บทที่ 4 นิกายเต๋าว่างเซียน, กระถางเทียนหัว!

บทที่ 4 นิกายเต๋าว่างเซียน, กระถางเทียนหัว!

"อ๊ากกกก………"

หลังจากที่หลัวเฟิงทำการค้นวิญญาณเสร็จสิ้น เขาก็ได้รู้ถึงที่มาที่ไปของเรื่องทั้งหมด

ส่วนเจ้าสำนักนิกายจิ่วหัว วิญญาณของมันถูกทำลายอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ถูกโยนทิ้งออกไปกองอยู่บนพื้น กรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดราวกับหัวจะระเบิด วิญญาณใกล้จะแตกสลายเต็มที

จู้เทียนสั่ว, เย่หวานโหรว รวมถึงเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงของนิกายจิ่วหัว ต่างยืนนิ่งตะลึงงันกันเป็นแถว

เมื่อเห็นสภาพอันน่าสังเวชของเจ้าสำนัก ก็ไม่มีใครกล้าผลีผลามทำอะไรอีก

"คนพวกนี้มันเป็นใครกันแน่?"

"ทำไมถึงมีสุดยอดฝีมือระดับทารกแรกกำเนิดอยู่ด้วย แล้วฉู่หยุนไปรู้จักกับพวกเขาได้ยังไง?"

หัวใจของเย่หวานโหรวเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความสงสัย

นางคิดให้ตายก็คิดไม่ออกว่าฉู่หยุนไปมีบารมีมาจากไหน ถึงขนาดสามารถทำให้ยอดฝีมือระดับทารกแรกกำเนิดมาหนุนหลังให้ได้?!

"สหายยุทธ์ทุกท่าน"

"นิกายจิ่วหัวของข้าขึ้นตรงต่อราชวงศ์ต้าเซี่ย และในแคว้นชิงโจวก็ถือว่าเป็นขุมกำลังที่มีหน้ามีตา"

"การที่พวกท่านบุกรุกเข้ามาในนิกายจิ่วหัวของข้าอย่างอุกอาจ แถมยังทำร้ายเจ้าสำนักของข้าอีก มันจะไม่เกินไปหน่อยหรือ?"

ในขณะเดียวกัน เสียงที่แก่ชราแต่ทรงพลังก็ดังมาจากนอกโถง

จากนั้น ร่างของชายชราผอมสูงในชุดผ้าเรียบง่ายก็ปรากฏขึ้นในโถงหลัก พลังกดดันระดับทารกแรกกำเนิดขั้นสุดยอดแผ่ออกมาจากใต้ฝ่าเท้าของเขา กดข่มพลังขององครักษ์เงาคนนั้นลงไป

พร้อมกันนั้น ยังมีชายชราผมขาวอีกสี่คนที่มีรูปร่างแตกต่างกันไปปรากฏตัวขึ้นในโถงหลักเช่นกัน

ระดับพลังของทุกคนล้วนอยู่ในขอบเขตทารกแรกกำเนิด

"ยอดไปเลย!"

"เป็นท่านบรรพชนทั้งห้า!"

"ท่านบรรพชนทั้งห้ามากันหมดแล้ว! คราวนี้แหละ ไอ้พวกนี้ได้เจอดีแน่!"

เมื่อคนของนิกายจิ่วหัวเห็นบรรพชนทั้งห้าปรากฏตัวขึ้น ทุกคนต่างก็มีสีหน้ายินดีและตื่นเต้น

ผู้อาวุโสใหญ่แห่งนิกายจิ่วหัวที่เมื่อครู่ใบหน้ายังเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ก็กลับมามีความมั่นใจขึ้นมาทันที!

ทว่าการปรากฏตัวของบรรพชนระดับทารกแรกกำเนิดทั้งห้าของนิกายจิ่วหัว ไม่ได้ทำให้สีหน้าของหลัวเฟิงและเสวียนเฟิงเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย

หลัวเฟิงเมินเฉยต่อพวกเขาโดยสิ้นเชิง ร่างของเขาวูบไปอยู่ตรงหน้าเสวียนเฟิง: "องค์ชายเป็นอย่างไรบ้าง?"

"ยังปลอดภัยดี"

"ความสามารถในการฟื้นตัวของร่างกายองค์ชายน่าทึ่งมาก หลังจากหลอมรวมยาเม็ดสองเม็ดเข้าไป ก็ดีขึ้นเจ็ดแปดส่วนแล้ว อีกไม่นานก็น่าจะฟื้น"

เสวียนเฟิงใช้พลังแห่งนิพพานของตนเอง ดึงสรรพคุณของยาในร่างกายฉู่หยุนออกมาให้ได้ผลดีที่สุด แขนขาของเขาฟื้นฟูสภาพดังเดิมแล้ว การจะฟื้นคืนสติก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา

"เฮ้ย!"

"พวกแกหูหนวกรึไงวะ?!"

"บรรพชนของพวกข้าพูดกับพวกแกอยู่ ไม่ได้ยินรึไง?!"

เมื่อเห็นว่าบรรพชนของตนถูกพวกหลัวเฟิงเมินเฉย ผู้อาวุโสคนหนึ่งของนิกายจิ่วหัวระดับแก่นทองคำขั้นกลางก็โดดออกมา ชี้หน้าพวกเขาแล้วตวาดถาม

ปัง!!

แววตาของหลัวเฟิงสาดประกายอำมหิต พลังกดดันที่มองไม่เห็นสายหนึ่งบดขยี้ลงบนร่างของผู้อาวุโสคนนั้น

เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น ทั้งเลือดเนื้อและวิญญาณกลายเป็นดอกไม้ไฟอันงดงาม ไม่ทันที่ใครจะได้ทันตั้งตัว ร่างของมันก็สลายกลายเป็นผุยผงไปในโถงหลัก!

"ท่านผู้อาวุโสสาม!!"

ผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่นๆ ของนิกายจิ่วหัวร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวดและตกใจ ในแววตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและความโกรธแค้น

ไม่มีใครคาดคิดว่าหลัวเฟิงจะลงมือสังหารโดยตรงขนาดนี้ และแม้แต่บรรพชนระดับทารกแรกกำเนิดทั้งห้าของนิกายจิ่วหัวก็ยังไม่ทันได้ขยับตัว

"รวดเร็วมาก………"

"คนผู้นี้... เกรงว่าคงจะเหนือกว่าขอบเขตทารกแรกกำเนิดไปแล้ว"

บรรพชนนิกายจิ่วหัวที่อยู่ระดับทารกแรกกำเนิดขั้นสุดยอด ไม่อาจปิดบังความตกตะลึงบนใบหน้าได้

ถึงแม้ว่าหลัวเฟิงจะไม่ได้ปลดปล่อยพลังออกมา แต่เพียงแค่ความเร็วในการลงมือของเขา ก็ไม่ใช่สิ่งที่ตนจะเทียบได้เลย

จากนี้จะเห็นได้ว่า ระดับพลังของอีกฝ่ายนั้นอยู่เหนือกว่าตนเองเสียอีก

ยอดฝีมือระดับทลายสิ้น!!

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เปลือกตาของบรรพชนผู้นี้ก็กระตุก

หากเป็นเช่นนี้ เรื่องในวันนี้คงจะยุ่งยากเสียแล้ว

"ท่านผู้สูงส่งมีพลังแข็งแกร่ง คงจะเป็นยอดฝีมือระดับทลายสิ้นอย่างแน่นอน"

"แต่ผู้น้อยไม่ทราบจริงๆ ว่าเรื่องในวันนี้เกิดขึ้นเพราะเหตุใด? เป็นเพราะสหายตัวน้อยผู้นี้หรือ?"

บรรพชนผู้นั้นเปลี่ยนท่าทีทันที เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

เสวียนเฟิงเหลือบมองอย่างเย็นชา: "แล้วเจ้าคิดว่ายังไงล่ะ?"

เหตุผลที่เขายังไม่ลงมือ ก็แค่รอให้ฉู่หยุนฟื้นขึ้นมาเท่านั้น

ความเป็นความตายของคนเหล่านี้ ย่อมต้องให้ฉู่หยุนเป็นผู้ตัดสิน

"ฉินคุน! นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?"

"พูดมาให้ชัดเจน!"

บรรพชนคนหนึ่งของนิกายจิ่วหัวตวาดถามผู้อาวุโสใหญ่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"เรียนท่านบรรพชน คือเจ้าเด็กสารเลวฉู่หยวิน... เอ๊ย"

"ฉู่หยุนมันขโมยกระถางเทียนหัวไป แถมยังฆ่าศิษย์พี่น้อง หลักฐานมัดตัวแน่นหนา พอพวกเราจะทำการพิพากษามัน ผลก็เลย…………"

ฉินคุนเดิมทีอยากจะใส่สีตีไข่เพิ่ม แต่พอเห็นเสวียนเฟิงกับหลัวเฟิงยืนอยู่ที่นั่น พลังกดดันที่แผ่ออกมาก็ทำให้เขากลัวจนหุบปาก

"อะไรนะ?!"

"มันขโมยกระถางเทียนหัวไป!"

"เจ้าบอกว่าหลักฐานมัดตัวแน่นหนา แล้วหลักฐานอยู่ไหน?"

บรรพชนที่เอ่ยถามก่อนหน้านี้ พอได้ยินว่ากระถางเทียนหัวถูกขโมยไป สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างตื่นตระหนก แล้วรีบถามต่อ

กระถางเทียนหัวไม่เพียงแต่เป็นสมบัติล้ำค่าของนิกายจิ่วหัว แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ภายในกระถางนั้นผนึกยาอายุวัฒนะพันปีเอาไว้หนึ่งต้น

นั่นเป็นของที่นิกายเต๋าว่างเซียน ซึ่งเป็นนิกายสูงสุดของแคว้นชิงโจวทิ้งไว้ ก็เพื่อให้กระถางเทียนหัวบำรุงยาอายุวัฒนะต้นนั้นอย่างต่อเนื่อง อีกร้อยปี พวกเขาก็จะกลับมาเอาคืน

และการที่กระถางเทียนหัวถูกขโมยไป ไม่เพียงแต่พวกเขาจะสูญเสียสมบัติล้ำค่า แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ หากเรื่องนี้รั่วไหลออกไป พวกเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเมื่อต้องเผชิญหน้ากับนิกายเต๋าว่างเซียน!

"เรียนท่านบรรพชน มีคนเห็นกับตาว่าตอนกลางดึก ฉู่หยุนแอบเข้าไปในหอเก็บสมบัติ ขโมยกระถางเทียนหัวไป แล้วยังฆ่าศิษย์ที่เฝ้าอยู่อีกสองคน" ฉินคุนตอบ

"ใครคือพยาน?"

"ท่านบรรพชน ศิษย์เองขอรับ" จู้เทียนสั่วค่อยๆ ก้าวออกมา

นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาตกลงกันไว้ตั้งแต่แรก ให้จู้เทียนสั่วซึ่งเป็นศิษย์พี่ใหญ่มาเป็นพยานบุคคล ส่วนเย่หวานโหรวจะนำของของศิษย์สองคนที่ตายไป มายัดไว้บนตัวของฉู่หยุน

บวกกับการที่เขาหายตัวไปทั้งคืน

ทั้งพยานบุคคลและพยานวัตถุครบถ้วนสมบูรณ์ ปิดคดีได้อย่างลงตัว!

หากต้องเผชิญกับการค้นวิญญาณ พวกเขาก็จะทำลายวิญญาณของฉู่หยุนให้แตกสลายไปก่อน

เรียกได้ว่าวางแผนมาอย่างรัดกุมรอบด้าน

เพียงแต่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า ฉู่หยุนในตอนนี้ กับเมื่อก่อนนั้น... แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

"เจ้าเห็นกับตาจริงๆ หรือ ว่าเป็นฉู่หยุนที่ขโมยกระถางเทียนหัวไป?" บรรพชนผู้นั้นถามย้ำอีกครั้ง

"ท่านบรรพชน ศิษย์กล้าสาบาน เมื่อคืนศิษย์เห็นฉู่หยุนจริงๆ เขาคือโจรและฆาตกรคนนั้น!" จู้เทียนสั่วกล่าวอย่างหนักแน่น

"นี่มัน………"

บรรพชนของนิกายจิ่วหัวหลายคนรู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

คนเหล่านี้เห็นได้ชัดว่ามาเพื่อฉู่หยุน แต่ความสำคัญของกระถางเทียนหัวต่อนิกายจิ่วหัวของพวกเขานั้นยิ่งใหญ่และเกี่ยวพันกับหลายฝ่าย พวกเขาจำเป็นต้องตามกลับมาให้ได้

"ท่านผู้สูงส่ง ในกระถางเทียนหัวนั้น มีของสิ่งหนึ่งที่เป็นของนิกายเบื้องบนของพวกเรา... นิกายเต๋าว่างเซียน"

"หากเป็นสหายฉู่หยุนนำไปจริงๆ ก็ขอเพียงให้เขาคืนมาก็พอ"

"ส่วนเรื่องอื่นๆ ในวันนี้ นิกายจิ่วหัวของข้า ยินดีที่จะไม่เอาความอีก"

บรรพชนของนิกายจิ่วหัวรู้ดีว่าตนเองสู้พวกหลัวเฟิงไม่ได้

ดังนั้น ในตอนนี้จึงได้ยกเอาขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในแคว้นชิงโจวอย่างนิกายเต๋าว่างเซียนออกมาเป็นโล่กำบัง

นิกายเต๋าว่างเซียน สืบทอดมานานกว่าพันปี เป็นผู้ยิ่งใหญ่หนึ่งเดียวในแคว้นชิงโจว มีอำนาจควบคุมใจกลางของแคว้นชิงโจวได้อย่างเด็ดขาด

ภายในนิกายไม่เพียงแต่มีผู้ฝึกตนระดับทลายสิ้น แต่ยังมีสุดยอดฝีมือระดับนิพพานอีกด้วย

และเหล่าบรรพบุรุษที่ซ่อนเร้นอยู่ในนิกายเต๋าว่างเซียน ล้วนเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวระดับจอมปราชญ์

ยอดฝีมือระดับจอมปราชญ์ เพียงคนเดียวก็สามารถกดข่มได้ทั้งแคว้น!

พลังของพวกเขาสามารถพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ ร่างกายจอมยุทธ์ราวกับเป็นร่างจำแลงแห่งฟ้าดิน ท่องไปทั่วหล้า!