บทที่ 5 การจุดไฟด้วยวิธีปั่นไม้

'ระดับทองแดงขั้น 1 เหมือนกัน'

'นอกจากพลังป้องกันที่เท่ากันแล้ว ทั้งพลังโจมตี ความเร็ว และ HP ของเสี่ยวชิงเหนือกว่าหมาป่าพวกนี้หมด'

'แถมเสี่ยวชิงยังมีท่าโจมตีติดพิษด้วย'

'สร้างความเสียหายได้ตั้ง 300 แต้มในหนึ่งนาที'

'แค่กัดทีเดียว หมาป่าพวกนี้ก็คางเหลืองแล้ว!'

คิดได้ดังนั้น หลินเจ๋อจึงพูดกับงูเขียวใหญ่ข้างกาย "หมาป่าสีเทาพวกนั้นยกให้แกจัดการ ถ้าไม่ไหวให้รีบถอยทันที!"

หมาป่าสีเทาเข้ามาในเขตปลอดภัยไม่ได้

นี่คือโอกาสทอง

เมื่อได้รับคำสั่งจากหลินเจ๋อ เสี่ยวชิงก็เลื้อยหายเข้าไปในพงหญ้าหนาทึบอย่างรวดเร็ว

มันฉลาดมาก แทนที่จะพุ่งเข้าไปหาหมาป่าสีเทาทั้งสี่ตัวตรงๆ มันกลับใช้พงหญ้าอำพรางตัวเพื่อเข้าประชิดด้านข้างของฝูงหมาป่า

ขณะที่หมาป่ากำลังจดจ่ออยู่กับหลินเจ๋อ จู่ๆ มันก็กระโจนใส่หมาป่าสีเทาตัวที่ใกล้ที่สุด

หมาป่าสีเทาตอบสนองเร็ว แต่ก็ยังเร็วไม่พอ

ความเร็วของมันแค่ 20

ความเร็วของเสี่ยวชิงปาเข้าไป 45 มากกว่าเจ้าเดรัจฉานนั่นสองเท่ากว่า ทำให้มันหลบไม่พ้น เจ้าสัตว์ร้ายโดนเสี่ยวชิงกัดเข้าที่หน้าท้องเต็มๆ

ตัวเลข -15 เด้งขึ้นบนหัวหมาป่าสีเทาทันที

หลอดเลือดของมันปรากฏขึ้นมาพร้อมกัน

และยังมีสถานะผิดปกติที่ลดเลือดวินาทีละ 5 แต้ม

เมื่อโจมตีสำเร็จ เสี่ยวชิงไม่ได้โจมตีซ้ำ เพราะหมาป่าสีเทาอีกสามตัวพุ่งเข้ามาหาทันที

มันตัดสินใจถอยฉากเข้าไปในพุ่มไม้

"บรู๊ววว!!"

หมาป่าสีเทาตัวที่บาดเจ็บคำรามอย่างเกรี้ยวกราดและไล่ตามไป

แต่เสี่ยวชิงก็สลัดหลุดอย่างรวดเร็ว

หนึ่งนาทีต่อมา เสี่ยวชิงโผล่ออกมาอีกครั้งและกัดหมาป่าสีเทาตัวเดิมซ้ำอีกที

หมาป่าสีเทามี HP แค่ 500 แต้ม

การโจมตีครั้งก่อนบวกกับพิษ ทำให้ HP ของมันลดฮวบเหลือ 185 แต้ม

หลังจากโดนพิษเข้าไปอีกรอบ หมาป่าสีเทาก็ส่งเสียงครางหงิงๆ แล้วล้มฟุบลงกับพื้น

เมื่อเห็นดังนั้น หมาป่าสีเทาอีกสามตัวที่เหลือไม่เพียงไม่หนี แต่กลับยิ่งบ้าคลั่งและรุมล้อมเสี่ยวชิง

คราวนี้เสี่ยวชิงไม่ได้หนี

มันใช้ความเร็วอันน่าทึ่งต่อกรกับหมาป่าสีเทาสามตัว

ในที่สุด หลังจากเสียเลือดไปเกือบ 200 แต้ม มันก็กัดหมาป่าทั้งสามตัวได้ครบก่อนจะหนีออกมา

หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที มันก็โผล่มาแบบผีหลอกวิญญาณหลอนอีกครั้ง

ใช้พิษจัดการหมาป่าสีเทาที่เหลืออีกสามตัวจนราบคาบ

ฝั่งหลินเจ๋อก็ได้รับแจ้งเตือนการสังหารรัวๆ

[สัตว์เลี้ยงของคุณ เสี่ยวชิง สังหารหมาป่าสีเทาป่าดงดิบ คุณได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม]

[สัตว์เลี้ยงของคุณ เสี่ยวชิง สังหาร... คุณได้รับค่าประสบการณ์ +10 แต้ม]

[...]

...

"ได้ค่าประสบการณ์ทีเดียว 40 แต้มเลย!"

หลินเจ๋อเปิดแผงข้อมูลส่วนตัวดู พบว่าค่าประสบการณ์พุ่งไปถึง 83 แต้ม ขาดอีกแค่ 17 แต้มก็จะอัปเลเวลแล้ว

ตอนนั้นเอง เสี่ยวชิงก็กลับมาหาเขา

ร่างงูสีเขียวมรกตเต็มไปด้วยคราบเลือด และเสียเลือดไปเกือบ 400 แต้ม แต่ก็ถือว่าจิ๊บจ๊อยเมื่อเทียบกับ HP ตั้ง 900 แต้ม

'โชคดีที่ฉันมีพรสวรรค์ช่วยเสริมพลัง'

'เพิ่มค่าสถานะต่างๆ ของเสี่ยวชิงขึ้นเยอะ'

'ไม่งั้นคงสู้หมาป่าสีเทาสี่ตัวนี้ไม่ได้หรอก'

'อีกอย่างคือพิษมันซ้อนทับกันไม่ได้ ไม่งั้นการต่อสู้คงจบเร็วกว่านี้!'

หลินเจ๋อเหลือบมองแผงข้อมูลของเสี่ยวชิงอีกครั้ง ค่าประสบการณ์ของมันเพิ่มขึ้นเป็นร้อยกว่าแล้ว อีกไม่นานคงถึงระดับทองแดงขั้น 2

'สัตว์เลี้ยงได้ค่าประสบการณ์ตอนฆ่าศัตรูมากกว่าฉันสองเท่า'

'ถือเป็นเรื่องดี'

'ช่วยให้สัตว์เลี้ยงอัปเวลไวๆ'

'ส่วนฉัน เดี๋ยวค่อยอัญเชิญสัตว์เลี้ยงเพิ่มเอา'

หลินเจ๋อยื่นมือไปลูบหัวเสี่ยวชิง "ทำได้ดีมาก กลับไปจะรักษาแผลให้นะ"

"รับทราบ เจ้านาย!"

เสี่ยวชิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย

มันเอาหัวมาถูไถฝ่ามือหลินเจ๋ออีกครั้ง

...

เมื่อพลบค่ำ หลินเจ๋อตัดสินใจไม่หาทรัพยากรข้างนอกต่อ หลังจากเก็บซากหมาป่าสีเทาสี่ตัวใส่กระเป๋าเป้ เขาก็พาเสี่ยวชิงกลับที่พัก

"เข้ามิติสัตว์เลี้ยงไปก่อน"

"รอแผลหายกับเลือดเต็มค่อยออกมาหาอะไรกิน"

หลินเจ๋อใช้สกิลมิติสัตว์เลี้ยง

แสงจางๆ ห่อหุ้มตัวเสี่ยวชิง จากนั้นเสี่ยวชิงก็หายวับเข้าไปในมิติสัตว์เลี้ยง

มิติสัตว์เลี้ยงช่วยรักษาอาการบาดเจ็บและฟื้นฟูพละกำลังให้สัตว์เลี้ยงได้

นี่คือสกิลพื้นฐานของนักอัญเชิญสัตว์เลี้ยง

แต่ผลลัพธ์ของมันยอดเยี่ยมมาก

จากนั้นหลินเจ๋อเอาหญ้าแห้ง เถาวัลย์ และไม้ไผ่จำนวนมากออกมาจากกระเป๋าเป้ เพื่ออัปเกรดกระท่อมฟางตามคำแนะนำของเกม

การอัปเกรดรวดเร็วทันใจ ใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาที

กระท่อมฟางถูกอัปเกรดเป็นระดับกลาง

จากเดิมที่ลมโกรกและจวนเจียนจะพัง ตอนนี้มี 'ผนัง' สานจากหญ้าแห้งกั้นทั้งสี่ด้าน แถมยังมีประตูกระท่อมด้วย

นอกจากนี้พื้นที่ใช้สอยในกระท่อมยังขยายกว้างขึ้น

อย่างน้อยก็สิบกว่าตารางเมตร

"ระดับต่อไปคือกระท่อมฟางระดับสูง"

"ต้องใช้หญ้าแห้ง 50 หน่วย เถาวัลย์ 20 เส้น และไม้ไผ่ 30 ลำ"

หลินเจ๋อเปิดกระเป๋าเป้

ตอนนี้เขาเหลือหญ้าแห้งแค่ 15 หน่วย เถาวัลย์ 2 เส้น และไม้ไผ่ 24 ลำ

"ดูเหมือนจะยังขาดอีกเยอะแฮะ"

"ช่างเถอะ หิวจะตายอยู่แล้ว..."

หลินเจ๋อมองท้องฟ้า

แค่แป๊บเดียว ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว

เขาต้องรีบก่อไฟตอนที่ยังพอมองเห็น

พอกลับเข้าไปในกระท่อมฟาง เขาเอาหญ้าแห้งกับไม้ฟืนที่เตรียมไว้ออกมา แล้วใช้ดาบเหล็กผ่าไม้ฟืนเป็นสองซีก

จากนั้นเอาไม้ถือและเศษไม้เล็กๆ ออกมา

ทุกอย่างพร้อม ขาดแค่แรงเสียดทาน

เขาใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบท่อนไม้ให้อยู่กับที่ สองมือปั่นไม้ถือ หาตำแหน่งเหมาะๆ แล้วเริ่มปฏิบัติการจุดไฟด้วยการปั่นไม้

สิบนาทีผ่านไป

ด้วยการปั่นและเสียดสีอย่างบ้าคลั่งของไม้ถือ ในที่สุดควันก็เริ่มลอยขึ้นมา

เศษไม้เริ่มกลายเป็นสีดำ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลินเจ๋อทิ้งตัวนั่งลงกับพื้นดังตุ้บ โยนไม้ถือในมือทิ้งไปข้างๆ

"บ้าเอ๊ย! หลอกลวงผู้บริโภคชัดๆ!"

"จุดไม่ติดเลยสักนิด"

หลินเจ๋อบ่นอุบ ก่อนจะหยิบน้ำแร่ออกมาจากกระเป๋าเป้แล้วกระดกอึกใหญ่

คิดว่าการจุดไฟด้วยการปั่นไม้จะหมูๆ

พอลองทำจริงถึงรู้ว่ายากกว่าที่คิดไว้เยอะ

สุดท้าย เขาเปิดช่องแลกเปลี่ยนซื้อขายดูว่ามีใครขายอุปกรณ์จุดไฟอย่างไฟแช็กหรือหินเหล็กไฟบ้างไหม

"ขนาดฉันยังได้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป สกิล กับอุปกรณ์จากกล่องสมบัติเลย"

"ถ้าจะมีคนได้อุปกรณ์จุดไฟบ้างก็คงไม่แปลก!"

ด้วยความหวัง หลินเจ๋อกวาดตามองสินค้าในช่องแลกเปลี่ยนซื้อขายอย่างละเอียด

หลังจากผ่านไปหนึ่งวัน

สินค้าในช่องแลกเปลี่ยนซื้อขายมีมากขึ้น

บางคนเริ่มเอาผลไม้ น้ำดื่ม เนื้อสัตว์ และเสบียงอื่นๆ ที่กำลังขาดแคลนมาวางขายในปริมาณน้อยๆ แล้ว

"มีไฟแช็กขายจริงด้วย?"

หลังจากหาอยู่นาน ในที่สุดหลินเจ๋อก็เจอของที่ต้องการ แต่พอเห็นเงื่อนไขการแลกเปลี่ยน เขาถึงกับมองบน

ต้องเอาพิมพ์เขียวมาแลกไฟแช็กอันเดียวเนี่ยนะ

พ่อค้าหน้าเลือดใจดำชัดๆ!

หลินเจ๋อตัดใจทันที แล้วกลับมาทำภารกิจจุดไฟด้วยการปั่นไม้อันยิ่งใหญ่ต่อ

ในที่สุด ด้วยแรงขับดันจากบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและบาร์บีคิว...

เขาก็จุดไฟติดจนได้ในหนึ่งชั่วโมงต่อมา

ขณะเติมฟืน หลินเจ๋อมองเปลวไฟที่ลุกโชติช่วงแล้วแทบจะร้องไห้ ยากลำบากเหลือเกินแม่เจ้า

พอกองไฟลุกโชน กระท่อมมืดๆ ก็สว่างไสวขึ้นทันตา

หลินเจ๋อทำขาตั้งเหนือจองไฟ

แล้วเอาซากสัตว์ต่างๆ ออกมาจากกระเป๋าเป้

ขณะเตรียมจะชำแหละซากด้วยดาบเหล็ก ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมา—

[คุณสามารถเลือกชำแหละซากแบบหยาบได้]

[การชำแหละแบบหยาบจะได้รับเนื้อจำนวนหนึ่ง แต่ไม่ได้วัสดุอย่างหนังหรือกรงเล็บ]

[การชำแหละแบบละเอียดต้องสร้างโรงชำแหละก่อน]

[แน่นอน คุณจะชำแหละเองก็ได้]