บทที่ 144 ตอนพิเศษ 1 อาภรณ์ชั้นสูง

บทที่ 144 ตอนพิเศษ 1 อาภรณ์ชั้นสูง

ระยะนี้กู้หนานเยี่ยนงานยุ่งรัดตัว วันๆ เอาแต่ขลุกอยู่กับการอ่านหนังสือ โดยเฉพาะช่วงนี้เธอกำลังหมกมุ่นอยู่กับความรู้ทางวิทยาศาสตร์ หนังสือแทบไม่เคยห่างกาย

พี่ลี่นึกว่าเธอจะไม่ไปร่วมงานประกาศรางวัลหยุนเฟยเสียแล้ว

แต่ผิดคาด... เธอกลับตอบตกลงว่าจะไป

กู้หนานเยี่ยนวางหนังสือในมือลง เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ " 'แสงดารา' เป็นผลงานที่เกิดจากความร่วมมือร่วมใจ และหยาดเหงื่อแรงกายของทุกคน การได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหยุนเฟยย่อมหมายถึงการได้รับการยอมรับ แล้วฉันจะไม่ไปได้อย่างไร?"

"เยี่ยมไปเลยค่ะ!"

พอได้ยินว่ากู้หนานเยี่ยนจะไปร่วมงาน พี่ลี่ก็ตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่

ละครเรื่อง "แสงดารา" ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม ไม่ว่าจะเป็นพล็อตเรื่อง ทักษะการแสดง มูลค่าทางการค้า หรือคุณค่าทางวัฒนธรรม ล้วนอยู่ในระดับสูงลิ่ว จนกลายเป็นปรากฏการณ์ระดับชาติ

สถานีโทรทัศน์ต่างประเทศหลายแห่งเริ่มเจรจาขอซื้อลิขสิทธิ์ไปฉาย

กระแสความนิยมในหมู่ประชาชนพุ่งสูงปรี๊ด ส่งผลให้ความนิยมของกู้หนานเยี่ยนพุ่งทะยาน แฟนคลับต่างหลงรักเธอและพากันเปิดบ้านเบสแฟนคลับขึ้นหลายแห่ง

ทว่าเนื่องจากกู้หนานเยี่ยนแทบไม่ค่อยออกงานอีเวนต์ เหล่าแอดมินบ้านเบสจึงไม่มีรูปมาอัปเดต ตอนนี้พวกแอดมินต่างพากันคร่ำครวญ ภาวนาให้จักรพรรดินีเยียนยอมปรากฏตัวสักที

พวกเขาไม่ได้ขออะไรมาก แค่อยากเห็นหน้าจักรพรรดินีเยียน

พวกเขาอยากเจอไอดอลของตัวเองใจจะขาดแล้ว!

"จักรพรรดินีเยียนคะ วันงานต้องเดินพรมแดง คุณวางแผนจะสวมชุดไหนคะ?"

แบรนด์แฟชั่นชั้นสูงหรือ 'โอต์กูตูร์' หลายแบรนด์ได้ติดต่อสอบถามเข้ามาแล้วว่ากู้หนานเยี่ยนต้องการยืมชุดหรือไม่ ดังนั้นเรื่องเครื่องแต่งกายจึงไม่ต้องกังวลเลย

ในอดีต สำหรับดาราบางคน ถ้าไม่ได้เดินพรมแดง แค่ขอยืมชุดโอต์กูตูร์ได้ก็นับว่าหรูหราแล้ว แต่สำหรับกู้หนานเยี่ยน แบรนด์ดังเหล่านั้นกลับต้องแย่งชิงกันเพื่อเสนอชุดให้เธอใส่

"มีหลายชุดที่เป็นคอลเลกชันเปิดตัวระดับโลกเลยนะคะ จักรพรรดินีเยียนอยากลองดูไหมคะ?"

ปกติแล้วกู้หนานเยี่ยนจะเลือกเสื้อผ้าที่เน้นความสบายและเรียบง่ายเป็นหลัก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอไม่ชอบเสื้อผ้าสวยๆ

ใครบ้างจะไม่ชอบของสวยๆ งามๆ

"ไหนขอดูหน่อยสิ" เธอเอ่ย

พี่ลี่รีบติดต่อเฟิงเฉิงซีให้ส่งรูปชุดโอต์กูตูร์ทั้งหมดมาให้ทันที

หลังจากได้รับรูปภาพ พี่ลี่ก็นำมาให้กู้หนานเยี่ยนดู "เชิญเลือกเลยค่ะจักรพรรดินีเยียน ทางแบรนด์แจ้งว่าขอแค่คุณยอมใส่ พวกเขาพร้อมจะแก้ทรงให้เข้ากับรูปร่างของคุณ และตัดเย็บให้คุณโดยเฉพาะเลยค่ะ

นี่เป็นการสวมชุดโอต์กูตูร์ครั้งแรกของคุณ ทุกคนต่างจับตามองกันทั้งนั้น"

"ก็แค่เสื้อผ้าชุดหนึ่ง" กู้หนานเยี่ยนยังไม่ค่อยเข้าใจธรรมเนียมปฏิบัติของวงการแฟชั่นเท่าไหร่นัก ก็แค่ใส่ชุดสวยๆ จำเป็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เชียวหรือ? มันไม่ใช่ฉลองพระองค์ฮ่องเต้เสียหน่อย

"โธ่ จักรพรรดินีเยียนคะ คุณไม่รู้อะไร ดาราคนอื่นต้องค่อยๆ ไต่เต้า ขอยืมชุดหรูมาใส่เพื่อยกระดับสถานะตัวเองทีละขั้น แต่คุณน่ะต่างออกไป คุณเปิดตัวมาก็อยู่จุดสูงสุดเลย ด้วยสถานะในวงการบันเทิงตอนนี้ ไม่ใช่คุณต้องวิ่งไปขอยืมชุด แต่เป็นแบรนด์หรูต่างหากที่ต้องวิ่งมาขอร้องให้คุณใส่

ไม่ว่าคุณจะหยิบจับชุดไหนมาใส่ รับรองว่ายอดขายแบรนด์นั้นถล่มทลายแน่นอนค่ะ

จักรพรรดินีเยียนของฉัน... คุณไม่รู้หรอกว่าอิทธิพลของคุณในใจชาวจีนนั้นมหาศาลขนาดไหน ตั้งแต่นักธุรกิจมหาเศรษฐี ตระกูลผู้ดีเก่า ไปจนถึงชาวบ้านร้านตลาด ทุกคนล้วนรักคุณทั้งนั้น"

ไม่เพียงเท่านั้น จักรพรรดินีเยียนยังมีสถานะเป็นสะใภ้ตระกูลมั่งคั่ง

ในอดีตหากดาราที่พื้นเพธรรมดาสวมชุดโอต์กูตูร์ เหล่าคุณนายไฮโซที่มีกำลังซื้อชุดพวกนี้อาจจะรู้สึกตะขิดตะขวงใจ

แต่กู้หนานเยี่ยนแต่งงานเข้าสู่ตระกูลมหาเศรษฐีระดับท็อป แถมความนิยมในระดับประเทศก็สูงลิ่ว เมื่อเธอสวมชุดโอต์กูตูร์ กลับกลายเป็นการช่วยยกระดับภาพลักษณ์ของแบรนด์ให้สูงส่งยิ่งขึ้นไปอีก

หลังจากฟังคำอธิบายของพี่ลี่ กู้หนานเยี่ยนก็เข้าใจแจ่มแจ้ง "งั้นเลือกแบรนด์โอต์กูตูร์ของในประเทศก่อนแล้วกัน"

ในเมื่ออิทธิพลของเธอสูงขนาดนี้ เธอย่อมต้องให้ความสำคัญกับแบรนด์ในประเทศเป็นอันดับแรก

เธอเลือกชุดราตรีแบรนด์จีนสีฟ้าครามที่มีลวดลายงดงามราวกับภาพวาดทิวทัศน์พู่กันจีน

จากนั้นกู้หนานเยี่ยนก็เริ่มเปิดดูรูปภาพอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่สนใจชื่อแบรนด์ แต่มองหาดีไซน์ที่ถูกใจเพื่อจะซื้อเก็บไว้

ขณะที่เปิดดูอยู่นั้น สายตาของเธอก็สะดุดเข้ากับชุดราตรีสีควันบุหรี่ที่ดูเบาสบายและพลิ้วไหว

ช่างดูอ่อนโยนเหลือเกิน... เธอไม่เคยสวมชุดที่ดูอ่อนหวานนุ่มนวลขนาดนี้มาก่อน

น่าลองดูเหมือนกันนะ

"ตัวนี้แหละ" กู้หนานเยี่ยนชี้ไปที่ชุดนั้นแล้วหันไปสั่งพี่ลี่ "ซื้อเลย"

พี่ลี่: "..."

ช่างป๋าจริงๆ

"จักรพรรดินีเยียนคะ ไม่ต้องซื้อหรอกค่ะ แค่ยืมมาก็พอ"

"ฉันชอบ ซื้อมาเลย"