บทที่ 2460 : การปรากฏตัวของวิญญาณมืด! การพัฒนาพลังฟอร์สธาตุมืด! (4) (ตอนฟรี)

บทที่ 2460 : การปรากฏตัวของวิญญาณมืด! การพัฒนาพลังฟอร์สธาตุมืด! (4)

ทักษะการเยาะเย้ยกลุ่ม เปิดใช้งาน!

“นายพูดว่าอะไรนะ!” วิญญาณมืดแวมไพร์จำนวนหนึ่งโกรธทันที จ้องมองไปที่หวังเต็ง

" ฉันบอกว่าพวกนายเป็นพวกน่ารำคาญ" หวังเต็งตอบอย่างใจเย็น

“บ้าเอ้ย!” วิญญาณมืดแวมไพร์แทบจะพ่นไฟออกจากตาของพวกมัน พวกมันตะโกนอย่างโกรธจัด “ฆ่ามัน! มันต้องถูกฆ่า”

“ใช่ ฆ่ามัน มันอยู่ที่นี่ตัวเดียว แม้ว่าเราจะฆ่ามัน มันก็ไม่มีใครรู้!”

“แกกล้ายั่วยุพวกเราแวมไพร์ได้ยังไง แกกำลังรนหาที่ตายแล้ว!”

…

ผู้นำของวิญญาณมืดแวมไพร์ยังมีท่าทีเย็นชา พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เผ่าปีศาจเกราะ แกจะต้องชดใช้ความไม่รู้และความโง่เขลาของแก”

" แกคิดว่าจะฆ่าฉันได้หรอ" หวังเต็งขมวดคิ้ว สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนไป

“จักรพรรดิปีศาจชั้นต่ำอย่างแกกล้าพูดจาโอ้อวดขนาดนี้ พ่อแม่ไม่เคยสอนเรอะว่าอย่าปากดี” ผู้นำของวิญญาณมืดแวมไพร์กล่าวอย่างเย็นชา

“พ่อแม่ฉันสอนแค่ว่าเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูพืช ฉันก็ต้องบดขยี้พวกมันโดยตรง” หวังเต็งตอบ

“ก็ดี!” สีหน้าของผู้นำของวิญญาณมืดแวมไพร์ดำมืดลงอย่างสุดขั้ว โดยไม่หันหลังกลับ เขาพูดกับแวมไพร์ตัวอื่นๆ ที่อยู่ข้างหลังเขาว่า “จับตาดูกระดองเต่าตัวนี้ไว้ อย่าปล่อยให้มันหลุดออกไป”

ปัง!

ก่อนที่จะรอให้แวมไพร์ตัวอื่นตอบสนอง เสียงระเบิดก็ดังขึ้นทันใดนั้น โดยไม่ลังเล เขาได้แปลงร่างเป็นลำแสงสีแดงเลือดแล้ว พุ่งเข้าหาหวังเต็ง

การแสดงออกของหวังเต็งยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่พลังต่างๆ ภายในร่างกายของเขาก็เริ่มทำงานอย่างเงียบๆ

เขาเปิดใช้งานกายามังกรแท้และเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ก็ปะทุขึ้น ในครั้งนี้ เขายังใช้เปลวเพลิงมืดเพื่อเพิ่มพลังของกายามังกรแท้ด้วย

ในเวลาเดียวกัน บนพื้นผิวร่างกายของเขา เกล็ดเปลวเพลิงประหลาดปรากฏขึ้น บางส่วนเป็นสีฟ้า บางส่วนเป็นสีแดงเข้ม บางส่วนเป็นสีขาว และบางส่วนเป็นสีดำ

เกล็ดของเปลวเพลิงสี่สีปกคลุมร่างกายของเขา โดยไม่แสดงความขัดแย้ง แต่กลับมีความกลมกลืนอย่างสุดขั้ว เต็มไปด้วยความรู้สึกแปลกๆ

กายาเทพโบราณเองก็ถูกเปิดใช้งานเช่นกัน ลวดลายสีทองลึกลับผลิบานบนหน้าผากของเขา

กายาศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุทำงาน และอวัยวะภายในทั้งห้าในร่างกายของเขาก็ถูกฉีดพลังเข้าไปอย่างกะทันหัน ทำให้เกิดกระแสน้ำวนและปะทุขึ้นด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัว

ปรากฏการณ์เหล่านี้ซึ่งปกคลุมเกราะปีศาจนั้นมองเห็นได้ยาก

อย่างไรก็ตาม แวมไพร์ก็สามารถสัมผัสได้ถึงแรงระเบิดมหาศาลที่แผ่ออกมาจากร่างของหวังเต็งอย่างกะทันหัน

“โอ้พระเจ้า!”

ดวงตาของแวมไพร์หดตัว สั่นสะเทือนไปถึงแกนกลาง ปีศาจเกราะที่อยู่ตรงหน้าเขารู้สึกเหมือนกับสัตว์ร้ายที่น่ากลัว ร่างกายของมันดูสูงตระหง่านอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนกับยักษ์ที่มิอาจมองตรงๆ ได้

“ย้ากกก!”

เมื่อเผชิญหน้ากับท่าทางเฉยเมยและดูถูกของหวังเต็ง แวมไพร์ก็โกรธจัดมาก มันส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น และสร้างกรงเล็บสีแดงเข้มในความว่างเปล่า ตะกุยเข้าหาหวังเต็งอย่างรุนแรง

ในขณะนั้น หวังเต็งก็เคลื่อนไหวเช่นกัน โดยไม่แสดงความเมตตา ด้วยหมัดเดียว พลังที่น่ากลัวภายในตัวเขาก็ปะทุขึ้น

พลังฟอร์สแห่งดวงดาวธาตุมืดได้แปลงร่างเป็นหมัด

หมัดปีศาจมืด!

เสียงคำรามอันดังก้องสะท้อนออกมาในขณะที่พลังที่น่ากลัวนั้นพุ่งออกมา

“คัมภีร์ปีศาจยักษ์!” การแสดงออกของแวมไพร์เปลี่ยนไปอย่างมาก รูม่านตาหดตัวอย่างรุนแรง พยายามหลบหมัด แต่ก็สายเกินไป

หวังเต็งรอจนถึงวินาทีสุดท้ายจึงโจมตี ด้วยระยะประชิดของทั้งสอง มันจึงทำให้แวมไพร์ไม่สามารถหลบได้อีกต่อไป

บู้มมม!

การโจมตีทั้งสองปะทะกันในทันที หมัดทะยานขึ้นไปในอากาศ ไม่นานหลังจากนั้น เสียงของการแตกสลายก็ดังก้อง และกรงเล็บก็ไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่วินาทีเดียวก่อนที่มันจะแตกสลาย กลายเป็นจุดละอองแสงนับไม่ถ้วน

แวมไพร์กระพือปีกอย่างบ้าคลั่ง พยายามหลบเลี่ยง

แต่พลังของหมัดก็ไม่ได้ลดลง ความเร็วของมันเร็วมาก และวินาทีต่อมา มันก็พุ่งเข้าใส่ร่างของเขาโดยตรง

" ฮึ!"

แวมไพร์กระอักเลือดออกมาเต็มปาก ร่างกายของมันกระเด็นถอยหลังอย่างควบคุมไม่ได้

“เป็นไปได้ยังไง!” ท่าทางบนใบหน้าของเหล่าแวมไพร์ที่อยู่ห่างออกไปหยุดนิ่งทันที เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

จูเลียสแพ้!

และคู่ต่อสู้ก็ออกหมัดไปแค่หมัดเดียว เขาเป็นเพียงจักรพรรดิปีศาจขั้นต่ำจริงๆ หรอ

หวังเต็งไม่สนใจว่าแวมไพร์พวกนี้คิดอย่างไรอยู่ ด้วยการกะพริบตา เขาจับร่างแวมไพร์ที่บินอยู่ตรงหน้าเขาจากด้านบนทันที

“เดี๋ยวก่อน!” ใบหน้าซีดเผือดของจูเลียสยิ่งซีดลงอย่างรวดเร็วขณะเขาพูดขึ้น

ดวงตาของหวังเต็งเป็นประกายด้วยความเฉยเมยและเยาะเย้ย ส่งหมัดอีกหมัดออกไป

บู้มมมม!

จูเลียสไม่สามารถหลบหมัดนี้ได้เลย ท้องของเขาถูกกระแทกอย่างแรง ส่งเสียงแตกกรอบแกรบดังออกมาจากภายใน

“ป๊าบ!” เลือดสดพุ่งออกมาอีกครั้ง และร่างของแวมไพร์ก็ร่วงหล่นลงมาเหมือนอุกกาบาต

“จูเลียส!” ใบหน้าของแวมไพร์ตัวอื่นเปลี่ยนไปอย่างมากหวังจะรีบเข้าไปช่วยแต่พวกเขากลับถูกกระดองเต่าล้อมไว้จนไม่สามารถหลุดออกไปได้

หวังเต็งกระโจนลงไป หมัดของเขาฟาดอย่างต่อเนื่อง ไม่ให้แวมไพร์ร่างดำมีโอกาสได้หายใจ

บู้มม! บู้มม!

ดวงตาของจูเลียสเต็มไปด้วยความเคียดแค้น ปีกของเขากระพืออยู่ข้างหลังขณะที่เขาบิดตัวอย่างสิ้นหวัง โดเมนอันทรงพลังปะทุออกมาจากภายในตัวเขา

โดเมนนี้มีสีแดงชาด แผ่ขยายออกไปและห่อหุ้มหวังเต็งที่กำลังพุ่งตรงมาหาเขาทันที

“โดเมนแวมไพร์!” ดวงตาของหวังเต็งเป็นประกาย รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากของเขาใต้ชุดเกราะ “แต่เป็นเพียงโดเมนขั้นห้าเท่านั้น”