บทที่ 10 นางมีชื่อเป็นของตนเอง

บทที่ 10 นางมีชื่อเป็นของตนเอง

จะมีเสียงที่ไพเราะถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?

สุ้มเสียงเช่นนี้มีอยู่จริงในโลกมนุษย์หรือนี่?

จี้อิ๋งราวกับตกอยู่ในภวังค์โดยสมบูรณ์

เนื้อร้องและทำนองที่จ้านอีหร่านส่งให้นางนั้นนับว่าดีทีเดียว แต่ก็เป็นเพียงแค่ 'ดี' เท่านั้น ทว่าเมื่อผนวกเข้ากับน้ำเสียงนี้ มันกลับกลายเป็นผลงานชั้นเลิศระดับท็อป!

หลายสิบปี... ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา จี้อิ๋งเฝ้าตามหาน้ำเสียงที่สมบูรณ์แบบมาโดยตลอด และในวันนี้ ในที่สุดนางก็ได้พบแล้ว

มือไม้ของจี้อิ๋งสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น นางพยายามข่มความรู้สึก บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์และตั้งใจฟังเพลงจนจบ

เมื่อบทเพลงจบลง

จี้อิ๋งไม่อาจระงับความตื้นตันได้อีกต่อไป นางคว้าตัวจ้านอีหร่านแล้วถามเสียงรัว "ใครเป็นคนร้อง?"

"อบอุ่นความเดียวดาย เมฆขาวลอยล่อง ฟ้าครามยังคงอยู่ น้ำตาล่องลอยไป"

จ้านอีหร่านเข้าใจผิดคิดว่าจี้อิ๋งได้รับแรงบันดาลใจจากกูนานเยี่ยนและอยากจะดวลเพลงกัน นางจึงร้องสวนกลับไปทันควัน

จี้อิ๋งถึงกับพูดไม่ออก "ฉันจะถามว่า เมื่อกี้ใครเป็นคนร้องเพลงนี้?"

จ้านอีหร่านทำหน้าตกใจ "อ้าว ฉันก็นึกว่าคุณจะท้าดวลเพลงกับฉันซะอีก!"

ฉันว่าเธอมันเหมือนตัวตลกมากกว่า!

จี้อิ๋งนวดขมับด้วยความปวดหัว ทำไมคุณหนูสามตระกูลจานถึงได้ดูต๊องๆ แบบนี้กันนะ?

อ๋อ ที่แท้ก็ถามหานักร้อง จ้านอีหร่านเกาหัวแกรกๆ แล้วตอบว่า "จะเป็นใครไปได้ล่ะคะ? ก็พี่สะใภ้ใหญ่ของฉันน่ะสิ!"

กูนานเยี่ยนจริงๆ ด้วย!

จี้อิ๋งแทบไม่อยากจะเชื่อ นางไม่เคยคาดคิดเลยว่ากูนานเยี่ยนจะครอบครองน้ำเสียงที่ราวกับสวรรค์ประทานมาให้เช่นนี้

ด้วยสัญชาตญาณของคนทำงาน จี้อิ๋งเริ่มวางแผนในหัวทันทีว่าจะ 'ปั้น' กูนานเยี่ยนอย่างไรดี

กูนานเยี่ยนมีชื่อเสียงย่ำแย่ในวงการบันเทิง แถมยังมีภาพลักษณ์เป็นพวกร้ายเงียบหรือ 'ชาเขียว' ตอนนี้กำลังโดนชาวเน็ตทั้งประเทศรุมด่า ขืนเปิดตัวไปดื้อๆ คนอาจจะไม่ยอมรับ ดังนั้นต้องสร้างคาแรคเตอร์ใหม่ที่ดีกว่าเดิม

คาแรคเตอร์แบบไหนดีนะ?

สาวน้อยไร้เดียงสาแสนหวาน ที่พยายามจะอวดฉลาดแต่กลับถูกจับไต๋ได้ง่ายๆ ทำให้ชาวเน็ตเอ็นดูในความโก๊ะกังของนาง

อืม คาแรคเตอร์นี้เข้าท่า

จี้อิ๋งวางแผนกระบวนการทั้งหมดอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่การปล่อยซิงเกิล การถ่ายเอ็มวี ไปจนถึงการโปรโมตในรายการวาไรตี้

ทว่า... เมื่อนางได้พบกับกูนานเยี่ยนตัวจริง นางก็ตระหนักได้ว่าแผนการทั้งหมดที่วางไว้นั้น เทียบไม่ได้เลยกับเพียงแค่กูนานเยี่ยนยืนสงบนิ่งอยู่บนเวที

ภาพกูนานเยี่ยนในจินตนาการของจี้อิ๋ง คือผู้หญิงที่มีดีแค่หน้าตาแต่ไร้สมอง และมีความสามารถระดับดาดๆ

แต่คนที่อยู่ตรงหน้ากลับดูประหนึ่งราชินีผู้สูงศักดิ์ ที่ทำให้ผู้คนอยากจะคุกเข่ากราบไหว้บูชา

กูนานเยี่ยนสวมชุดกระโปรงยาวสีเขียวอ่อน ผมยาวสลวยดุจน้ำหมึกถูกเกล้าขึ้นหลวมๆ แขนเสื้อกว้างเผยให้เห็นข้อมือขาวผ่องดั่งหยกเนื้อดี

นางไม่ได้หันกลับมา ยังคงนั่งหันหลังและบรรเลงกู่เจิงต่อไป

เพียงแค่ปลายนิ้วดีดสายกู่เจิงเบาๆ เสียงดนตรีอันไพเราะก็กังวานขึ้น

จี้อิ๋งไม่กล้ารบกวน นางกลั้นหายใจนิ่งฟัง

ทันใดนั้นนางก็รู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน บุคคลตรงหน้าไม่ได้เหมือนมนุษย์เดินดิน แต่เหมือนเทพธิดาที่จุติลงมาจากสรวงสวรรค์

ฮือๆๆ คนอะไรจะสมบูรณ์แบบขนาดนี้!

ขอบตาของจี้อิ๋งแดงระเรื่อจนเกือบร้องไห้ออกมา

นี่คือเทพธิดาแห่งแรงบันดาลใจที่นางตามหามาทั้งชีวิต! น้ำเสียงที่กังวานใสและหลุดพ้นจากทางโลก ความงดงามที่ประณีตบรรจง และท่วงท่าที่ทั้งดูสูงส่งและเย็นชาในเวลาเดียวกัน

วงการบันเทิงช่างเข้าใจนางผิดไปหมด กูนานเยี่ยนไม่ใช่ 'นางจิ้งจอก' เลยสักนิด แต่นี่มันนางฟ้าชัดๆ!

ในวินาทีนี้ จี้อิ๋งรู้สึกว่าชีวิตของนางได้รับการเติมเต็มแล้ว ในที่สุดความฝันทางดนตรีของนางก็จะเป็นจริงเสียที

เมื่อบทเพลงจบลง กูนานเยี่ยนก็หันกลับมา สายตาของนางสงบนิ่งทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจบารมีอันเปี่ยมล้น

ช่างน่าแปลกนัก เมื่อครู่ตอนนางดีดกู่เจิง นางแผ่กลิ่นอายความสง่างามที่ดูเบาสบายและหลุดพ้นจากโลกภายนอกอย่างชัดเจน

แต่พอนางหยุดเล่น กลับมีกลิ่นอายความน่าเกรงขามที่กดดันผู้คนให้ต้องก้มหัวยอมสยบโดยไม่รู้ตัว

จี้อิ๋งใช้ชีวิตมากว่าสี่สิบปี พบเจอหนุ่มหล่อสาวสวยในวงการมานับไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เจอกับคนที่มีบุคลิกขัดแย้งกันอย่างลงตัวเช่นนี้ ทั้งดูหลุดพ้นจากโลกีย์วิสัยและเฉียบคมสูงส่ง

สรุปสั้นๆ คือ ยากที่จะหาคำใดมาบรรยายได้

"พี่สะใภ้ใหญ่"

จ้านอีหร่านกระโจนเข้าไปแนะนำจี้อิ๋งให้กูนานเยี่ยนรู้จัก "นี่คืออาจารย์จี้อิ๋ง โปรดิวเซอร์มือทองค่ะ เธอสร้างสรรค์เพลงฮิตมาแล้วมากมาย แถมยังเป็นนักเรียบเรียงและนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง เก่งมากๆ เลยนะคะ"

"ได้ยินชื่อเสียงมานาน คงต้องรบกวนอาจารย์จี้ช่วยชี้แนะด้วยนะคะ" กูนานเยี่ยนพยักหน้าให้จี้อิ๋ง นางมักให้เกียรติผู้ที่มีพรสวรรค์และความสามารถเสมอ

ไม่รู้ทำไม เมื่อได้รับคำชมจากกูนานเยี่ยน จี้อิ๋งกลับรู้สึกว่าความเหนื่อยยากและการดิ้นรนตลอดหลายปีที่ผ่านมา ก็เพื่อรอคอยให้ได้มาพบนางในวันนี้นี่เอง

ความรู้สึกนี้ช่างมหัศจรรย์เหลือเกิน

จี้อิ๋งปรับอารมณ์ พยายามทำใจให้สงบ

"คุณนายจานคะ" จี้อิ๋งเริ่มบทสนทนา

กูนานเยี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดแทรกจี้อิ๋งขึ้นมา "เรียกฉันว่าคุณกู หรือนานเยี่ยนเถอะค่ะ"

นางชื่อกูนานเยี่ยน นางมีชื่อเป็นของตัวเอง และไม่ใช่สิ่งของประดับบารมีของผู้ชาย

สมัยอยู่ในแคว้นต้าฉี นางก็ไม่ชอบให้ใครมาเรียกผู้หญิงว่าเป็น 'เมียของใคร' อยู่แล้ว

ก่อนแต่งงาน เป็นลูกสาวของใคร หลังแต่งงาน เป็นเมียของใคร แก่ตัวลง เป็นแม่ของใคร

ผู้หญิงจะเป็นตัวของตัวเองไม่ได้เชียวหรือ?

จะมีชื่อเป็นของตัวเองไม่ได้เลยหรือไร?

ในยุคโบราณที่ชายเป็นใหญ่และสตรีมีสถานะต่ำต้อย กูนานเยี่ยนในฐานะสตรี ยังสามารถก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของอำนาจ เป็นถึงองค์หญิงเจิ้นกั๋วที่ผู้คนเคารพรักใคร่

ในยุคปัจจุบันที่ชายหญิงเท่าเทียม นางยิ่งไม่ต้องการเป็นเพียงเครื่องประดับของใคร

นางคือกูนานเยี่ยน เป็นเพียงกูนานเยี่ยนเท่านั้น!

จี้อิ๋งชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะเป็นประกายด้วยความประหลาดใจระคนชื่นชม

นางเห็นดาราหญิงมากมายที่พอแต่งเข้าบ้านรวย ก็ทิ้งตัวตนเดิมไปเป็นช้างเท้าหลัง แต่กูนานเยี่ยนกลับพยายามสลัดรัศมีคำว่า 'คุณนาย' ทิ้งไป

นางช่างมีความคิดที่ลึกซึ้งกินใจจริงๆ!

จี้อิ๋งยิ่งรู้สึกถูกชะตากับกูนานเยี่ยนมากขึ้น นางจึงเปลี่ยนคำเรียกเป็น 'นานเยี่ยน' อย่างเต็มใจ

"เมื่อสักครู่ได้ฟังเพลงของคุณแล้ว มันช่างไพเราะจับใจ ราวกับช่วยชำระล้างจิตวิญญาณ เดี๋ยวฉันจะไปเกลาทำนองเพิ่มเติมอีกหน่อย แล้วเราค่อยเข้าห้องอัดกันนะคะ"

กูนานเยี่ยนพยักหน้าเห็นด้วย จี้อิ๋งเป็นมืออาชีพ เรื่องทางเทคนิคก็ควรให้ผู้เชี่ยวชาญตัดสินใจ

จี้อิ๋งอยากจะปั้นกูนานเยี่ยนให้ดังระเบิด จึงเสนอให้นางเล่นเอ็มวีด้วยตัวเอง และพูดถึงเรื่องการสร้างภาพลักษณ์ใหม่

กูนานเยี่ยนส่ายหน้า "ฉันจะไม่ออกกล้องในเอ็มวี และจะไม่เผยโฉมหน้า แม้แต่ชื่อคนร้องก็ต้องใช้นามแฝงหรือไม่ระบุตัวตน"

จี้อิ๋งอึ้งไป นางคิดว่าที่กูนานเยี่ยนยอมอัดเพลงเพราะอยากดัง แต่ไม่นึกเลยว่านางกลับต้องการปิดบังตัวตน

"ทำไมต้องปิดบังด้วยล่ะคะ?" จี้อิ๋งไม่เข้าใจ

ทำไมกัน? เพลงคุณภาพระดับนี้ สามารถทำให้กูนานเยี่ยนดังเป็นพลุแตกได้ในชั่วข้ามคืนเลยนะ

กูนานเยี่ยนปรายตามองจี้อิ๋งแล้วกล่าวว่า "เมื่อวานฉันศึกษาเรื่องวงการบันเทิงของพวกคุณมาบ้าง ชื่อเสียงของฉันในวงการไม่ค่อยดีนัก การปล่อยซิงเกิลออกมาในช่วงเวลานี้อาจทำให้เกิดกระแสตีกลับได้"

กูนานเยี่ยนพูดถูก จี้อิ๋งพยักหน้า ยอมรับว่าอาจจะมีกระแสตีกลับจากชาวเน็ตจริงๆ แต่ไม่เป็นไรหรอก ขอแค่ทำการตลาดให้ดี ก็สามารถพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้แน่นอน

กูนานเยี่ยนส่ายหน้า "มันยุ่งยากเกินไป ใช้นามแฝงเถอะ ขอแค่เพลงแพร่หลายไปในวงกว้างได้ก็พอแล้ว"

กูนานเยี่ยนไม่สนหรอกว่าชาวเน็ตจะคิดกับนางอย่างไร นางไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม นางคือองค์หญิงเจิ้นกั๋วแห่งแคว้นต้าฉี การกระทำของนางไม่เคยต้องสนคำครหาของใคร นางทำตามใจปรารถนาและสิ่งที่นางต้องการจะทำเท่านั้น

กูนานเยี่ยนไม่สนชื่อเสียงจอมปลอมในวงการมายา และไม่สนด้วยว่าชาวเน็ตจะชอบนางหรือไม่ แต่ถ้าชื่อเสียของร่างเดิมจะส่งผลกระทบต่อความนิยมของเพลง นางก็ยอมปิดบังตัวตน

กูนานเยี่ยนรู้เป้าหมายของตนเองอย่างชัดเจน นางต้องการให้ทุกคนได้ยินเพลงนี้ โดยเฉพาะน้องชายของนางที่ต้องได้ยิน

อุปสรรคอื่นๆ ต้องกำจัดทิ้งให้หมด!

จี้อิ๋งไม่เข้าใจความคิดของกูนานเยี่ยนเลยจริงๆ ทำไมต้องปิดบังตัวตน? ยุคสมัยนี้ใครบ้างไม่อยากดัง?

ถึงแม้กูนานเยี่ยนจะโดนทัวร์ลงทั้งประเทศ แต่การ 'โดนแบน' ก็ถือเป็นพลังอย่างหนึ่ง ถ้าจัดการให้ดี โดยอาศัยจิตวิทยาความขบถของผู้คน ก็สามารถเปลี่ยน 'แอนตี้แฟน' ให้กลายเป็น 'แฟนคลับ' ได้สำเร็จ

จี้อิ๋งพยายามเกลี้ยกล่อมกูนานเยี่ยนอย่างร้อนรน หวังให้นางเปลี่ยนใจ แต่กลับได้รับคำถามที่เต็มไปด้วยความสงสัยจากกูนานเยี่ยน

"ทำไมต้องอยากดังด้วยล่ะ?"