บทที่ 1879 : สัญญา! (4) (ตอนฟรี)

บทที่ 1879 : สัญญา! (4) (ตอนฟรี)

มังกรน้ำแข็งไร้เขาเงียบไป จากนั้นเธอก็พูดว่า “เจ้าฉลาดแต่ไม่น่าคบหาด้วยเลย”

“อยู่ๆ ไปเดี๋ยวก็ชอบฉันเองแหละ” หวังเต็งตอบด้วยสีหน้าเฉยเมย

มังกรน้ำแข็งไร้เขาจ้องมองที่หวังเต็งโดยไม่พูดอะไร

โลกนี้มีคนไร้ยางอายขนาดนี้ได้ยังไง?

“บอกฉันมา แกต้องการให้ฉันทำยังไง” หวังเต็งล้อเล่นอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ตรงเข้าประเด็นโดยทันที

“ปล่อยจ้าแล้วฉันจะตกลงทำสัญญาวิญญาณกับเจ้าได้ ข้าจะช่วยเจ้าครองไข่มุกมังกรน้ำแข็งไร้เขานี้ในอนาคต” มังกรน้ำแข็งไร้เขากล่าว

“ทำสัญญา?” หวังเต็งเลิกคิ้วแล้วถามว่า “สัญญาประเภทไหน?”

“สัญญาที่เท่าเทียมกัน!” มังกรน้ำแข็งไร้เขาตอบกลับ “เจ้าคิดจริงๆ หรอว่าเจ้าจะเป็นเจ้านายของข้าได้”

“ทำไมจะไม่ล่ะ? ฉันสามารถทำลายจิตวิญญาณของแกและซ่อมแซมส่วนผนึกที่แกทำแตกได้ ฉันสามารถปล่อยให้วิญญาณหลักของแกอยู่ที่นี่อย่างเชื่อฟังจนกว่าฉันจะแข็งแกร่งพอที่จะทำให้แกเชื่องได้” หวังเต็งตอบอย่างสบายๆ

“เจ้าคิดว่าเจ้าจะสามารถซ่อมแซมรอยแตกบนผนึกได้ด้วยตัวคนเดียวงั้นเรอะ? อย่าประเมินตัวเองสูงไป แม้แต่ปรมาจารย์รูนโบราณก็ยังไม่สามารถทำมันได้” มังกรน้ำแข็งไร้เขาเยาะเย้ย

“โอ้ ฉันลืมบอกแกไปว่าฉันเป็นรูนมาสเตอร์และน่าเสียดายที่ฉันยังรู้จักอักษรรูนโบราณด้วย” หวังเต็งเหลือบมองเธอและพูดอย่างสงบ

มังกรน้ำแข็งไร้เขาต้องการสาปแช่ง

เป็นรูนมาสเตอร์!

และยังรู้จักอักษรรูนโบราณด้วย!

มีอะไรที่เลวร้ายไปกว่านี้อีกไหม?

ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังหันหลังให้เธอ

นี่เป็นกับดักที่สวรรค์ส่งมาเป็นพิเศษรึเปล่า?

น้ำตาเธอไหลออกมาจากดวงตา

มังกรน้ำแข็งไร้เขาถูกผนึกมาหลายปีแล้ว เธอเริ่มเบื่อหน่ายกับชีวิตที่มืดมนและการถูกคุมขังที่นี่แล้ว

มิฉะนั้น ด้วยสถานะและพลังของเธอ เธอก็จะพูดอย่างสุภาพกับนักสู้ระดับจักรวาลอย่างสุภาพได้อย่างไร? แม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์รูนก็ตาม

สำหรับการเรียกเขาว่าเจ้านาย เธอได้โยนเรื่องนี้ไปถามวิญญาณหลักของเธอแล้ว

เนื่องจากเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง ความสามารถในการปรับตัวจึงเป็นกุญแจสำคัญ

นี่เป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณของเธอ ความขี้ขลาดเล็กน้อยนั้นให้อภัยได้

นอกจากนี้ สิ่งที่เศษเสี้ยววิญญาณนี้ทำก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับจิตวิญญาณหลักของเธอ

ตอนนี้หวังเต็งรู้สึกตกใจกับแสงทรงกลมสีทองใต้ทะเลสาบน้ำแข็ง ดังนั้นเขาจึงไม่คิดว่าบุคลิกของวิญญาณทั้งสองนี้อาจมีความแตกต่างกันบ้าง

มังกรน้ำแข็งไร้เขาใต้ทะเลสาบน้ำแข็งนั้นดูศักดิ์สิทธิ์ สง่างาม และไม่อาจต่อต้านได้เหมือนเทพ

ในทางกลับกัน มังกรน้ำแข็งไร้เขาตัวจิ๋วที่อยู่ตรงหน้าเขาดูค่อนข้างสบายๆ

มังกรน้ำแข็งไร้เขาใต้ทะเลสาบจะไม่มีทางพูดคำเช่นนี้แน่

“แล้วเจ้าต้องการอะไรล่ะ?” มังกรน้ำแข็งไร้เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วถาม

“ฉันสามารถทำสัญญาวิญญาณได้ แต่แกจะต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน เมื่อฉันแข็งแกร่งเพียงพอ วิญญาณหลักของแกจะต้องยอมจำนนและยกต้นกำเนิดวิญญาณของแกให้ฉันอย่างไม่มีเงื่อนไข”หวังเต็งตอบ

“เจ้า!” มังกรน้ำแข็งไร้เขาจ้องมองที่หวังเต็ง

คำขอนี้ไม่สมเหตุสมผลเลย!

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังอยากเป็นเจ้านายของเธอ

เขาคิดว่าเขาเป็นใคร? เขาเป็นเพียงนักสู้ระดับจักรวาล ทำไมข้าถึงต้องยอมรับว่าเขาเป็นเจ้านายของข้าด้วย?

“ถ้าแกไม่เต็มใจ ฉันก็จะไม่บังคับ ฉันรอได้” หวังเต็งกล่าว เขาพร้อมที่จะทำลายเศษเสี้ยววิญญาณของมังกรน้ำแข็งไร้เขาภายในกรงไฟ

นอกจากนี้ เขายังมั่นใจในตัวเองอย่างเต็มที่ มันจะใช้เวลาไม่นานก่อนที่เขาจะไปถึงระดับนิรันดร์ ในเวลานั้น เขาก็น่าจะสามารถปราบวิญญาณสัตว์อสูรตนนี้ได้

“เดี๋ยวก่อน!” มังกรน้ำแข็งไร้เขาไม่คิดว่าหวังเต็งจะเด็ดขาดขนาดนี้ ใบหน้าของเธอซีดเซียวและสายตาของเธอก็เปลี่ยนไปสองสามครั้งก่อนที่เธอจะพูดว่า “วิญญาณหลักของข้ามีบางอย่างที่จะพูดกับเจ้าเป็นการส่วนตัว”

หวังเต็งตกตะลึง เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

การแยกระหว่างวิญญาณหลักและเศษเสี้ยววิญญาณจะชัดเจนขนาดนี้ได้เลยหรอ?

แต่เขาก็ไม่คิดมากและพยักหน้า

มังกรน้ำแข็งไร้เขาจิ๋วหลับตาลง หลังจากนั้นไม่นานเธอก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง

ออร่าของเธอเปลี่ยนไปโดยทันที

มันยิ่งใหญ่และศักดิ์สิทธิ์!

ดูเหมือนจะมีความรู้สึกของการกดขี่ไม่รู้จบในดวงตามังกรคู่นั้น

สีหน้าของหวังเต็งเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดวงตาของเขาหดตัวลงอย่างรวดเร็ว

การเปลี่ยนแปลงนั้นชัดเจนเกินไป ดูเหมือนเธอได้กลายเป็นมังกรที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง!

มังกรไร้เขาน้ำแข็งตัวนี้… เป็นไบโพล่าหรอ?

ความคิดที่ไร้สาระแวบขึ้นมาในใจของหวังเต็ง

หรือบางทีวิญญาณของเธอส่วนนี้อาจได้พัฒนาความตระหนักรู้ในตนเอง และจิตวิญญาณหลักก็อนุญาตปล่อยมันไป?

คนที่อยู่ตรงหน้าเขาในปัจจุบันคือวิญญาณหลักของมังกรน้ำแข็งไร้เขา

น่าสนใจ

หวังเต็งมองไปที่มังกรน้ำแข็งไร้เขาด้วยท่าทางแปลก ๆ และเฝ้าดูมันอย่างเงียบๆ

มังกรน้ำแข็งไร้เขาเองก็กำลังตรวจสอบเขาเช่นกัน เธอยังสังเกตเห็นความอยากรู้อยากเห็นในดวงตาของหวังเต็ง

“เจ้าเป็นคนพิเศษ!”

หลังจากช่วงเวลาแห่งความเงียบงัน มังกรน้ำแข็งไร้เขาก็เปิดปากของมัน

แม้แต่เสียงของเธอก็เปลี่ยนไป มันยังคงรักษาโทนเสียงแบบสุภาพสตรี แต่ตอนนี้กลับให้ความรู้สึกถึงความสูงส่งและความสง่างามที่ทำให้ผู้คนอยากจะยอมจำนน

“โอ้ แล้วฉันพิเศษยังไงล่ะ” หวังเต็งถามด้วยรอยยิ้ม...