บทที่ 2639 : พรสวรรค์ใหม่! (5) (ตอนฟรี)

บทที่ 2639 : พรสวรรค์ใหม่! (5)

เสียงนี้เป็นของทากแสงอาทิตย์จริงหรอ?

มันไม่ได้ดูเหมือนทากแสงอาทิตย์เลย

ทำไมเบเฮมอธจักรวาลถึงบ่นอย่างอ่อนแอเหมือนเด็กน้อยแบบนี้?

" คนเลว!"

ขณะที่หวังเต็งยังสงสัยอยู่ เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ ในที่สุดเขาก็ได้ยินมันอย่างชัดเจน เสียงนั้นไม่ได้ฟังดูเหมือนเสียงของเด็ก และเขาไม่สามารถบอกได้ว่ามันเป็นเสียงของผู้ชายหรือผู้หญิง มันฟังดูเหมือนเสียงที่เป็นกลางพร้อมคำใบ้ของความคับข้องใจ ราวกับว่าหวังเต็งได้ทำสิ่งที่ชั่วร้ายกับมันลงไป

หวังเต็งรู้สึกอึดอัดอย่างมาก เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกละอาย

เขาเพิ่งขโมยนมเซียนเมฆามาก็เท่านั้น แต่ทำไมสัตว์อสูรดาราตัวนี้ถึงต้องทำราวกับเขาเป็นคนไปฆ่าพ่อฆ่าแม่มันด้วย?

“แกเป็นทากแสงอาทิตย์ใช่ไหม?” หวังเต็งกระพริบตาและไออย่างอึดอัด

“คนเลว”

หวังเต็งพูดไม่ออก  “แกช่วยพูดดีๆ หน่อยได้ไหม? ถ้าพูดไม่ได้ ฉันจะเผาแกต่อไป” เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ในมือของเขาขยายออกอีกครั้งขณะที่เขาพูด มันเผาของเหลวเหนียวหนืดรอบตัวเขา ของเหลวเหลือไม่มากแล้ว ทากแสงอาทิตย์รู้ว่ามันไร้ประโยชน์จึงหยุดหลั่ง

“หยุด!” ทากแสงอาทิตย์ฟังดูโกรธเล็กน้อย

“ปล่อยฉันออกไป แล้วฉันจะไม่เผาก” หวังเต็งจับเปลวไฟในมือของเขาและพูดอย่างใจเย็น

“คืนสมบัติของฉัรมา” ทากแสงอาทิตย์กล่าว

“นั่นมันของฉัน” หวังเต็งตอบ

“ของฉัน” ทากแสงอาทิตย์โต้กลับด้วยความโกรธ

“แกเขียนชื่อของแกไว้รึเปล่า” หวังเต็งถาม

“...ไร้ยางอาย!” ทากแสงอาทิตย์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยความโกรธ

“ปล่อยฉันออกไปเร็วเข้า ไม่งั้นก็อย่าโทษว่าฉันใจร้ายล่ะ” เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ในมือของหวังเต็งลุกโชนอย่างรุนแรง ทำให้เกิดความร้อนที่แผดเผา

“เปลวเพลิงของนายพิเศษมาก!” ทันใดนั้น ทากแสงอาทิตย์ก็เปลี่ยนน้ำเสียง

“ห้ะ แกเคยได้ยินเรื่องเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ด้วยหรอ?” หวังเต็งตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นเขาก็พูดอย่างภาคภูมิใจ “นี่คือเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ธาตุแสง ระวังอย่าให้มันเปลี่ยนแกกลายเป็นทากแห้งล่ะ”

“นาย!” ทากแสงอาทิตย์โกรธหวังเต็งยิ่งขึ้นไปอีก มันพูดไม่ออก

“ปล่อยฉันออกไปได้แล้ว” หวังเต็งกะพริบตาแล้วพูดอย่างหนักแน่น “นี่คือดาวเคราะห์สวนสมุนไพร สำนักงานใหญ่ของกลุ่มพันธมิตรอาชีพรอง พวกเขาต้องค้นพบการปรากฏตัวของเบเฮมอธจักรวาลที่นี่แล้วแน่นอน ระวังอย่าให้ถูกนักสู้ที่ทรงพลังฆ่าตายล่ะ”

ทากแสงอาทิตย์เงียบลง “ ฉันเป็นเพียงร่างแยก ร่างหลักของฉันไม่ได้อยู่ที่นี่!

“โอ้?” ดวงตาของหวังเต็งเป็นประกาย เขาเดาถูก เขาถามว่า “แกเข้ามาในดาวเคราะห์สวนสมุนไพรได้ยังไง?”

“ทำไมฉันต้องบอกนายด้วย” ทากแสงอาทิตย์เกือบจะบอกเขาว่ามันเข้ามาได้อย่างไร แต่มันกลับเปลี่ยนคำพูดในวินาทีสุดท้าย

“ไม่เป็นไรถ้าแกไม่ต้องการบอกฉัน” หวังเต็งแสร้งทำเป็นไม่สนใจ “อย่างไรก็ตาม หากแกถูกนักสู้ผู้ทรงพลังที่นี่ค้นพบ แกจะไม่มีโอกาสได้อธิบายอะไรเลย พวกเขาอาจค้นพบด้วยซ้ำว่าร่างหลักของแกอยู่ที่ไหน และพอถึงเวลานั้น แกจะตาย”

“ไม่มีใครค้นพบได้หรอกว่าร่างที่แท้จริงของฉันอยู่ที่ไหน” ทากแสงอาทิตย์ฟังดูมั่นใจ

“จริงหรอ?” หวังเต็งประหลาดใจ ทากแสงอาทิตย์ตัวนี้หลอกไม่ได้ง่ายนัก เขาคิดสักครู่แล้วถามตรงๆ “ฉันต้องทำอะไรแกถึงจะยอมปล่อยฉันออกไป”

“ฉันขอยืมเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ของนายหน่อย แล้วฉันจะไม่พูดถึงเรื่องที่นายขโมยสมบัติของฉันไป” ทากแสงอาทิตย์ครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะพูด

“นายอยากยืมเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ของฉันหรอ?” หวังเต็งตกตะลึง เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะได้ยินคำขอนี้

“ใช่!” ทากแสงอาทิตย์ตอบ

“แกจะยืมไปทำไม” หวังเต็งกระพริบตาแล้วถามด้วยความอยากรู้

เขาอยากรู้จริงๆ ทากแสงอาทิตย์ตัวนี้ต้องการยืมเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์จากเขา มันไม่ได้กลัวไฟหรอ?

ทำไมมันถึงต้องการไฟล่ะ

มันเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่และอยากปิ้งบาร์บีคิวตัวเองหรอ?

“นายจะให้ฉันยืมไหม” ทากแสงอาทิตย์ได้เรียนรู้บทเรียนแล้ว มันไม่ตอบคำถามของหวังเต็งและถามเขาโดยตรง

“ถ้าฉันไม่ให้ล่ะ” หวังเต็งถาม

“ถ้านายไม่ ฉันก็จะไม่หยุดจนกว่าหนึ่งในพวกเราจะตาย” ทากแสงอาทิตย์พูดว่า “แม้ว่าร่างโคลนของฉันจะตาย หรือร่างหลักของฉันจะตาย โคลนนับไม่ถ้วนของฉันก็จะมาแก้แค้นนายอยู่ดี”

“...ต้องโหดร้ายกันขนาดนั้นเลยหรอ” หวังเต็งหยุดชะงักแล้วถามว่า “จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันให้ยืม”

“ฉันเก็บสมุนไพรวิญญาณมากมายบนโลกใบนี้ให้ หากนายต้องการ ฉันสามารถให้ทั้งหมดแก่นายได้ด้วย” ทากแสงอาทิตย์กล่าวล

เยี่ยม!

“ทำไมแกถึงใจกว้างขนาดนี้นะ” หวังเต็งลังเลก่อนจะถามด้วยความประหลาดใจ

“ฉันไม่ได้ใช้พวกมันอยู่แล้ว” ทากแสงอาทิตย์กล่าว

“เอ่อ... ก็มีเหตุผล” หวังเต็งเชื่อมันอย่างน่าประหลาดใจ เขาถามอีกครั้ง “แค่ยืมเองหรอ แกไม่ได้จะแย่งมันไปใช่ไหม?”

“ฉันจะแย่งมันไปทำไม นายคิดว่าฉันจะปราบเปลวเพลิงได้หรอ?” ทากแสงอาทิตย์ถาม

“โอ้ พูดอีกก็ถูกอีก” หวังเต็งพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “ในกรณีนั้น... โอเค ฉันตกลง”

“แต่เผื่อไว้ก่อน นายจะต้องเซ็นสัญญาวิญญาณกับฉัน” ทากแสงอาทิตย์กล่าว

“แน่นอน” หวังเต็งรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าทากแสงอาทิตย์จะเข้าใจเรื่องนี้ได้ดีขนาดนี้ แต่เขาก็โล่งใจเล็กน้อย

“มีคนอยู่ที่นี่!” ทากแสงอาทิตย์กล่าวเสียงของทากกลับกลายเป็นความวิตกกังวลอย่างกะทันหัน ร่างใหญ่โตของมันหดตัวลงอย่างรวดเร็วอย่างน่าตกใจ ท่ามกลางแสงวาบสีขาว มันกลับกลายเป็นทากขนาดเท่าฝ่ามือและตกลงบนไหล่ของหวังเต็ง "จัดการมันซะ"

หวังเต็งตกตะลึง ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว เขาก็รู้ว่าทากแสงอาทิตย์หดตัวลงแล้ว และมีร่างหนึ่งกำลังก้าวออกมาจากกำแพงมิติ..