บทที่ 130 - ยุทธศาสตร์และยุทธวิธี

บทที่ 130 - ยุทธศาสตร์และยุทธวิธี

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ยุทธศาสตร์และยุทธวิธี เป็นคำสองคำ

โดยที่ ยุทธศาสตร์ หมายถึงแนวทาง ส่วน ยุทธวิธี หมายถึงการปฏิบัติการ

มียุทธศาสตร์ที่ดี แต่ไม่มียุทธวิธีที่ดีในการปฏิบัติ ก็เปล่าประโยชน์

มียุทธวิธีที่ดี แต่ไม่มียุทธศาสตร์ที่ดี ก็เหมือนแกะตัวหนึ่งไปสั่งการฝูงสิงโต มีแต่จะพาไปตาย

และคำว่า "ยุทธศาสตร์" นี้ มีที่มาจากสงครามการทหาร

"ยุทธ" หมายถึงสงคราม "ศาสตร์" หมายถึง "กลอุบาย" "การวางแผน"

ดังนั้น หลายคนจึงเข้าใจว่ายุทธศาสตร์และยุทธวิธี คือกลอุบายพิสดาร ความจริงแล้วไม่ใช่

ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด ความแตกต่างที่เป็นหัวใจสำคัญระหว่าง "ตำราพิชัยสงครามซุนวู" กับ "สามสิบหกกลยุทธ์"

"ตำราพิชัยสงครามซุนวู" คือตำรายุทธศาสตร์ ว่าด้วยเรื่องห้าปัจจัยและเจ็ดบัญญัติ

ห้าปัจจัย ได้แก่ ธรรม ฟ้า ดิน แม่ทัพ กฎระเบียบ

เจ็ดบัญญัติ ได้แก่ ประมุขใดมีธรรม แม่ทัพใดมีความสามารถ ฟ้าดินเป็นใจแก่ฝ่ายใด กฎระเบียบใดศักดิ์สิทธิ์ ไพร่พลใดเข้มแข็ง ทหารหาญใดฝึกปรือ รางวัลลงทัณฑ์ใดโปร่งใส

ส่วน "สามสิบหกกลยุทธ์" คือตำรายุทธวิธี

ได้แก่ กลยุทธ์ชนะศึก กลยุทธ์รบปะทะ กลยุทธ์เข้าตี กลยุทธ์ติดพัน กลยุทธ์ร่วมรบ กลยุทธ์พ่ายศึก สามชุดแรกใช้เมื่อได้เปรียบ สามชุดหลังใช้เมื่อเสียเปรียบ

อย่างแรกมองจากภาพรวม คำนึงถึงผลได้ผลเสียทั้งหมด ไม่ยึดติดกับการได้เสียเมืองเพียงหนึ่งหรือสองเมือง

อย่างหลังพิจารณาว่า สถานการณ์ตรงหน้าเป็นอย่างไร ต้องใช้วิธีการใด เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ใด

มันเป็นคนละเรื่องกันเลย

และสิ่งที่ผู้บริหารสูงสุดกับผู้ว่าการทั้งหกเขตกลุ้มใจ ก็คือส่วนของยุทธวิธี ในหัวข้อยุทธศาสตร์และยุทธวิธี

ด้านยุทธศาสตร์ ผู้บริหารสูงสุดและคณะได้ทำถึงที่สุดแล้ว อยากได้วัสดุให้วัสดุ อยากได้คนให้คน อยากได้เงินให้เงิน

แต่ทว่า ในส่วนของยุทธวิธี

คนของฝ่ายยุทธศาสตร์และยุทธวิธี กลับไม่ค่อยมีความคืบหน้า

เหตุผลนั้นง่ายมาก พวกเขาวิจัยแต่ยุทธศาสตร์และยุทธวิธีภายในดาวเคราะห์ ไม่มียุทธศาสตร์และยุทธวิธีทางอวกาศให้พวกเขาวิจัย

ยุทธวิธีทุกอย่างต้องอาศัยการเดาล้วนๆ ซึ่งส่งผลให้ทุกคนจำลองสถานการณ์ไปมา สุดท้ายก็กลายเป็นไก่ใหม่ออกมาตีกันเอง

"แล้วเรื่องยุทธวิธีนี้ มาหาผมจะมีประโยชน์อะไร"

กัวอี้มองหน้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเจ็ดคนที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง แล้วพูดอย่างจนปัญญา "ผมไม่ใช่พระเจ้าสักหน่อย

พวกคุณให้ผมปั้นระเบิดนิวเคลียร์ด้วยมือเปล่า ผมยังพอปั้นให้ดูได้

แต่จะให้ผมวางยุทธศาสตร์และยุทธวิธี สู้ไปอ่านตำราพิชัยสงครามยังจะเร็วกว่า"

"เฮ้อ"

ผู้บริหารสูงสุดมองสีหน้าจนปัญญาที่อยากช่วยแต่ช่วยไม่ได้ของกัวอี้ แล้วส่ายหน้าอย่างผิดหวัง "นายไม่ได้ทำโปรแกรมจำลองสถานการณ์ให้คนของฝ่ายยุทธศาสตร์และยุทธวิธีหรอกหรือ

พวกเขาตั้งค่ากองยานเอเลี่ยนไว้สูงเกินไป ก็สู้ไม่ไหว

ตั้งค่าไว้ต่ำเกินไป ชนะไปก็ไม่มีความหมาย

ตั้งค่าไว้กลางๆ ก็ไม่รู้อีกว่าถูกหรือผิด

ดังนั้นฉันเลยอยากจะถามนายแทนพวกเขา

ช่วงนี้ นายได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ที่พอจะช่วยยกระดับยุทธวิธีของพวกเขาได้บ้างไหม"

"ปัญหาคือ ผมเองก็ไม่รู้ว่ากองยานของพวกวิญญาณดารามีขนาดเท่าไหร่ สัดส่วนประเภทของยานรบเป็นยังไงเหมือนกัน"

กัวอี้แบมือสองข้าง ยักไหล่ "ผมทำได้แค่เปิดเผยซอร์สโค้ดโปรแกรมให้พวกคุณ ให้พวกคุณไปตั้งค่ากันเอง

จะให้ผมมาตั้งค่าหรือตัดสินว่าการตั้งค่าของพวกเขาสมเหตุสมผลหรือไม่ แถมยังต้องช่วยยกระดับยุทธวิธีของพวกเขาอีก

ผมบอกได้คำเดียวว่า จนปัญญาครับ"

"อืม"

ผู้บริหารสูงสุดพยักหน้า ไม่ได้คาดคั้นกัวอี้ต่อ

เพราะผู้บริหารสูงสุด ก็แค่ถามเผื่อฟลุคเท่านั้น

จากนั้น ผู้บริหารสูงสุดก็ตัดสายวิดีโอคอลไป แล้วกลับไปหารือกับคนอื่นๆ ต่อ เพื่อดูว่ามีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้หรือไม่

เพราะมีคนช่วยคิดเพิ่มอีกคน ก็เหมือนมีความหวังเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง

ส่วนกัวอี้ หลังจากจบการสนทนา ก็วิ่งแจ้นไปที่ห้องฝึกจำลองการขับขี่

เขาเป็นแค่นักวิจัย ไม่ใช่นักการทหาร ใครจะไปรู้ว่าต้องวางยุทธวิธียังไง

สู้ไปดูสถานการณ์การทดสอบจำลองของหุ่นรบดีกว่า

"ตูม"

เมื่อกัวอี้เดินเข้ามาในห้องฝึกจำลองการขับขี่ ก็เห็นภาพฉายโฮโลแกรมกลางห้องฝึก เครื่องบินลำหนึ่งที่มีเมฆโซนิคบูมล้อมรอบ บินโฉบผ่านหุ่นรบรูปร่างมนุษย์เครื่องหนึ่งไปด้วยความเร็วสูง

จากนั้น หุ่นรบรูปร่างมนุษย์เครื่องนั้นก็เริ่มหันหลังกลับ คิดจะยิงใส่ท้ายเครื่องบินลำนั้น

แต่เครื่องบินลำนั้น ในจังหวะที่บินข้ามหัวหุ่นรบไป ก็แปลงร่างเป็นรูปร่างมนุษย์

ปืนลำแสงสองกระบอกที่เดิมทีหันไปข้างหน้า ตอนที่แปลงร่างเป็นมนุษย์ ก็พับไปด้านหลัง กลายเป็นปากกระบอกปืนหันไปข้างหลัง

ดังนั้น เมื่อหุ่นรบรูปร่างมนุษย์เครื่องนั้นหันกลับมา ก็เห็นลำแสงสองสายพุ่งวาบ

"ชิ้ง"

เมื่อหุ่นรบรูปร่างมนุษย์ถูกทำลาย นกกระจอกเทศกับหมอสุขาภิบาลก็เดินออกมาจากห้องจำลองการขับขี่ "เสี่ยวติงตาง" (โดราเอมอน)

"เป็นไงบ้าง"

กัวอี้เมินคำเรียกขานของพวกเขา ขมวดคิ้วถาม "ภายในชั้นบรรยากาศ ประสิทธิภาพของหุ่นรบสองรูปแบบเป็นยังไงบ้าง"

"หุ่นรบสองรูปแบบดีกว่ารูปแบบเดียวอยู่แล้ว"

นกกระจอกเทศกับพรรคพวกได้ยินคำถามของกัวอี้ ก็เก็บอาการล้อเล่น ทำหน้าจริงจัง "แค่การบังคับยุ่งยากกว่าหน่อย ถ้าไม่ชำนาญ อาจจะเล่นตัวเองจนตายได้ง่ายๆ"

"อืม"

กัวอี้พยักหน้า ถามต่อ "ทดสอบออกมาหรือยังว่าหุ่นรบสองรูปแบบรุ่นไหนดีกว่ากัน"

"ตอนนี้ พวกเรารู้สึกว่าเซเวียร์กันดั้มน่าจะดีกว่ารุ่นอื่นๆ นิดหน่อย"

หมอสุขาภิบาลกับนกกระจอกเทศมองตากัน แล้วอธิบายให้กัวอี้ฟังอย่างจริงจัง "มุราซาเมะ อัตราเร่งชั่วพริบตายังไม่แรงพอ อาริออสพลังทำลายค่อนข้างเบาไปหน่อย

ส่วนกันดั้มตระกูลวิง ตอนเปลี่ยนร่างจะมีช่วงโหว่ไม่กี่วินาที

เซเวียร์กันดั้ม พอดีว่าทุกด้านสมดุลกันหมด"

หมอสุขาภิบาลขมวดคิ้วพูดต่อ "แต่ว่านี่เป็นแค่ความรู้สึกของพวกเราเท่านั้น

ตัวอย่างข้อมูลมันน้อยเกินไป"

"เฮ้อ"

กัวอี้เกาหัวอย่างเซ็งๆ บ่นอุบ "ตอนนี้คนที่ขับหุ่นรบต่อสู้ไหว ก็มีแค่พวกนายกับพวกผู้อาวุโสหลี่

รวมกันแค่ 51 คน ตัวอย่างข้อมูลก็น้อยจริงๆ นั่นแหละ

ปวดไข่ชะมัด"

"ยังมีอีกเรื่อง"

หมอสุขาภิบาลลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ตัดสินใจบอกกัวอี้ "การฝึกจำลองการรบแบบกองทัพใหญ่ ช่วยยกระดับพวกเราได้ไม่มากแล้ว

AI ธรรมดา สู้กันไม่กี่ครั้ง ก็จับทางตรรกะได้หมด

ถ้าให้เจ้าตูบมาสู้กับพวกเรา"

พูดถึงตรงนี้ หมอสุขาภิบาลก็มุมปากกระตุก พูดอย่างหดหู่ "พอมันไม่โกง ก็ปลอมจนน่าเกลียด

พอมันโกง พวกเราก็ตาย แบบปลอมมากๆ

สรุปคือ ฝึกกับคอมพิวเตอร์ ช่วยยกระดับพวกเราได้ไม่มากแล้ว"

"อืม"

กัวอี้พยักหน้า สีหน้าเริ่มเคร่งเครียดขึ้นมาบ้าง

การเผชิญหน้าของกองทัพขนาดใหญ่แบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ AI คอมพิวเตอร์จะจำลองออกมาได้ หรือจะพูดว่า ต่อให้เป็นปัญญาประดิษฐ์ระดับสูงก็จำลองออกมาไม่ได้

เพราะไม่มีข้อมูลเพียงพอที่จะจำลองสถานการณ์ต่างๆ

นี่ก็วนกลับไปที่คำถามของผู้บริหารสูงสุดเมื่อครู่นี้อีกแล้ว

ยุทธศาสตร์และยุทธวิธี

ตอนนี้วิธีการฝึกที่ตัวอย่างไม่เพียงพอ และแยกส่วนกันแบบนี้ จะบอกว่าไม่มีการพัฒนาเลยก็ไม่ได้ แต่ผลลัพธ์มันน้อยนิดจริงๆ

ถ้ามีเวลาเพียงพอ ก็อาจจะค่อยๆ ขัดเกลากันไปได้

แต่ตอนนี้ มนุษย์ต่างดาวจะโผล่มาเมื่อไหร่ ไม่มีใครรู้

ดีไม่ดีอาจจะโผล่มาพรุ่งนี้ หรืออาจจะอีกร้อยปีค่อยโผล่มา

ขัดเกลาไปเรื่อยๆ แบบนี้ กลัวแต่ว่าสุดท้ายจะขัดเกลาจนตัวเองตายนั่นแหละ

ยุทธวิธี ต้องอาศัยคนสู้กับคน ถึงจะพัฒนาได้เร็วที่สุด

นี่คือเหตุผลว่าทำไม เขตมังกรถึงต้องจัดการซ้อมรบทางทหารทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็กทุกปี

จุดประสงค์คือใช้การซ้อมรบแทนสนามรบจริง เพื่อรักษาสมรรถภาพการรบ

ทันใดนั้น สมองของกัวอี้ก็แล่นปรู๊ด คนสู้กับคน การซ้อมรบ

ดูเหมือนว่า ทุกคนจะติดอยู่ในมุมอับทางความคิด

ยุทธวิธี นอกจากคนระดับมืออาชีพในฝ่ายยุทธศาสตร์และยุทธวิธีแล้ว

ยังมีคน และยังมีอาชีพ ที่เล่นกับยุทธวิธีสารพัดรูปแบบอยู่

[จบแล้ว]