บทที่ 28 - ข้อมูลหุ่นรบต้นแบบ และการล้วงความลับ

บทที่ 28 - ข้อมูลหุ่นรบต้นแบบ และการล้วงความลับ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เมื่อทุกคนเตรียมพร้อมแล้ว ผู้อาวุโสหลินก็เอ่ยถามขึ้นทันที "ที่เรียกว่าคืนความหนุ่มสาว เธอหมายถึงการใช้ฟังก์ชันรักษาตัวเอง ซ่อมแซมเทโลเมียร์ของเซลล์ ทำให้เซลล์มนุษย์คงสภาพอยู่ในขอบเขตการทำงานระดับหนึ่งใช่ไหม?"

"ครับ"

ผู้อาวุโสหลินเห็นกัวอี้พยักหน้า ก็พูดต่อ "ส่วนการเพิ่มอายุขัยก็หลักการเดียวกัน เธอให้เซลล์รักษาตัวเองและระบบรักษาตัวเองทำงาน จากนั้นเพิ่มประสิทธิภาพการแบ่งตัวสร้างใหม่ของเซลล์ต้นกำเนิดประสาท

การยื้อเวลาที่จำนวนเซลล์สมองจะไม่เพียงพอ ก็เท่ากับยื้อเวลาตาย

ทั้งร่างกายและสมองทำควบคู่กันไป เป็นการเพิ่มอายุขัยคนแบบทางอ้อม"

"แม่นแล้วครับ!"

กัวอี้พยักหน้าหงึกๆ สื่อสารกับระดับสมบัติของชาตินี่สบายใจที่สุด ไม่ต้องให้อธิบายทุกอย่างจนปากเปียกปากแฉะ

"แล้วเธอต้องการให้พวกเราทำอะไรล่ะ?"

"วิจัยน้ำยาพลังงานเซลล์ และวิจัยน้ำยาพลังงานเซลล์ต้นกำเนิดประสาทครับ"

กัวอี้พูดไปพลางดึงข้อมูลบางส่วนขึ้นมาแสดงบนโต๊ะประกอบการบรรยาย "น้ำยาซ่อมแซมเซลล์ที่พวกนกกระจอกเทศใช้ก่อนหน้านี้ เป็นรุ่นก่อนหน้าของน้ำยาพลังงานสองตัวนี้

ข้อแตกต่างคือน้ำยาซ่อมแซมทำได้แค่ซ่อมแซมร่างกายที่เสียหายจากการฝึก แต่กระตุ้นเซลล์รักษาตัวเองให้ทำการรักษาไม่ได้

แต่หลักการคล้ายกัน พวกคุณแค่ต้องวิจัยเจาะลึกจากข้อมูลพวกนี้ก็พอครับ"

ผู้อาวุโสหลินมองข้อมูลและอนิเมชันสาธิตบนโต๊ะ พลางทอดถอนใจ "แพทย์แผนจีนสมกับเป็นหนึ่งในผลึกภูมิปัญญาแห่งอารยธรรมเรา คิดไม่ถึงว่าจะมหัศจรรย์ขนาดนี้"

"บางทีเบื้องบนอาจลิขิตไว้แล้วมั้งครับ?" กัวอี้ยักไหล่ ตอบส่งๆ "แต่ผมคิดว่าเป็นเพราะจุดเริ่มต้นที่ต่างกัน ผลลัพธ์ที่ได้เลยต่างกันเป็นธรรมดา"

"หืม?"

"ง่ายมากครับ แพทย์แผนจีนยึดคนเป็นศูนย์กลาง เน้นที่รากฐาน เน้นว่าเด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว

แพทย์แผนตะวันตกเน้นที่เปลือกนอก ตรงไหนไม่ดีก็ตัดตรงนั้น เห็นผลเร็วแต่ไม่หายขาด

และร่างกายมนุษย์ คือระบบองค์รวมที่มหัศจรรย์ที่สุดในโลกและในจักรวาล ดังนั้นแพทย์แผนจีนถึงใช้ได้ผล ส่วนแผนตะวันตกก็ช่างมันเถอะครับ"

"อืม"

ทุกคนได้ยินกัวอี้พูด ลองตรองดูก็ยอมรับไปครึ่งหนึ่ง

ยังไงซะ แพทย์แผนตะวันตกที่เน้นลงลึกถึงชิ้นส่วนที่เล็กกว่าในร่างกายมนุษย์ก็มีประโยชน์ พวกเขาไม่ได้เหมารวมทุบเปรี้ยงเดียวจบเหมือนกัวอี้

จากนั้นผู้อาวุโสโจวก็บอกกับพวกผู้อาวุโสหลินว่า "พี่หลิน พี่คัดคนมาทำโปรเจกต์นี้ก่อนเลย

ยิ่งสำเร็จเร็ว พี่น้องเก่าๆ บางคนอาจจะได้กลับมาร่วมสู้ไปกับพวกเราอีกครั้ง!"

"อืม ฉันรู้แล้ว" ผู้อาวุโสหลินพยักหน้า จากนั้นก็เรียกเพื่อนเก่าที่เชี่ยวชาญด้านร่างกายและการแพทย์ให้ลุกเดินออกจากห้องประชุมไปด้วยกัน

เวลาไม่คอยท่า ในเมื่อรู้วิธีต่ออายุและฟื้นฟูร่างกายแล้ว พี่น้องเก่าๆ บางคนจะให้มาตายเปล่าเพราะพวกเธอเสียเวลาไม่ได้!

ที่สำคัญกว่านั้น ของในมือกัวอี้มีเยอะเกินไป ล้ำค่าเกินไป

ต้องการคนมาช่วยปกป้องดูแลมากกว่านี้!

"เธอเปิดสิทธิ์ให้พี่หลินหรือยัง?"

ผู้อาวุโสโจวมองส่งผู้อาวุโสหลิน แล้วหันมาถามกัวอี้

เพราะสิทธิ์สูงสุดของเจ้าตูบอยู่ที่กัวอี้ และพวกเขาก็ยอมรับในสิทธิ์นี้ ดังนั้นข้อมูลเชิงลึกและข้อมูลลับหลายอย่างต้องให้กัวอี้อนุมัติ

"เปิดแล้วครับ"

"อืม งั้นเธอมีอะไรอีกไหม?"

"..."

กัวอี้มองผู้อาวุโสโจวที่ทำท่าจะไล่เขาไป เหมือนรำคาญที่เขาเกะกะ ได้แต่กระตุกมุมปากอย่างจนใจ: ตอนจีบกันใหม่ๆ เรียกน้องน้ำผึ้ง พอแต่งงานเสร็จเรียกอีแก่เลยเรอะ?

แต่ว่านะ นอกจากจัดการเรื่องวิทยาศาสตร์ร่างกายแล้ว ยังต้องจัดการเรื่องวิทยาศาสตร์เครื่องกลด้วย!

เพราะเขาไม่ลืมเป้าหมายหลักที่จะแก้ปัญหาเรื่องเปิดคลาสใหญ่ ไม่ใช่แค่มาสั่งงานผู้อาวุโสโจวเฉยๆ

ดังนั้นกัวอี้จึงพูดต่อ "แบบแปลนกันดั้มของพวกนกกระจอกเทศผมแก้เสร็จแล้ว แต่มีรายละเอียดบางอย่างต้องให้พวกคุณจัดการ"

สิ้นเสียงกัวอี้ ภาพฉายหุ่นรบสี่แบบก็ปรากฏเรียงกันบนโต๊ะในสายตาของทุกคน

"เริ่มจากรุ่นอาวุธหนัก

ความสูงถึงส่วนหัว: 16.7 เมตร

เอวติดตั้งมีดสั้นโลหะ 1 เล่ม ดาบเลเซอร์ 1 เล่ม ปืนพกขนาดเล็กสำหรับต่อสู้ระยะประชิด 2 กระบอก

อาวุธหลักคือปืนกลคู่แบบไฮบริดกระสุนจริงและลำแสงที่แขนทั้งสองข้าง

ส่วนกระสุนจริงคือปืนแกตลิงหกลำกล้องขนาดยักษ์ ส่วนลำแสงคือปืนลำแสงคู่กำลังสูง

ไหล่ซ้ายขวา และน่องซ้ายขวา สามารถติดตั้งแม็กกาซีนจรวดได้ รองรับจรวดกระสุนจริงอเนกประสงค์

หลายชนิด แม็กกาซีนถอดเปลี่ยนได้

ขณะเดียวกันที่หน้าอกและหัวไหล่ มีช่องปล่อยมิสไซล์แบบซ่อน

ด้านหลังติดตั้งแบ็คแพ็กกระสุนจริงได้หลากหลายแบบ ในชั้นบรรยากาศลอยตัวได้แค่ชั่วคราว บิน

ความเร็วสูงไม่ได้"

ในบรรดาหุ่นรบสี่เครื่อง มีเครื่องหนึ่งที่ดูปุ๊บก็รู้เลยว่าเป็นตัวแทนอาการป่วยระยะสุดท้ายของ 'โรคกลัวอำนาจการยิงไม่เพียงพอของกระต่าย' ภาพสาธิตแสดงการโหลดกระสุนและการเปิดช่องยิงมิสไซล์ที่ซ่อนอยู่ตามจุดต่างๆ

จากนั้นกัวอี้ก็จิ้มดูเครื่องอื่นๆ ตามลำดับ

"รุ่นซุ่มยิงระยะไกล

ความสูงถึงส่วนหัว: 18.2 เมตร

อาวุธหลักคือปืนไรเฟิลซุ่มยิงลำแสงระยะไกลเหนือสายตา

เมื่อเชื่อมต่อแหล่งพลังงานภายนอก สามารถยิงจากพื้นโลกสอยดาวเทียมในอวกาศได้

เอวติดตั้งมีดสั้นโลหะ 1 เล่ม ดาบเลเซอร์ 1 เล่ม ปืนพกขนาดเล็กสำหรับต่อสู้ระยะประชิด 2 กระบอก

บินในชั้นบรรยากาศได้

รุ่นนักฆ่าระยะประชิด

ความสูงถึงส่วนหัว: 16.3 เมตร

ติดตั้งระบบพรางตัวแบบออปติคัลอาวุธหลักคือดาบผ่าเรือรบความถี่สูง

เอวติดตั้งมีดสั้นโลหะ 1 เล่ม ดาบเลเซอร์ 1 เล่ม

เอวด้านหลังแขวนปืนไรเฟิลลำแสงได้หนึ่งกระบอก

บินในชั้นบรรยากาศได้

รุ่นต่อสู้ระยะประชิดความเร็วสูง

ความสูงถึงส่วนหัว: 18.3 เมตร

อาวุธหลักคือมีดพับที่แขนทั้งสองข้าง เอวติดตั้งมีดสั้นโลหะ 1 เล่ม ดาบเลเซอร์ 1 เล่ม

ในชั้นบรรยากาศ สามารถบินด้วยความเร็วเหนือเสียงได้"

แนะนำหุ่นรบจบ กัวอี้ก็มองทุกคนที่อึ้งไป แล้วถามด้วยความสงสัย "มีปัญหาอะไรไหมครับ?"

"เฮฟวี่อาร์ม? เดธไซธ์? ดิวนาเมส? เอ็กเซีย?"

ในกลุ่มลูกศิษย์ มีคนหนึ่งพูดความในใจของทุกคนออกมาเบาๆ "นี่นายไปเหมาเข่งมาจากเรื่องนั้นเลยเหรอ?"

"มีจุดที่ต่างกันครับ รายละเอียดบางอย่างมีการปรับแก้

ให้เหมาะกับการใช้งานในสภาพความเป็นจริงมากขึ้น!"

กัวอี้ยักไหล่ "ช่วยไม่ได้ ตอนนี้ผมยังเอาเทคโนโลยีจาก StarCraft มาไม่ได้ ไอ้ก๊าซความดันสูงอะไรนั่นจริงๆ แล้วมันไม่เกี่ยวกับก๊าซสักนิด

อาศัยระบบพลังงานที่ผมมีตอนนี้ ที่พอจะเข้าเค้าที่สุดก็มีแต่ซีรีส์กันดั้มพวกนี้นี่แหละ"

"แล้วเตาปฏิกรณ์แสงสุริยะล่ะ?" ในกลุ่มลูกศิษย์ มีคนหนึ่งยกมือถามอย่างตื่นเต้น "ไซโคเฟรมล่ะ?

กันดั้มควอนตัมที่วิวัฒนาการจากเตาปฏิกรณ์แสงสุริยะล่ะ?

ของพวกนี้นายก็สร้างได้เหรอ?"

"ฝันไปเถอะ..." กัวอี้ตอบสวนทันทีโดยไม่ต้องคิด "นั่นมันการ์ตูน มันมีความเวอร์วังทางศิลปะ

ข้อแรก ไม่ว่าไซโคเฟรมหรือเตาปฏิกรณ์แสงสุริยะ ไม่ทำให้มนุษย์วิวัฒนาการได้หรอก!

ดังนั้นไม่มีนิวไทป์ ไม่มีการเปลือยกายคุยกันทางจิต

ไซโคเฟรม เนื้อแท้คือเครือข่ายนำส่งคลื่นสมอง เพิ่มความคล่องตัวได้จริง แต่เปลี่ยนสถานะของวัสดุหุ่นรบด้วยความตื่นเต้นทางจิตของคนไม่ได้

ยิ่งผลักดาวเทียมยิ่งเป็นไปไม่ได้!

ส่วนเตาปฏิกรณ์แสงสุริยะรุ่นเกรดต่ำ มันยังสู้แบตเตอรี่พลังงานสูงไม่ได้เลย

แต่ของแท้น่ะผมก็อยากทำ ปัญหาคือไอ้ชั้นกรอง TD เนี่ย จนป่านนี้ผมยังรู้แค่งูๆ ปลาๆ

ไม่มีไอ้นั่นก็กักเก็บอนุภาค 'ไข่แห่งจักรวาล' ที่ผลิตอนุภาค GN แบบไม่จำกัดไม่ได้ ก็เลยปลดปล่อยอนุภาค GN ออกมาไม่ได้

อ้อ ขอพูดแถมอีกนิด อนุภาค GN ที่ว่า จริงๆ แล้วคือสสารมืดชนิดหนึ่ง

ดังนั้นกฎแรงโน้มถ่วงของนิวตันเลยใช้กับมันไม่ได้..."

"..."

ผู้อาวุโสโจวได้ยินคำตอบของกัวอี้ ก็เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นบอกคนอื่นๆ ว่า "พวกเธอออกไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับกัวอี้หน่อย"

"ครับ/ค่ะ~"

ทุกคนงงแต่ก็ยอมเดินออกจากห้องประชุมไปแต่โดยดี ทิ้งให้ผู้อาวุโสโจวกับกัวอี้จ้องตากันปริบๆ

จากนั้นผู้อาวุโสโจวก็ถามกัวอี้ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "เทคโนโลยีหลายอย่างที่เธอพูดมา จริงๆ แล้วมีอยู่ในงานประพันธ์ของพวกเรา

ก่อนหน้านี้พวกเราแค่สงสัย แต่ในเมื่อตอนนี้เธอยืนยันข้อสงสัยนี้แล้ว

ฉันเลยอยากรู้ว่า เธอสามารถเปลี่ยนเทคโนโลยีในงานประพันธ์พวกนั้น ให้กลายเป็นเทคโนโลยีที่ใช้งานได้จริงใช่ไหม?"

[จบแล้ว]