บทที่ 2223: โดนปล้น! (ตอนฟรี)

บทที่ 2223: โดนปล้น! (ตอนฟรี)

แน่นอนว่าหากเป็นนักสู้ระดับนภาขั้นห้าขึ้นไป มันก็จะไม่ง่ายขนาดนี้ อย่างไรก็ตาม ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นเพียงนักสู้ระดับนภาขั้นสาม และช่องว่างระหว่างพวกเขาก็ไม่มากนัก

เพนไม่สามารถเชื่อผลลัพธ์ได้ แต่ความเจ็บปวดที่วิ่งผ่านร่างกายของเขาก็บังคับให้เขาต้องยอมรับความเป็นจริง เขาจ้องไปที่หวังเต็งด้วยความตกใจอย่างรุนแรงและอดไม่ได้ที่จะถามว่า “แกเป็นใครกันแน่”

" ฉันเป็นใครไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือตอนนี้ พวกแกทุกคนคือนักโทษของฉัน“หวังเต็งนั่งยองๆ กวาดสายตามองพวกเขา ด้วยพลังวิญญาณของเขา เขาดึงแหวนมิติออกจากมือของเพนได้อย่างง่ายดาย” พูดตามตรง พวกแกนี่มันโง่บัดสบเลย”

รสชาติขมขื่นปรากฎเต็มปากของเพน แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก เขาถูกปล้นแล้วจริงๆ

โชคชะตาเปลี่ยนไป และวันนี้ก็ถึงคราวของเขาแล้ว!

หวังเต็งใช้พลังวิญญาณของเขาทำลายเครื่องหมายวิญญาณที่เพนทิ้งไว้บนแหวนมิติ

“ฮึก!” เพนคายเลือดออกมาอีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

แหวนมิติของเขาถูกเปิดออก!

“เอาล่ะ แกเป็นนักสู้ระดับนภา ทำไมแกถึงจนจัง” หวังเต็งเหลือบมองสิ่งที่อยู่ในแหวนมิติและส่ายหัวด้วยความสมเพช

เพนรู้สึกอับอายขายหน้าอย่างมาก เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า “ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ความมั่งคั่งทั้งหมดที่เราสะสมไว้ นอกเหนือไปจากค่าใช้จ่ายในการฝึกฝนส่วนตัวแล้ว ส่วนใหญ่ก็ได้ถูกนำไปใช้เพื่อซื้อยานอวกาศลำนั้น”

“เห้อ” หวังเต็งถอนหายใจ “ฉันไม่ควรมีคาดหวังไว้สูงเลย ลืมมันไปซะ อย่างน้อยก็มียานอวกาศระดับเอกภพ”

เพนไม่รู้จะพูดอะไร เขารู้สึกว่าหวังเต็งกำลังมองลงมาที่เขา

หวังเต็งยังคงเงียบ สายตาของเขาหันไปที่นักสู้คนอื่นๆ เขาค้นตัวพวกเขาอย่างละเอียดถี่ถ้วน โดยไม่ละเว้นสิ่งของมีค่าไว้สักชิ้นเดียว ทุกสิ่งล้วนมีความสำคัญ ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่

ฉากนี้ทำให้หัวใจของเพนกระตุก ไอ้เด็กเวรนั่นมาจากไหน เขาโหดร้ายยิ่งกว่าโจรสลัดอวกาศอย่างพวกเขาเสียอีก

“เอาล่ะ ตอนนี้ยานอวกาศของแกเองก็เป็นของฉันแล้วเหมือนกัน ลงมาและกลับไปที่ยานของพวกแกซะ”

หวังเต็งสั่งไล่โจรสลัดอวกาศออกจากยานอวกาศก่อนจะเก็บมันไป

นัยน์ตาของเพนหดตัว อุปกรณ์มิติขนาดใหญ่พิเศษ!

เขาเริ่มรู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าชายหนุ่มตรงหน้าเขาไม่ใช่คนธรรมดา เขาอาจมีสถานะที่พิเศษ มิฉะนั้น เขาจะมีอุปกรณ์มิติขนาดใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไร?

หากพวกเขามีอุปกรณ์ดังกล่าว พวกเขาจะสามารถเก็บยานอวกาศของตนไว้ได้ตลอดเวลา แสดงให้เห็นถึงการปกปิดที่ยอดเยี่ยม และสามารถขโมยของได้ทุกเมื่อที่ต้องการ เป็นสิ่งที่ต้องมีสำหรับโจรสลัดทุกคน

แต่เขาไม่ใช่โจรสลัดอวกาศ!

ไม่มีโจรสลัดอวกาศคนไหนที่ฟุ่มเฟือยได้ขนาดนี้

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในใจของเพน หวังเต็งพร้อมด้วยเพื่อนของเขาขึ้นไปบนยานอวกาศของโจรสลัดและส่งมอบให้กับลูกกลมซึ่งเข้าควบคุมทันที

เพนเปิดปากแต่ยังคงเงียบ เขารู้สึกสิ้นหวัง ยานอวกาศของพวกเขาถูกขโมยไป ทำให้พวกเขาไม่มีความหวัง

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่รู้เลยว่าหวังเต็งควบคุมยานได้อย่างไร ชายหนุ่มเพิ่งก้าวขึ้นไปบนยาน และทันใดนั้น เรือทั้งลำก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา แม้แต่ลูกเรือเดิมบนเรือของพวกเขาก็ยังไม่สามารถควบคุมมันได้ สิ่งนี้ทำให้พวกเขาสับสนอย่างยิ่ง

เพนอดสงสัยไม่ได้ว่าหวังเต็งมีสติปัญญาที่ล้ำหน้ามาก

“บอกฉันหน่อยสิว่าแกมาจากไหน” หวังเต็งนั่งสบายๆ บนที่นั่งควบคุมหลักแล้วถาม

“พวกเรามาจาก… ดาวโจรดวงที่ 6!” เพนเหลือบมองหวังเต็ง ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วในที่สุดก็ถอนหายใจ..