บทที่ 2073 : สมาคมดาราจะยุบตัวในวันนี้! (3) (ตอนฟรี)

บทที่ 2073 : สมาคมดาราจะยุบตัวในวันนี้! (3)

ความจริงที่ว่าเธอสามารถนำเผ่ามนุษย์งูออกจากโลกใบเล็กนั้นได้นั้นน่าประทับใจมากอยู่แล้ว

“เธอไม่จำเป็นต้องหมกมุ่นอยู่กับมัน จักรวาลนี้เป็นสถานที่แห่งการเอาตัวรอดของผู้แข็งแกร่ง มันไม่ใช่แค่ในโลกของเธอเท่านั้น ตราบใดที่เธอแข็งแกร่งเพียงพอ ในระดับหนึ่ง เธอก็จะสามารถหลุดพ้นจากข้อจำกัดเหล่านี้ได้ และการต่อต้านของเธอก็จะมีความหมาย” หวังเต็งเหลือบมองเธอและพูดอย่างใจเย็น

ดวงตาของคังหยูเป็นประกาย และเธอก็พยักหน้าด้วยความเข้าใจ

“ครั้งหนึ่ง บ้านเกิดของฉันก็อ่อนแอกว่าดาวราชาแมงป่องของเธอเสียอีก เราไม่มีแม้แต่นักสู้ระดับดวงดาว อย่างไรก็ตาม ฉันก็ยังสามารถก้าวเข้าสู่ระดับจักรวาลได้” หวังเต็งกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“บ้านเกิดของนายไม่มีแม้แต่นักสู้ระดับดวงดาวเลยหรอ?” คังหยูรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย สถานที่ที่สามารถผลิตบุคคลพิเศษอย่างเขาได้นั้นกลับไม่มีนักสู้ระดับดวงดาวอยู่เลย?

“ใช่ เดิมทีมันไม่มีนักสู้ระดับดวงดาวแม้แต่คนเดียวที่นั่น เราเกือบจะตกเป็นทาสของชนชั้นสูงในจักรวาลแล้ว” หวังเต็งตอบอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับกำลังเล่าเรื่องราวธรรมดาๆ

“แล้วตอนนี้ล่ะ?” คังหยูอดไม่ได้ที่จะถามอย่างอ่อนโยน

หวังเต็งพูดด้วยความสงบ แต่ใจของเธอกลับสั่นคลอนอย่างมาก และเธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงราชาแมงป่องดาว

คล้ายกันมาก!

เป็นไปได้ไหมว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นเหมือนกับพวกเธอ?

เขามีอดีตและประสบการณ์ที่คล้ายกันหรือไม่?

ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะไม่เคยดูถูกพวกเธอ

“ฉันนำพวกเขาออกมา” หวังเต็งกล่าวอย่างใจเย็น

คังหยูรู้สึกประทับใจมาก เขานำทั้งดาวเคราะห์ออกจากความทุกข์ยากเพียงลำพังงั้นหรอ? บุคคลที่น่าทึ่งเช่นนี้...

แต่เมื่อพิจารณาจากความสามารถพิเศษของเขา บางทีก็คงมีเพียงคนที่มีความสามารถอย่างเขาเท่านั้นที่จะสามารถนำผู้คนของพวกเขาออกจากสถานการณ์ที่เลวร้ายได้

เธอจะทำเช่นเดียวกันได้หรือไม่?

ชิงเอ๋อจ้องมองหวังเต็งด้วยความชื่นชมอย่างสุดซึ้ง หวังเต็ง พี่ใหญ่ของพวกเธอช่างน่าทึ่งจริงๆ

ขณะที่พวกเขาพูดคุยกัน พวกเขาก็มาถึงท่าจอดเรือซึ่งมีเรือรบโบราณหลายลำจอดอยู่

หวังเต็งนำพวกเธอทั้งสองขึ้นเรือลำหนึ่ง

“หวังเต็ง นี่คืออะไร มันดูแตกต่างจากยานอวกาศทั่วไปและดูเก่าแก่มาก” ชิงเอ๋อประหลาดใจ ความอยากรู้อยากเห็นของเธอเพิ่มขึ้นขณะที่เธอตรวจสอบทุกสิ่งรอบตัวเธอ

“นี่คือยานอวกาศโบราณ มันเป็นยานมาตรฐานของสถาบัน” หวังเต็งยิ้มและอธิบาย

“ยานอวกาศโบราณหรอ? มันเก่ามากไหม?” ชิงเอ๋อถาม

“ใช่ มันเก้ามาก เก่าแก่กว่าดาวราชาแมงป่องของเธอด้วยซ้ำ” หวังเต็งตอบ

“ห้ะ!” ชิงเอ๋ออุทาน

เมื่อรวมกลุ่มเสร็จ ยานอวกาศก็ค่อยๆ ยกตัวขึ้น เปลี่ยนเป็นแสงแวบหนึ่งและหายลับไปในท้องฟ้า มันมุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์ที่มีระบบเทเลพอร์ตที่พวกเขาเคยไปมาก่อนหน้านี้

…

ในเวลาเดียวกัน ในสถาบันดาวฤกษ์ที่เจ็ด

บุคคลกลุ่มหนึ่งมารวมตัวกันที่สนามประลองของสถาบัน โดยมีสีหน้าจริงจัง

บุคคลเหล่านี้สวมเครื่องแบบของสถาบัน โดยแต่ละคนมีตราสัญลักษณ์ประหลาดๆ ติดไว้ที่หน้าอก

สัญลักษณ์ดังกล่าวแสดงฉากหลังจักรวาลอันลึกล้ำประดับด้วยดวงดาวนับไม่ถ้วน โดยไม่มีการออกแบบอื่นใด ทำให้ดูเรียบง่ายแต่สง่างาม

สมาคมดารา!

นี่คือสัญลักษณ์ของสมาคมดารา!

ในหกเดือนนับตั้งแต่หวังเต็งจากไป สมาคมดาราภายใต้การนำของบุคคลอย่างเยว่ฉีเฉียวก็ค่อยๆ ค้นพบจุดยืนของตนเอง อย่างไรก็ตาม สมาคมก็ยังคงเผชิญหน้ากับความท้าทายที่ยิ่งใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อสมาชิกของสมาคมดาราเพิ่มขึ้น มันย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดความขัดแย้งกับกลุ่มอื่นๆ ในสถาบัน

การหายตัวไปของหวังเต็งทำให้สมาคาขาดแกนนำหลัก และกลุ่มอื่นๆ ก็มุ่งเป้ามาที่กำไรอันมหาศาลนี้

ในการแก้ไขข้อพิพาทระหว่างกลุ่มต่างๆ วิธีที่ดีที่สุดคือผ่านเวทีประลอง

เยว่ฉีเฉียวได้กำหนดแนวทางสำหรับสมาคมดาราไว้แต่เดิมเพื่อหลีกเลี่ยงการก่อเรื่องและมุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงตนเองในขณะที่รอคอยการกลับมาของหวังเต็ง

อย่างไรก็ตาม กลุ่มอื่นๆ ก็ปฏิเสธที่จะปล่อยให้พวกเขาอยู่กันอย่างสงบสุขและคอยยั่วยุพวกเขาอยู่ตลอดเวลา

เมื่อใดก็ตามที่พบสมาชิกของสมาคมดาราในพื้นที่ฝึก พวกเขาก็จะถูกคู่ต่อสู้ปิดกั้นโดยทันที

หากพวกเขาปฏิเสธการท้าทาย พวกเขาจะถูกขัดขวางเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาได้ฝึกฝนอย่างสงบสุข

วิธีนี้อาจเป็นวิธีการแอบแฝง แต่มันก็ได้ผลอย่างไม่ต้องสงสัย

มันไม่ละเมิดกฎของสถาบัน ดังนั้นสถาบันจึงไม่เข้าแทรกแซง

สนามประลองของสถาบันได้รับการออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อแก้ไขข้อขัดแย้งระหว่างนักเรียน

เมื่อคำพูดไม่สามารถแก้ไขข้อขัดแย้งได้ หมัดและทักษะการต่อสู้จึงถูกนำมาใช้แทน

สถาบันฝึกฝนนักรบ ไม่ใช่นักวิชาการ ในที่สุดแล้วความสามารถในการต่อสู้ก็ยังถือเป็นสิ่งที่น่ายกย่องที่สุด

เมื่อเผชิญกับการกระทำอันไร้ยางอายของกลุ่มต่างๆ สมาชิกบางคนของสมาคมดาราก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและยอมรับความท้าทาย

อย่างไรก็ตาม พวกเขาส่วนใหญ่ก็ยังคงเป็นนักเรียนใหม่และยังไม่เติบโตเต็มที่ ส่งผลให้พ่ายแพ้มากกว่าชัยชนะในการแข่งขัน

เมื่อเป็นเช่นนี้ต่อไป ความหงุดหงิดก็เพิ่มมากขึ้นในหมู่สมาชิกสมาคมดารา และหลายคนก็เข้าร่วมการต่อสู้ในสนามประลอง โดยแต่ละคนต่อสู้ด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า

เมื่อพ่ายแพ้ในแต่ละครั้ง ขวัญกำลังใจของสมาชิกก็ลดลง ทำให้ทั้งองค์กรอยู่ในภาวะสิ้นหวัง

เมื่อขวัญกำลังใจพังทลาย หลายคนก็สูญเสียแรงจูงใจและความตั้งใจที่จะต่อสู้

สมาคมดาราเพิ่งได้รับการจัดตั้งเป็นกองกำลังใหม่ ในขณะที่หวังเต็งได้รับชื่อเสียงบ้างแล้ว แต่ความพ่ายแพ้อย่างไม่ลดละในช่วงหกเดือนที่ผ่านมาก็ทำให้ชื่อเสียงของสมาคมมัวหมองลงอย่างรุนแรง

ในขณะเดียวกัน นักเรียนใหม่บางคนที่เข้าร่วมกลุ่มที่จัดตั้งขึ้นมาก่อนหน้านี้ก็เพิ่มพลังขึ้นอย่างรวดเร็ว แซงหน้าสมาชิกสมาคมดาราไปไกล

สิ่งนี้ส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของสมาชิกสมาคมดาราอีกครั้ง

หลายคนเข้าร่วมสมาคมดาราด้วยความหวังว่าจะพบความแข็งแกร่งและความสามัคคีอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์กลับกลายเป็นตรงกันข้าม

สถานการณ์เหล่านี้ทำให้สมาชิกหลายคนพิจารณาที่จะออกจากกลุ่ม

พวกเขาคิดว่าการเข้าร่วมกลุ่มที่จัดตั้งขึ้นมาก่อนหน้านี้อาจจะดีกว่า เพื่อความเป็นไปได้ในการพัฒนาที่ดีกว่า แทนที่จะทนรับการปฏิบัติแย่ๆ ในกองกำลังที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่

ในท้ายที่สุด ผู้คนก็มีเหตุผล และไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถอดทนจนถึงจุดสิ้นสุดได้...