บทที่ 160 - กองยานขนส่งวัตถุดิบวิญญาณดารา

บทที่ 160 - กองยานขนส่งวัตถุดิบวิญญาณดารา

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

แถบไคเปอร์

พร้อมกับการถือกำเนิดของระบบสุริยะ พื้นที่แห่งนี้ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

ในพื้นที่แห่งนี้ มีเพียงความหนาวเหน็บ ก้อนน้ำแข็ง ความมืดมิด และความเงียบงัน

แต่ในปีศักราชจักรวาลใหม่ปีที่ห้า ความสงบสุขของพื้นที่แห่งนี้ ถูกทำลายลงเป็นครั้งแรก

กองยานกู้ภัยของอารยธรรมวิญญาณดารา ได้เข้าสู่ระบบสุริยะจากพื้นที่แห่งนี้ และทำการสื่อสารอย่างเป็นทางการครั้งแรกกับพันธมิตร

และพันธมิตร ถึงได้ตระหนักรู้อย่างแท้จริงว่าจักรวาล และทะเลดาราคืออะไร

และได้เข้าใจว่า ในจักรวาลนี้ มนุษยชาติไม่ได้โดดเดี่ยว

ทะเลดาราไร้ขอบเขต อารยธรรมนับไม่ถ้วน ชีวิตนับไม่ถ้วน ความลับนับไม่ถ้วน ดำรงอยู่ในนั้น

รอคอยการสำรวจของทุกอารยธรรม...

ปีศักราชจักรวาลใหม่ปีที่เจ็ด

ความเงียบงันชั่วกัปชั่วกัลป์ และความมืดมิดอันหนาวเหน็บของพื้นที่แห่งนี้ ถูกทำลายลงอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้ ไม่ใช่ฝีมือของอารยธรรมต่างดาว แต่เป็นฝีมือของพันธมิตรเอง

มนุษยชาติ ได้ก้าวย่างเข้าสู่พื้นที่แห่งนี้ด้วยตัวเองอย่างเอิกเกริกเป็นครั้งแรก

ณ ขณะนี้ ในพื้นที่บริเวณหนึ่งของแถบไคเปอร์ กำลังถูกห้อมล้อมด้วยอนุภาคสีแดงเข้มข้น

ราวกับมีไข่ไก่สีแดงยักษ์ลอยคว้างอยู่ในอวกาศอันมืดมิด

ภายในไข่ไก่ คือกองยานขนส่งของพันธมิตรที่มีแมวดำและยานมิเนอร์วาเป็นผู้นำ

ยานขนส่งของพันธมิตรนับร้อยลำ ได้รอคอยอยู่ในที่แห่งนี้อย่างเงียบเชียบมาสักพักแล้ว

นับจากการสื่อสารอย่างเป็นทางการกับอารยธรรมวิญญาณดารา ก็ผ่านไปสองปีแล้ว

ตามข้อตกลงระหว่างพันธมิตรกับอารยธรรมวิญญาณดารา กองยานขนส่งวัตถุดิบล็อตแรกของอารยธรรมวิญญาณดารา จะเดินทางมาถึงระบบสุริยะในช่วงเวลานี้ เพื่อทำการแลกเปลี่ยนกับพันธมิตร

ในขณะเดียวกัน การแลกเปลี่ยนสินค้าครั้งแรกระหว่างพันธมิตรกับวิญญาณดารา ก็ดึงดูดสายตาของผู้คนนับไม่ถ้วน

ด้วยเหตุนี้ ห้องไลฟ์สดสุดมหัศจรรย์จึงเปิดขึ้นอีกครั้ง

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างเฝ้ารอคอย รอการมาถึงของกองยานขนส่งวิญญาณดารา หรือไม่ก็การมาถึงของสงคราม...

แน่นอนว่า อย่างหลังมีความเป็นไปได้เพียงริบหรี่ ความเป็นไปได้ส่วนใหญ่อยู่ที่อย่างแรก

วันหนึ่งในช่วงครึ่งหลังของปีศักราชจักรวาลใหม่ปีที่เจ็ด

ภายในไข่ไก่สีแดง ผ่านการถ่ายทอดสด เหล่าไทยมุงได้เห็นเป็นครั้งแรกว่ายานรบของอารยธรรมต่างดาวเข้าสู่เกาะดาราจักรอย่างไร

ไม้จิ้มฟันจิ้มฟิล์มบางๆ...

พอจิ้มทะลุฟิล์ม ก็เข้ามาได้...

ยานขนส่งติดอาวุธของอารยธรรมวิญญาณดาราเกือบหนึ่งแสนลำ ก็ทะลุผ่านฟิล์มเข้ามาแบบนี้ แล้วค่อยๆ ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

"ขอกรุณาติดต่อสื่อสาร"

"......"

กองยานขนส่งวัสดุติดอาวุธของอารยธรรมวิญญาณดารา หลังจากหลุดพ้นจากทะเลดาราโดยสมบูรณ์ ก็ติดต่อหาแมวดำทันทีตามแผนงาน

ชาววิญญาณดาราที่มีดวงตาไร้แวว รูปลักษณ์ภายนอกดูหนุ่มสาว แต่กลิ่นอายกลับเหมือนไม้ผุ ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าแมวดำ "ตรวจสอบยืนยันตัวตนเป้าหมายถูกต้อง ยืนยันเอกลักษณ์กองยานถูกต้อง..."

กัปตันยานขนส่งวิญญาณดาราจ้องมองแมวดำอย่างละเอียด แล้วพึมพำกับตัวเองว่า "กองยานขนส่งติดอาวุธที่เจ็ดแห่งอารยธรรมวิญญาณดารา ได้เดินทางมาถึงจุดหมายแล้ว

ดำเนินการแผนขั้นที่สอง เราจะปลดการเชื่อมต่อตู้สินค้า ไม่ดำเนินการภารกิจขนส่งวัสดุต่อ

ระหว่างการปลดการเชื่อมต่อตู้สินค้า ตามข้อตกลง ขอให้อารยธรรมกาแล็กซีถ่ายโอนข้อมูลเนื้อหาตามเวลาที่กำหนด"

"......"

แมวดำมองการสื่อสารที่ถูกตัดไปอย่างพูดไม่ออก เกิดอะไรขึ้น

เขายังไม่ได้พูดสักคำ ไม่ได้ทักทายสักแอะ ชาววิญญาณดาราพูดเองเออเองจบก็ไปเลยเหรอ

ในขณะที่แมวดำยังตั้งตัวไม่ติด ยานขนส่งของชาววิญญาณดารา ก็เริ่มปลดตู้สินค้าออกแล้ว

เห็นดังนั้น แมวดำก็นวดขมับ สั่งการว่า "......ส่งแอนิเมชันกับนิยายไปให้พวกนั้น"

ไม่ถึงยี่สิบนาที ตู้สินค้าแบบติดตั้งภายนอกของกองยานขนส่งวิญญาณดารา ก็ปลดการเชื่อมต่อกับยานลากจูงขนส่งทั้งหมด

ตู้สินค้าทรงสี่เหลี่ยมยาวนับไม่ถ้วน ลอยคว้างอยู่ภายในไข่ไก่สีแดง...

จากนั้นกัปตันยานขนส่งก็ตรวจสอบยืนยันว่าเนื้อหาที่ได้รับมาปกติดี และความยาวของเวลาก็ตรงตามข้อตกลง ก็หันหัวยานกลับทันที แม้แต่คำว่า "ลาก่อน" ก็ไม่พูดสักคำ กองยานขนส่งทั้งกองก็บินกลับไปเลย...

กระบวนการแลกเปลี่ยนทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสามสิบนาที

"......"

"จบแล้วเหรอ"

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

"ฉันอุตส่าห์รอมาเกือบเดือน ให้ฉันดูภาพแค่ไม่ถึงยี่สิบนาทีเนี่ยนะ"

"อุตส่าห์ถอดกางเกงเตรียมทิชชู่ไว้แล้ว จบแค่นี้เนี่ยนะ"

"......"

เหล่าไทยมุงทุกคนรู้สึกเหมือนได้กินแตงโมไม่สุก แถมข้างในยังมีแต่เมล็ดเต็มไปหมด

ไม่ใช่แค่เหล่าไทยมุงที่พูดไม่ออก แม้แต่ทุกคนในโรงงาน และพวกผู้บริหารสูงสุด ต่างก็ตกอยู่ในสภาวะสงสัยในชีวิต

ไอ้พวกวิญญาณดารานี่...

ทุกคนมองตั้งแต่กองยานขนส่งวิญญาณดาราโผล่มา จนถึงตอนที่กองยานขนส่งวิญญาณดาราจากไป รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวตลก

เพื่อรับประกันว่าการแลกเปลี่ยนวัสดุครั้งนี้จะราบรื่น ไม่มีอุบัติเหตุ พันธมิตรทุ่มเทแรงกายแรงใจไปตั้งเท่าไหร่

เริ่มจากลากดาวมรณะละเมิดลิขสิทธิ์มาไว้ที่โซนนี้อย่างยากลำบาก

จากนั้นก็เจียดงบผลิตเครื่องพ่นอนุภาคกับเครื่องสร้างอนุภาคกลุ่มหนึ่ง เอาอนุภาคมาห่อหุ้มโซนนี้ไว้

ตามด้วยการวางทุ่นระเบิดอวกาศ สร้างเป็นเขตตอร์ปิโดฉบับอวกาศ...

นี่แค่การเตรียมการทางกายภาพ ยังมีการเตรียมการทางจิตใจอีก

แมวดำและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ต้องซ้อมรับมือสถานการณ์ต่างๆ

แมวดำและเจ้าหน้าที่หลักบางส่วน หรือคนที่อาจจะได้สัมผัสกับชาววิญญาณดารา ถึงขั้นต้องซ้อมบทสนทนา...

ผลลัพธ์คือแค่นี้

ถ้าไม่ใช่เพราะความรู้เรื่องทะเลดาราของอารยธรรมวิญญาณดารามีบันทึกไว้อย่างชัดเจนว่า หลังจากเข้าสู่ทะเลดาราแล้ว หุ่นยนต์ AI หรืออะไรเทือกนั้นจะใช้งานไม่ได้

ผู้บริหารสูงสุดคงสงสัยจริงๆ ว่ากองยานขนส่งวิญญาณดารากองนี้ เป็นกองยานขนส่งหุ่นยนต์อัตโนมัติหรือเปล่า...

"น่ากลัวนิดๆ แฮะ"

ผู้บริหารสูงสุดครุ่นคิด แล้วจู่ๆ ก็ตัวสั่น "นี่คือผลพวงของความคิดที่แข็งทื่อเหรอ

ทุกคนเหมือนหุ่นยนต์ ทำตามแผนที่วางไว้เท่านั้น

ไม่พูดมากแม้แต่คำเดียว ไม่ยืดยาดชักช้า รู้สึกเหมือนไม่มีความผันผวนทางอารมณ์เลย..."

"พวกนายทุนคงชอบน่าดู..."

"เฮ้อ"

"เอาล่ะ"

ผู้บริหารสูงสุดขัดจังหวะทุกคนที่กำลังเหม่อลอย ออกคำสั่งว่า "ให้แมวดำขนวัสดุกลับมาเถอะ

อู่ต่อเรืออวกาศสร้างเสร็จแล้ว แต่วัตถุดิบของเราก็แทบจะหมดเกลี้ยงแล้วเหมือนกัน

ทุกที่กำลังรอวัสดุล็อตนี้อยู่

ขยับตัวกันได้แล้ว"

สองปีที่ผ่านมา พันธมิตรพิสูจน์ฉายาปีศาจแห่งการก่อสร้างให้เห็นแล้วว่า ไม่ได้มีผลแค่บนดาวเคราะห์ แต่ในอวกาศก็ทำได้เช่นกัน

อู่ต่อเรืออวกาศสามร้อยแปดสิบสามแห่ง สร้างเสร็จสมบูรณ์ทั้งหมดแล้ว

น่าเสียดาย ก็เพราะการสร้างอู่ต่อเรือพวกนี้ วัตถุดิบจำนวนมากในพันธมิตรจึงถูกใช้ไปจนเกือบหมด

ความเร็วในการขุดหาวัตถุดิบ ต่ำกว่าความเร็วในการใช้วัตถุดิบมาก ทำให้อุตสาหกรรมหลายอย่างชะงักงัน

ทุกคนต่างก็รอคอยวัสดุวัตถุดิบล็อตนี้อยู่

ถ้าครั้งนี้สิ่งที่ชาววิญญาณดาราส่งมาไม่ใช่วัสดุ แต่เป็นกระสุนปืนใหญ่ล่ะก็

คาดว่าต่อให้พันธมิตรรบชนะ ขุมกำลังโดยรวมคงถอยหลังไปไม่น้อย

แต่นั่นก็เป็นแค่คำว่าถ้า ตอนนี้วัตถุดิบล็อตนี้มาถึงแล้ว ไม่เพียงแต่ชดเชยส่วนที่พันธมิตรใช้ไปกับการสร้างอู่ต่อเรืออวกาศ แต่ยังทำให้อู่ต่อเรืออวกาศทั้งหมดเริ่มเดินเครื่อง สร้างเรือรบพร้อมกันได้

ส่วนอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับภาคพลเรือน คงต้องอดทนรอไปอีกหน่อย...

ยังไงซะ เรือรบต้องมาก่อน

ส่วนบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับเรือรบ

ผ่านการคัดเลือกมาสองปี บุคลากรที่กองยานต้องการก็ประจำตำแหน่งครบหมดแล้ว และได้เข้าสู่ระยะการเรียนรู้แล้ว

ปีศักราชจักรวาลใหม่ปีที่เจ็ด ก็ผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นไร้คลื่นลมเช่นนี้

[จบแล้ว]