..."

"ค่าสถานะของเจ้าตัวเล็กทั้งสามจะเพิ่มขึ้นอย่างมากทุกครั้งที่อัปเลเวล"

แม้ตอนนี้หลินเจ๋อจะอยู่ระดับทองแดงขั้น 5 แต่ค่าสถานะของเขายังเทียบได้กับแค่ราชินีผึ้งระดับทองแดงขั้น 4 เท่านั้น

นี่ขนาดใส่อุปกรณ์แล้วนะ

ถ้าถอดอุปกรณ์ออก ค่าสถานะยิ่งดูไม่จืด

...

หลังจากเคลียร์พื้นที่เสร็จ

หลินเจ๋อพาเจ้าตัวเล็กทั้งสามมุ่งหน้าตรงไปยังตำแหน่งของหมีหลังเหล็กลายเงิน

ฝูงหมูป่าขนเหล็กที่เพิ่งฆ่าไปให้เนื้อมามากถึง 2,800 หน่วย

เทียบกับมอนสเตอร์ชนิดอื่น อัตราดรอปเนื้อของหมูป่านี่น่าตกใจมาก

ตามธรรมเนียม หลินเจ๋อเก็บส่วนน้อยไว้ให้ตัวเองและเสี่ยวชิงกิน ส่วนที่เหลือวางขายในช่องแลกเปลี่ยน

นอกจากนี้ยังได้เทียนโลหิตมาอีก 4 เล่ม

ซึ่งหลินเจ๋อก็ขายเปลี่ยนเป็นไม้ทั้งหมด

ในป่าดงดิบอันมืดมิด...

หลินเจ๋อส่องไฟฉายลงพื้นขณะมองเสี่ยวชิงที่กำลังบิดลำตัวงูยักษ์เลื้อยไปมา "ตัวแกใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ"

"อีกหน่อยฉันคงขี่หลังแกได้แล้วมั้ง"

ได้ยินแบบนั้น เสี่ยวชิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย "หนูจะพยายามโตให้ไวๆ เจ้านายจะได้ขี่หนูได้"

สีหน้าหลินเจ๋อแข็งค้าง

ฟังดูทะแม่งๆ ชอบกล

...

หลังจากเดินทางมากว่าสิบนาที หลินเจ๋อและเจ้าตัวเล็กทั้งสามก็มาถึงที่อยู่ของหมีหลังเหล็กลายเงิน

"เจ้านาย มันอยู่ตรงนั้น!"

ราชินีผึ้งใช้เหล็กในที่ปลายท้องชี้ไปทางป่า

หลินเจ๋อมองตาม แต่ไม่เห็นอะไรเลยในป่ามืดทึบ ได้ยินแค่เสียงลมหายใจหนักๆ ดังต่อเนื่อง

เขาส่องไฟฉายไปทางนั้น

ภายใต้แสงไฟ หมีดำตัวมหึมาปรากฏขึ้นในสายตาหลินเจ๋อ

หมีดำนั่งอยู่บนพื้น

พิงหินสีน้ำเงินก้อนใหญ่

ร่างกายของมันกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจหนักหน่วง

"ศัตรูมาถึงหน้าบ้านแล้ว ยังจะหลับอยู่อีก ใจกล้าจริงๆ!"

"แต่ต้องบอกเลยว่า หมีดำตัวนี้ใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่มจริงๆ"

หลินเจ๋อกะคร่าวๆ หมีดำตัวนี้นั่งอยู่ยังสูงกว่าสองเมตร ถ้าลุกยืนน่าจะสูงสามสี่เมตร

"ดูจากขนาดแล้ว หมีดำตัวนี้มีแววเป็นสัตว์พาหนะได้เลย"

ขี่งูเป็นแค่ความฝัน

ขี่หมีสิถึงจะเท่ของจริง

ภายใต้การจ้องมองของหลินเจ๋อ ข้อมูลของหมีดำก็เปิดเผยออกมา

...

[มอนสเตอร์: ราชาหมีหลังเหล็กลายเงิน]

[ระดับ: ระดับทองแดงขั้น 7]

[พลังโจมตี: 128; พลังป้องกัน: 140; ความเร็ว: 100]

[HP: 15000]

[ความสามารถพิเศษ: การข่มขู่ของราชาหมี, หนามดิน, วิชาวายุจมธรณี, คำรามกึกก้อง]

[ศักยภาพการเติบโต: 2 ดาว]

[ค่าประสบการณ์: 325/800]

...

"สูดดด!!"

หลินเจ๋อสูดหายใจเฮือก

แม้จะรู้อยู่แล้วว่าหมีดำเป็นบอสและเตรียมใจไว้บ้าง แต่ก็ยังอดตกใจไม่ได้เมื่อเห็นข้อมูลของมัน

พลังโจมตี ป้องกัน และความเร็ว—ทั้งสามค่าทะลุ 100 หมด

HP ปาเข้าไป 15,000

ต้องรู้ก่อนนะว่านี่คือค่าสถานะพื้นฐานของหมีดำ

ที่เจ้าตัวเล็กทั้งสามของเขามีค่าสถานะสูงขนาดนั้น เป็นเพราะการเสริมพลังจากพรสวรรค์ระดับ Super S ล้วนๆ ถ้าไม่มีการเสริมพลัง พวกมันก็เป็นแค่มอนสเตอร์ธรรมดา

ถ้าต้องสู้กับหมีดำตัวนี้ คงโดนฉีกเป็นชิ้นๆ ในไม่กี่กระบวนท่า

หลินเจ๋อเหลือบมองความสามารถพิเศษของหมีดำอีกครั้ง

มีทั้งหมด 4 อย่าง

อ่านจบ สีหน้าประหลาดใจของหลินเจ๋อก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

"การข่มขู่ของราชาหมี ลดค่าสถานะศัตรู 20% เป็นเวลา 30 วินาที"

"วิชาหนามดิน เรียกหนามดินขึ้นมา สร้างความเสียหาย 300 หน่วย"

"วิชาวายุจมธรณี ทำให้พื้นที่กลายเป็นบึงโคลน ใช้ดักจับศัตรู"

"สุดท้าย คำรามกึกก้อง สร้างความเสียหายเล็กน้อย แต่ทำให้ศัตรูมึนงง 5 วินาที"

"โหดบรรลัย!"

หลินเจ๋อสูดหายใจอีกเฮือก

เขาเริ่มลังเล แม้เจ้าตัวเล็กทั้งสามจะอัปเลเวลแล้ว แต่ก็อาจเอาชนะหมีดำตัวนี้ไม่ได้

"โดยเฉพาะราชินีผึ้ง การโจมตีของนางเจาะเกราะหมีดำไม่เข้าแน่"

"เสี่ยวชิงกับต้าหงยังพอไหว"

"แต่ถ้าหมีดำใช้สกิล 'การข่มขู่ของราชาหมี' เสี่ยวชิงกับต้าหงจะทำอะไรมันไม่ได้เลยตั้งสามสิบวินาที!"

ขณะที่หลินเจ๋อกำลังลังเลว่าจะถอยดีไหม...

ราชาหมีหลังเหล็กลายเงินที่ถูกไฟฉายส่องหน้า จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้น เสียงคำรามต่ำด้วยความโกรธดังออกมาจากปาก

เห็นได้ชัดว่ามันโมโหที่ถูกรบกวนเวลานอน

หมีดำกลิ้งตัวลุกขึ้นยืน แล้วคำรามลั่น

ทันใดนั้น คลื่นเสียงที่มองเห็นด้วยตาเปล่าก็พุ่งเข้าหาหลินเจ๋อและเจ้าตัวเล็กทั้งสาม

หลินเจ๋อตอบสนองเร็วที่สุด ถอยฉากออกไปหลายสิบเมตร เขารู้ว่านี่คือสกิลอะไร เลยเตรียมตัวไว้แล้ว

แต่เจ้าตัวเล็กทั้งสามช้าไปจังหวะหนึ่ง เลยโดนเต็มๆ

สัญลักษณ์มึนงงปรากฏขึ้นบนหัว

เนื่องจากราชินีผึ้งบินอยู่กลางอากาศ พอติดสถานะมึนงงเลยร่วงตุ๊บลงพื้น

อีกด้านหนึ่ง

หมีดำพุ่งเข้ามาด้วยเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่น

มันอ้าปากงับต้าหงที่ยืนนิ่งอยู่บนหัวเสี่ยวชิง

สำหรับมัน มอนสเตอร์สามตัวตรงหน้าก็แค่อาหาร และขนาดตัวอย่างต้าหง งับคำเดียวก็มิด

แต่ในจังหวะที่ร่างสีแดงสดกำลังจะตกเข้าปากหมี...

ดาบเหล็กเล่มหนึ่งเหมือนโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า ฟันเข้าที่ท้องมันจังๆ พร้อมตัวเลข -70 เด้งขึ้นมา

หมีดำเจ็บจนถอยหลังไปสองก้าว

พร้อมกันนั้น มันก็เห็นว่าคนที่โจมตีมันคือหลินเจ๋อ

โดยไม่ลังเล มันตบหลินเจ๋อกระเด็น แต่ต้องตกใจที่หลินเจ๋อไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย

ร่างของหลินเจ๋อวูบไหว แล้วมาโผล่ตรงหน้าหมีดำอีกครั้ง

เขากวัดแกว่งดาบเหล็กในมือราวกับภูตพราย สร้างบาดแผลดาบแผลแล้วแผลเล่าบนตัวหมีดำ

ในเวลาไม่กี่วินาที หมีดำเสียเลือดไปหลายร้อยแต้ม

ขณะเดียวกัน เจ้าตัวเล็กทั้งสามก็หายมึนงง และเริ่มระดมโจมตีหมีดำทันที

เริ่มจากต้าหงรัวลูกไฟ ตามด้วยเสี่ยวชิงพ่นพิษ

ส่วนราชินีผึ้งเห็นว่าเจาะเกราะหมีดำไม่เข้า ก็ตัดสินใจกระพือปีกบินออกจากวงต่อสู้

ภายใต้การโจมตีอย่างไม่หยุดยั้งของหลินเจ๋อ ต้าหง และเสี่ยวชิง หมีดำเสียเลือดไปอย่างรวดเร็วกว่า 3,000 แต้ม

หมีดำโกรธจัด ปล่อยสกิล "การข่มขู่ของราชาหมี"

ทันใดนั้น ค่าสถานะของหลินเจ๋อและเจ้าตัวเล็กทั้งสองลดฮวบลง 20%

ในสภาพนี้ เสี่ยวชิงกับต้าหงเจาะเกราะหมีดำยากขึ้นไปอีก

"พวกแกถอยไป ให้ฉันจัดการเอง!"

หลินเจ๋อเหลือบมองระยะเวลาสกิลของตัวเอง เหลืออีก 36 วินาที นานพอจะหยุดเจ้าปีศาจหมีดำตัวนี้ได้

จากนั้นหลินเจ๋อก็เข้าปะทะกับหมีดำ

ดาบเหล็กฟันใส่หมีดำซ้ำแล้วซ้ำเล่า หมีดำคำรามและตบหลินเจ๋อกระเด็นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บเลย

นั่นเพราะหลินเจ๋อใช้สกิลคัดลอก คัดลอกค่าสถานะทั้งหมดของเสี่ยวชิงมาใส่ตัวเอง

ต่อให้ค่าสถานะลดลง 20% พลังป้องกันของเขาตอนนี้ก็ยังสูงถึง 170 แต้ม

แถมเกราะหนังที่ใส่อยู่ยังกันดาเมจได้อีก 50 แต้ม

ดังนั้น หมีดำจึงเจาะเกราะเขาไม่เข้าเลย

ในที่สุด หมีดำก็ทนไม่ไหว

พื้นดินสั่นสะเทือน

หนามแหลมนับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นมา สร้างรัศมีทำลายล้าง 30 เมตร

ร่างของหลินเจ๋อวูบไหว ทิ้งภาพติดตาไว้ขณะที่ร่างเงาถูกหนามดินเสียบทะลุ

จากนั้นเขาโผล่ไปด้านหลังหมีดำ เล็งดาบเหล็กไปที่จุดอ่อนแล้วแทงสวนเข้าไปเต็มแรง

หมีดำส่งเสียงร้องโหยหวนบาดหู

พร้อมกันนั้น ตัวเลขมหึมา -350 ปรากฏขึ้นบนหัว ตามด้วยดาเมจต่อเนื่องหลักสิบอีกรัวๆ

หลินเจ๋อชะงักไปครู่หนึ่ง "แทงโดนเส้นเลือดใหญ่เหรอ?"