บทที่ 7 พิมพ์เขียวเครื่องกรองน้ำ

สิ่งแรกที่หลินเจ๋อทำหลังตื่นนอนคือเปิดแผงข้อมูลส่วนตัว

ค่าสถานะไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ตัวเลือก 'จำนวนสัตว์เลี้ยงที่ครอบครองได้' ในหมวดสัตว์เลี้ยง เปลี่ยนจาก 1 เป็น 2

หลินเจ๋อดีใจมาก เขาลุกจากเตียงฟาง ดึงเจ้าเสี่ยวชิงที่พันรอบเอวเขาออกอย่างไม่ใส่ใจ

จากนั้นเขาเดินไปที่กองไฟ

ไม้ที่เติมไปเมื่อคืนส่วนใหญ่ไหม้เป็นเถ้าถ่านหมดแล้ว

เหลือแค่ถ่านแดงๆ ไม่กี่ก้อนตรงใจกลางกองไฟ

เขาเติมกิ่งไม้เล็กๆ ลงไป พอกองไฟติดอีกครั้ง ก็ใส่ฟืนแห้งตามลงไป เขาไม่อยากเจอวิบากกรรมจุดไฟด้วยการปั่นไม้อีกรอบในคืนนี้

จากนั้นเขาเอาขี้เถ้ามาถูฟัน

หลังทำความสะอาดร่างกายคร่าวๆ เขาก็หยิบขนมปังกับแอปเปิลออกมาเริ่มกิน

หลินเจ๋อเปิดช่องแลกเปลี่ยนซื้อขายไประหว่างกินมื้อเช้า

ผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ทั้งหมดที่วางขายเมื่อคืนถูกกวาดเกลี้ยงแผง รวมถึงแอปเปิลด้วย

ในกระเป๋าเป้มีหญ้าแห้งกว่า 260 หน่วย ไม้ไผ่ 84 ลำ และเถาวัลย์ 50 เส้น

ต้องบอกว่าผู้เล่นมีกำลังซื้อสูงจริงๆ

โดยเฉพาะผู้เล่นสายชิลที่เน้นการใช้ชีวิต

พอหาอาหารไม่ได้ ก็จำใจต้องเอาเสบียงที่รวบรวมได้มาแลก

'ตอนนี้มีทรัพยากรพออัปเกรดกระท่อมฟางเป็นระดับท็อปเทียร์แล้ว!'

หลินเจ๋อรีบกินขนมปังและแอปเปิลในมือให้หมด จากนั้นกดอัปเกรดกระท่อมฟางตามคำแนะนำของเกม

ไม่นาน การอัปเกรดกระท่อมฟางก็เสร็จสิ้น

พื้นที่ขยายออกไปเกือบสามสิบตารางเมตร

บนเตียงฟางมีเสื่อฟางปูทับอีกชั้น แถมยังมีหมอนสานจากไม้ไผ่เพิ่มมาให้อีกใบ

'ไว้มีโอกาสต้องหาเฟอร์นิเจอร์มาเพิ่มหน่อย'

หลินเจ๋อมองห้องโล่งๆ 'ตอนนี้มีแค่เตียง อย่างอื่นไม่มีเลย หนูวิ่งเข้ามาเห็นคงร้องไห้เดินออกไป'

...

[กระท่อมฟาง]

[ระดับ: ระดับท็อปเทียร์]

[ระดับถัดไป: บ้านไม้]

[เงื่อนไขการอัปเกรด: ไม้ 500 หน่วย, ตะปูเหล็ก 300 ตัว]

[ข้อมูลคำอธิบาย: นี่คือที่หลบภัยที่มีความปลอดภัยต่ำเตี้ยเรี่ยดิน อย่าหวังว่ากระท่อมฟางธรรมดาๆ จะต้านทานการโจมตีของมอนสเตอร์ได้]

...

'ไม้หาไม่ยาก เอาอาหารแลกก็ได้'

'แต่ตะปูเหล็กจะไปหาจากไหน?'

หลินเจ๋อขมวดคิ้วขณะมองแผงข้อมูลของที่หลบภัย

เขาลองเปิดช่องแลกเปลี่ยนซื้อขายแล้วค้นหาดู และก็จริง ไม่มีใครขายตะปูเหล็กเลยสักชิ้น มีแค่แร่เหล็กไม่กี่รายการ แต่ราคาก็แพงหูฉี่

'เกมนี้มีข้อเสียอยู่อย่าง'

'ไม่มีคำใบ้หรือเบาะแสอะไรเลย ผู้เล่นต้องงมโข่งหาทางเอาเองหมด...'

หลินเจ๋อส่ายหัว

จากนั้นเขาเปิดช่องแชทโซนพื้นที่

เหลือบมองตัวเลขมุมขวาบน—97435

หมายความว่าตั้งแต่เมื่อวานมีผู้เล่นตายไปกว่าสองพันคนในโซนของเขา

เปอร์เซ็นต์อาจดูน้อย แต่ต้องไม่ลืมว่านี่ยังอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่

พอหมดช่วงคุ้มครองมือใหม่และเขตปลอดภัยหายไป ทั้งมอนสเตอร์และภัยพิบัติทางธรรมชาติที่อาจเกิดขึ้น จะสร้างความสูญเสียมหาศาลให้แก่ผู้เล่นแน่นอน

สถานการณ์ตอนนี้ สิ่งที่ผู้เล่นเจออยู่ยังไม่นับว่าเป็นการเอาชีวิตรอดจริงๆ

การดิ้นรนเอาชีวิตรอดของจริงต้องโหดร้ายเลือดสาดกว่านี้แน่

เขาเมินแชทของผู้เล่น แล้วเปิดไอคอนรูปซองจดหมายที่กะพริบอยู่ด้านล่างแผงแชท

หลังจากปฏิเสธคำขอเป็นเพื่อนทั้งหมดไปเมื่อวาน ตอนนี้มีคำขอเด้งมาอีก 99+ รายการ

หลังจากค้นหาอยู่พักหนึ่ง...

เขาเจอคำขอเป็นเพื่อนกว่าสิบรายการที่เกี่ยวข้องกับการแลกเปลี่ยนพิมพ์เขียว

เปิดดูทีละอัน

สุดท้าย เขาตอบรับคำขอของคนชื่อซุนอวิ๋นเผิง

"พวก นายมีพิมพ์เขียวอะไร? ส่งมาให้ดูหน่อย" หลินเจ๋อส่งข้อความไป

อีกฝ่ายดูเหมือนจะเฝ้าหน้าจออยู่ตลอด ตอบกลับมาแทบจะทันที

"เชี่ย พี่ชาย ในที่สุดก็ตอบผมสักที"

"ผมรอมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเนี่ย"

ท้ายข้อความ ซุนอวิ๋นเผิงแนบภาพประกอบคู่มือมาในช่องแชทส่วนตัว

"พี่ชาย นี่ของดีแน่นอน เอาไปแลกกับพิมพ์เขียวสกิลเวทมนตร์นั่น พี่กำไรเห็นๆ!"

หลินเจ๋อไม่สนใจคำโม้ของซุนอวิ๋นเผิง

ดูข้อมูลสารานุกรม

...

[พิมพ์เขียวเฟอร์นิเจอร์: เครื่องกรองน้ำ]

[ข้อมูล: หลังใช้พิมพ์เขียว คุณจะได้รับเครื่องกรองน้ำขนาดพกพา สามารถกรองน้ำได้วันละ 10 ลิตร]

...

"โอเค งั้นแลกเลย"

หลินเจ๋อนึกถึงสระน้ำที่มีจระเข้น้ำใสสามตัวเฝ้าอยู่

เครื่องกรองน้ำนี้น่าจะมีประโยชน์

เขาลบพิมพ์เขียวสกิลออกจาก [ช่องแลกเปลี่ยนซื้อขาย] แล้วส่งไปให้ทางระบบแลกเปลี่ยนกับเพื่อน

ซุนอวิ๋นเผิงฝั่งนั้นไม่พูดพร่ำทำเพลง กดแลกพิมพ์เขียวเครื่องกรองน้ำมาทันที

ซุนอวิ๋นเผิง – [พี่ชาย ขอบใจมาก! สกิลแรกเริ่มของผมเป็นนักเวทสายหนามดิน เอาไว้ดักศัตรูเป็นหลัก แต่ดาเมจเบาหวิว พอได้ลูกไฟระเบิดมา คราวนี้ผมลุยแหลกได้แล้ว!]

หลินเจ๋อคิดในใจ 'มิน่าล่ะ หมอนี่ถึงรีบร้อนนัก'

คอมโบหนามดินกับลูกไฟระเบิดอาจช่วยให้ฆ่ามอนสเตอร์เลเวลสูงกว่าได้จริงๆ

หลินเจ๋อไม่ได้คุยกับซุนอวิ๋นเผิงต่อนานนัก ตอบกลับไปส่งๆ สองสามคำแล้วปิดแผงแชท พาเสี่ยวชิงมุ่งหน้าไปยังสระน้ำที่เจอเมื่อวาน

เขากะว่าจะจัดการจระเข้น้ำใสสามตัวนั้นหลังจากเสี่ยวชิงอัปเลเวล

ไม่นานนัก

หนึ่งคนหนึ่งงูก็มาถึงขอบเขตปลอดภัย

มองไปข้างหน้า กระต่ายป่าอ้วนพลีสองตัวกำลังเล็มหญ้าอยู่ห่างไปไม่กี่สิบเมตร อีกด้านหนึ่งมีกวางซีกาตัวใหญ่หนึ่งตัวกับตัวเล็กสองตัว

"ทรัพยากรดูจะดีกว่าเมื่อวานแฮะ"

หลินเจ๋อค่อยๆ ย่อตัวลง ซ่อนตัวในพงหญ้าหนาทึบ แล้วลูบหัวเสี่ยวชิง

"จัดการกวางซีกาตัวใหญ่ก่อน!"

"รับทราบ เจ้านาย!"

เสี่ยวชิงกลายร่างเป็นเงาสีเขียวทันที แหวกพงหญ้าหายวับไป

ขณะเดียวกัน ข้อมูลของกวางซีกาตัวโตเต็มวัยก็ปรากฏในสายตาหลินเจ๋อ

...

[กวางซีกา (สัตว์ทั่วไป)]

[ระดับ: ไม่มี]

[พลังโจมตี: 2; พลังป้องกัน: 3; ความเร็ว: 7]

[HP: 200]

[ศักยภาพการเติบโต: ไม่มี]

...

ไม่กี่นาทีต่อมา

แสงสีเขียวพุ่งออกจากพงหญ้ากัดเข้าที่คอกวางซีกาตัวโตเต็มวัย ทันใดนั้นเงาสีเขียวก็พุ่งเข้าใส่ลูกกวางซีกาอีกสองตัว

ลูกกวางซีกาสองตัวพยายามหนีตามสัญชาตญาณ

แต่เงาสีเขียวไล่ตามทันอย่างรวดเร็วและกัดพวกมันตัวละที

ไม่นาน ตัวอักษร "-5 ต่อวินาที" ก็ปรากฏบนหัวของกวางซีกาทั้งสามตัว ลมหายใจของพวกมันรวยรินลงอย่างรวดเร็ว

หนีไปได้ไม่ไกลก็ล้มฟุบลงกับพื้นทั้งหมด

ความโกลาหลทำให้กระต่ายป่าสองตัวที่เล็มหญ้าอยู่ตื่นตกใจ ราวกับสัมผัสได้ถึงบางอย่าง กระต่ายสองตัววิ่งหนีหายไปในพริบตา

หลินเจ๋อไม่สนใจ

กวางซีกาสามตัวให้เนื้อมากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องไล่จับกระต่ายสองตัวนั่น

ขณะที่หลินเจ๋อกำลังจะไปเก็บซาก...

เสียงเห่าหอนดังขึ้นกะทันหัน

ทันใดนั้น เงาสีเทากลุ่มหนึ่งก็โผล่ออกมาจากที่ไหนไม่รู้ พุ่งเข้าใส่ซากกวางทั้งสาม

หลินเจ๋อเพ่งมองดีๆ พบว่าเงากลุ่มนั้นล้วนเป็นมอนสเตอร์

มีมากถึงสิบกว่าตัว

"ไฮยีน่า!"

"ระดับทองแดงขั้น 1 ทั้งนั้นเลย!"

หลินเจ๋อไม่ตกใจแต่กลับดีใจ ค่าประสบการณ์ของเขาปาเข้าไป 90 แล้ว แค่เสี่ยวชิงฆ่าไฮยีน่าได้สักตัว เขาก็จะอัปเลเวลทันที