บทที่ 1 ข้ามมิติมาเจอแจ็กพอต?

ต้นนิยายนี้ผมจะใช้คำแบบโลกปัจจุบันไปก่อนน่ะแบบ มึง กู อะไรทำนองนี้ พออ่านไปสักพักจะเข้าสู่ สรรพนามนิยายปกติ ข้า เจ้า บลาๆ นิยายนี้ พระเอกมันชั่วประมาณหนึ่ง หรือชั่วเลยครับ เพราะเงื่อนไขของระบบการจะได้แต้ม ต้องสังหารคนที่แค้นพระเอกยิ่งแค้นมากแต้มยิ่งได้เยอะ เลยจำเป็นต้องทำให้ศัตรูมันแค้น ผิดพลาดตรงไหนแจ้งได้

บทที่ 1 ข้ามมิติมาเจอแจ็กพอต?

ที่สำหรับฝากสมอง~~

—————————

ดินแดนหยวนเจี้ย

ภายในอาณาเขตของราชวงศ์ต้าเซี่ย, แคว้นชิงโจว, นิกายจิ่วหัว!

"ฉู่หยุน... แกนี่มันเหิมเกริมไม่เบาเลยนะ!"

"ไม่เพียงแค่สมคบคิดกับคนนอกขโมยสมบัติล้ำค่าของนิกาย แต่ยังลงมือสังหารศิษย์พี่น้องอีก! บัดนี้หลักฐานมัดตัวแน่นหนา แกยังมีอะไรจะแก้ตัวอีกไหม?!"

เสียงตะคอกดุจสายฟ้าฟาดดังกึกก้องไปทั่วทั้งโถงหลักของนิกาย

ณ เวลานี้ เหล่าผู้บริหารระดับสูงของนิกายจิ่วหัวเกือบทั้งหมดได้มารวมตัวกันที่นี่ และแทบทุกคนต่างจับจ้องไปยังฉู่หยุนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและผิดหวัง

ฉู่หยุนถูกโซ่ตรวนโลหิตสี่เส้นเสียบทะลุแขนขาทั้งสี่ ตรึงร่างไว้กับแท่นพิพากษาภายในโถงหลัก เลือดสดๆ หยดลงมาไม่ขาดสาย ศีรษะของเขาห้อยตกลง

"ให้ตายเถอะมึงเอ๊ย!"

"เจ็บฉิบหาย!"

"นี่กูข้ามมิติมาเพื่อการนี้เนี่ยนะ?"

เมื่อคลื่นความทรงจำมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในหัวดั่งกระแสน้ำ ฉู่หยุนก็เข้าใจสถานการณ์ของตัวเองในทันที

นี่คือโลกแฟนตาซีที่พร้อมจะขย้ำคนได้ทุกเมื่อ

และเจ้าของร่างเดิมที่เขามาอาศัยอยู่ คือศิษย์อัจฉริยะคนหนึ่งของนิกายจิ่วหัว

ส่วนสาเหตุที่เขาต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ ก็เพราะไปมีเรื่องกับผู้อาวุโสใหญ่ของนิกายจิ่วหัว ในการประลองยุทธ์ครั้งหนึ่ง หลานชายของมันถูกเจ้าของร่างเดิมอัดจนเจ็บหนัก ป่านนี้ยังนอนเป็นผักอยู่บนเตียง

และที่กล่าวหาว่าขโมยสมบัติล้ำค่าของนิกายกับฆ่าศิษย์พี่น้องน่ะรึ

ทั้งหมดมันก็แค่เรื่องที่ผู้อาวุโสใหญ่กับจู้เทียนสั่ว ศัตรูหัวใจของเจ้าของร่างเดิม ร่วมมือกันโยนขี้ใส่ร้ายเขาทั้งนั้น!

ตระกูลเย่! ตระกูลใหญ่แห่งแคว้นชิงโจวที่มีชื่อเสียงทัดเทียมกับนิกายจิ่วหัว!

เย่หวานโหรว คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเย่ คืออัจฉริยะหญิงที่เจิดจรัสที่สุดในนิกาย มีผู้คนมากมายไล่ตามจีบ!

และเพราะนางค้นพบว่าเจ้าของร่างเดิมมีสายเลือดที่หายาก นางจึงแสร้งทำเป็นตีสนิทกับเขามาโดยตลอด

นานวันเข้า นางก็ได้กลายเป็นแสงจันทร์ในดวงใจของเจ้าของร่างเดิมไป

ถึงขนาดที่เขายอมมอบสายเลือดในกายให้นางด้วยความเต็มใจ

ถูกนางสูบเอาคุณค่าไปจนหมดสิ้น

เมื่อคืนนี้ก็เหมือนกัน เป็นเพราะดื่มเหล้าที่นางรินให้ ถึงได้ตกหลุมพรางมรณะที่ถูกวางแผนมาอย่างดีโดยไม่รู้ตัว!

"นี่มันฉากเปิดตัวที่ซวยบรรลัยชัดๆ!"

เป็นไอ้หน้าโง่ที่โดนหลอกจนหมดตัวจริงๆ!

ขนาดไอ้ควายในนิทานมาเห็นยังต้องเรียกพี่เลยมั้ง!

ฉู่หยุนแทบอยากจะบ้าตาย ทำไมเขาต้องข้ามมิติมาอยู่ในร่างของไอ้โง่แบบนี้ด้วยวะ?

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น จับจ้องไปยังหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีขาวที่ยืนอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาเย็นชา นางมีรูปโฉมงดงามน่าทะนุถนอม ดูราวกับดอกบัวขาวบริสุทธิ์ที่ผุดขึ้นจากโคลนตม... ยืนเคียงข้างจู้เทียนสั่ว

นางคือ เย่หวานโหรว!

"เขาว่ากันว่าละครไร้ใจ นางโลมไร้สัตย์"

"คำพูดนี้แม่งโคตรจริง"

"เย่หวานโหรว... เหล้าแค่จอกเดียวเมื่อคืนนี้ ทำกับกูได้ขนาดนี้... มึงมันใจหมาจริงๆ!"

เย่หวานโหรวไม่ไหวติงแม้แต่น้อย นางมองเขาด้วยสีหน้าเย็นชาและดูถูกเหยียดหยาม: "ฉู่หยุน นี่เจ้าพูดจาเหลวไหลอะไร?"

"เมื่อคืนข้าไม่ได้เจอเจ้าเลยแม้แต่น้อย เจ้าสังหารศิษย์พี่น้อง ขโมยสมบัติล้ำค่าของนิกาย การกระทำเยี่ยงนี้ สัตว์เดรัจฉานยังดีซะกว่า!"

"เสียแรงที่ข้าเคยดูแลเจ้าเป็นอย่างดี คิดๆ ดูแล้ว ช่างเหมือนกับนิกายเลี้ยงหมาป่าไม่เชื่องไว้จริงๆ!"

การตลบหลังของเย่หวานโหรว ทำให้ใบหน้าของฉู่หยุนเย็นเยียบยิ่งขึ้น จิตสังหารและความเกลียดชังฉายชัดออกมาจากแววตา: "ดี!!"

"เป็นคำแก้ตัวที่วิเศษจริงๆ!"

"เป็นนางร้ายแล้วยังจะสร้างภาพเป็นนางเอก ทั้งตอแหลทั้งสร้างภาพ... มึงมันนางแพศยาชั้นต่ำจริงๆ!"

เย่หวานโหรวเห็นท่าทีของฉู่หยุนแล้วก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง

ฉู่หยุนคนก่อน ไม่กล้าแม้แต่จะพูดเสียงดังกับนาง ได้แต่เชื่อฟังคำสั่งอย่างว่าง่าย

ถึงแม้วันนี้จะถูกนางใส่ร้าย แต่ตามนิสัยเดิมของเขาแล้ว ไม่น่าจะด่าทอนางอย่างเกรี้ยวกราดแบบนี้ได้?

เพี๊ยะ!!

"ฉู่หยุน!"

"ถ้าแกกล้าใส่ร้ายศิษย์น้องเย่อีกแม้แต่คำเดียว ข้าจะตัดลิ้นแกไปให้หมาแดก!!"

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดยาวสีม่วงที่ยืนอยู่ข้างเย่หวานโหรว ตบหน้าฉู่หยุนอย่างอหังการ

จู้เทียนสั่ว... ในนิกายจิ่วหัว เขาคือศิษย์พี่ใหญ่ที่ไม่มีใครเทียบได้

และเขาก็เป็นหนึ่งในคนที่คลั่งไคล้เย่หวานโหรวอย่างบ้าคลั่ง ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างฉู่หยุนกับเย่หวานโหรว ความอิจฉาริษยาและความเกลียดชังที่จู้เทียนสั่วมีต่อฉู่หยุนนั้น ได้สั่งสมมานานจนถึงจุดที่จะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ

โชคดีที่ครั้งนี้ มีผู้อาวุโสใหญ่เป็นคนวางแผน และเย่หวานโหรวก็ถูกเงื่อนไขของผู้อาวุโสใหญ่โน้มน้าวใจได้สำเร็จ

พวกเขาทั้งสามคนร่วมมือกัน เพื่อทำให้ฉู่หยุนไม่มีวันได้ผุดได้เกิดอีกต่อไป!

"ตบนี้... กูจำไว้แล้ว!" ดวงตาของฉู่หยุนแดงก่ำจ้องเขม็งไปที่มัน

"พอได้แล้ว!"

"ฉู่หยุน!"

"ส่งสมบัติล้ำค่าของนิกายคืนมา!"

"มิฉะนั้น วันนี้ข้าในฐานะเจ้าสำนัก จะไม่ปล่อยแกไว้แน่!"

เจ้าสำนักนิกายจิ่วหัวที่นั่งอยู่บนบัลลังก์สูงสุด เอ่ยปากอย่างดุดันแฝงกลิ่นอายคุกคาม

เพียงแค่เศษเสี้ยวพลังกดดันที่ปล่อยออกมา ก็ทำให้กระดูกทั่วร่างของฉู่หยุนลั่นเอี๊ยดอ๊าด ต้องทนรับความเจ็บปวดมหาศาล ราวกับร่างกายกำลังจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ

"อยากจะยัดข้อหา... จะหาเหตุผลอะไรมันก็ย่อมได้อยู่แล้วไม่ใช่รึไง?!"

"อั่ก..."

ฉู่หยุนกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง สติสัมปชัญญะเริ่มเลือนลางเต็มที

"ยังไม่มาอีกเหรอ?"

"ถ้ายังไม่โผล่มาอีก... กูตายจริงนะเว้ย!"

【ติ๊ง!!】

【อย่าได้ตื่นตระหนก ท่านคือตัวเอก ท่านไม่มีวันตาย!】

【กำลังเปิดใช้งานระบบ…………】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้เปิดใช้งานระบบแก้ไขชาติกำเนิดสำเร็จ!】

"มึงคิดว่านี่มันคือสัญญา 3 ปีรึไงวะ?"

"จะมาก็มากั๊กซะเหลือเกิน!"

"ถ้ากูตายจริงขึ้นมา มึงก็ต้องรีเซ็ตใหม่เหมือนกันนั่นแหละ!"

ระบบมาช้าขนาดนี้ ฉู่หยุนอดไม่ได้ที่จะสบถด่า

【โปรดวางใจนายท่าน ระบบนี้เป็นมืออาชีพ!】

"เลิกพล่ามได้แล้ว มึงมีประโยชน์อะไร รีบๆ แสดงออกมา!"

【ติ๊ง!】

【ระบบนี้คือระบบแก้ไขชาติกำเนิด ตราบใดที่โฮสต์มี 'แต้มแก้ไข' เพียงพอ ก็จะสามารถทำการแก้ไขชาติกำเนิดได้ สามารถแก้ไขตัวละครและความสัมพันธ์ได้อย่างใจนึก!】

【ความสัมพันธ์และชาติกำเนิดที่ถูกแก้ไข จะปรากฏขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริงอย่างสมเหตุสมผลและสอดคล้องกับหลักเหตุและผล】

【ยิ่งชาติกำเนิดที่แก้ไขมีเหตุและผลที่ยิ่งใหญ่มากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งใช้แต้มแก้ไขมากขึ้นเท่านั้น】

【วิธีการได้รับแต้มแก้ไข: ได้มาจากการที่โฮสต์สังหารผู้ที่มีความแค้นต่อโฮสต์ ยิ่งอีกฝ่ายมีระดับพลังหรือความแค้นที่สูงมากเท่าไหร่ หลังจากสังหารแล้วโฮสต์ก็จะได้รับแต้มแก้ไขมากขึ้นเท่านั้น (หากคนที่มีความสัมพันธ์กับโฮสต์เป็นผู้สังหาร ก็สามารถนับรวมได้เช่นกัน)】 (สามารถเลี้ยงหมูรอเชือดได้)

นอกจากนี้ แต้มแก้ไขยังสามารถนำไปแลกเปลี่ยนสิ่งของต่างๆ ในร้านค้าแลกเปลี่ยนได้

ชาติกำเนิดสามารถแก้ไขได้ทุกๆ เจ็ดวัน โดยไม่จำกัดเวลา

"แก้ไขชาติกำเนิด?"

"พูดแบบนี้ก็หมายความว่า... ตราบใดที่กูมีแต้มแก้ไขพอ กูก็แก้ไขตัวเองให้เป็นโคตรคนได้เลยงั้นสิ?" ฉู่หยุนถามอย่างสงสัย

【แน่นอนอยู่แล้ว ถึงแม้จะเป็นมหาจักรพรรดิแห่งดินแดนหยวนเจี้ย ตราบใดที่แต้มแก้ไขเพียงพอ นายท่านสามารถกลายเป็นพ่อของพวกมันได้เลย!】

"เลิกพูดเรื่องเพ้อเจ้อได้แล้ว!"

"แต้มแก้ไขยังเป็นศูนย์ เปิดเกมมาก็วิกฤตขนาดนี้ มึงก็ควรจะแจกของขวัญให้ผู้เล่นใหม่บ้างสิวะ?" ฉู่หยุนรีบเร่งอย่างร้อนรน

【มีแน่นอน มีแน่นอนขอรับนายท่าน!】

【แพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ได้ถูกส่งมอบเรียบร้อยแล้ว นายท่านต้องการจะเปิดหรือไม่?】

"เรื่องไร้สาระ!"

"ก็ต้องเปิดสิวะ!!"

【ติ๊ง!】

【ขอแสดงความยินดีกับนายท่าน ท่านได้รับแต้มแก้ไข 1000 แต้ม, รากปราณเทวะโลหิตสวรรค์ x1, กายาอลวนหมื่นอสูร x1, นัยน์ตาเทวะยมโลก x1 รางวัลทั้งหมดได้ถูกส่งมอบเรียบร้อยแล้ว!】

【กำลังปลดล็อกฟังก์ชันแผงสถานะ……】

【รากปราณเทวะโลหิตสวรรค์: หนึ่งในรากปราณสูงสุดแห่งหมื่นพันภพ บรรจุอิทธิฤทธิ์ประจำตัว "โลกาโลหิตสวรรค์"】

【กายาอลวนหมื่นอสูร: กายาไร้เทียมทานแห่งสรวงสวรรค์ เหนือกว่ากายาเทวะและกายามารทั้งปวง ความอลวน สามารถหลอมรวมมรรคาที่ยิ่งใหญ่ได้ ผนึกอสูรไว้หนึ่งหมื่นตน มีพลังอำนาจพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน!】

【นัยน์ตาเทวะยมโลก: สามารถมองทะลุโลกหยินและหยางได้ สิ่งลวงตาทั้งปวงและภูตผีปีศาจทั้งหลาย ล้วนตกอยู่ภายใต้การควบคุม ความมืดทั้งมวลไม่อาจซ่อนเร้น!】